Biblia Sacra – Epistola Judæ

1

Iudas Iesu Christi servus, frater autem Iacóbi, his, qui sunt in Deo Patre diléctis, et Christo Iesu conservátis, et vocátis. Judas sługa Jezusów Chrystusów, a brat Jakóbów: tym którzy są w Bogu Ojcu umiłowani, a w Jezusie Chrystusie zachowani i wezwani.

2

Misericórdia vobis, et pax, et cáritas adimpleátur. Miłosierdzie, i pokój, i miłość niech się wam wypełni.

3

Caríssimi, omnem sollicitúdinem fáciens scribéndi vobis de commúni vestra salúte, necésse hábui scríbere vobis: déprecans supercertári semel tráditæ sanctis fídei. Namilejszy, wszelaką pilność czyniąc, abym do was pisał o społecznem waszem zbawieniu, miałem za potrzebną pisać wam: prosząc, abyście bojowali o wiarę raz świętym podaną.

4

Subintroiérunt enim quidam hómines (qui olim præscrípti sunt in hoc iudícium) ímpii, Dei nostri grátiam transferéntes in luxúriam, et solum Dominatórem, et Dóminum nostrum Iesum Christum negántes. Abowiem wtrącili się niektórzy ludzie (którzy dawno na ten sąd są naznaczeni) niezbożni, którzy Boga naszego łaskę obracają w rozpustność, i przą się samego Panującego, i Pana naszego Jezusa Chrystusa.

5

Commonére autem vos volo, sciéntes semel ómnia, quóniam Iesus pópulum de terra Ægýpti salvans, secúndo eos, qui non credidérunt, pérdidit: A chcę wam przypomionąć, gdyż raz wszystko wiecie, iż Jezus, wybawiwszy lud z ziemie Egiptskiej, zasię te potracił, którzy nie wierzyli.

6

ángelos vero, qui non servavérunt suum principátum, sed dereliquérunt suum domicílium, in iudícium magni diéi, vínculis ætérnis sub calígine reservávit. A anioły, którzy nie zachowali zacności swej, ale mieszkanie swoje opuścili, na sąd dnia wielkiego, związkami wiecznemi pod chmurą zachował.

7

Sicut Sódoma, et Gomórrha, et finítimæ civitátes símili modo exfornicátæ, et abeúntes post carnem álteram, factæ sunt exémplum, ignis ætérni pœnam sustinéntes. Jako Sodoma i Gomorra, i pograniczne miasta tymże sposobem zwszeteczniawszy, i udawszy się za cudzem ciałem, stały się przykładem, ognia wiekuistego karanie cierpiąc.

8

Simíliter et hi carnem quidem máculant, dominatiónem autem spernunt, maiestátem autem blasphémant. Tak i ci ciało plugawią, i zwierzchność odrzucają, i majestat bluźnią.

9

Cum Míchael Archángelus cum diábolo dísputans altercarétur de Móysi córpore, non est ausus iudícium inférre blasphémiæ: sed dixit: Imperet tibi Dóminus. Gdy Michał Archanioł z djabłem spór wiódł spierając się o ciało Mojżeszowe, nie śmiał podnieść sądu bluźnierskiego: ale rzekł: Niechci Pan rozkaże.

10

Hi autem quæcúmque quidem ignórant, blasphémant: quæcúmque autem naturáliter, tamquam muta animália, norunt, in his corrumpúntur. A ci czegokolwiek niewiedzą, bluźnią: a cokolwiek z przyrodzenia, jako nieme bydło, rozumieją, w tem się psują.

11

Væ illis, quia in via Cain abiérunt, et erróre Bálaam mercéde effúsi sunt, et in contradictióne Core periérunt: Biada im, iż się drogą Kaimową udali: a zwiedzieniem Balaamowem zapłatą rozpuścili się, a w przeciwieństwie Korego poginęli.

12

Hi sunt in épulis suis máculæ, convivántes sine timóre, semetípsos pascéntes, nubes sine aqua, quæ a ventis circumferúntur, árbores autumnáles, infructuósæ, bis mórtuæ, eradicátæ, Cić są plugawcy na biesiadach swoich spólnie biesiadujący bez bojaźni, samych siebie pasący, obłoki bezwodne, które od wiatrów tam i sam unoszone bywają, drzewa jesienne, nieużyteczne, dwakroć pomarłe, wykorzenione,

13

fluctus feri maris, despumántes suas confusiónes, sídera errántia: quibus procélla tenebrárum serváta est in ætérnum. Wały srogie morskie, przez piany zelżywości swoje wyrzucające, gwiazdy błąkające się, którym burza ciemności na wieki jest zachowana.

14

Prophetávit autem et de his séptimus ab Adam Enoch, dicens: Ecce venit Dóminus in sanctis míllibus suis A prorokował i o tych Enoch siódmy od Adama, mówiąc: Oto przyszedł Pan z tysiącmi świętych swoich,

15

fácere iudícium contra omnes, et argúere omnes ímpios de ómnibus opéribus impietátis eórum, quibus ímpie egérunt, et de ómnibus duris, quæ locúti sunt contra Deum peccatóres ímpii. Aby czynił sąd przeciwko wszystkim, i strofował wszystki niezbożniki, ze wszystkich uczynków ich niezbożnych, które niezbożnie płodzili, i ze wszystkich przykrości, które mówili przeciw Bogu niezbożni grzesznicy,

16

Hi sunt murmuratóres querulósi, secúndum desidéria sua ambulántes, et os eórum lóquitur supérba, mirántes persónas quæstus causa. Cić są szemracze narzekający, chodzący wedle posądliwości swych, a usta ich mówią nadętości, dziwujący się osobam dla pożytku.

17

Vos autem caríssimi mémores estóte verbórum, quæ prædícta sunt ab apóstolis Dómini nostri Iesu Christi, Lecz wy namilejsi pamiętajcie na słowa, które są przedtem powiadane od Apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa,

18

qui dicébant vobis, quóniam in novíssimo témpore vénient illusóres, secúndum desidéria sua ambulántes in impietátibus. Którzy wam powiadali, że w ostateczny czas przydą naśmiewcy, chodzący według swych pożądliwości w niezbożnościach.

19

Hi sunt, qui ségregant semetípsos, animáles, Spíritum non habéntes. Cić są, którzy się sami odłączają, cieleśni, Ducha niemający.

20

Vos autem caríssimi superædificántes vosmetípsos sanctíssimæ vestræ fídei, in Spíritu sancto orántes, Lecz wy namilszy, budując się sami na naświętszej wierze waszej, w Duchu ś. modląc się,

21

vosmetípsos in dilectióne Dei serváte, exspectántes misericórdiam Dómini nostri Iesu Christi in vitam ætérnam. Sami się w miłości Bożej zachowajcie, oczekiwając miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa ku żywotowi wiecznemu.

22

Et hos quidem argúite iudicátos: A jedne osądzone karzcie:

23

illos vero salváte, de igne rapiéntes. Aliis autem miserémini in timóre: odiéntes et eam, quæ carnális est, maculátam túnicam. A drugie zachowajcie, wyrywając z ognia. A innych litujcie w bojaźni, mając w nienawiści i onę, która cielesna jest, pokalaną suknią.

24

Ei autem, qui potens est vos conserváre sine peccáto, et constitúere ante conspéctum glóriæ suæ immaculátos in exsultatióne in advéntu Dómini nostri Iesu Christi, A temu, który was może zachować bez grzechu, i postawić przed oblicznością chwały swojej niepokalane w radości w przyściu Pana naszego Jezusa Chrystusa.

25

soli Deo Salvatóri nostro, per Iesum Christum Dóminum nostrum, glória et magnificéntia, impérium et potéstas ante omne sǽculum, et nunc, et in ómnia sǽcula sæculórum. Amen. Samemu Bogu Zbawicielowi naszemu przez Jezusa Chrystusa Pana naszego chwała i wielmożność, rozkazowanie i władza przed wszelkim wiekiem, i teraz, i na wszystkie wieki wieków, Amen.