Biblia Sacra

Epistola Petri Secunda List Piotra Wtóry
1 – 2 – 3
1
1
Simon Petrus, servus, et Apóstolus Iesu Christi, iis, qui coæquálem nobíscum sortíti sunt fidem in iustítia Dei nostri, et Salvatóris Iesu Christi. Simon Piotr, sługa i Apostoł Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawie­dliwość Boga naszego, i zbawiciela Jezusa Chrystusa.
2
Grátia vobis, et pax adimpleátur in cognitióne Dei, et Christi Iesu Dómini nostri: Łaska i pokój niech się wam wypełni w uznaniu Bo­ga i Chrystusa Jezusa Pana naszego:
3
quómodo ómnia nobis divínæ virtútis suæ, quæ ad vitam, et pietátem donáta sunt, per cognitiónem eius, qui vocávit nos própria glória, et virtúte, Jako wszystko nam Boskiej mocy jego co do żywota i pobożności darowano jest, przez poznanie tego, który nas wezwał własną sławą i cnotą,
4
per quem máxima, et pretiósa nobis promíssa donávit: ut per hæc efficiámini divínæ consórtes natúræ: fugiéntes eius, quæ in mundo est, concupiscéntiæ corruptiónem. Przez którego nawiętsze i kosztowne obietnice nam darował: abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, odbieżawszy skażenia tej pożądliwości, która jest na świecie.
5
Vos autem curam omnem subinferéntes, ministráte in fide vestra virtútem, in virtúte autem sciéntiam, A wy pilności wszelakiej przykładając, dodawajcie w wierze waszej cnotę, a w cnocie umiejętność:
6
in sciéntia autem abstinéntiam, in abstinéntia autem patiéntiam, in patiéntia autem pietátem, A w umiejętności powściągliwość, a w powściągliwości cierpliwość, a w cierpliwości pobożność.
7
in pietáte autem amórem fraternitátis, in amóre autem fraternitátis caritátem. A w pobożności braterstwa miłość, a w miłości bra­terstwa umiłowanie.
8
Hæc enim si vobíscum adsint, et súperent, non vácuos, nec sine fructu vos constítuent in Dómini nostri Iesu Christi cognitióne. Abowiem jeśli to przy was się najduje, i obfituje: wy­stawi was nie próżnymi ani niepożytecznymi w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa.
9
Cui enim non præsto sunt hæc, cæcus est, et manu tentans, obliviónem accípiens purgatiónis véterum suórum delictórum. Bo kto tego nie ma: ślepy jest, i rękoma macający zapamiętawszy oczyścienia starych grzechów swoich.
10
Quaprópter fratres magis satágite ut per bona ópera certam vestram vocatiónem, et electiónem faciátis: hæc enim faciéntes, non peccábitis aliquándo. A przeto więcej bracia starajcie się, żebyście przez dobre uczynki pewne czynili wezwanie i wybranie wasze. Abowiem to czyniąc nigdy nie zgrzeszycie.
11
Sic enim abundánter ministrábitur vobis intróitus in ætérnum regnum Dómini nostri, et Salvatóris Iesu Christi. Bo tak hojnie wam sprawione będzie weszcie do wiecznego królestwa Pana naszego i zbawiciela Jezusa Chrystusa.
12
Propter quod incípiam vos semper commonére de his: et quidem sciéntes et confirmátos vos in præsénti veritáte. Przetoż pocznę was zawsze upominać około tego, chociaż wiedzących i utwierdzonych was w teraźniejszej prawdzie.
13
Iustum autem árbitror quámdiu sum in hoc tabernáculo, suscitáre vos in commonitióne: I zda mi się słuszna, abym was (pókim jest w tym przybytku ) pobudzał przez napominanie.
14
certus quod velox est deposítio tabernáculi mei secúndum quod et Dóminus noster Iesus Christus significávit mihi. Pewnym będąc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego według jako i Pan nasz Jezus Chrystus oznajmił mi.
15
Dabo autem óperam et frequénter habére vos post óbitum meum, ut horum memóriam faciátis. A starać się będę i często mieć was po zeszciu mojem, abyście na te rzeczy pamiętali.
16
Non enim doctas fábulas secúti notam fécimus vobis Dómini nostri Iesu Christi virtútem, et præséntiam: sed speculatóres facti illíus magnitúdinis. Abowiem oznajmiliśmy wam moc i obecność Pana naszego, nie uwiedzeni baśniami misternymi: ale przypatrzywszy się sami wielmożności jego.
17
Accípiens enim a Deo Patre honórem, et glóriam, voce delápsa ad eum huiuscémodi a magnífica glória: Hic est Fílius meus diléctus, in quo mihi complácui, ipsum audíte. Bo wziął od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy do niego szedł głos takowy od wielmożnej chwały: Ten jest Syn mój, w którymem sobie ulubił, jego słuchajcie.
18
Et hanc vocem nos audívimus de cælo allátam, cum essémus cum ipso in monte sancto. A głos ten myśmy słyszeli z nieba przyniesiony, bę­dąc z nim na górze świętej.
19
Et habémus firmiórem prophéticum sermónem: cui benefácitis attendéntes quasi lucérnæ lucénti in caliginóso loco donec dies elucéscat, et lúcifer oriátur in córdibus vestris: I mamy mocniejszą mowę prorocką, której się dzier­żąc, jako świece w ciemnem miejscu świecącej, dobrze czynicie, ażby dzień oświtnął, a jutrzenka weszła w sercach waszych.
20
hoc primum intelligéntes quod omnis prophetía Scriptúræ própria interpretatióne non fit. To naprzód rozumiejąc, iż każde proroctwo pisma nie dzieje się wykładem własnym.
21
Non enim voluntáte humána alláta est aliquándo prophetía: sed Spíritu sancto inspiráti, locúti sunt sancti Dei hómines. Abowiem wolą ludzką nigdy proroctwo nie jest przy­niesione: ale Duchem ś. natchnieni mówili ludzie święci Boży.
2
1
Fuérunt vero et pseudoprophétæ in pópulo, sicut et in vobis erunt magístri mendáces, qui introdúcent sectas perditiónis, et eum, qui emit eos, Dóminum negant, superducéntes sibi célerem perditiónem. Lecz byli i fałszywi prorocy między ludem, jako i między wami będą kłamliwi nauczyciele, którzy wprowa­dzą odszczepieństwa zatracenia, i zaprzą się tego Pana, który je kupił: przywodząc na się prędkie zginienie.
2
Et multi sequéntur eórum luxúrias, per quos via veritátis blasphemábitur: A wiele ich naśladować będą rozpusty ich: przez które droga prawdy będzie bluźniona.
3
et in avarítia fictis verbis de vobis negotiabúntur: quibus iudícium iam olim non cessat: et perdítio eórum non dormítat. A przez łakomstwa zmyślonemi słowy wami kup­czyć będą. Którym sąd z dawna nie przestaje, i za­tracenie ich nie drzemie.
4
Si enim Deus ángelis peccántibus non pepércit, sed rudéntibus inférni detráctos in tártarum trádidit cruciándos, in iudícium reservári. Abowiem jeśli Bóg aniołom, gdy zgrzeszyli nie prze­puścił, ale powrozami piekielnemi ściągnionych do piekła podał na męki, aby na sąd byli schowani.
5
Et origináli mundo non pepércit, sed octávum Noe iustítiæ præcónem custodívit, dilúvium mundo impiórum indúcens. I pierworodnemu światu nie przepuścił: ale Noego samo ósmego opowiadacza sprawiedliwości zachował, przywiódszy potop na świat niepobożnych.
6
Et civitátes Sodomórum, et Gomorrhæórum in cínerem rédigens, eversióne damnávit: exémplum eórum, qui ímpie actúri sunt, ponens: I miasta Sodomczyków i Gomorejczyków w popiół obróciwszy, wywróceniem potępił, zostawując przykład tych, którzy niepobożnie żyć mieli:
7
et iustum Lot oppréssum a nefandórum iniúria, ac luxuriósa conversatióne erípuit: I sprawiedliwego Lotha uciśnionego z niebożnych swowolnością i sprosnem obcowaniem wyrwał.
8
aspéctu enim, et audítu iustus erat: hábitans apud eos, qui de die in diem ánimam iustam iníquis opéribus cruciábant. Abowiem widzeniem i słyszeniem sprawiedliwy był: mieszkając u tych, którzy dzień po dzień trapili duszę sprawiedliwą niezbożnemi uczynkami.
9
Novit Dóminus pios de tentatióne erípere: iníquos vero in diem iudícii reserváre cruciándos. Umieć Pan pobożnych z pokuszenia wyrwać: a nie­sprawiedliwych na dzień sądny, aby męczeni byli zachować:
10
Magis autem eos, qui post carnem in concupiscéntia immundítiæ ámbulant, dominationémque contémnunt, audáces, sibi placéntes, sectas non métuunt introdúcere blasphemántes: A nawięcej tych, którzy za ciałem w pożądliwości plugastwa chodzą, a zwierzchnością gardzą, zuchwalcy, w sobie się kochający: nie boją się wprowadzać sekt bluźniąc.
11
ubi ángeli fortitúdine, et virtúte cum sint maióres, non portant advérsum se exsecrábile iudícium. Gdyż aniołowie, siłą i mocą więtszymi będąc, nie znoszą przeciwko nim sądu przeklętego.
12
Hi vero velut irrationabília pécora, naturáliter in captiónem, et in perníciem in his quæ ignórant blasphemántes in corruptióne sua períbunt, A ci jako bydło bezrozumne, z przyrodzenia na ułowienie i na skazę, bluźniąc to czego nie wiedzą w ska­zie swojej zginą,
13
percipiéntes mercédem iniustítiæ, voluptátem existimántes diéi delícias: coinquinatiónes, et máculæ delíciis affluéntes, in convíviis suis luxuriántes vobíscum, Odnosząc zapłatę niesprawiedliwości, za rozkosz mając dniowe kochanie, smrodowie i plugawcy: opły­wając w rozkoszach, w biesiadach swych rozpustując z wami.
14
óculos habéntes plenos adultérii, et incessábilis delícti. Pelliciéntes ánimas instábiles, cor exercitátum avarítia habéntes, maledictiónis fílii: Oczy mając pełne cudzołoztwa i grzechu nieustawiającego. Przyłudzając dusze niestateczne, mając serce wyćwiczone łakomstwem, synowie przeklęctwa:
15
derelinquéntes rectam viam erravérunt, secúti viam Bálaam ex Bosor, qui mercédem iniquitátis amávit: Opuściwszy prostą drogę zbłądzili, naśladując drogi Balaama z Bosor, który umiłował zapłatę niesprawiedli­wości,
16
correptiónem vero hábuit suæ vesániæ: subiugále mutum ánimal, hóminis voce loquens, prohíbuit prophétæ insipiéntiam. Ale miał strofowanie głupstwa swego. Nieme by­dlę pod jarzmie głosem człowieczym mówiące, zahamowa­ło szaleństwo proroka.
17
Hi sunt fontes sine aqua, et nébulæ turbínibus exagitátæ, quibus calígo tenebrárum reservátur. Cić są stoki bez wody, i obłoki od wichru pędzo­ne, którym chmura ciemności jest zachowana.
18
Supérba enim vanitátis loquéntes, pellíciunt in desidériis carnis luxúriæ eos, qui páululum effúgiunt, qui in erróre conversántur: Abowiem hardości próżne mówiąc, przyłudzają przez pożądliwości ciała niepowściągliwego, tych co tro­chę odbiegają w błędziech obcujących:
19
libertátem illis promitténtes, cum ipsi servi sint corruptiónis: a quo enim quis superátus est, huius et servus est. Wolność im obiecując, gdyż sami są niewolnicy skazy. Abowiem kto jest od kogo zwyciężon: tego i nie­wolnikiem jest.
20
Si enim refugiéntes coinquinatiónes mundi in cognitióne Dómini nostri, et Salvatóris Iesu Christi, his rursus implicáti superántur: facta sunt eis posterióra deterióra prióribus. Bo jeśliby odbieżawszy plugastwa świata przez po­znanie Pana naszego i zbawiciela Jezusa Chrystusa, a temiż się zaś uwikławszy zwyciężeni byli: stały się im ostate­czne gorsze niż pierwsze.
21
Mélius enim erat illis non cognóscere viam iustítiæ, quam post agnitiónem, retrórsum convérti ab eo, quod illis tráditum est, sancto mandáto. Boby im lepiej było nie uznać drogi sprawiedliwo­ści niźli poznawszy, wrócić się nazad od podanego im roz­kazania świętego.
22
Cóntigit enim eis illud veri provérbii: Canis revérsus ad suum vómitum: et, Sus lota in volutábro luti. Abowiem się im przydało ono prawdziwej przypo­wieści: Pies, który się wrócił do zwrócenia swego: i, Świnia umyta do kałuże błota.
3
1
Hanc ecce vobis, caríssimi, secúndam scribo epístolam, in quibus vestram éxcito in commonitióne sincéram mentem: Oto ten wtóry list do was namilejszy piszę, w któ­rych szczerą myśl waszę przez napominanie wzbudzam;
2
ut mémores sitis eórum, quæ prædíxi verbórum a sanctis prophétis, et apostolórum vestrórum, præceptórum Dómini et Salvatóris. A iżbyście pamiętali na to com przedtem powiedział, na słowa świętych Proroków i Apostołów waszych, rozka­zania Pana i zbawiciela.
3
Hoc primum sciéntes, quod vénient in novíssimis diébus in deceptióne illusóres, iuxta próprias concupiscéntias ambulántes, To naprzód wiedząc, iż we dni ostateczne przyda pod zdradą naśmiewcy, chodzący wedle własnych pożą­dliwości,
4
dicéntes: Ubi est promíssio, aut advéntus eius? ex quo enim patres dormiérunt, ómnia sic persevérant ab inítio creatúræ. Mówiąc: Gdzież jest obietnica abo przyście jego? Abowiem odtąd jako ojcowie zasnęli, wszystko tak trwa od początku stworzenia.
5
Latet enim eos hoc voléntes, quod cæli erant prius, et terra de aqua, et per aquam consístens Dei verbo: Bo tego chcący nie wiedzą, iż niebiosa były pierwej, i ziemia z wody i przez wodę stanęła słowem Bożem:
6
per quæ, ille tunc mundus aqua inundátus, périit. Przez które, świat który na on czas zatopiony wodą zginął.
7
Cæli autem, qui nunc sunt, et terra eódem verbo repósiti sunt, igni reserváti in diem iudícii, et perditiónis impiórum hóminum. Lecz niebiosa, które teraz są, i ziemia, temże słowem odłożone są, zachowane ogniowi na dzień sądu i zginienia niepobożnych ludzi.
8
Unum vero hoc non láteat vos, caríssimi, quia unus dies apud Dóminum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus. A jedno to namilejszy niech wam tajno nie będzie, iż jeden dzień u Pana jako tysiąc lat, a tysiąc lat jako jeden dzień.
9
Non tardat Dóminus promissiónem suam, sicut quidam exístimant: sed patiénter agit propter vos, nolens áliquos períre, sed omnes ad pœniténtiam revérti. Nie odwłaczać pan obietnice swojej jako niektórzy mniemają, ale cierpliwie sobie poczyna dla was, nie chcąc, aby którzy zginęli, ale żeby się wszyscy do pokuty nawró­cili.
10
Advéniet autem dies Dómini ut fur: in quo cæli magno ímpetu tránsient, eleménta vero calóre solvéntur, terra autem et quæ in ipsa sunt ópera, exuréntur. A dzień Pański przydzie jako złodziej: w który niebiosa z wielkim szumem przeminą, a żywioły od gorąca rozpuszczą się, a ziemia i dzieła, które na niej są, popalo­ne będą.
11
Cum ígitur hæc ómnia dissolvénda sint, quales opórtet vos esse in sanctis conversatiónibus, et pietátibus, Gdyż tedy to wszystko ma się zepsować: jakiemi wam potrzeba być w świętem obcowaniu i w pobożnościach:
12
exspectántes, et properántes in advéntum diéi Dómini, per quem cæli ardéntes solvéntur, et eleménta ignis ardóre tabéscent? Oczekiwając i spiesząc się na przyszcie dnia Pańskiego, przez które niebiosa gorające rozpuszczą się, i żywioły od gorącości ognia stopnieją?
13
Novos vero cælos, et novam terram secúndum promíssa ipsíus exspectámus, in quibus iustítia hábitat. Lecz nowych niebios i nowej ziemie wedle obietnic jego oczekiwamy, w których sprawiedliwość mieszka.
14
Propter quod, caríssimi, hæc exspectántes, satágite immaculáti, et invioláti ei inveníri in pace. Przeto namilejszy na to czekając, starajcie się, abyście niezmazani i nienaruszeni od niego nalezieni byli w po­koju:
15
Et Dómini nostri longanimitátem, salútem arbitrémini: sicut et caríssimus frater noster Paulus secúndum datam sibi sapiéntiam scripsit vobis, A nieskwapliwość Pana naszego, rozumiejcie zba­wieniem: jako i namilszy brat nasz Paweł wedle danej sobie mądrości do was pisał:
16
sicut et ómnibus epístolis, loquens in eis de his, in quibus sunt quædam difficília intelléctu, quæ indócti, et instábiles deprávant, sicut et céteras Scriptúras, ad suam ipsórum perditiónem. Jako i we wszystkich liściech, o tem w nich mówiąc: w których są niektóre rzeczy trudne ku wyrozumieniu, które nieuczeni i niestateczni wykręcają, jako i inne pisma, ku swemu własnemu zatraceniu.
17
Vos ígitur fratres præsciéntes custodíte, ne insipiéntium erróre tradúcti excidátis a própria firmitáte: Wy tedy bracia wiedząc przedtem strzeżcie, abyście zwiedzeni błędem głupich, nie wypadli z własnej state­czności.
18
créscite vero in grátia, et in cognitióne Dómini nostri, et Salvatóris Iesu Christi. Ipsi glória et nunc, et in diem æternitátis. Amen. Ale rośćcie w łasce i w poznaniu Pana naszego i zba­wiciela Jezusa Chrystusa. Jemu chwała, i teraz, i do dnia wieczności. Amen.