Epistola Joannis Prima
List Jana Pierwszy
1
Quod fuit ab inítio, quod audívimus, quod vídimus óculis nostris, quod perspéximus, et manus nostræ contrectavérunt de verbo vitæ:
Co było od początku, cośmy słyszeli, cośmy widnieli oczyma naszemi, cośmy oglądali, i ręce nasze dotykały o słowie żywota:
2
et vita manifestáta est, et vídimus, et testámur, et annuntiámus vobis vitam ætérnam, quæ erat apud Patrem, et appáruit nobis:
I żywot oznajmiony jest: i widzieliśmy, i świadczymy, i opowiedamy wam żywot wieczny, który był u Ojca, i zjawił się nam.
3
quod vídimus et audívimus, annuntiámus vobis, ut et vos societátem habeátis nobíscum, et socíetas nostra sit cum Patre, et cum Fílio eius Iesu Christo.
Cośmy widzieli i słyszeli, wam opowiadamy: abyście i wy towarzystwo mieli z nami: a towarzystwo nasze było z Ojcem i z Synem jego Jezusem Chrystusem.
4
Et hæc scríbimus vobis ut gaudeátis, et gáudium vestrum sit plenum.
A to wam piszemy, abyście się radowali, a radość wasza zupełna była.
5
Et hæc est annuntiátio, quam audívimus ab eo, et annuntiámus vobis: quóniam Deus lux est, et ténebræ in eo non sunt ullæ.
A to jest opowiadanie, któreśmy słyszeli od niego, i opowiadamy wam: Iż Bóg jest światłością: a żadnej ciemności w nim nie masz.
6
Si dixérimus quóniam societátem habémus cum eo, et in ténebris ambulámus, mentímur, et veritátem non fácimus.
Jeślibyśmy rzekli, iż towarzystwo mamy z nim, a w ciemności chodzimy: kłamamy, a prawdy nie czynimy.
7
Si autem in luce ambulámus sicut et ipse est in luce, societátem habémus ad ínvicem, et sanguis Iesu Christi, Fílii eius, emúndat nos ab omni peccáto.
Lecz jeśli w światłości chodzimy jako i on jest w światłości: towarzystwo mamy między sobą, a krew Jezusa Chrystusa syna jego oczyścia nas od wszelkiego grzechu.
8
Si dixérimus quóniam peccátum non habémus, ipsi nos sedúcimus, et véritas in nobis non est.
Jeślibyśmy rzekli, iż grzechu nie mamy: sami siebie zwodzimy, a prawdy w nas nie masz.
9
Si confiteámur peccáta nostra: fidélis est, et iustus, ut remíttat nobis peccáta nostra, et emúndet nos ab omni iniquitáte.
Jeślibyśmy się spowiadali grzechów naszych: wierny jest i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy nasze, i oczyścił nas od wszelakiej nieprawości.
10
Si dixérimus quóniam non peccávimus, mendácem fácimus eum, et verbum eius non est in nobis.
Jeślibyśmy rzekli, żeśmy nie zgrzeszyli: kłamcą go czynimy, i niemasz w nas słowa jego.
1
Filíoli mei, hæc scribo vobis, ut non peccétis. Sed et si quis peccáverit, advocátum habémus apud Patrem, Iesum Christum iustum:
Synaczkowie moi, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. Ale i jeśliby kto zgrzeszył, rzecznika mamy u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego:
2
et ipse est propitiátio pro peccátis nostris: non pro nostris autem tantum, sed étiam pro totíus mundi.
A on jest ubłaganiem za grzechy nasze: a nie tylko za nasze, ale i za wszego świata.
3
Et in hoc scimus quóniam cognóvimus eum, si mandáta eius observémus.
A przez to wiemy, iżeśmy go poznali, jeślibyśmy przykazania jego zachowywali.
4
Qui dicit se nosse eum, et mandáta eius non custódit, mendax est, et in hoc véritas non est.
Kto mówi, że go zna, a przykazania jego nie chowa, kłamcą jest, a prawdy w nim niemasz.
5
Qui autem servat verbum eius, vere in hoc cáritas Dei perfécta est: et in hoc scimus quóniam in ipso sumus.
Lecz kto zachowywa słowo jego, prawdziwie się w tym miłość Boża wykonała i przez to wiemy, iż w nim jesteśmy.
6
Qui dicit se in ipso manére, debet, sicut ille ambulávit, et ipse ambuláre.
Kto mówi, iż w nim mieszka, powinien jako on chodził, i sam chodzić.
7
Caríssimi, non mandátum novum scribo vobis, sed mandátum vetus, quod habuístis ab inítio: mandátum vetus est verbum, quod audístis.
Namilejszy nie nowe rozkazanie wam piszę, ale rozkazanie stare, któreście mieli od początku. Stare rozkazanie jest słowo, któreście słyszeli.
8
Iterum mandátum novum scribo vobis, quod verum est et in ipso, et in vobis: quia ténebræ transiérunt, et verum lumen iam lucet.
Zasię rozkazanie nowe piszę wam, co prawda jest i w nim, i w was: iż ciemności przeminęły, a prawdziwa światłość już świeci.
9
Qui dicit se in luce esse, et fratrem suum odit, in ténebris est usque adhuc.
Kto mówi, iż jest w światłości, a brata swojego nienawidzi, aż dotąd, jest w ciemności.
10
Qui díligit fratrem suum, in lúmine manet, et scándalum in eo non est.
Kto miłuje brata swego, w światłości mieszka, a zgorszenia w nim niemasz.
11
Qui autem odit fratrem suum, in ténebris est, et in ténebris ámbulat, et nescit quo eat: quia ténebræ obcæcavérunt óculos eius.
Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemnościach jest, w i ciemnościach chodzi, a nie wie gdzie idzie, iż ciemności zaślepiły oczy jego.
12
Scribo vobis, filíoli, quóniam remittúntur vobis peccáta propter nomen eius.
Piszę wam synaczkowie, iż wam bywają odpuszczone grzechy dla imienia jego.
13
Scribo vobis patres, quóniam cognovístis eum, qui ab inítio est. Scribo vobis adolescéntes, quóniam vicístis malígnum.
Piszę wam ojcowie, żeście poznali tego, który jest od początku. Piszę wam młodzieniaszkowie, iżeście zwyciężyli złośnika. Piszę wam dziateczki, iżeście poznali ojca.
14
Scribo vobis infántes, quóniam cognovístis patrem. Scribo vobis iúvenes, quóniam fortes estis, et verbum Dei manet in vobis, et vicístis malígnum.
Piszę wam młodzieńcy, iżeście mocni, a słowo Boże mieszka w was: i zwyciężyliście złośnika.
15
Nolíte dilígere mundum, neque ea, quæ in mundo sunt. Si quis díligit mundum, non est cáritas Patris in eo:
Nie miłujcie świata, ani tego co jest na świecie. Jeśli kto miłuje świat, niemasz w nim ojcowskiej miłości.
16
quóniam omne, quod est in mundo, concupiscéntia carnis est, et concupiscéntia oculórum, et supérbia vitæ: quæ non est ex Patre, sed ex mundo est.
Abowiem wszystko co jest na świecie, jest pożądliwość ciała, i pożądliwość oczu, i pycha żywota, która nie jest z Ojca, ale jest z świata.
17
Et mundus transit, et concupiscéntia eius: qui autem facit voluntátem Dei, manet in ætérnum.
A świat przemija, i pożądliwość jego. Lecz kto czyni wolą Bożą, trwa na wieki.
18
Filíoli, novíssima hora est: et sicut audístis quia Antichrístus venit, et nunc Antichrísti multi facti sunt: unde scimus, quia novíssima hora est.
Synaczkowie, ostateczna godzina jest: a jakoście słyszeli, iż Antychryst idzie: i teraz Antychrystów wiele się stało: zkąd wiemy, iż jest ostatnia godzina.
19
Ex nobis prodiérunt, sed non erant ex nobis: nam, si fuíssent ex nobis, permansíssent útique nobíscum: sed ut manifésti sint quóniam non sunt omnes ex nobis.
Z nas wyszli: ale nie byli z nas. Bo gdyby z nas byli, wżdyby z nami byli wytrwali: ale aby się okazali, iż nie wszyscy z nas są.
20
Sed vos unctiónem habétis a Sancto, et nostis ómnia.
Lecz wy pomazanie macie od świętego, i wiecie wszystko.
21
Non scripsi vobis quasi ignorántibus veritátem, sed quasi sciéntibus eam: et quóniam omne mendácium ex veritáte non est.
Nie pisałem wam jako nieznającym prawdy, ale jako ją znającym: a iż każde kłamstwo nie jest z prawdy.
22
Quis est mendax, nisi is, qui negat quóniam Iesus est Christus? Hic est Antichrístus, qui negat Patrem, et Fílium.
Kto jest kłamcą, jedno ten, który przy, iż Jezus nie jest Chrystusem? Ten jest Antychryst, który przy Ojca i Syna.
23
Omnis, qui negat Fílium, nec Patrem habet: qui confitétur Fílium, et Patrem habet.
Każdy co się przy Syna, ani Ojca ma. Kto wzywa Syna, i Ojca ma.
24
Vos quod audístis ab inítio, in vobis permáneat: si in vobis permánserit quod audístis ab inítio, et vos in Fílio, et Patre manébitis.
Wy coście słyszeli od początku, niechaj w was trwa. Jeśliby w was trwało coście słyszeli od początku, i wy w Synie i Ojcu trwać będziecie.
25
Et hæc est repromíssio, quam ipse pollícitus est nobis, vitam ætérnam.
A ta jest obietnica, którą nam obiecał, żywot wieczny.
26
Hæc scripsi vobis de his, qui sedúcunt vos.
Tom wam napisał o tych, którzy was zwodzą.
27
Et vos unctiónem, quam accepístis ab eo, máneat in vobis. Et non necésse habétis ut áliquis dóceat vos: sed sicut únctio eius docet vos de ómnibus, et verum est, et non est mendácium. Et sicut dócuit vos: manéte in eo.
A wy pomazanie, któreście wzięli od niego niechaj w was trwa. A nie potrzebujecie, aby was kto uczył: ale jako pomazanie jego uczy was o wszystkiem, i jest prawdziwe, a nie jest kłamstwo. A jako nauczyło was, trwajcie w nim.
28
Et nunc filíoli manéte in eo: ut cum apparúerit, habeámus fidúciam, et non confundámur ab eo in advéntu eius.
I teraz synaczkowie trwajcie w nim: abyśmy, gdy się okaże, ufanie mieli, a nie byli zawstydzeni od niego w przyszciu jego.
29
Si scitis quóniam iustus est, scitóte quóniam et omnis, qui facit iustítiam, ex ipso natus est.
Jeśli wiecie, iż sprawiedliwy jest: wiedzcie iż i wszelki czyniący sprawiedliwość, z niego się narodził.
1
Vidéte qualem caritátem dedit nobis Pater, ut fílii Dei nominémur et simus. Propter hoc mundus non novit nos: quia non novit eum.
Patrzcie, jaką miłość dał nam Ociec, że nazwani jesteśmy synami Bożymi i jesteśmy. Dla tego świat nie zna nas: iż onego nie zna.
2
Caríssimi, nunc fílii Dei sumus: et nondum appáruit quid érimus. Scimus quóniam cum apparúerit, símiles ei érimus: quóniam vidébimus eum sícuti est.
Namilejszy, teraz synami Bożymi jesteśmy: a jeszcze się nie okazało, czem będziemy. Wiemy, iż gdyż się okaże, podobni mu będziemy: iż go ujrzemy jako jest.
3
Et omnis, qui habet hanc spem in eo, sanctíficat se, sicut et ille sanctus est.
A wszelki, który ma tę nadzieję w nim, poświąca się, jako i on święty jest.
4
Omnis, qui facit peccátum, et iniquitátem facit: et peccátum est iníquitas.
Każdy co grzech czyni, i nieprawość czyni: a grzech jest nieprawość.
5
Et scitis quia ille appáruit ut peccáta nostra tólleret: et peccátum in eo non est.
A wiecie, iż się on okazał, aby grzechy nasze zgładził: a grzechu w nim niemasz.
6
Omnis, qui in eo manet, non peccat: et omnis, qui peccat, non vidit eum, nec cognóvit eum.
Wszelki, który w nim mieszka, nie grzeszy: a wszelki, który grzeszy, nie widział go, ani go poznał.
7
Filíoli, nemo vos sedúcat. Qui facit iustítiam, iustus est, sicut et ille iustus est.
Synaczkowie, niechaj was żaden nie zwodzi. Kto czyni sprawiedliwość, sprawiedliwy jest: jako i on jest sprawiedliwy.
8
Qui facit peccátum, ex diábolo est: quóniam ab inítio diábolus peccat. In hoc appáruit Fílius Dei, ut dissólvat ópera diáboli.
Kto czyni grzech, z djabła jest: gdyż od początku djabeł grzeszy. Na to się okazał Syn Boży, aby zepsował dzieła djabelskie.
9
Omnis, qui natus est ex Deo, peccátum non facit: quóniam semen ipsíus in eo manet, et non potest peccáre, quóniam ex Deo natus est.
Wszelki co się narodził z Boga, grzechu nie czyni: iż nasienie jego w nim trwa: i nie może grzeszyć, iż z Boga narodzony jest.
10
In hoc manifésti sunt fílii Dei, et fílii diáboli. Omnis, qui non est iustus, non est ex Deo, et qui non díligit fratrem suum:
Przez to jawni są synowie Boży, i synowie djabelscy. Wszelki, który nie jest sprawiedliwy nie jest z Boga, i który nie miłuje brata swego.
11
quóniam hæc est annuntiátio, quam audístis ab inítio, ut diligátis altérutrum.
Abowiem to jest opowiadanie, któreście słyszeli od początku, abyście jeden drugiego miłowali.
12
Non sicut Cain, qui ex malígno erat, et occídit fratrem suum. Et propter quid occídit eum? Quóniam ópera eius malígna erant: fratris autem eius, iusta.
Nie jako Kaim, który był ze złośnika, i zabił brata swego: a dla czegóż go zabił? Iż uczynki jego złośliwe były: a brata jego sprawiedliwe.
13
Nolíte mirári fratres, si odit vos mundus.
Nie dziwujcie się bracia, jeśli was świat nienawidzi.
14
Nos scimus quóniam transláti sumus de morte ad vitam, quóniam dilígimus fratres. Qui non díligit, manet in morte:
My wiemy, iżeśmy przeniesieni z śmierci do żywota, iż miłujemy bracią. Kto nie miłuje, trwa w śmierci.
15
omnis, qui odit fratrem suum, homicída est. Et scitis quóniam omnis homicída non habet vitam ætérnam in semetípso manéntem.
Każdy co nienawidzi brata swego, mężobójca jest, A wiecie, iż wszelki mężobójca nie ma żywota wiecznego w samym sobie trwającego.
16
In hoc cognóvimus caritátem Dei, quóniam ille ánimam suam pro nobis pósuit: et nos debémus pro frátribus ánimas pónere.
W temeśmy poznali miłość Bożą, iż on duszę swą za nas położył: i myśmy powinni kłaść dusze za bracią.
17
Qui habúerit substántiam huius mundi, et víderit fratrem suum necessitátem habére, et cláuserit víscera sua ab eo: quómodo cáritas Dei manet in eo?
Ktoby miał majętności tego świata, a widziałby, że brat jego ma potrzebę, a zawarłby wnętrzności swe przed nim, jakoż w nim przebywa miłość Boża?
18
Filíoli mei, non diligámus verbo, neque lingua, sed ópere et veritáte:
Synaczkowie moi, nie miłujmy słowem ani językiem: ale uczynkiem i prawdą.
19
in hoc cognóscimus quóniam ex veritáte sumus: et in conspéctu eius suadébimus corda nostra.
Po tem znamy, iż z prawdy jesteśmy: i przed oczyma jego ubezpieczymy serca nasze.
20
Quóniam si reprehénderit nos cor nostrum: maior est Deus corde nostro, et novit ómnia.
Bo jeśliby nas winowało serce nasze, więtszy jest Bóg niż serce nasze, i wie wszystko.
21
Caríssimi, si cor nostrum non reprehénderit nos, fidúciam habémus ad Deum:
Namilejszy, jeśliby nas serce nasze nie winowało, ufanie mamy ku Bogu:
22
et quidquid petiérimus, accipiémus ab eo: quóniam mandáta eius custodímus, et ea, quæ sunt plácita coram eo, fácimus.
I o cokolwiekbyśmy prosili, weźmiemy od niego: bo przykazania jego chowamy, i to co się przed nim upodobało czynimy.
23
Et hoc est mandátum eius: ut credámus in nómine Fílii eius Iesu Christi: et diligámus altérutrum, sicut dedit mandátum nobis.
A to jest przykazanie jego, abyśmy wierzyli w imię Syna jego Jezusa Chrystusa: i miłowali jeden drugiego jako nam rozkazanie dał.
24
Et qui servat mandáta eius, in illo manet, et ipse in eo: et in hoc scimus quóniam manet in nobis de Spíritu, quem dedit nobis.
A kto chowa przykazania jego, w nim mieszka, a on w nim. A po tem znamy, iż mieszka w nas, po duchu którego nam dał.
1
Caríssimi, nolíte omni spirítui crédere, sed probáte spíritus si ex Deo sint: quóniam multi pseudoprophétæ exiérunt in mundum.
Namilejszy, nie każdemu duchowi wierzcie: ale doświadczajcie duchów, jeśli z Boga są: bo wiele fałszywych proroków wyszło na świat.
2
In hoc cognóscitur Spíritus Dei: omnis spíritus qui confitétur Iesum Christum in carne venísse, ex Deo est:
Po tem znać Ducha Bożego. Każdy duch, który wyznawa, iż Jezus Chrystus przyszedł w ciele, z Boga jest:
3
et omnis spíritus, qui solvit Iesum, ex Deo non est, et hic est Antichrístus, de quo audístis quóniam venit, et nunc iam in mundo est.
A każdy duch, który rozwięzuje Jezusa, z Boga nie jest: a ten jest Antychryst, o którymeście słyszeli, iż idzie, i teraz już jest na świecie.
4
Vos ex Deo estis filíoli, et vicístis eum, quóniam maior est qui in vobis est, quam qui in mundo.
Wy z Boga jesteście synaczkowie, i zwyciężyliście go, gdyż więtszy jest ten co w was jest, niż co na świecie.
5
Ipsi de mundo sunt: ídeo de mundo loquúntur, et mundus eos audit.
Oni są z świata: dla tego z świata mówią, a świat ich słucha.
6
Nos ex Deo sumus. Qui novit Deum, audit nos: qui non est ex Deo, non audit nos: in hoc cognóscimus Spíritum veritátis, et spíritum erróris.
My z Boga jesteśmy. Kto zna Boga: słucha nas. Kto nie jest z Boga: nie słucha nas. Ztąd znamy ducha prawdy, i ducha błędu.
7
Caríssimi, diligámus nos ínvicem: quia cáritas ex Deo est. Et omnis, qui díligit, ex Deo natus est, et cognóscit Deum.
Namilejszy, miłujmy się zobopólnie: bo miłość jest z Boga. I każdy co miłuje, z Boga jest urodzony, i zna Boga.
8
Qui non díligit, non novit Deum: quóniam Deus cáritas est.
Kto nie miłuje, nie zna Boga: Abowiem Bóg jest miłość.
9
In hoc appáruit cáritas Dei in nobis, quóniam Fílium suum unigénitum misit Deus in mundum, ut vivámus per eum.
W tem się okazała miłość Boża w nas: iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy żyli przezeń.
10
In hoc est cáritas: non quasi nos dilexérimus Deum, sed quóniam ipse prior diléxit nos, et misit Fílium suum propitiatiónem pro peccátis nostris.
W tem jest miłość: nie jakobyśmy my umiłowali Boga: ale iż on pierwszy umiłował nas, i posłał Syna swego ubłaganiem za grzechy nasze.
11
Caríssimi, si sic Deus diléxit nos: et nos debémus altérutrum dilígere.
Namilejszy, jeśli nas Bóg tak umiłował: i myśmy powinni jeden drugiego miłować.
12
Deum nemo vidit unquam. Si diligámus ínvicem, Deus in nobis manet, et cáritas eius in nobis perfécta est.
Boga żaden nigdy nie widział. Jeśli się miłujemy zobopólnie: Bóg w nas mieszka, a miłość jego doskonała jest w nas.
13
In hoc cognóscimus quóniam in eo manémus, et ipse in nobis: quóniam de Spíritu suo dedit nobis.
Przez to poznawamy, iż w nim mieszkamy, a on w nas: iż z Ducha swego dał nam.
14
Et nos vídimus, et testificámur quóniam Pater misit Fílium suum Salvatórem mundi.
A myśmy widzieli, i świadczymy, iż Ociec posłał Syna swego Zbawicielem świata.
15
Quisquis conféssus fúerit quóniam Iesus est Fílius Dei, Deus in eo manet, et ipse in Deo.
Ktobykolwiek wyznał, iż Jezus jest Syn Boży: Bóg w nim mieszka, a on w Bogu.
16
Et nos cognóvimus, et credídimus caritáti, quam habet Deus in nobis. Deus cáritas est: et qui manet in caritáte, in Deo manet, et Deus in eo.
I myśmy poznali, i uwierzyli miłości, którą Bóg ma w nas. Bóg jest miłość: a kto mieszka w miłości: w Bogu mieszka, a Bóg w nim.
17
In hoc perfécta est cáritas Dei nobíscum, ut fidúciam habeámus in die iudícii: quia sicut ille est, et nos sumus in hoc mundo.
W tem wykonana jest miłość z nami, abyśmy ufność mieli w dzień sądny: iż jako on jest: i my jesteśmy na tym świecie.
18
Timor non est in caritáte: sed perfécta cáritas foras mittit timórem, quóniam timor pœnam habet: qui autem timet, non est perféctus in caritáte.
W bojaźni nie masz miłości: ale miłość doskonała precz wyrzuca bojazń: bo bojaźń ma utrapienie: a kto się boi: nie jest doskonały w miłości.
19
Nos ergo diligámus Deum, quóniam Deus prior diléxit nos.
My tedy miłujmy Boga, iż Bóg nas pierwej umiłował.
20
Si quis díxerit: Quóniam díligo Deum, et fratrem suum óderit, mendax est. Qui enim non díligit fratrem suum quem videt, Deum, quem non videt, quómodo potest dilígere?
Jeśliby kto rzekł, iż miłuje Boga: a brataby swego nienawidział, kłamcą jest. Abowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, Boga, którego nie widzi jako może miłować?
21
Et hoc mandátum habémus a Deo: ut qui díligit Deum, díligat et fratrem suum.
A to rozkazanie mamy od Boga: aby który miłuje Boga, miłował i brata swego.
1
Omnis, qui credit quóniam Iesus est Christus, ex Deo natus est. Et omnis, qui díligit eum qui génuit, díligit et eum qui natus est ex eo.
Wszelki co wierzy, iż Jezus jest Chrystusem, z Boga się narodził. A wszelki co miłuje tego, który urodził: miłuje i tego, który z niego jest narodzony.
2
In hoc cognóscimus quóniam dilígimus natos Dei, cum Deum diligámus, et mandáta eius faciámus.
W tem znamy, iż miłujemy syny Boże: gdyż Boga miłujemy, i przykazania jego czynimy.
3
Hæc est enim cáritas Dei, ut mandáta eius custodiámus: et mandáta eius grávia non sunt.
Abowiem ta jest miłość Boża, abyśmy przykazań jego strzegli: a przykazania jego nie są ciężkie.
4
Quóniam omne, quod natum est ex Deo, vincit mundum: et hæc est victória, quæ vincit mundum, fides nostra.
Bo wszystko co się narodziło z Boga, zwycięża świat: a to jest zwycięztwo, które zwycięża świat, wiara nasza.
5
Quis est, qui vincit mundum, nisi qui credit quóniam Iesus est Fílius Dei?
Któż jest co zwycięża świat, jedno który wierzy, iż Jezus jest Synem Bożym?
6
Hic est, qui venit per aquam et sánguinem, Iesus Christus: non in aqua solum, sed in aqua et sánguine. Et spíritus est, qui testificátur, quóniam Christus est véritas.
Ten jest, który przyszedł przez wodę i krew, Jezus Chrystus: nie w wodzie tylko: ale w wodzie i krwi. A Duch jest, który świadczy, iż Chrystus jest prawda.
7
Quóniam tres sunt, qui testimónium dant in cælo: Pater, Verbum, et Spíritus sanctus: et hi tres unum sunt.
Abowiem trzej są, którzy świadectwo dają na niebie: Ociec, Słowo, i Duch święty: a ci trzej jedno są.
8
Et tres sunt, qui testimónium dant in terra: spíritus, et aqua, et sanguis: et hi tres unum sunt.
A trzej są, którzy świadectwo dają na ziemi: Duch, i woda, i krew, a ci trzej jedno są.
9
Si testimónium hóminum accípimus, testimónium Dei maius est: quóniam hoc est testimónium Dei, quod maius est, quóniam testificátus est de Fílio suo.
Jeśli świadectwo ludzkie przyjmujemy: świadectwo Boże więtsze jest. Abowiem to jest świadectwo Boże, które więtsze jest, iż świadczył o synie swym.
10
Qui credit in Fílium Dei, habet testimónium Dei in se. Qui non credit Fílio, mendácem facit eum: quia non credit in testimónium quod testificátus est Deus de Fílio suo.
Kto wierzy w Syna Bożego, ma świadectwo Boże w sobie. Kto nie wierzy Synowi: Kłamcą go czyni: iż nie wierzy świadectwu, które Bóg świadczył o Synie swoim.
11
Et hoc est testimónium, quóniam vitam ætérnam dedit nobis Deus: et hæc vita in Fílio eius est.
A to jest świadectwo, iż żywot wieczny dał nam Bóg. A ten żywot jest w Synie jego.
12
Qui habet Fílium, habet vitam: qui non habet Fílium, vitam non habet.
Kto ma Syna, ma żywot: kto nie ma Syna, żywota nie ma.
13
Hæc scribo vobis: ut sciátis quóniam vitam habétis ætérnam, qui créditis in nómine Fílii Dei.
To wam piszę: abyście wiedzieli, iż żywot wieczny macie którzy wierzycie w imię Syna Bożego.
14
Et hæc est fidúcia, quam habémus ad eum: quia quodcúmque petiérimus secúndum voluntátem eius, audit nos.
A to jest ufanie, które mamy do niego: Iż o cokolwiekbyśmy prosili wedle wolej jego, słucha nas.
15
Et scimus quia audit nos quidquid petiérimus: scimus quóniam habémus petitiónes quas postulámus ab eo.
A wiemy, iż nas słucha, czegobośmykolwiek żądali: wiemy, iż mamy prośby, których od niego prosimy.
16
Qui scit fratrem suum peccáre peccátum non ad mortem, petat, et dábitur ei vita peccánti non ad mortem. Est peccátum ad mortem: non pro illo dico ut roget quis.
Kto wie, że brat jego grzeszy grzechem nie do śmierci, niechaj prosi, i będzie mu dan żywot, grzeszącemu nie do śmierci. Jest grzech do śmierci: nie za tym mówię, aby kto prosił.
17
Omnis iníquitas, peccátum est: et est peccátum ad mortem.
Wszelka nieprawość jest ci grzech: a jest grzech do śmierci.
18
Scimus quia omnis, qui natus est ex Deo, non peccat: sed generátio Dei consérvat eum, et malígnus non tangit eum.
Wiemy, iż wszelki, który się z Boga narodził, nie grzeszy: Ale rodzenie Boże zachowuje go: a złośnik nie dotyka się go.
19
Scimus quóniam ex Deo sumus: et mundus totus in malígno pósitus est.
Wiemy, iż z Boga jesteśmy: a świat wszystek we złym leży.
20
Et scimus quóniam Fílius Dei venit, et dedit nobis sensum ut cognoscámus verum Deum, et simus in vero Fílio eius. Hic est verus Deus, et vita ætérna.
I wiemy, iż Syn Boży przyszedł, i dał nam zmysł, abyśmy poznali prawdziwego Boga, a byli w prawdziwym Synie jego. Ten jest prawdziwy Bóg i żywot wieczny.
21
Filíoli, custodíte vos a simulácris. Amen.
Synaczkowie, strzeżcie się bałwanów. Amen.