Epistola Ad Timotheum Prima
List Do Tymotheusza Pierwszy
1
Paulus Apóstolus Iesu Christi secúndum impérium Dei Salvatóris nostri, et Christi Iesu spei nostræ,
Paweł apostoł Jezusa Chrystusa podług rozkazania Boga zbawiciela naszego, i Chrystusa Jezusa nadzieje naszej:
2
Timótheo dilécto fílio in fide. Grátia, misericórdia, et pax a Deo Patre, et Christo Iesu Dómino nostro.
Tymoteuszowi miłemu synowi w wierze. Łaska, miłosierdzie, i pokój od Boga Ojca, i Chrystusa Jezusa Pana naszego.
3
Sicut rogávi te ut remanéres Ephesi cum irem in Macedóniam, ut denuntiáres quibúsdam ne áliter docérent,
Jakom cię prosił, abyś został w Efezie, gdym szedł do Macedonie, abyś opowiedział niektórym, żeby inaczej nie uczyli,
4
neque inténderent fábulis, et genealógiis interminátis: quæ quæstiónes præstant magis quam ædificatiónem Dei, quæ est in fide.
Ani się bawili baśniami i nieskończonem wyliczaniem rodzajów: które rzadszej gadki przynoszą niż zbudowanie Boże, które jest w wierze.
5
Finis autem præcépti est cáritas de corde puro, et consciéntia bona, et fide non ficta.
A koniec przykazania jest miłość z czystego serca, i sumienia dobrego, i wiary nieobłudnej.
6
A quibus quidam aberrántes, convérsi sunt in vanilóquium,
Od których niektórzy obłądziwszy się, obrócili się ku próżnomowności,
7
voléntes esse legis doctóres, non intelligéntes neque quæ loquúntur, neque de quibus affírmant.
Chcąc być nauczycielmi zakonu, nie rozumiejąc ani co mówią, ani o czem twierdzą.
8
Scimus autem quia bona est lex si quis ea legítime utátur:
A wiem, że dobry jest zakon, jeśliby go kto przystojnie używał:
9
sciens hoc quia lex iusto non est pósita, sed iniústis, et non súbditis, ímpiis, et peccatóribus, scelerátis, et contaminátis, parricídis, et matricídis, homicídis,
Wiedząc to. iż nie jest postawion sprawiedliwemu, ale niesprawiedliwym, i niepoddanym, niepobożnym i grzesznym, złośliwym i sprośnym, ojcomordercom i matkomordercom, mężobujcom,
10
fornicáriis, masculórum concubitóribus, plagiáriis, mendácibus, et periúris, et si quid áliud sanæ doctrínæ adversátur,
Porubnikom, Sodomczykom, wolnych ludzi przedawcom, kłamcom, krzywoprzysiężcom, i jeśli się co innego zdrowej nauce sprzeciwia.
11
quæ est secúndum Evangélium glóriæ beáti Dei, quod créditum est mihi.
Która jest wedle Ewanieliej chwały błogosławionego Boga, która mnie jest zwierzona.
12
Grátias ago ei, qui me confortávit, Christo Iesu Dómino nostro, quia fidélem me existimávit, ponens in ministério:
Dziękuję temu, który mię umocnił Chrystusowi Jezusowi Panu naszemu, iż mię za wiernego poczytał, na usługiwanie postanowiwszy.
13
qui prius blasphémus fui, et persecútor, et contumeliósus: sed misericórdiam Dei consecútus sum, quia ignórans feci in incredulitáte.
Którym był pierwej bluźnierzem, i prześladowcą, i łżywym: alem dostąpił miłosierdzia Bożego, żem niewiedzą czynił w niewierności.
14
Superabundávit autem grátia Dómini nostri cum fide, et dilectióne, quæ est in Christo Iesu.
Lecz barzo obfitowała łaska Pana naszego z wiarą i z miłością, która jest w Chrystusie Jezusie.
15
Fidélis sermo, et omni acceptióne dignus: quod Christus Iesus venit in hunc mundum peccatóres salvos fácere, quorum primus ego sum.
Wierna mowa, i wszelkiego przyjęcia godna, iż Chrystus Jezus przyszedł na ten świat grzeszne zbawić, z których jam jest pierwszym.
16
Sed ídeo misericórdiam consecútus sum: ut in me primo osténderet Christus Iesus omnem patiéntiam ad informatiónem eórum, qui creditúri sunt illi, in vitam ætérnam.
Alem dla tego miłosierdzia dostąpił: aby we mnie naprzód okazał Jezus Chrystus wszelaką cierpliwość, na naukę tym, którzy mu mają uwierzyć ku żywotowi wiecznemu.
17
Regi autem sæculórum immortáli, invisíbili, soli Deo honor, et glória in sǽcula sæculórum. Amen.
A królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, samemu Bogu cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
18
Hoc præcéptum comméndo tibi fili Timóthee, secúndum præcedéntes in te prophetías, ut mílites in illis bonam milítiam,
To rozkazanie poruczam tobie Tymoteuszu: według uprzedzających o tobie proroctw, abyś w nich bojował dobry bój,
19
habens fidem, et bonam consciéntiam, quam quidam repelléntes, circa fidem naufragavérunt:
Mając wiarę i dobre sumienie, które odrzuciwszy niektórzy, z strony wiary rozbili się.
20
ex quibus est Hymenǽus, et Alexánder: quos trádidi Sátanæ, ut discant non blasphemáre.
Z których jest Himeneusz i Aleksander: którem oddał szatanowi, aby się nauczyli nie bluźnić.
1
Obsecro ígitur primum ómnium fíeri obsecratiónes, oratiónes, postulatiónes, gratiárum actiónes, pro ómnibus homínibus:
Proszę tedy napierwej, aby były czynione prośby, modlitwy, przyczyniania, dziękowania za wszystkie ludzie:
2
pro régibus, et ómnibus, qui in sublimitáte sunt, ut quiétam, et tranquíllam vitam agámus in omni pietáte, et castitáte:
Za króle, i wszystkie, którzy są na wyższem miejscu: abyśmy cichy i spokojny żywot wiedli we wszelakiej pobożności i czystości.
3
hoc enim bonum est, et accéptum coram Salvatóre nostro Deo,
Abowiem to jest dobra i przyjemna przed zbawicielem naszym Bogiem,
4
qui omnes hómines vult salvos fíeri, et ad agnitiónem veritátis veníre.
Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni, i przyszli ku uznaniu prawdy.
5
Unus enim Deus, unus et mediátor Dei et hóminum homo Christus Iesus:
Bo jeden Bóg, jeden i pośrednik Boga i ludzi człowiek Chrystus Jezus:
6
qui dedit redemptiónem semetípsum pro ómnibus, testimónium tempóribus suis:
Który samego siebie dał odkupienie za wszystki, świadectwo czasów swych.
7
in quo pósitus sum ego prædicátor, et Apóstolus (veritátem dico, non méntior) doctor géntium in fide, et veritáte.
Na które ja jestem postanowion kaznodzieją i Apostołem (prawdę mówię, nie kłamam) nauczycielem Poganów w wierze i w prawdzie.
8
Volo ergo viros oráre in omni loco, levántes puras manus sine ira, et disceptatióne.
Chcę tedy, aby mężowie modlili się na każdem miejscu: podnosząc czyste ręce, bez gniewu i sporów.
9
Simíliter et mulíeres in hábitu ornáto, cum verecúndia, et sobrietáte ornántes se, et non in tortis crínibus, aut auro, aut margarítis, vel veste pretiósa:
Także i niewiasty w ubierze ochędożnym, z wstydem i miernością ubierając się, nie z trefionemi włosy, abo złotem, abo perłami, abo w kosztownej szacie:
10
sed quod decet mulíeres, promitténtes pietátem per ópera bona.
Ale jako przystoi niewiastam, obiecującym pobożność przez uczynki dobre.
11
Múlier in siléntio discat cum omni subiectióne.
Niewiasta niech się uczy w milczeniu, z wszelakiem poddaństwem.
12
Docére autem mulíeri non permítto, neque dominári in virum: sed esse in siléntio.
A nauczać niewieście nie dopuszczam, ani panować nad mężem: ale być w milczeniu.
13
Adam enim primus formátus est: deínde Heva.
Bo Adam pierwszy stworzon jest: potem Ewa
14
Et Adam non est sedúctus: múlier autem sedúcta in prævaricatióne fuit.
I Adam nie jest zwiedzion: lecz niewiasta zwiedziona w przestępstwie była.
15
Salvábitur autem per filiórum generatiónem, si permánserit in fide, et dilectióne, et sanctificatióne cum sobrietáte.
Ale zbawiona będzie przez rodzenie dziatek: jeśliby trwała w wierze, i w miłości, i w świątobliwości z trzeźwością.
1
Fidélis sermo: si quis episcopátum desíderat, bonum opus desíderat.
Wierna mowa. Jeśli kto biskupstwa pożąda, dobrego dzieła pożąda.
2
Opórtet ergo epíscopum irreprehensíbilem esse, uníus uxóris virum, sóbrium, prudéntem, ornátum, pudícum, hospitálem, doctórem,
Ma tedy Biskup być nienaganiony, jednej żony mąż trzeźwy, roztropny, obyczajny, wstydliwy, goście ochotnie przyjmujący, ku nauczaniu sposobny.
3
non vinoléntum, non percussórem, sed modéstum: non litigiósum, non cúpidum, sed
Nie winopilca, nie bijący, ale skromny, nie swarliwy, nie chciwy,
4
suæ dómui bene præpósitum: fílios habéntem súbditos cum omni castitáte.
Ale w domu swym rządny: mający syny poddane z wszelaką czystością.
5
Si quis autem dómui suæ præésse nescit, quómodo Ecclésiæ Dei diligéntiam habébit?
A jeśli kto nie umie domu swego rządzić: jakoż pieczą będzie mógł mieć o kościele Bożym?
6
Non neóphytum: ne in supérbiam elátus, in iudícium íncidat diáboli.
Nie nowotny: aby podniósszy się w pychę, nie wpadł w sąd djabelski.
7
Opórtet autem illum et testimónium habére bonum ab iis, qui foris sunt, ut non in oppróbrium íncidat, et in láqueum diáboli.
A ma też mieć dobre świadectwo od tych, którzy są obcymi: aby nie wpadł w urąganie i sidło djabelskie.
8
Diáconos simíliter pudícos, non bilíngues, non multo vino déditos, non turpe lucrum sectántes:
Dyakonowie także czyści, nie dwoistego języka, nie kochający się w wielkiem piciu wina, nie szukający szkaradnego zysku:
9
habéntes mystérium fídei in consciéntia pura.
Mający tajemnicę wiary w czystem sumnieniu.
10
Et hi autem probéntur primum: et sic minístrent, nullum crimen habéntes.
A ci też niechaj pierwej będą doświadczeni: i tak niech służą, nie mając żadnej winy.
11
Mulíeres simíliter pudícas, non detrahéntes, sóbrias, fidéles in ómnibus.
Niewiasty także wstydliwe, nie obmównice, trzeźwe, wierne we wszystkiem.
12
Diáconi sint uníus uxóris viri, qui fíliis suis bene præsint, et suis dómibus.
Dyakonowie niech będą mężowie jednej żony: któryby dziatki swe dobrze rządzili, i swe domy.
13
Qui enim bene ministráverint, gradum bonum sibi acquírent, et multam fidúciam in fide, quæ est in Christo Iesu.
Bo którzyby dobrze posługowali, zjednają sobie stopień dobry, i wielkie ufanie w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.
14
Hæc tibi scribo, sperans me ad te veníre cito.
To tobie piszę: spodziewając się, że rychło do ciebie przybędę.
15
Si autem tardávero, ut scias quómodo opórteat te in domo Dei conversári, quæ est Ecclésia Dei vivi, colúmna et firmaméntum veritátis.
A jeśli omieszkam, abyś wiedział jako się masz sprawować w domu Bożym, który jest kościół Boga żywego, filar i utwierdzenie prawdy.
16
Et maniféste magnum est pietátis sacraméntum, quod manifestátum est in carne, iustificátum est in spíritu, appáruit ángelis, prædicátum est géntibus, créditum est in mundo, assúmptum est in glória.
A jaśnie wielka jest tajemnica pobożności, która jest oznajmiona w ciele, usprawiedliwiona jest w duchu, okazała się aniołom, opowiedziana jest Poganom, wiarę jej dano na świecie, wzięta jest w chwale.
1
Spíritus autem maniféste dicit, quia in novíssimis tempóribus discédent quidam a fide, attendéntes spirítibus erróris, et doctrínis dæmoniórum,
A duch jawnie powiada, iż w ostateczne czasy odstąpią niektórzy od wiary przystawając do duchów obłędliwych i nauk czartowskich,
2
in hypócrisi loquéntium mendácium, et cauteriátam habéntium suam consciéntiam,
W pokrytości kłamstwo mówiących, i piętnowane mających sumnienie swoje,
3
prohibéntium núbere, abstinére a cibis, quos Deus creávit ad percipiéndum cum gratiárum actióne fidélibus, et iis, qui cognovérunt veritátem.
Zakazujących wstępować w małżeństwo, wstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył ku używaniu z dzięką, wiernym, i tym, którzy poznali prawdę:
4
Quia omnis creatúra Dei bona est, et nihil reiciéndum quod cum gratiárum actióne percípitur:
Bo wszelkie Boże stworzenie dobre jest, a nic nie ma być odrzucano co z dziękowaniem bywa przyjmowano.
5
sanctificátur enim per verbum Dei, et oratiónem.
Abowiem poświęcono bywa przez słowo Boże i modlitwę.
6
Hæc propónens frátribus, bonus eris miníster Christi Iesu enutrítus verbis fídei, et bonæ doctrínæ, quam assecútus es.
To przekładając braciej, dobrym będziesz sługą Chrystusa Jezusa, wychowanym w słowach wiary i nauki dobrej, którejś doszedł.
7
Inéptas autem, et aníles fábulas devíta: exérce autem teípsum ad pietátem.
A nikczemnych i babich baśni strzeż się: a ćwicz się ku pobożności.
8
Nam corporális exercitátio, ad módicum útilis est: píetas autem ad ómnia útilis est, promissiónem habens vitæ, quæ nunc est, et futúræ.
Abowiem cielesne ćwiczenie, do mała jest pożyteczne: lecz pobożność do wszystkiego jest pożyteczna: mając obietnicę żywota, który teraz jest i przyszłego.
9
Fidélis sermo, et omni acceptióne dignus.
Wierna mowa, i godna wszego przyjęcia.
10
In hoc enim laborámus, et maledícimur, quia sperámus in Deum vivum, qui est Salvátor ómnium hóminum, máxime fidélium.
Abowiem w tem pracujemy i złorzeczeni bywamy, że nadzieję pokładamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszelkich ludzi, a najwięcej wiernych.
11
Prǽcipe hæc, et doce.
To przekazuj i nauczaj.
12
Nemo adolescéntiam tuam contémnat: sed exémplum esto fidélium in verbo, in conversatióne, in caritáte, in fide, in castitáte.
Żaden młodością twą niech nie gardzi: ale bądź przykładem wiernych w mowie, w obcowaniu, w miłości, w wierze, w czystości.
13
Dum vénio, atténde lectióni, exhortatióni, et doctrínæ.
Póki nie przyjdę, pilnuj czytania, napominania i nauki.
14
Noli neglígere grátiam, quæ in te est, quæ data est tibi per prophetíam, cum impositióne mánuum presbytérii.
Nie zaniedbawaj łaski, która jest w tobie: którać dana jest przez prorokowanie, z kładzeniem rąk kapłaństwa.
15
Hæc meditáre, in his esto: ut proféctus tuus maniféstus sit ómnibus.
O tem rozmyślaj, w tem się obieraj: aby postępek twój był wszystkim jawny.
16
Atténde tibi, et doctrínæ: insta in illis. Hoc enim fáciens, et teípsum salvum fácies, et eos, qui te áudiunt.
Pilnuj samego siebie i nauki: trwaj w nich. Bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają.
1
Seniórem ne increpáveris, sed óbsecra ut patrem: iúvenes, ut fratres:
Starszego nie łaj: ale proś jako ojca: młode jako bracią:
2
anus, ut matres: iuvénculas, ut soróres in omni castitáte.
Stare białegłowy jako matki: młode jako siostry z wszelką czystością.
3
Víduas honóra, quæ vere víduæ sunt.
Wdowy czci, które prawdziwie jako wdowy są.
4
Si qua autem vídua fílios, aut nepótes habet: discat primum domum suam régere, et mútuam vicem réddere paréntibus: hoc enim accéptum est coram Deo.
Lecz jeśli, która wdowa syny abo wnuczęta ma: niech się pierwej uczy swój dom rządzić, i wzajem oddawać rodzicom. Abowiem to jest przyjemno przed Bogiem.
5
Quæ autem vere vídua est, et desoláta, speret in Deum, et instet obsecratiónibus, et oratiónibus nocte ac die.
A która prawdziwie wdowa jest i osierociła: niech ma nadzieję w Bogu, i niechaj trwa na prośbach i modlitwach w nocy i we dnie.
6
Nam quæ in delíciis est, vivens mórtua est.
Bo która w rozkoszach jest, żywiąc umarła jest.
7
Et hoc prǽcipe, ut irreprehensíbiles sint.
A rozkazuj to, aby bez naganiania były.
8
Si quis autem suórum, et máxime domesticórum curam non habet, fidem negávit, et est infidéli detérior.
A jeśli o swych, a najwięcej, o domowych pieczy niema, zaprał się wiary, i jest gorszy niźli niewierny.
9
Vídua eligátur non minus sexagínta annórum, quæ fúerit uníus viri uxor,
Wdowa niech będzie obierana nie mniej niźli w sześćdziesiąt lat, która była żona jednego męża.
10
in opéribus bonis testimónium habens, si fílios educávit, si hospítio recépit, si sanctórum pedes lavit, si tribulatiónem patiéntibus subministrávit, si omne opus bonum subsecúta est.
Mając świadectwo w dobrych uczynkach, jeśli syny wychowała, jeśli goście przyjmowała, jeśli świętych nogi umywała, jeśli utrapienie cierpiącym potrzeb dodawała, jeśli każdego dobrego uczynku naśladowała.
11
Adolescentióres autem víduas devíta: cum enim luxuriátæ fúerint in Christo, núbere volunt:
Lecz wdów młodszych wystrzegaj się: Bo gdy się zbestwiły w Chrystusie chcą za mąż iść:
12
habéntes damnatiónem, quia primam fidem írritam fecérunt:
Mając potępienie, iż pierwszą wiarę złamały.
13
simul autem et otiósæ discunt circuíre domos: non solum otiósæ, sed et verbósæ, et curiósæ, loquéntes quæ non opórtet.
A ktemu też próżnujące uczą się obchodzić domy: nie tylko próżnujące, ale też świegotliwe i dworne, mówiąc czego nie trzeba.
14
Volo ergo iunióres núbere, fílios procreáre, matresfamílias esse, nullam occasiónem dare adversário maledícti grátia.
Chcę tedy, aby młodsze szły za maż: dzieci rodziły, gospodyniami były: przeciwnikowi nie dawały żadnej przyczyny ku złorzeczeniu.
15
Iam enim quædam convérsæ sunt retro Sátanam.
Abowiem się już niektóre obróciły za szatanem.
16
Si quis fidélis habet víduas, subminístret illis, et non gravétur ecclésia: ut iis, quæ vere víduæ sunt, suffíciat.
Jeśli który wierny ma wdowy, niechże potrzeb dodawa, a niech kościół nie będzie obciążony: aby dostało tym, które są prawdziwie wdowy.
17
Qui bene præsunt presbýteri, dúplici honóre digni habeántur: máxime qui labórant in verbo et doctrína.
Kapłani, którzy dobrze rządzą, niech będą miani godni dwojakiej czci: a nawięcej, którzy pracują w słowie i nauce.
18
Dicit enim Scriptúra: Non alligábis os bovi trituránti. Et: Dignus est operárius mercéde sua.
Abowiem napisano: Nie zawiążesz gęby wołowi młócącemu, i godny jest robotnik zapłaty swojej.
19
Advérsus presbýterum accusatiónem noli recípere, nisi sub duóbus aut tribus téstibus.
Przeciwko kapłanowi nie przyjmuj skargi: chyba za dwiema abo trzema światkami.
20
Peccántes coram ómnibus árgue: ut et céteri timórem hábeant.
Grzeszące strofuj przed wszystkimi: aby i drudzy bojaźń mieli.
21
Testor coram Deo, et Christo Iesu, et eléctis ángelis, ut hæc custódias sine præiudício, nihil fáciens in álteram partem declinándo.
Oświadczam się przed Bogiem i Chrystusem Jezusem i anioły wybranemi, abyś tego strzegł bez ubliżania, nic nie czyniąc, przychylając się do drugiej strony.
22
Manus cito némini imposúeris, neque communicáveris peccátis aliénis. Teípsum castum custódi.
Ręku ni na kogo nie wkładaj rychło, ani bądź uczestnikiem grzechów cudzych. Samego siebie czystym zachowaj.
23
Noli adhuc aquam bíbere, sed módico vino útere propter stómachum tuum, et frequéntes tuas infirmitátes.
Wody jeszcze nie pij: ale używaj potrosze wina dla żołądka twego, i częstych chorób twoich.
24
Quorúmdam hóminum peccáta manifésta sunt, præcedéntia ad iudícium: quosdam autem et subsequúntur.
Grzechy niektórych ludzi są jawne, uprzedzające na sąd: a za niektórymi pozad idą.
25
Simíliter et facta bona, manifésta sunt: et quæ áliter se habent, abscóndi non possunt.
Także też dobre uczynki jawne są: a które są inaksze, zatajone być nie mogą.
1
Quicúmque sunt sub iugo servi, dóminos suos omni honóre dignos arbitréntur, ne nomen Dómini et doctrína blasphemétur.
Słudzy, którzykolwiek są pod jarzmem niech rozumieją pany swe godne wszelakiej czci: aby imię pańskie i nauka nie była bluźniona.
2
Qui autem fidéles habent dóminos, non contémnant, quia fratres sunt: sed magis sérviant, quia fidéles sunt et dilécti, qui benefícii partícipes sunt. Hæc doce, et exhortáre.
A którzy mają pany wierne, niech nie wzgardzają, iż są bracia: ale tem więcej niech służą, iż są wierni i umiłowani, którzy dobrodziejstwa są uczestnikami. Tego nauczaj, i napominaj.
3
Si quis áliter docet, et non acquiéscit sanis sermónibus Dómini nostri Iesu Christi, et ei, quæ secúndum pietátem est, doctrínæ:
Jeśli kto inaczej uczy, a nie przestawa na zdrowych mowach Pana naszego Jezusa Chrystusa, i na tej nauce, która jest wedle pobożności:
4
supérbus est, nihil sciens, sed languens circa quæstiónes, et pugnas verbórum: ex quibus oriúntur invídiæ, contentiónes, blasphémiæ, suspiciónes malæ,
Pyszny jest, nic nieumiejący, ale chorujący około gadek i sporów o słowiech: z których pochodzą zazdrość, swary, bluźnierstwa, złe podejrzenia:
5
conflictatiónes hóminum mente corruptórum, et qui veritáte priváti sunt, existimántium quæstum esse pietátem.
Spierania się ludzi na umyśle skażonych, i którzy utracili prawdę, rozumiejących zysk pobożność.
6
Est autem quæstus magnus píetas cum sufficiéntia.
Lecz wielki jest zysk, pobożność z przestawaniem na swem.
7
Nihil enim intúlimus in hunc mundum: haud dúbium quod nec auférre quid póssumus.
Abowiem nie przynieśliśmy nic na ten świat, bez wątpienia, że też wynieść nic nie możemy.
8
Habéntes autem aliménta, et quibus tegámur, his conténti simus.
Ale mając żywność i czem się odziać, na tem przestawajmy.
9
Nam qui volunt dívites fíeri, íncidunt in tentatiónem, et in láqueum diáboli, et desidéria multa inutília, et nocíva, quæ mergunt hómines in intéritum, et perditiónem.
Bo którzy chcą bogatym być, wpadają w pokuszenie i w sidło djabelskie, i wiele pożądliwości nie pożytecznych i szkodliwych, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie.
10
Radix enim ómnium malórum est cupíditas: quam quidam appeténtes erravérunt a fide, et inseruérunt se dolóribus multis.
Abowiem korzeń wszego złego jest chciwość: której niektórzy pragnąc, pobłądzili od wiary, i uwikłali się w wiele boleści.
11
Tu autem o homo Dei hæc fuge: sectáre vero iustítiam, pietátem, fidem, caritátem, patiéntiam, mansuetúdinem.
A ty, o człowiecze Boży, chroń się tego, a naśladuj sprawiedliwości, pobożności, wiary, miłości, cierpliwości, cichości:
12
Certa bonum certámen fídei, apprehénde vitam ætérnam, in qua vocátus es, et conféssus bonam confessiónem coram multis téstibus.
Bojuj dobry bój wiary dostępuj żywota wiecznego, do którego jesteś wezwan i wyznałeś dobre wyznanie przed wielą świadków.
13
Præcípio tibi coram Deo, qui vivíficat ómnia, et Christo Iesu, qui testimónium réddidit sub Póntio Piláto, bonam confessiónem:
Rozkazujęć przed Bogiem, który ożywia wszystko, i Chrystusem Jezusem, który dał świadectwo pod Pontiuszem Piłatem dobre wyznanie:
14
ut serves mandátum sine mácula, irreprehensíbile usque in advéntum Dómini nostri Iesu Christi,
Abyś zachował rozkazanie bez zmazy nienaganione aż do przyścia Pana naszego Jezusa Chrystusa.
15
quem suis tempóribus osténdet beátus et solus potens, Rex regum, et Dóminus dominántium:
Którego czasów swoich okaże błogosławiony i sam możny król królów i Pan panujących:
16
qui solus habet immortalitátem, et lucem inhábitat inaccessíbilem: quem nullus hóminum vidit, sed nec vidére potest: cui honor, et impérium sempitérnum. Amen.
Który sam ma nieśmiertelność, i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego żaden z ludzi nie widział, lecz ani widzieć może, któremu cześć i panowanie wieczne, Amen.
17
Divítibus huius sǽculi prǽcipe non sublíme sápere, neque speráre in incérto divitiárum, sed in Deo vivo (qui præstat nobis ómnia abúnde ad fruéndum)
Bogatym tego świata rozkazuj nie wysoce rozumieć, ani pokładać nadzieje w niepewności bogactw, ale w Bogu żywym (który nam użycza wszystkiego obficie ku używaniu).
18
bene ágere, dívites fíeri in bonis opéribus, fácile tribúere, communicáre,
Dobrze czynić, w uczynki dobre zbogacić się, łacno dawać, użyczać,
19
thesaurizáre sibi fundaméntum bonum in futúrum, ut apprehéndant veram vitam.
Skarbić sobie: grunt dobry na potem, aby dostąpili żywota prawdziwego.
20
O Timóthee, depósitum custódi, devítans profánas vocum novitátes, et oppositiónes falsi nóminis sciéntiæ,
O Tymotheuszu, strzeż tego coć powierzono: wiarując się niezbożnych nowości słów, i odporności fałszywie nazwanej umiejętności.
21
quam quidam promitténtes, circa fidem excidérunt. Grátia tecum. Amen.
Którą niektórzy obiecując, odpadli od wiary. Łaska z tobą. Amen.