Epistola Joannis Tertia
List Jana Trzeci
1
Sénior Gaio caríssimo, quem ego díligo in veritáte.
Starszy, Gajowi namilszemu, którego ja miłuję w prawdzie.
2
Caríssime, de ómnibus oratiónem fácio próspere te íngredi, et valére sicut próspere agit ánima tua.
Namilszy, modlę się, abyć się na wszystkiem dobrze powodziło, i abyś zdrów był, jako się dobrze powodzi duszy twojej.
3
Gavísus sum valde veniéntibus frátribus, et testimónium perhibéntibus veritáti tuæ, sicut tu in veritáte ámbulas.
Wielcem się uradował, gdy przyszli bracia, i dali świadectwo prawdzie twojej, jako ty w prawdzie chodzisz.
4
Maiórem horum non hábeo grátiam, quam ut áudiam fílios meos in veritáte ambuláre.
Więtszej nad tę pociechy nie mam, jedno abych słyszał, że dziatki moje chodzą w prawdzie.
5
Caríssime, fidéliter facis quidquid operáris in fratres, et hoc in peregrínos,
Namilszy, wiernie czynisz cokolwiek działasz dla braciej, a to dla gości.
6
qui testimónium reddidérunt caritáti tuæ in conspéctu ecclésiæ: quos, benefáciens, dedúces digne Deo.
Którzy świadectwo dali o miłości twej w oczach kościoła: które dobrze czyniąc odprowadzisz godnie Bogu.
7
Pro nómine enim eius profécti sunt, nihil accipiéntes a géntibus.
Abowiem dla imienia jego wyszli, nic nie biorąc od Poganów.
8
Nos ergo debémus suscípere huiúsmodi, ut cooperatóres simus veritátis.
My tedy takowe powinniśmy przyjmować, abyśmy byli pomocnikami prawdy.
9
Scripsíssem fórsitan ecclésiæ: sed is, qui amat primátum gérere in eis, Diótrephes, non récipit nos:
Pisałbym był snać kościołowi: ale ten, który miłuje przodkowanie między nimi Diotrepes, nie przyjmuje nas.
10
propter hoc si vénero, commonébo eius ópera, quæ facit, verbis malígnis gárriens in nos: et quasi non ei ista suffíciant, neque ipse súscipit fratres: et eos, qui suscípiunt, próhibet, et de ecclésia éicit.
Przeto jeśli przydę, przypomnię uczynki jego, które czyni: słowy złościwemi szczebiecąc na nas: a jakoby na tem dosyć nie miał, ani sam przyjmuje braciej: i tym co przyjmują, zabrania, i z kościoła wyrzuca.
11
Caríssime, noli imitári malum, sed quod bonum est. Qui benéfacit, ex Deo est: qui maléfacit, non vidit Deum.
Namilszy, nie naśladuj złego, ale co jest dobrego. Ktoć dobrze czyni: z Boga jest: Kto źle czyni, nie widział Boga.
12
Demétrio testimónium rédditur ab ómnibus, et ab ipsa veritáte, sed et nos testimónium perhibémus: et nosti quóniam testimónium nostrum verum est.
Demetryuszowi świadectwo dają wszyscy, i też sama prawda: lecz i my świadectwo dawamy: a wiesz, iż świadectwo nasze prawdziwe jest.
13
Multa hábui tibi scríbere: sed nólui per atraméntum, et cálamum scríbere tibi.
Miałem ci wiele pisać, alem ci nie chciał pisać inkaustem i piórem.
14
Spero autem prótinus te vidére, et os ad os loquémur. Pax tibi. Salútant te amíci. Salúta amícos nominátim.
Lecz się nadziewam rychło cię ujrzeć, a ustnie mówić będziemy. Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Pozdrów mianowicie przyjacioły.