Biblia Sacra

Liber Numeri Księga Liczb
1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36
1
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen in desérto Sínai in tabernáculo fœ́deris, prima die mensis secúndi, anno áltero egressiónis eórum ex Ægýpto, dicens: I mówił Pan do Mojżesza na puszczy Sinai w przybytku przymierza, pierwszego dnia miesiąca wtórego, roku wtórego po wyściu ich z Egiptu, rzekąc:
2
Tóllite summam univérsæ congregatiónis filiórum Israel per cognatiónes et domos suas, et nómina singulórum, quidquid sexus est masculíni Zbierzcie summę wszystkiego zgromadzenia synów Izraelowych według rodzajów i domów ich i imiona każdego, cokolwiek jest płci męzkiej,
3
a vigésimo anno et supra, ómnium virórum fórtium ex Israel, et numerábitis eos per turmas suas, tu et Aaron. Od dwudziestu lat i wyżej, wszystkich mężów mocnych w Izraelu, a policzycie je według hufców ich, ty i Aaron.
4
Erúntque vobíscum príncipes tríbuum ac domórum in cognatiónibus suis, A z wami będą książęta pokolenia i domów w rodzinach swych,
5
quorum ista sunt nómina: de Ruben, Elisur fílius Sédeur: Których te są imiona. Z Ruben, Elisur syn Sedeur.
6
de Símeon, Salámiel fílius Surisáddai: Z Simeon, Salamiel syn Surysaddai.
7
de Iuda, Nahásson fílius Amínadab: Z Juda, Naasson, syn Aminadab.
8
de Issachar, Nathánael fílius Suar: Z Issachar, Nathanael syn Suar:
9
de Zábulon, Eliab fílius Helon: Z Zabulon, Eliab syn Helon.
10
filiórum autem Ioseph, de Ephraim, Elísama fílius Ammiud: de Manásse, Gamáliel fílius Phadássur: A synów Józefowych z Ephraim: Elisama syn Amiud. Z Manasse, Gamaliel syn Phadassur.
11
de Béniamin, Abidan fílius Gedeónis: Z Benjamin, Abidan syn Gcdeonów.
12
de Dan, Ahiézer fílius Ammisáddai: Z Dan, Ahieser syn Ammisadai:
13
de Aser, Phégiel fílius Ochran: Z Aser, Phegiel syn Ochran:
14
de Gad, Elíasaph fílius Duel: Z Gad, Eliazaph syn Duel.
15
de Néphthali, Ahira fílius Enan. Z Nepthali, Ahira syn Enan.
16
Hi nobilíssimi príncipes multitúdinis per tribus et cognatiónes suas, et cápita exércitus Israel: Ci nazacniejszy książęta ludu w pokoleniach i w rodzajach swoich, i głowy wojska Izraelowego:
17
quos tulérunt Móyses et Aaron cum omni vulgi multitúdine: Które wzięli Mojżesz i Aaron ze wszystkiem mnóstwem pospólstwa:
18
et congregavérunt primo die mensis secúndi, recenséntes eos per cognatiónes, et domos, ac famílias, et cápita, et nómina singulórum a vigésimo anno et supra, I zgromadzili pierwszego dnia miesiąca wtórego, popisując je według rodu, i domów, i familji, i głów, i imion każdego, od dwudziestego roku i wyżej,
19
sicut præcéperat Dóminus Móysi. Numeratíque sunt in desérto Sínai. Jako był przykazał Pan Mojżeszowi. I policzeni są na puszczy Sinai.
20
De Ruben primogénito Israélis per generatiónes et famílias ac domos suas, et nómina cápitum singulórum, omne quod sexus est masculíni a vigésimo anno et supra, procedéntium ad bellum, Z Ruben pierworodnego Izraelowego, według rodów, i familji, i domów ich, i imion każdej głowy, wszystkiej płci męzkiej od dwudziestego roku i wyżej, wychodzących na wojnę,
21
quadragínta sex míllia quingénti. Czterdzieści i sześć tysięcy i pięć set.
22
De fíliis Símeon per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt per nómina et cápita singulórum, omne quod sexus est masculíni a vigésimo anno et supra, procedéntium ad bellum, Z synów Simeon według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, policzeni są po imionach i po głowach każdego, wszystkiej mężczyzny od dwudziestego roku i wyżej, wychodzących na wojnę,
23
quinquagínta novem míllia trecénti. Pięćdziesiąt i dziewięć tysięcy i trzy sta.
24
De fíliis Gad per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt per nómina singulórum a vigínti annis et supra, omnes qui ad bella procéderent, Z synów Gad, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są po imionach każdego od dwudziestu lat i wyżej, wszyscy którzyby na wojnę wychodzili,
25
quadragínta quinque míllia sexcénti quinquagínta. Czterdzieści i pięć tysięcy, sześć set i pięćdziesiąt.
26
De fíliis Iuda per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum, per nómina singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Juda, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich po imionach każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzy mogli na wojnę wychodzić,
27
recensíti sunt septuagínta quátuor míllia sexcénti. Naliczeni są siedmdziesiąt i cztery tysiące, i sześć set
28
De fíliis Issachar, per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum, per nómina singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui ad bella procéderent, Z synów Iasachar, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, po imionach każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzyby na wojnę wychodzili,
29
recensíti sunt quinquagínta quátuor míllia quadringénti. Naliczeni są pięćdziesiąt i cztery tysiące, i cztery sta.
30
De fíliis Zábulon per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt per nómina singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Zabulon, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są po imieniu każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzy mogli na wojnę wychodzić,
31
quinquagínta septem míllia quadringénti. Pięćdziesiąt i siedm tysięcy, i cztery sta.
32
De fíliis Ioseph, filiórum Ephraim per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt per nómina singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Józef, z synów Ephraim, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są po imieniu każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzy mogli na wojnę wychodzić,
33
quadragínta míllia quingénti. Czterdzieści tysięcy, pięć set.
34
Porro filiórum Manásse per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt per nómina singulórum a vigínti annis et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, A z synów Manasse, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, popisani są po imieniu każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy którzy mogli na wojnę wychodzić,
35
trigínta duo míllia ducénti. Trzydzieści dwa tysiąca, dwieście.
36
De fíliis Béniamin per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt nomínibus singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Benjaminowych, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są imionmi każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzy mogli wychodzić na wojnę,
37
trigínta quinque míllia quadringénti. Trzydzieści pięć tysięcy, cztery sta.
38
De fíliis Dan per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt nomínibus singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Dan, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są każdego imieniem, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzy mogli na wojnę wychodzić,
39
sexagínta duo míllia septingénti. Sześćdziesiąt, dwa tysiąca, siedm set.
40
De fíliis Aser per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt per nómina singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Aser, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są po imionach każdego od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy, którzy mogli wyniść na wojnę,
41
quadragínta míllia et mille quingénti. Czterdzieści tysięcy i tysiąc, pięć set.
42
De fíliis Néphthali per generatiónes et famílias ac domos cognatiónum suárum recensíti sunt nomínibus singulórum a vigésimo anno et supra, omnes qui póterant ad bella procédere, Z synów Nephtali, według rodzajów, i familji, i domów rodzin ich, naliczeni są imieniem każdego, od dwudziestego roku i wyżej, wszyscy którzy mogli wychodzić na wojnę,
43
quinquagínta tria míllia quadringénti. Pięćdziesiąt trzy tysiące, cztery sta.
44
Hi sunt, quos numeravérunt Móyses et Aaron, et duódecim príncipes Israel, síngulos per domos cognatiónum suárum. Ci są, które policzyli Mojżesz i Aaron, i dwanaście książąt Izraelskich, każdego według domów rodzajów ich.
45
Fuerúntque omnis númerus filiórum Israel per domos et famílias suas a vigésimo anno et supra, qui póterant ad bella procédere, I była wszystka summa synów Izraelowych według domów, i familji ich, od dwudziestego roku i wyżej, którzy mogli wychodzić na wojnę,
46
sexcénta tria míllia virórum quingénti quinquagínta. Po sześć kroć sto tysięcy i trzy tysiące mężów, pięć set i pięćdziesiąt.
47
Levítæ autem in tribu familiárum suárum non sunt numeráti cum eis. Lecz Lewitów w pokoleniu familji swoich, nie liczono z nimi.
48
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
49
Tribum Levi noli numeráre, neque pones summam eórum cum fíliis Israel: Pokolenia Lewi nie licz, i nie położysz summy ich z synmi Izraelowymi:
50
sed constítue eos super tabernáculum testimónii et cuncta vasa eius, et quidquid ad cæremónias pértinet. Ipsi portábunt tabernáculum et ómnia utensília eius: et erunt in ministério, ac per gyrum tabernáculi metabúntur. Ale je postanów nad przybytkiem świadectwa, i wszystkiem naczyniem jego, i cokolwiek ku ceremoniam należy. Ci nosić będą przybytek, i wszystko naczynie jego: i będą w posługowaniu, i w około przybytku obozem się położą.
51
Cum proficiscéndum fúerit, depónent Levítæ tabernáculum: cum castrametándum, érigent. Quisquis externórum accésserit, occidétur. Gdy będziecie mieć ciągnąć, Lewitowie przybytek składać będą: a gdy się obozem położycie, postawią: a ktoby obcy przystąpił, zbit będzie.
52
Metabúntur autem castra fílii Israel unusquísque per turmas et cúneos atque exércitum suum. A synowie Izraelowi będą stać obozem, każdy wedle hufców i pułków i wojsk swoich.
53
Porro Levítæ per gyrum tabernáculi figent tentória, ne fiat indignátio super multitúdinem filiórum Israel, et excubábunt in custódiis tabernáculi testimónii. A Lewitowie w koło przybytku namioty rozbijać będą, aby nie przyszedł gniew na zgromadzenie synów Izraelowych, i będą czuć na straży przybytku świadectwa.
54
Fecérunt ergo fílii Israel iuxta ómnia quæ præcéperat Dóminus Móysi. Uczynili tedy synowie Izraelowi wedle wszystkiego, co był przykazał Pan Mojżeszowi.
2
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen et Aaron, dicens: I mówił Pan do Mojżesza i Aarona, rzekąc:
2
Sínguli per turmas, signa, atque vexílla, et domos cognatiónum suárum, castrametabúntur fílii Israel, per gyrum tabernáculi fœ́deris. Każdy wedle hufców, znaków i chorągwi, i domów rodzin swoich, obozem się położą synowie Izraelowi w około przybytku przymierza.
3
Ad oriéntem Iudas figet tentória per turmas exércitus sui: erítque princeps filiórum eius Nahásson fílius Amínadab. Na wschód słońca Judas rozbije namioty, według hufców wojska swojego: a będzie Hetmanem synów jego Nahasson syn Aminadab.
4
Et omnis de stirpe eius summa pugnántium, septuagínta quátuor míllia sexcénti. A wszystka summa ludu wojennego z pokolenia jego, siedmdziesiąt i cztery tysiące, i sześć set.
5
Iuxta eum castrametáti sunt de tribu Issachar, quorum princeps fuit Nathánael fílius Suar. Podle niego położyli się obozem pokolenia Issachar, którego Hetman był Nathahael syn Suar,
6
Et omnis númerus pugnatórum eius quinquagínta quátuor míllia quadringénti. A wszystek poczet żołnierzów jego pięćdziesiąt cztery tysiące, cztery sta.
7
In tribu Zábulon princeps fuit Eliab fílius Helon. W pokoleniu Zabulon Hetmanem był Eliab syn Helon.
8
Omnis de stirpe eius exércitus pugnatórum, quinquagínta septem míllia quadringénti. Wszystko z pokolenia jego wojsko żołnierzów, pięćdziesiąt siedm tysięcy, cztery sta.
9
Univérsi qui in castris Iudæ enumeráti sunt, fuérunt centum octogínta sex míllia quadringénti: et per turmas suas primi egrediéntur. Wszystkich, których w obozie Judy naliczono było, sto ośmdziesiąt, sześć tsięcy, cztery sta: a wedle hufców swoich pierwszy wynidą.
10
In castris filiórum Ruben ad meridiánam plagam erit princeps Elisur fílius Sédeur. W obozie synów Ruben ku południowej stronie, Hetmanem będzie Elisur syn Sedeur,
11
Et cunctus exércitus pugnatórum eius qui numeráti sunt, quadragínta sex míllia quingénti. A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, czterdzieści sześć tysięcy, pięć set.
12
Iuxta eum castrametáti sunt de tribu Símeon: quorum princeps fuit Salámiel fílius Surisáddai. Podle niego obozem się położyli z pokolenia Simeon: których Hetman był Salamiel syn Surysaddai:
13
Et cunctus exércitus pugnatórum eius qui numeráti sunt, quinquagínta novem míllia trecénti. A wszystko wojsko żołnierstwa jego, które policzono, pięćdziesiąt, dziewięć tysięcy, trzy sta.
14
In tribu Gad princeps fuit Elíasaph fílius Duel. W pokoleniu Gad, Hetmanem był Eliazaph syn Duel,
15
Et cunctus exércitus pugnatórum eius, qui numeráti sunt, quadragínta quinque míllia sexcénti quinquagínta. A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, czterdzieści pięć tysięcy, sześć set, pięćdziesiąt.
16
Omnes qui recensíti sunt in castris Ruben, centum quinquagínta míllia et mille quadringénti quinquagínta per turmas suas: in secúndo loco proficiscéntur. Wszystkich popisanych w obozie Ruben, sto pięćdziesiąt tysięcy, tysiąc, cztery sta, pięćdziesiąt w hufiech swoich: we wtórym rzędzie pociągną.
17
Levábitur autem tabernáculum testimónii per offícia Levitárum, et turmas eórum: quómodo erigétur, ita et deponétur. Sínguli per loca et órdines suos proficiscéntur. A podniosą przybytek świadectwa według urzędów Lewitów i hufców ich, jako podniesion będzie tak też i złożon, każdy wedle miejsc i porządków swoich ciągnąć będzie.
18
Ad occidentálem plagam erunt castra filiórum Ephraim, quorum princeps fuit Elísama fílius Ammiud. Ku zachodniej stronie będzie obóz synów Ephraim, których Hetman był Elisama, syn Ammiud:
19
Cunctus exércitus pugnatórum eius, qui numeráti sunt, quadragínta míllia quingénti. Wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, czterdzieści tysięcy pięć set.
20
Et cum eis tribus filiórum Manásse, quorum princeps fuit Gamáliel fílius Phadássur. A z nimi pokolenie synów Manasse, których Hetman był Gamaliel syn Phadassur:
21
Cunctúsque exércitus pugnatórum eius, qui numeráti sunt, trigínta duo míllia ducénti. A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, trzydzieści i dwa tysiąca, dwieście.
22
In tribu filiórum Béniamin princeps fuit Abidan fílius Gedeónis. W pokoleniu synów Benjamin Hetman był Abidan syn Gedeonów:
23
Et cunctus exércitus pugnatórum eius, qui recensíti sunt, trigínta quinque míllia quadringénti. A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy popisani są, trzydzieści pięć tysięcy, cztery sta.
24
Omnes qui numeráti sunt in castris Ephraim, centum octo míllia centum per turmas suas: tértii proficiscéntur. I wszystkich policzonych w obozie Ephraim, sto ośm tysięcy sto w hufiech swoich: ci pociągną trzeci.
25
Ad aquilónis partem castrametáti sunt fílii Dan: quorum princeps fuit Ahiézer fílius Ammisáddai. Ku północnej stronie położyli się obozem synowie Dan, których Hetman był Ahiezer syn Ammissaddai.
26
Cunctus exércitus pugnatórum eius, qui numeráti sunt, sexagínta duo míllia septingénti. Wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, sześćdziesiąt, dwa tysiąca, siedm set.
27
Iuxta eum fixére tentória de tribu Aser: quorum princeps fuit Phégiel fílius Ochran. Podle niego rozbili namioty z pokolenia Azer których Hetman był Phegiel syn Ochran.
28
Cunctus exércitus pugnatórum eius, qui numeráti sunt, quadragínta míllia et mille quingénti. A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy policzeni są, czterdzieści tysięcy, tysiąc, pięć set.
29
De tribu filiórum Néphthali princeps fuit Ahira fílius Enan. Z pokolenia synów Nephthali Hetman był Ahira syn Enan.
30
Cunctus exércitus pugnatórum eius, quinquagínta tria míllia quadringénti. A wszystko wojsko żołnierzów jego, pięćdziesiąt trzy tysiące cztery sta.
31
Omnes qui numeráti sunt in castris Dan, fuérunt centum quinquagínta septem míllia sexcénti: et novíssimi proficiscéntur. Wszystkich policzonych w obozie Dan było sto pięćdziesiąt siedm tysięcy, sześć set: a ostatni pociągną.
32
Hic númerus filiórum Israel, per domos cognatiónum suárum et turmas divísi exércitus, sexcénta tria míllia quingénti quinquagínta. Ta liczba synów Izraelowych według domów rodzin ich, i według hufów rozdzielonego wojska, po sześć kroć sto tysięcy, trzy tysiące, pięć set, pięćdziesiąt.
33
Levítæ autem non sunt numeráti inter fílios Israel: sic enim præcéperat Dóminus Móysi. A Lewitów nie liczono między syny Izraelowymi: tak bowiem był przykazał Pan Mojżeszowi.
34
Fecerúntque fílii Israel iuxta ómnia quæ mandáverat Dóminus. Castrametáti sunt per turmas suas, et profécti per famílias ac domos patrum suórum. I uczynili synowie Izraelowi wedle wszystkiego co był Pan rozkazał. Stanowili się obozem według hufów swoich, i ciągnęli według familji i domów ojców swoich.
3
1
Hæ sunt generatiónes Aaron et Móysi in die qua locútus est Dóminus ad Móysen in monte Sínai. Te są rodzaje Aarona i Mojżesza, w dzień którego mówił Pan do Mojżesza na górze Sinai.
2
Et hæc nómina filiórum Aaron: primogénitus eius Nadab, deínde Abiu, et Eleázar, et Ithamar. A te imiona synów Aaronowych: pierworodny jego Nadab, potem Abiu, i Eleazar, i Ithamar.
3
Hæc nómina filiórum Aaron sacerdótum qui uncti sunt, et quorum replétæ et consecrátæ manus ut sacerdótio fungeréntur. Te imiona synów Aaronowych kapłanów, których pomazano, i których ręce napełniono i poświęcono, aby kapłański urząd sprawowali.
4
Mórtui sunt enim Nadab et Abiu cum offérrent ignem aliénum in conspéctu Dómini in desérto Sínai, absque líberis: functíque sunt sacerdótio Eleázar et Ithamar coram Aaron patre suo. Nadab bowiem i Abiu pomarli, gdy ofiarowali ogień obcy przed obliczem Pańskiem na puszczy Sinai, bez potomstwa: i odprawowali kapłański urząd Eleazar i Ithamar przed Aaronem ojcem swoim.
5
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
6
Applica tribum Levi, et fac stare in conspéctu Aaron sacerdótis ut minístrent ei, et éxcubent, Przywiedź pokolenie Lewi, i postaw przed oczyma Aarona kapłana, aby mu służyli,
7
et obsérvent quidquid ad cultum pértinet multitúdinis coram tabernáculo testimónii, I strzegli i pilnowali cokolwiek należy do służby zgromadzenia przed przybytkiem świadectwa,
8
et custódiant vasa tabernáculi, serviéntes in ministério eius. I niech strzegą naczynia przybytkowego, służąc na posłudze jego. I darujesz Lewity,
9
Dabísque dono Levítas Aaronowi i synom jego, którym dani są od synów Izraelowych. A Aarona i syny jego postanowisz nad służbą kapłańską.
10
Aaron et fíliis eius, quibus tráditi sunt a fíliis Israel. Aaron autem et fílios eius constítues super cultum sacerdótii. Extérnus, qui ad ministrándum accésserit, moriétur. Obcy, któryby ku posługowaniu przystąpił, umrze.
11
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
12
Ego tuli Levítas a fíliis Israel pro omni primogénito, qui áperit vulvam in fíliis Israel, erúntque Levítæ mei. Jam wziął Lewity od synów Izraelowych miasto wszelkiego pierworodnego otwarzającego żywot między syny Izraelowymi, i będą Lewitowie moi.
13
Meum est enim omne primogénitum: ex quo percússi primogénitos in terra Ægýpti, sanctificávi mihi quidquid primum náscitur in Israel: ab hómine usque ad pecus, mei sunt. Ego Dóminus. Bo mój jest każdy pierworodny: odtąd jakom pobił pierworodne w ziemi Egiptskiej, poświęciłem sobie cokolwiek się pierwszego rodzi w Izraelu od człowieka aż do bydlęcia, moi są: Ja Pan.
14
Locutúsque est Dóminus ad Móysen in desérto Sínai, dicens: I mówił Pan do Mojżesza na puszczy Sinai, rzekąc:
15
Númera fílios Levi per domos patrum suórum et famílias, omnem másculum ab uno mense et supra. Policz syny Lewi według domów ojców ich, i familji, każdego mężczyznę od jednego miesiąca i wyżej.
16
Numerávit Móyses, ut præcéperat Dóminus, Policzył Mojżesz jako Pan przykazał,
17
et invénti sunt fílii Levi per nómina sua, Gerson et Caath et Merári. I nalezieni są synowie Lewi po imionach swych: Gerson i Kaath i Merary.
18
Fílii Gerson: Lebni et Sémei. Synowie Gerson: Lebni i Semei.
19
Fílii Caath: Amram et Iésaar, Hebron et Oziel. Synowie Kaath: Amram i Jesaar, Hebron i Ozyel.
20
Fílii Merári: Móholi et Musi. Synowie Merary: Moholi Musy.
21
De Gerson fuére famíliæ duæ, Lebnítica, et Semeítica: Od Gersona były dwie familje, Lebnitska i Semejska:
22
quarum numerátus est pópulus sexus masculíni ab uno mense et supra, septem míllia quingénti. Których naliczono ludu płci męzkiej, od jednego miesiąca, i wyżej, siedm tysięcy i pięć set.
23
Hi post tabernáculum metabúntur ad occidéntem, Ci za przybytkiem kłaść się obozem będą, na zachód słońca.
24
sub príncipe Elíasaph fílio Lael. Pod Hetmanem Eliasaph synem Lael.
25
Et habébunt excúbias in tabernáculo fœ́deris, A będą mieć straż w przybytku przymierza,
26
ipsum tabernáculum et operiméntum eius, tentórium quod tráhitur ante fores tecti fœ́deris, et cortínas átrii: tentórium quoque quod appénditur in intróitu átrii tabernáculi, et quidquid ad ritum altáris pértinet, funes tabernáculi et ómnia utensília eius. Sam przybytek i przykrycie jego, zasłonę, którą zaciągają przededrzwiami przykrycia przymierza, i opony sieni, oponę też którą zawieszają w weściu sieni przybytku, i cokolwiek do służby ołtarza należy, powrozy przybytkowe i wszystkie statki jego.
27
Cognátio Caath habébit pópulos Amramítas et Iesaarítas et Hebronítas et Ozielítas. Hæ sunt famíliæ Caathitárum recensítæ per nómina sua. Ród Kaath, będzie miał lud Amramity, i Jessaarity, i Hebronity, i Ozyelity. Teć są domy Kaathitów, policzone po imionach swoich,
28
Omnes géneris masculíni ab uno mense et supra, octo míllia sexcénti habébunt excúbias sanctuárii, Wszystkich rodzaju męzkiego, od jednego księżyca i wyżej, ośm tysięcy, sześć set: będą mieć straży Świątnice,
29
et castrametabúntur ad meridiánam plagam. I położą się obozem na południową stronę.
30
Princépsque eórum erit Elísaphan fílius Oziel: A Hetman ich będzie Elisaphan syn Ozyel,
31
et custódient arcam, mensámque et candelábrum, altária et vasa sanctuárii, in quibus ministrátur, et velum, cunctámque huiuscémodi supelléctilem. I będą strzedz skrzynie, i stołu, i lichtarza, ołtarzów i naczynia Świątnice, któremi służbę sprawują i zasłony, i wszelki takowy sprzęt.
32
Princeps autem príncipum Levitárum Eleázar fílius Aaron sacerdótis, erit super excubitóres custódiæ sanctuárii. A Hetman Hetmanów Lewitckich Eleazar syn Aarona kapłana będzie nad strażnikami straży Świątnice.
33
At vero de Merári erunt pópuli Moholítæ et Musítæ recensíti per nómina sua: A od Merary będą ludowie Moholitowie i Muzytowie, policzeni imionmi swymi:
34
omnes géneris masculíni ab uno mense et supra, sex míllia ducénti. Wszystkich rodzaju męzkiego, od jednego miesiąca i wyżej, sześć tysięcy, dwieście.
35
Princeps eórum Súriel fílius Abiháiel: in plaga septentrionáli castrametabúntur. Hetman ich Suriel, syn Abihaiel: na północnej stronie, obozem się położą.
36
Erunt sub custódia eórum tábulæ tabernáculi et vectes, et colúmnæ ac bases eárum, et ómnia quæ ad cultum huiuscémodi pértinent: Pod ich strażą będą deszczki przybytkowe, i drążki, i słupy, i podstawki ich, i wszystko co ku takowej służbie należy:
37
columnǽque átrii per circúitum cum básibus suis, et paxílli cum fúnibus. I słupy sienne w około z podstawkami swemi, i kołki z powrozami.
38
Castrametabúntur ante tabernáculum fœ́deris, id est, ad orientálem plagam, Móyses et Aaron cum fíliis suis, habéntes custódiam sanctuárii in médio filiórum Israel. Quisquis aliénus accésserit, moriétur. Stanowić się obozem będą przed przybytkiem przymierza, to jest na wschód słońca, Mojżesz i Aaron z syny swemi, trzymając straż Świątnice w pośrodku synów Izraelowych. Ktokolwiek obcy przystąpi, umrze.
39
Omnes Levítæ, quos numeravérunt Móyses et Aaron iuxta præcéptum Dómini per famílias suas in génere masculíno a mense uno et supra, fuérunt vigínti duo míllia. Wszystkich Lewitów, które policzyli Mojżesz i Aaron wedle przykazania Pańskiego, według domów ich, rodzaju męzkiego, od miesiąca jednego i wyżej, było dwadzieścia dwa tysiąca.
40
Et ait Dóminus ad Móysen: Númera primogénitos sexus masculíni de fíliis Israel ab uno mense et supra, et habébis summam eórum. I rzekł Pan do Mojżesza: Policz pierworodne płcmęzkiej z synów Izraelowych, od jednego miesiąca i wyżej, i będziesz miał summę ich.
41
Tollésque Levítas mihi pro omni primogénito filiórum Israel: ego sum Dóminus: et pécora eórum pro univérsis primogénitis pécorum filiórum Israel. I weźmiesz mi Lewity miasto wszystkich pierworodnych synów Izraelowych, Jam jest Pan: i bydło ich miasto wszego pierworodnego bydła synów Izraelowych.
42
Recénsuit Móyses, sicut præcéperat Dóminus, primogénitos filiórum Israel: Policzył Mojżesz jako był Pan przykazał, pierworodne synów Izraelowych.
43
et fuérunt másculi per nómina sua, a mense uno et supra, vigínti duo míllia ducénti septuagínta tres. I było mężczyzn wedle imion swych, od miesiąca jednego i wyżej, dwadzieścia dwa tysiąca, dwieście, siedmdziesiąt trzej.
44
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
45
Tolle Levítas pro primogénitis filiórum Israel, et pécora Levitárum pro pecóribus eórum, erúntque Levítæ mei. Ego sum Dóminus. Weźmi Lewity miasto pierworodnych synów Izraelowych: i bydło Lewitów miasto bydła ich, i będą moimi Lewitowie. Ja jestem Pan.
46
In prétio autem ducentórum septuagínta trium, qui excédunt númerum Levitárum de primogénitis filiórum Israel, A w okupie dwu set siedmidziesiąt trzech, którzy przechodzą liczbę Lewitów z pierworodnych synów Izraelowych,
47
accípies quinque siclos per síngula cápita ad mensúram sanctuárii. Siclus habet vigínti óbolos. Weźmiesz po piąci syklów na każdą głowę wedle wagi Świątnice. Sykiel ma dwadzieścia pieniędzy.
48
Dabísque pecúniam Aaron et fíliis eius, prétium eórum qui supra sunt. I dasz pieniądze Aaronowi i synom jego, okup tych, którzy są nadzwyż.
49
Tulit ígitur Móyses pecúniam eórum, qui fúerant ámplius, et quos redémerant a Levítis Wziął tedy Mojżesz pieniądze tych, którzy byli nadzwyż, i które odkupili od Lewitów,
50
pro primogénitis filiórum Israel, mille trecentórum sexagínta quinque siclórum iuxta pondus sanctuárii: Za pierworodne synów Izraelowych, tysiąc, trzy sta, sześćdziesiąt pięć syklów, wedle wagi Świątnice.
51
et dedit eam Aaron et fíliis eius iuxta verbum quod præcéperat sibi Dóminus. I dał je Aaronowi i synom jego, według słowa, które mu był Pan przykazał.
4
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen et Aaron, dicens: I mówił Pan do Mojżesza i Aarona, rzekąc:
2
Tolle summam filiórum Caath de médio Levitárum per domos et famílias suas, Weźmi Summę synów Kaath z pośrodku Lewitów według domów i familji ich,
3
a trigésimo anno et supra, usque ad quinquagésimum annum, ómnium qui ingrediúntur ut stent et minístrent in tabernáculo fœ́deris. Od trzydziestego roku i wyżej aż do pięćdziesiątego roku, wszystkich, którzy wchodzą aby stali i służyli w przybytku przymierza.
4
Hic est cultus filiórum Caath: tabernáculum fœ́deris, et Sanctum sanctórum Ta jest służba synów Kaath: do przybytku przymierza i do Świętego Świętych,
5
ingrediéntur Aaron et fílii eius, quando movénda sunt castra, et depónent velum quod pendet ante fores, involvéntque eo arcam testimónii, Wnidzie Aaron i synowie jego, gdy się będzie miał ruszyć obóz, i zejmą zasłonę, która wisi przede drzwiami, i uwiną w nie skrzynię świadectwa,
6
et opérient rursum velámine ianthinárum péllium, extendéntque désuper pállium totum hyacínthinum, et indúcent vectes. I okryją zaś przykryciem z skór fiołkowej farby, i rozciągną na wierzchu przykrycie wszystko z hiacyntu, i założą drążki.
7
Mensam quoque propositiónis invólvent hyacínthino pállio, et ponent cum ea thuríbula et mortaríola, cýathos et cratéras ad liba fundénda: panes semper in ea erunt: Stół też pokładania obwiną przykryciem z hiacyntu, i pokładą z nim kadzidlnice i moździerzyki, kubki i czasze do lania ofiar mokrych: chleb zawsze na nim będzie:
8
extendéntque désuper pállium coccíneum, quod rursum opérient velaménto ianthinárum péllium, et indúcent vectes. I rozciągną z wierzchu nakrycie karmazynowe, które zaś nakryją przykryciem z skór fiołkowej maści, i zawiodą drążki.
9
Sument et pállium hyacínthinum, quo opérient candelábrum cum lucérnis et forcípibus suis et emunctóriis et cunctis vasis ólei, quæ ad concinnándas lucérnas necessária sunt: Wezmą też przykrycie z hiacyntu, którem nakryją lichtarz z lampami i kleszczykami, i z ucieradły jego, i ze wszystkiem naczyniem oliwnem, które do przyprawienia lamp są potrzebne:
10
et super ómnia ponent operiméntum ianthinárum péllium, et indúcent vectes. A na wszystko włożą przykrycie z skór fiołkowej farby, i założą, drążki.
11
Necnon et altáre áureum invólvent hyacínthino vestiménto, et exténdent désuper operiméntum ianthinárum péllium, inducéntque vectes. Ołtarz zasię złoty obwiną odzieniem z hiacyntu, rozciągną z wierzchu dekę z skór fiołkowej maści, i założą drążki.
12
Omnia vasa, quibus ministrátur in sanctuário, invólvent hyacínthino pállio, et exténdent désuper operiméntum ianthinárum péllium, inducéntque vectes. Wszystko naczynie, którem służą w Świątnicy, obwiną w przykrycie z hiacyntu, i rozciągną z wierzchu dekę z skór fiołkowej maści, i założą, drążki,
13
Sed et altáre mundábunt cínere, et invólvent illud purpúreo vestiménto, Ale i ołtarz oczyścią z popiołu i obwiną ji odzieniem szarłatnem,
14
ponéntque cum eo ómnia vasa, quibus in ministério eius utúntur, id est, ígnium receptácula, fuscínulas ac tridéntes, uncínos et batílla. Cuncta vasa altáris opérient simul velámine ianthinárum péllium, et indúcent vectes. I włożą, z nim wszystko naczynie, którego używają do służby jego, to jest naczynia do brania w się ognia, widełki, trzyzębate widły, haki, i łopaty. Wszystko naczynie ołtarza nakryją deką z skór fiołkowej maści, i założą drążki.
15
Cumque invólverint Aaron et fílii eius sanctuárium et ómnia vasa eius in commotióne castrórum, tunc intrábunt fílii Caath ut portent involúta: et non tangent vasa sanctuárii, ne moriántur. Ista sunt ónera filiórum Caath in tabernáculo fœ́deris: A gdy uwiną, Aaron i synowie jego Świątnice, i wszystko naczynie jej, gdy się będzie ruszał obóz, tedy wnidą synowie Kaath, aby nieśli uwinione: i nie dotkną się naczynia Świątnice, aby nie pomarli. Te są brzemiona synów Kaath w przybytku przymierza:
16
super quos erit Eleázar fílius Aaron sacerdótis, ad cuius curam pértinet óleum ad concinnándas lucérnas, et compositiónis incénsum, et sacrifícium, quod semper offértur, et óleum unctiónis, et quidquid ad cultum tabernáculi pértinet, omniúmque vasórum, quæ in sanctuário sunt. Nad któremi będzie Eleazar syn Aarona kapłana: do którego starania należy oliwa do przyprawienia lamp i zapał złożony, i ofiara którą zawsze ofiarują, i olejek namazywania, i cokolwiek do służby przybytku należy, i wszego naczynia, które są w Świątnicy.
17
Locutúsque est Dóminus ad Móysen et Aaron, dicens: I rzekł Pan do Mojżesza i Aarona, mówiąc:
18
Nolíte pérdere pópulum Caath de médio Levitárum: Nie wytracajcie ludu Kaath z pośrodku Lewitów:
19
sed hoc fácite eis, ut vivant, et non moriántur, si tetígerint Sancta sanctórum. Aaron et fílii eius intrábunt, ipsíque dispónent ópera singulórum, et dívident quid portáre quis débeat. Ale to im uczyńcie, aby żyli, a nie pomarli, jeśli się dotkną Świętych nad Świętymi. Aaron i synowie jego wnidą, i oni rozłożą robotę każdego, i rozdzielą co kto ma nieść.
20
Alii nulla curiositáte vídeant quæ sunt in sanctuário priúsquam involvántur, alióquin moriéntur. Inszy żadną dwornością niech nie widzą rzeczy, które są w Świątnicy, pierwej niźli je obwiną, inaczej pomrą.
21
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
22
Tolle summam étiam filiórum Gerson per domos ac famílias et cognatiónes suas, Weźmi też summę synów Gerson według domów i familji i rodzin ich,
23
a trigínta annis et supra, usque ad annos quinquagínta. Númera omnes qui ingrediúntur et minístrant in tabernáculo fœ́deris. Od trzydzieści lat i wyżej aż do lat piącidziesiąt. Policz wszystkie, którzy wchodzą i służą w przybytku przymierza.
24
Hoc est offícium famíliæ Gersonitárum, Ten jest urząd domu Gersonitów,
25
ut portent cortínas tabernáculi et tectum fœ́deris, operiméntum áliud, et super ómnia velámen iánthinum tentoriúmque quod pendet in intróitu tabernáculi fœ́deris, Aby nosili opony przybytku, i wierzch przymierza, przykrycie drugie, a nad wszystko zasłonę fiołkowej maści, i zasłonę, która wisi w weściu przybytku przymierza,
26
cortínas átrii, et velum in intróitu quod est ante tabernáculum. Omnia quæ ad altáre pértinent, funículos, et vasa ministérii, Opony sienne i zasłonę w weściu, które jest przed przybytkiem. Wszystko co do ołtarza należy, powrózki i naczynia posługowania,
27
iubénte Aaron et fíliis eius, portábunt fílii Gerson: et scient sínguli cui débeant óneri mancipári. Na rozkazanie Aaronowe i synów jego, poniosą synowie Gerson, i będzie wiedział każdy, któremu ciężarowi ma być podległy.
28
Hic est cultus famíliæ Gersonitárum in tabernáculo fœ́deris, erúntque sub manu Ithamar fílii Aaron sacerdótis. Ta jest służba familji Gersonitów w przybytku przymierza, a będą pod ręką Ithamara syna Aarona kapłana.
29
Fílios quoque Merári per famílias et domos patrum suórum recensébis, Syny też Merary wedle familji i domów ojców ich policzysz,
30
a trigínta annis et supra, usque ad annos quinquagínta, omnes qui ingrediúntur ad offícium ministérii sui et cultum fœ́deris testimónii. Od trzydziestu lat i wyżej aż do piącidziesiąt lat, wszystkich, którzy wchodzą na urząd posługi swej, i służbę przymierza świadectwa.
31
Hæc sunt ónera eórum: portábunt tábulas tabernáculi et vectes eius, colúmnas ac bases eárum, Te są brzemiona ich: będą nosić deszczki przybytku i drążki, jego, słupy i podstawki ich,
32
colúmnas quoque átrii per circúitum cum básibus et paxíllis et fúnibus suis. Omnia vasa et supelléctilem ad númerum accípient, sicque portábunt. Słupy też sieni w około z podstawkami, i z kołkami, i z powrozami ich. Wszystko naczynie i sprzęt pod liczbą wezmą i tak poniosą.
33
Hoc est offícium famíliæ Meraritárum et ministérium in tabernáculo fœ́deris: erúntque sub manu Ithamar fílii Aaron sacerdótis. Ten jest urząd familji Merarczyków, i służba w przybytku przymierza, a będą pod ręką Ithamara syna Aarona kapłana.
34
Recensuérunt ígitur Móyses et Aaron et príncipes synagógæ fílios Caath per cognatiónes et domos patrum suórum, Policzyli tedy Mojżesz i Aaron i przełożeni Synagogi syny Kaath według rodów i domów ojców ich,
35
a trigínta annis et supra, usque ad annum quinquagésimum, omnes qui ingrediúntur ad ministérium tabernáculi fœ́deris: Od trzydziestu lat i wyżej aż do pięćdziesiątego roku, wszystkie którzy wchodzą na posługę przybytku przymierza:
36
et invénti sunt duo míllia septingénti quinquagínta. I nalazło się ich dwa tysiąca, siedm set, pięćdziesiąt.
37
Hic est númerus pópuli Caath qui intrant tabernáculum fœ́deris: hos numerávit Móyses et Aaron iuxta sermónem Dómini per manum Móysi. Ten jest poczet ludu Kaath, którzy wchodzą do przybytku przymierza: te policzył Mojżesz i Aaron, według słowa Pańskiego przez rękę Mojżesza.
38
Numeráti sunt et fílii Gerson per cognatiónes et domos patrum suórum, Zliczeni też są i synowie Gerson, według rodów i domów ojców ich,
39
a trigínta annis et supra, usque ad quinquagésimum annum, omnes qui ingrediúntur ut minístrent in tabernáculo fœ́deris: Od trzydziestu lat i wyżej, aż do piącidziesiątego roku, wszyscy, którzy wchodzą, aby służyli w przybytku przymierza:
40
et invénti sunt duo míllia sexcénti trigínta. I nalazło się ich dwa tysiąca, sześć set, trzydzieści.
41
Hic est pópulus Gersonitárum, quos numeravérunt Móyses et Aaron iuxta verbum Dómini. Ten jest lud Gersonitów, które policzyli Mojżesz i Aaron wedle słowa Pańskiego.
42
Numeráti sunt et fílii Merári per cognatiónes et domos patrum suórum, Policzeni są i synowie Merary, według rodów i domów ojców ich,
43
a trigínta annis et supra, usque ad annum quinquagésimum, omnes qui ingrediúntur ad expléndos ritus tabernáculi fœ́deris: Od trzydziestu lat i wyżej, aż do piącidziesiątego roku, wszyscy, którzy wchodzą do wypełnienia porządku przybytku przymierza:
44
et invénti sunt tria míllia ducénti. I nalazło się ich, trzy tysiące, dwieście:
45
Hic est númerus filiórum Merári, quos recensuérunt Móyses et Aaron iuxta impérium Dómini per manum Móysi. Ten jest poczet synów Merary, które policzyli Mojżesz i Aaron, według rozkazania Pańskiego przez rękę Mojżesza.
46
Omnes qui recensíti sunt de Levítis, et quos recenséri fecit ad nomen Móyses et Aaron, et príncipes Israel per cognatiónes et domos patrum suórum, Wszyscy, którzy policzeni są z Lewitów, i które popisać kazał mianowicie Mojżesz i Aaron, i przełożeni Izraelscy, według rodów i domów ojców ich.
47
a trigínta annis et supra, usque ad annum quinquagésimum, ingrediéntes ad ministérium tabernáculi, et ónera portánda, Od trzydziestu lat i wyżej, aż do pięćdziesiątego roku, wchodzący na służbę przybytku, i na noszenie brzemien,
48
fuérunt simul octo míllia quingénti octogínta. Było wobec ośm tysięcy, pięć set ośmdziesiąt.
49
Iuxta verbum Dómini recénsuit eos Móyses, unumquémque iuxta offícium et ónera sua, sicut præcéperat ei Dóminus. Według słowa Pańskiego policzył je Mojżesz, każdego według urzędu i brzemienia jego, jako mu był Pan przykazał.
5
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Prǽcipe fíliis Israel, ut eíciant de castris omnem leprósum, et qui sémine fluit, pollutúsque est super mórtuo: Przykaż synom Izraelowym, aby wyrzucili z obozu wszelkiego trędowatego, i który nasieniem płynie, i splugawił się umarłym:
3
tam másculum quam féminam eícite de castris, ne contáminent ea cum habitáverint vobíscum. Tak mężczyznę jako i niewiastę wyrzućcie z obozu, aby go nie splugawili, gdyżem mieszkał z wami.
4
Fecerúntque ita fílii Israel, et eiecérunt eos extra castra, sicut locútus erat Dóminus Móysi. I uczynili tak synowie Izraelowi, i wyrzucili je z obozu, jako mówił Pan Mojżeszowi,
5
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
6
Lóquere ad fílios Israel: Vir, sive múlier, cum fécerint ex ómnibus peccátis, quæ solent homínibus accídere, et per negligéntiam transgréssi fúerint mandátum Dómini, atque delíquerint, Mów do synów Izraelowych: Mąż abo niewiasta, gdy uczynią ze wszystkich grzechów, które się zwykły ludziom przygadzać, a przez niedbałość przestąpią przykazanie Pańskie, i zgrzeszą,
7
confitebúntur peccátum suum, et reddent ipsum caput, quintámque partem désuper ei, in quem peccáverint. Wyznają grzech swój, i oddadzą samę główną rzecz i piątą część nadzwyż onemu przeciw któremu zgrzeszyli.
8
Sin autem non fúerit qui recípiat, dabunt Dómino, et erit sacerdótis, excépto aríete, qui offértur pro expiatióne, ut sit placábilis hóstia. A jeśliby nie był ktoby odebrał, dadzą Panu, i będzie kapłańskie, wyjąwszy barana, który bywa ofiarowan na oczyścienie, aby była ofiara ubłagalna.
9
Omnes quoque primítiæ, quas ófferunt fílii Israel, ad sacerdótem pértinent: Wszystkie też pierwociny, które ofiarują synowie Izraelowi, należą do kapłana:
10
et quidquid in sanctuárium offértur a síngulis, et tráditur mánibus sacerdótis, ipsíus erit. I cokolwiek do świątnice ofiarują od każdego i dają w ręce kapłańskie, jego będzie.
11
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
12
Lóquere ad fílios Israel, et dices ad eos: Vir, cuius uxor erráverit, maritúmque contémnens Mów do synów Izraelowych, i rzeczesz do nich: Mąż, któregoby żona wystąpiła, i wzgardziwszy małżonkiem
13
dormíerit cum áltero viro, et hoc marítus deprehéndere non quíverit, sed latet adultérium, et téstibus árgui non potest, quia non est invénta in stupro: Spałaby z inszym mężem, a tegoby mąż doznać niemógł, ale tajemne jest cudzołóstwo, a świadkami niemoże być dowiedzione, iż jej nie zastano w cudzołóstwie:
14
si spíritus zelotýpiæ concitáverit virum contra uxórem suam, quæ vel pollúta est, vel falsa suspicióne appétitur, Jeśli duch podejrzenia wzruszy męża przeciw żenię swej, która abo jest splugawiona, abo fałszywe domniemanie na nię kładą:
15
addúcet eam ad sacerdótem, et ófferet oblatiónem pro illa, décimam partem sati farínæ hordeáceæ: non fundet super eam óleum, nec impónet thus: quia sacrifícium zelotýpiæ est, et oblátio investígans adultérium. Przywiedzie ją do kapłana, i ofiaruje obiatę za nię dziesiątą część korca mąki jęczmiennej: nie wleje na nię oliwy, ani włoży kadzidła: ponieważ ofiara podejrzenia jest, i obiata dochodząca cudzołóstwa.
16
Offeret ígitur eam sacérdos, et státuet coram Dómino, Ofiaruje ją tedy kapłan i postawi przed Panem.
17
assumétque aquam sanctam in vase fíctili, et pauxíllum terræ de paviménto tabernáculi mittet in eam. I weźmie wody świętej w naczyniu glinianem, i trochę ziemie ze tła przybytku wsypie w nię.
18
Cumque stéterit múlier in conspéctu Dómini, discoopériet caput eius, et ponet super manus illíus sacrifícium recordatiónis, et oblatiónem zelotýpiæ: ipse autem tenébit aquas amaríssimas, in quibus cum exsecratióne maledícta congéssit. A gdy stanie niewiasta przed obliczem Pańskiem, odkryje głowę jej, i włoży na ręce jej ofiarę wspominania, i obiatę podejrzenia: a sam będzie trzymał wody barzo gorzkie, na które ze złorzeczeniem klątew nakładł.
19
Adiurabítque eam, et dicet: Si non dormívit vir aliénus tecum, et si non pollúta es desérto maríti thoro, non te nocébunt aquæ istæ amaríssimæ, in quas maledícta congéssi. I poprzysięże ją i rzecze: Jeśli nie spał mąż obcy z tobą, i jeśliś nie jest splugawiona opuściwszy łoże małżonkowe, nie zaszkodząć te wody barzo gorzkie, w którem klątew nakładł.
20
Sin autem declinásti a viro tuo, atque pollúta es, et concubuísti cum áltero viro: Ale jeśliżeś ustąpiła od męża twego, i jesteś splugawiona, a obcowałaś z inszym mężem:
21
his maledictiónibus subiacébis: det te Dóminus in maledictiónem, exemplúmque cunctórum in pópulo suo: putréscere fáciat femur tuum, et tumens úterus tuus disrumpátur. Tym przeklęctwam podlężesz: Niechaj cię da Pan na przeklęctwo, i przykład wszystkich w ludzie swoim: niech uczyni że wygnije łono twoje, a brzuch twój opuchnąwszy niech się rozpuknie.
22
Ingrediántur aquæ maledíctæ in ventrem tuum, et útero tumescénte putréscat femur. Et respondébit múlier, Amen, amen. Niechaj wnidą wody przeklęte do brzucha twego, a gdy opuchnie żywot, niech wygnije łono. I odpowie ona niewiasta, Amen, Amen.
23
Scribétque sacérdos in libéllo ista maledícta, et delébit ea aquis amaríssimis, in quas maledícta congéssit, I napisze kapłan na książkach te przeklęctwa, i zmaże je wodą barzo gorzką na którą klątew nakładł,
24
et dabit ei bíbere. Quas cum exháuserit, I da jej pić. Którą gdy wypije,
25
tollet sacérdos de manu eius sacrifícium zelotýpiæ, et elevábit illud coram Dómino, imponétque illud super altáre: ita dumtáxat ut prius, Weźmie kapłan z ręki jej ofiarę podejrzenia, i podniesie ją przed Panem, i włoży ją na ołtarz: wszakże tak, że pierwej,
26
pugíllum sacrifícii tollat de eo, quod offértur, et incéndat super altáre: et sic potum det mulíeri aquas amaríssimas. Garść ofiary weźmie i tego co ofiarują, i spali na ołtarzu: i tak da pić niewieście wodę barzo gorzką.
27
Quas cum bíberit, si pollúta est, et contémpto viro adultérii rea, pertransíbunt eam aquæ maledictiónis, et infláto ventre, computréscet femur: erítque múlier in maledictiónem, et in exémplum omni pópulo. Która gdy wypije, jeśli splugawiona jest, a wzgardziwszy męża cudzołóstwa winna, rozejdzie się po niej woda przeklęctwa, i gdy się brzuch wezdmie, łono wygnije: i będzie niewiasta na przeklęctwo, i na przykład wszystkiemu ludowi.
28
Quod si pollúta non fúerit, erit innóxia, et fáciet líberos. Ale jeśli nie jest splugawiona, będzie bez obrażenia, i dziatki mieć będzie.
29
Ista est lex zelotýpiæ. Si declináverit múlier a viro suo, et si pollúta fúerit, Tenci jest zakon podejrzenia. Jeśli ustąpi żona od męża swego, i jeśli splugawiona będzie,
30
maritúsque zelotýpiæ spíritu concitátus addúxerit eam in conspéctu Dómini, et fécerit ei sacérdos iuxta ómnia quæ scripta sunt: A mąż duchem podejrzenia wzruszony, przywiedzie ją przed oblicze Pana, i uczyni jej kapłan wedle wszystkiego co jest napisano:
31
marítus absque culpa erit, et illa recípiet iniquitátem suam. Mąż bez winy będzie, a ona odniesie nieprawość swoję.
6
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Lóquere ad fílios Israel, et dices ad eos: Vir, sive múlier, cum fécerint votum ut sanctificéntur, et se volúerint Dómino consecráre: Mów do synów Izraelowych, i rzeczesz do nich: Mąż abo Niewiasta gdy uczynią ślub, aby się poświęcili: i chcą się Panu poświęcić:
3
a vino, et omni, quod inebriáre potest, abstinébunt. Acétum ex vino, et ex quálibet ália potióne, et quidquid de uva exprímitur, non bibent: uvas recéntes siccásque non cómedent Od wina, i od wszelkiego co upoić może, wstrzymawać się mają. Octu z wina, i z któregokolwiek innego napoju, i cokolwiek z jagody winnej wytłaczają, pić nie będą: Jagód winnych świeżych ani suchych jeść nie będą,
4
cunctis diébus quibus ex voto Dómino consecrántur: quidquid ex vínea esse potest, ab uva passa usque ad ácinum non cómedent. Po wszystkie dni, przez które Panu ślubem są poświęceni: cokolwiek z winnice być może: od rozynki aż do jagódki, jeść nie będą.
5
Omni témpore separatiónis suæ novácula non transíbit per caput eius usque ad complétum diem, quo Dómino consecrátur. Sanctus erit, crescénte cæsárie cápitis eius. Przez wszystek czas odłączenia jego brzytwa nie przejdzie przez głowę jego, aż wypełni dni przez które się poświęcił Panu. Świętym będzie zapuszczeniem włosów głowy jego.
6
Omni témpore consecratiónis suæ, super mórtuum non ingrediétur, Przez wszystek czas poświęcenia swego do umarłego nie wnidzie,
7
nec super patris quidem et matris et fratris sororísque fúnere contaminábitur, quia consecrátio Dei sui super caput eius est. Ani się i ojca, i matki, i brata, i siostry pogrzebem zmaże: bo poświęcenie Boga jego jest na głowie jego.
8
Omnibus diébus separatiónis suæ sanctus erit Dómino. Po wszystkie dni odłączenia swego, świętym będzie Panu
9
Sin autem mórtuus fúerit súbito quíspiam coram eo, polluétur caput consecratiónis eius: quod radet íllico in eádem die purgatiónis suæ, et rursum séptima. A jeśliby kto umarł nagle przed nim, splugawi się głowa poświęcenia jego: którą natychmiast ogoli onegoż dnia oczyścienia swego, i zasię siódmego,
10
In octáva autem die ófferet duos túrtures, vel duos pullos colúmbæ sacerdóti in intróitu fœ́deris testimónii. A ósmego dnia ofiaruje parę synogarlic, abo dwoje gołąbiąt, kapłanowi w weściu przymierza świadectwa.
11
Faciétque sacérdos unum pro peccáto, et álterum in holocáustum, et deprecábitur pro eo, quia peccávit super mórtuo: sanctificabítque caput eius in die illo: I uczyni kapłan jedno za grzech, a drugie na całopalenie, i będzie się modlił za nim, bo zgrzeszył nad umarłym: i poświęci głowę jego w on dzień:
12
et consecrábit Dómino dies separatiónis illíus, ófferens agnum annículum pro peccáto: ita tamen ut dies prióres írriti fiant, quóniam pollúta est sanctificátio eius. I poświęci Panu dni odłączenia jego, ofiarując baranka rocznego za grzech: wszakże tak, aby dni pierwsze wniwecz poszły, ponieważ splugawione poświęcenie jego.
13
Ista est lex consecratiónis. Cum dies, quos ex voto decréverat, complebúntur: addúcet eum ad óstium tabernáculi fœ́deris, Ten jest zakon poświęcenia. Gdy się wypełnia dni, które był ślubem postanowił: przywiedzie go do drzwi przybytku przymierza,
14
et ófferet oblatiónes eius Dómino, agnum annículum immaculátum in holocáustum, et ovem annículam immaculátam pro peccáto, et aríetem immaculátum, hóstiam pacíficam, I ofiaruje obiatę jego Panu, baranka rocznego bez makuły na całopalenie, i owcę roczną bez zmazy za grzech, i baranka bez makuły ofiarę zapokojną,
15
canístrum quoque panum azymórum qui conspérsi sint óleo, et lágana absque ferménto uncta óleo, ac libámina singulórum: I kosz chlebów przaśnych oliwą zaczynionych, i kreplów bez kwasu oliwą pomazanych i mokre ofiary każdego,
16
quæ ófferet sacérdos coram Dómino, et fáciet tam pro peccáto, quam in holocáustum. Które ofiaruje kapłan przed Panem, i uczyni tak za grzech jako i na całopalenie.
17
Aríetem vero immolábit hóstiam pacíficam Dómino, ófferens simul canístrum azymórum, et libaménta quæ ex more debéntur. A baranka ofiaruje ofiarę zapokojną Panu, ofiarując wespół kosz przaśników i mokre ofiary wedle zwyczaju po winne.
18
Tunc radétur Nazarǽus ante óstium tabernáculi fœ́deris cæsárie consecratiónis suæ: tollétque capíllos eius, et ponet super ignem, qui est suppósitus sacrifício pacificórum: Toż ogolony będzie Nazareus przededrzwiami przybytku przymierza z włosów poświęcenia swego: i weźmie włosy jego i włoży na ogień, który jest podłożony pod ofiarę zapokojnych.
19
et armum coctum aríetis, tortámque absque ferménto unam de canístro, et láganum ázymum unum, et tradet in manus Nazarǽi, postquam rasum fúerit caput eius. I łopatkę uwarzoną barana, i chleb przez kwasu jeden z kosza, i krepel przaśny jeden, i da w ręce Nazareusza, po ogoleniu głowy jego.
20
Susceptáque rursum ab eo, elevábit in conspéctu Dómini: et sanctificáta sacerdótis erunt, sicut pectúsculum, quod separári iussum est, et femur. Post hæc, potest bíbere Nazarǽus vinum. I wziąwszy je zaś od niego, podniesie przed obliczem Pańskiem. A poświęcone kapłańskie będą, jako mostek, który odłączyć kazano, i łopatka. Potem może pić Nazareus wino.
21
Ista est lex Nazarǽi, cum vóverit oblatiónem suam Dómino témpore consecratiónis suæ, excéptis his, quæ invénerit manus eius: iuxta quod mente devóverat, ita fáciet ad perfectiónem sanctificatiónis suæ. Tenci jest zakon Nazareusza, kiedy ślubi obiatę swą Panu czasu poświęcenia swego, oprócz tego co najdzie ręka jego wedle tego jako był na umyśle ślubił, tak uczyni ku wykonaniu poświęcenia swego.
22
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
23
Lóquere Aaron et fíliis eius: Sic benedicétis fíliis Israel, et dicétis eis: Mów Aaronowi i synom jego: Tak błogosławić będziecie synom Izraelowym, i rzeczecie im:
24
Benedícat tibi Dóminus, et custódiat te. Niechaj ci Pan błogosławi, i niechaj cię strzeże.
25
Osténdat Dóminus fáciem suam tibi, et misereátur tui. Niech pokaże Pan oblicze swoje tobie, i niech się zmiłuje nad tobą.
26
Convértat Dóminus vultum suum ad te, et det tibi pacem. Niech obróci Pan twarz swoję ku tobie, i niech ci da pokój.
27
Invocabúntque nomen meum super fílios Israel, et ego benedícam eis. I będą wzywać imienia mego nad synmi Izraelowymi, a ja im błogosławić będę.
7
1
Factum est autem in die qua complévit Móyses tabernáculum, et eréxit illud, unxítque et sanctificávit cum ómnibus vasis suis, altáre simíliter et ómnia vasa eius: I stało się w dzień którego dokończył Mojżesz przybytku i postawił ji: i namazał i poświęcił ji ze wszystkim sprzętem jego, ołtarz także, i wszystko naczynie jego:
2
obtulérunt príncipes Israel et cápita familiárum, qui erant per síngulas tribus, præfectíque eórum, qui numeráti fúerant, Ofiarowały książęta Izraelskie, i głowy familji, które były w każdem pokoleniu, i przełożeni nad temi, którzy policzeni byli,
3
múnera coram Dómino sex plaustra tecta cum duódecim bobus. Unum plaustrum obtulére duo duces, et unum bovem sínguli, obtulerúntque ea in conspéctu tabernáculi. Dary przed Panem: sześć wozów przykrytych ze dwunaścią wołów. Jeden wóz darowało dwoje książąt, a każdy po jednym wołu, i ofiarowali je przed przybytkiem.
4
Ait autem Dóminus ad Móysen: I rzekł Pan do Mojżesza:
5
Súscipe ab eis ut sérviant in ministério tabernáculi, et trades ea Levítis iuxta órdinem ministérii sui. Przyjmi od nich, aby były na posługę przybytku, a dasz je Lewitom według porządku posługi ich.
6
Itaque cum suscepísset Móyses plaustra et boves, trádidit eos Levítis. A tak przyjąwszy Mojżesz wozy i woły, oddał je Lewitom.
7
Duo plaustra et quátuor boves dedit fíliis Gerson, iuxta id quod habébant necessárium. Dwa wozy i czterech wołów dał synom Gerson według tego jako potrzebowali.
8
Quátuor ália plaustra et octo boves dedit fíliis Merári secúndum offícia et cultum suum, sub manu Ithamar fílii Aaron sacerdótis. Cztery drugie wozy i ośm wołów dał synom Merary, według urzędów i służby ich, pod ręką Ithamara syna Aarona kapłana.
9
Fíliis autem Caath non dedit plaustra et boves: quia in sanctuário sérviunt, et ónera própriis portant húmeris. A synom Kaath nie dał wozów i wołów: bo w świątnicy służą, a brzemiona na swych ramionach noszą.
10
Igitur obtulérunt duces in dedicatiónem altáris, die qua unctum est, oblatiónem suam ante altáre. Ofiarowały tedy Książęta na poświęcenie ołtarza w dzień, którego jest pomazany dar swój przed ołtarz.
11
Dixítque Dóminus ad Móysen: Sínguli duces per síngulos dies ófferant múnera in dedicatiónem altáris. I rzekł Pan do Mojżesza: Każde Książę każdego dnia niech ofiaruje dary na poświęcenia ołtarza,
12
Primo die óbtulit oblatiónem suam Nahásson fílius Amínadab de tribu Iuda: A tak pierwszego dnia ofiarował dar swój Nahasson syn Aminadab z pokolenia Juda,
13
fuerúntque in ea acetábulum argénteum pondo centum trigínta siclórum, phíala argéntea habens septuagínta siclos, iuxta pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: A były w nim miska srebrna, która ważyła sto i trzydzieści syklów, czasza srebrna mająca siedmdziesiąt syklów wedle wagi świątnice, obie pełne białej mąki zaczynionej oliwą na ofiarę:
14
mortaríolum ex decem siclis áureis plenum incénso: Moździerzyk z dziesiąci syklów złotych pełen kadzidła:
15
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
16
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
17
et in sacrifício pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc est oblátio Nahásson fílii Amínadab. A na ofiarę zapokojnych wołów dwa, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać jest ofiara Nahassona syna Aminadab.
18
Secúndo die óbtulit Nathánael fílius Suar, dux de tribu Issachar, Wtórego dnia ofiarował Nathanael syn Suar książę z pokolenia Issachar,
19
acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, iuxta pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną mającą siedmdziesiąt syklów wedle wagi świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
20
mortaríolum áureum habens decem siclos plenum incénso: Moździerzyk złoty mający dziesięć syklów pełen kadzidła:
21
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
22
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
23
et in sacrifício pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Nathánael fílii Suar. A na ofiarę zapokojnych wołów dwu, baranów piec, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Nathanaela syna Suar.
24
Tértio die princeps filiórum Zábulon, Eliab fílius Helon, Trzeciego dnia książę synów Zabulon Eliab syn Helon,
25
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
26
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzidła:
27
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie.
28
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
29
et in sacrifício pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc est oblátio Eliab fílii Helon. A na ofiarę zapokojnych, wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać jest ofiara Eliab syna Helon.
30
Die quarto princeps filiórum Ruben, Elisur fílius Sédeur, Dnia czwartego książę synów Ruben Elisur syn Sedeur,
31
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
32
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzidła:
33
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
34
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
35
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Elisur fílii Sédeur. A na ofiarę zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisur syna Sedeur.
36
Die quinto princeps filiórum Símeon, Salámiel fílius Surisáddai, Dnia piątego książę synów Simeon Salamiel syn Surysaddai,
37
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
38
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty ważący dziesięć sykłów pełen kadzidła:
39
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
40
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
41
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Salámiel fílii Surisáddai. A na ofiary zapokojne wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Salamiel syna Surysaddai.
42
Die sexto princeps filiórum Gad, Elíasaph fílius Duel, Dnia szóstego książę synów Gad Eliasaph syn Duel,
43
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
44
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła:
45
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
46
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
47
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Elíasaph fílii Duel. A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Eliasaph syna Duel.
48
Die séptimo princeps filiórum Ephraim, Elísama fílius Ammiud, Dnia siódmego książę synów Ephraim Elisama syn Ammiud,
49
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę.
50
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzidła:
51
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana i baranka rocznego na całopalenie:
52
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
53
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Elísama fílii Ammiud. A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisam syna Ammiud.
54
Die octávo, princeps filiórum Manásse, Gamáliel fílius Phadássur, Dnia ósmego książę synów Manasse, Gamaliel syn Phadassur,
55
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną, ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
56
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty, ważący dziesięć syklów pełen kadzidła:
57
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
58
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
59
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Gamáliel fílii Phadássur. A na ofiary zapokojnych, wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Gamaliela syna Phadassur.
60
Die nono princeps filiórum Béniamin, Abidan fílius Gedeónis, Dnia dziewiątego książę synów Benjamin, Abidan syn Gedeonów,
61
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
62
et mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: I moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzenia:
63
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
64
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
65
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Abidan fílii Gedeónis. A na ofiary zapokojnych, wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznch pięć. Tać była ofiara Abidan syna Gedeonowego.
66
Die décimo princeps filiórum Dan, Ahiézer fílius Ammisáddai, Dnia dziesiątego książę synów Dan, Ahiezer syn Ammisaddai,
67
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną, ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne mąki oliwą zaczjmionej na ofiarę:
68
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty, ważący dziesięć syklów pełen kadzidła:
69
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
70
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
71
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Ahiézer fílii Ammisáddai. A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Ahiezer syna Ammisaddai.
72
Die undécimo princeps filiórum Aser, Phégiel fílius Ochran, Dnia jedenastego, książę synów Asser, Phegiel syn Ochran,
73
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila conspérsa óleo in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną, ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
74
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty mający dziesięć syklów pełen kadzidła:
75
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
76
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
77
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Phégiel fílii Ochran. A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Phegiel syna Ochran.
78
Die duodécimo princeps filiórum Néphthali, Ahira fílius Enan, Dnia dwunastego książę synów Nephtali, Ahira syn Enan,
79
óbtulit acetábulum argénteum appéndens centum trigínta siclos, phíalam argénteam habéntem septuagínta siclos, ad pondus sanctuárii, utrúmque plenum símila óleo conspérsa in sacrifícium: Ofiarował miskę srebrną, ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę srebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne mąki oliwą zaczynionej na ofiarę:
80
mortaríolum áureum appéndens decem siclos, plenum incénso: Moździerzyk złoty, ważący dziesięć syklów pełen kadzidła:
81
bovem de arménto, et aríetem, et agnum annículum in holocáustum: Wołu z stada, i barana, i baranka rocznego na całopalenie:
82
hircúmque pro peccáto: I kozła za grzech:
83
et in hóstias pacificórum boves duos, aríetes quinque, hircos quinque, agnos annículos quinque. Hæc fuit oblátio Ahira fílii Enan. A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Ahira syna Enan.
84
Hæc in dedicatióne altáris obláta sunt a princípibus Israel, in die qua consecrátum est: acetábula argéntea duódecim: phíalæ argénteæ duódecim: mortaríola áurea duódecim: Te rzeczy na poświącanie ołtarza są ofiarowane od książąt Izraelowych, w dzień którego poświęcon jest: misek srebrnych dwanaście: czasz srebrnych dwanaście: moździerzyków złotych dwanaście:
85
ita ut centum trigínta siclos argénti habéret unum acetábulum, et septuagínta siclos habéret una phíala: id est, in commúne vasórum ómnium ex argénto sicli duo míllia quadringénti, póndere sanctuárii: Tak, że sto i trzydzieści syklów srebra miała miska jedna, a siedmdziesiąt syklów czasza jedna: to jest, w obec wszystkiego naczynia ze srebra syklów dwa tysiąca, czterysta wagi świątnice.
86
mortaríola áurea duódecim plena incénso, denos siclos appendéntia póndere sanctuárii: id est, simul auri sicli centum vigínti: Moździerzyków złotych dwanaście pełnych kadzidła, po dziesiąci syklach ważących wagą świątnice: to jest wespół złota syklów sto i dwadzieścia:
87
boves de arménto in holocáustum duódecim, aríetes duódecim, agni annículi duódecim, et libaménta eórum: hirci duódecim pro peccáto. Wołów z stada na całopalenie dwanaście, baranów dwanaście, baranków rocznych dwanaście, i mokre ofiary ich, kozłów dwanaście za grzech:
88
In hóstias pacificórum, boves vigínti quátuor, aríetes sexagínta, hirci sexagínta, agni annículi sexagínta. Hæc obláta sunt in dedicatióne altáris, quando unctum est. Na ofiary zapokojnych wołów dwadzieścia i cztery, baranów sześćdziesiąt, kozłów sześćdziesiąt, baranków rocznych sześćdziesiąt. Te rzeczy są ofiarowane na poświącaniu ołtarza, gdy ji pomazano.
89
Cumque ingrederétur Móyses tabernáculum fœ́deris, ut consúleret oráculum, audiébat vocem loquéntis ad se de propitiatório quod erat super arcam testimónii inter duos chérubim, unde et loquebátur ei. A gdy wchodził Mojżesz do przybytku przymierza, aby się radził wyrocznice, słyszał głos mówiącego do siebie z ubłagalnie, która była nad skrzynią świadectwa między dwiema Cherubiny, zkąd też mawiał do niego.
8
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Lóquere Aaron, et dices ad eum: Cum posúeris septem lucérnas, candelábrum in austráli parte erigátur. Hoc ígitur prǽcipe ut lucérnæ contra bóream e regióne respíciant ad mensam panum propositiónis, contra eam partem, quam candelábrum réspicit, lucére debébunt. Mów Aaronowi i rzeczesz do niego: Gdy postawisz siedm lamp, lichtarz na stronie południowej niech postawion będzie. To tedy przykaż, aby lampy ku północy z przeciwia patrzyły ku stołowi chlebów pokładnych: ku tej stronie, ku której się lichtarz obrócił, świecić mają,
3
Fecítque Aaron, et impósuit lucérnas super candelábrum, ut præcéperat Dóminus Móysi. I uczynił Aaron, i wstawił lampy na lichtarz, jako rozkazał Pan Mojżeszowi.
4
Hæc autem erat factúra candelábri, ex auro dúctili, tam médius stipes, quam cuncta quæ ex utróque calamórum látere nascebántur: iuxta exémplum quod osténdit Dóminus Móysi, ita operátus est candelábrum. A robota lichtarza ta była ze złota kowanego, tak słupiec średni, jako i wszystko co z obu stron piór wychodziło: na kształt, który ukazał Pan, Mojżeszowi, tak urobił lichtarz.
5
Et locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza rzekąc:
6
Tolle Levítas de médio filiórum Israel, et purificábis eos Weźmi Lewity z pośród synów Izraelowych, a oczyść je
7
iuxta hunc ritum: Aspergántur aqua lustratiónis, et radant omnes pilos carnis suæ. Cumque láverint vestiménta sua, et mundáti fúerint, Wedle tego porządku: Niech będą pokropieni wodą oczyścienia, a niech ogolą wszystkie włosy ciała swego. A gdy wymyją szaty swe, i oczyścieni będą,
8
tollent bovem de arméntis, et libaméntum eius símilam óleo conspérsam: bovem autem álterum de arménto tu accípies pro peccáto: Wezmą wołu z stad, i mokrą ofiarę jego, białą mąk oliwą zaczynioną, a wołu drugiego z stada ty weźmiesz za grzech:
9
et applicábis Levítas coram tabernáculo fœ́deris, convocáta omni multitúdine filiórum Israel. I przywiedziesz Lewity przed przybytek przymierza, zwoławszy wszystkiego mnóstwa synów Izraelowych.
10
Cumque Levítæ fúerint coram Dómino, ponent fílii Israel manus suas super eos. A gdy Lewitowie będą przed Panem: włożą synowie Izraelowi ręce swe na nie.
11
Et ófferet Aaron Levítas, munus in conspéctu Dómini a fíliis Israel, ut sérviant in ministério eius. I ofiaruje Aaron Lewity, dar przed oczyma Pańskiemi od synów Izraelowych, aby służyli na posłudze jego.
12
Levítæ quoque ponent manus suas super cápita boum, e quibus unum fácies pro peccáto, et álterum in holocáustum Dómini, ut deprecéris pro eis. Lewitowie też położą ręce swe na głowy wołów, z których jednego uczynisz za grzech, a drugiego na całopalenie Pańskie, abyś się modlił za nimi.
13
Statuésque Levítas in conspéctu Aaron et filiórum eius, et consecrábis oblátos Dómino, I postawisz Lewity przed oczyma Aarona i synów jego, i poświęcisz ofiarowane Panu,
14
ac separábis de médio filiórum Israel, ut sint mei. I odłączysz z pośrodku synów Izraelowych, aby byli moi.
15
Et póstea ingrediéntur tabernáculum fœ́deris, ut sérviant mihi. Sicque purificábis et consecrábis eos in oblatiónem Dómini: quóniam dono donáti sunt mihi a fíliis Israel. A potem wnidą do przybytku przymierza, aby mi służyli. I tak oczyścisz i poświęcisz je na ofiarę Panu: bo darem darowani mi są od synów Izraelowych.
16
Pro primogénitis quæ apériunt omnem vulvam in Israel, accépi eos. Miasto pierworodnych, które otwarzają wszelki żywot w Izraelu, wziąłem je.
17
Mea sunt enim ómnia primogénita filiórum Israel, tam ex homínibus quam ex iuméntis. Ex die quo percússi omne primogénitum in terra Ægýpti, sanctificávi eos mihi: Moje bowiem są wszystkie pierworodne synów Izraelowych, tak z ludzi jako i z bydła. Odednia, któregom pobił wszelkie pierworodne w ziemi Egiptskiej, poświęciłem je sobie:
18
et tuli Levítas pro cunctis primogénitis filiórum Israel: I wziąłem Lewity miasto wszech pierworodnych synów Izraelowych:
19
tradidíque eos dono Aaron et fíliis eius de médio pópuli, ut sérviant mihi pro Israel in tabernáculo fœ́deris, et orent pro eis ne sit in pópulo plaga, si ausi fúerint accédere ad sanctuárium. I darowałem je Aaronowi i synom jego z pośrodku ludu, aby mi służyli miasto Izraela w przybytku przymierza, a modlili się za nie, aby nie było plagi na lud, jeśliby śmieli przystąpić do świątnice.
20
Fecerúntque Móyses et Aaron et omnis multitúdo filiórum Israel super Levítis quæ præcéperat Dóminus Móysi: I uczynili Mojżesz i Aaron i wszystko mnóstwo synów Izraelowych z Lewitami, co był rozkazał Pan Mojżeszowi:
21
purificatíque sunt, et lavérunt vestiménta sua. Elevavítque eos Aaron in conspéctu Dómini, et orávit pro eis, I oczyścieni są, i wymyli szaty swoje. I podniósł je Aaron przed Panem, i modlił się za nimi,
22
ut purificáti ingrederéntur ad offícia sua in tabernáculum fœ́deris coram Aaron et fíliis eius. Sicut præcéperat Dóminus Móysi de Levítis, ita factum est. Aby oczyścieni weszli na urzędy swe do przybytku przymierza przed Aarona i syny jego. Jako rozkazał Pan Mojżeszowi o Lewitach, tak się stało.
23
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
24
Hæc est lex Levitárum: a vigínti quinque annis et supra, ingrediéntur ut minístrent in tabernáculo fœ́deris. To jest prawo Lewitów, od dwudziestu i piąci lat i wyżej, wchodzić będą, aby służyli w przybytku przymierza.
25
Cumque quinquagésimum annum ætátis impléverint, servíre cessábunt: A gdy pięćdziesiąt lat wieku wypełnią, służyć przestaną:
26
erúntque minístri fratrum suórum in tabernáculo fœ́deris, ut custódiant quæ sibi fúerint commendáta: ópera autem ipsa non fáciant. Sic dispónes Levítis in custódiis suis. I będą pomocnikami braciej swej w przybytku przymierza, aby strzegli tego co im zlecą, ale robót samych niech nie czynią. Tak rozrządzisz Lewitom na strażej ich.
9
1
Locútus est Dóminus ad Móysen in desérto Sínai anno secúndo, postquam egréssi sunt de terra Ægýpti, mense primo, dicens: Mówił Pan do Mojżesza na puszczy Sinai roku wtórego po wyjściu ich z ziemie Egiptskiej, miesiąca pierwszego, rzekąc:
2
Fáciant fílii Israel Phase in témpore suo, Niech uczynią synowie Izraelowi Phase czasu swego,
3
quartadécima die mensis huius ad vésperam, iuxta omnes cæremónias et iustificatiónes eius. Czternastego dnia miesiąca tego ku wieczoru, według wszystkich obrzędów i usprawiedliwienia jej.
4
Præcepítque Móyses fíliis Israel ut fácerent Phase. I przykazał Mojżesz synom Izraelowym, aby uczynili Phase,
5
Qui fecérunt témpore suo, quartadécima die mensis ad vésperam, in monte Sínai. Iuxta ómnia quæ mandáverat Dóminus Móysi, fecérunt fílii Israel. Którzy uczynili czasu swego, czternastego dnia miesiąca ku wieczoru na górze Sinai. Wedle wszystkiego co był rozkazał Pan Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraelowi.
6
Ecce autem quidam immúndi super ánima hóminis, qui non póterant fácere Phase in die illo, accedéntes ad Móysen et Aaron, Ale o to niektórzy splugawieni duszą człowieka, nie mogli czynić Phase dnia onego, przystąpiwszy do Mojżesza i Aarona,
7
dixérunt eis: Immúndi sumus super ánima hóminis: quare fraudámur ut non valeámus oblatiónem offérre Dómino in témpore suo inter fílios Israel? I rzekli im: Nie czyściśmy dla dusze człowieczej. Przecz nam odejmują, że nie możem ofiarować ofiary Panu czasu swego między syny Izraelowymi?
8
Quibus respóndit Móyses: State ut cónsulam quid præcípiat Dóminus de vobis. Którym odpowiedział Mojżesz: Postójcie, aż się poradzę co Pan o was każe.
9
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
10
Lóquere fíliis Israel: Homo qui fúerit immúndus super ánima, sive in via procul in gente vestra, fáciat Phase Dómino Mów synom Izraelowym: Człowiek, który będzie nieczystym dla dusze, abo w drodze daleko, w narodzie waszym, niechaj czyni Phase Panu,
11
in mense secúndo, quartadécima die mensis ad vésperam: cum ázymis et lactúcis agréstibus cómedent illud: Miesiąca wtórego, czternastego dnia miesiąca ku wieczoru: z przaśnikami i z polną sałatą jeść je będą:
12
non relínquent ex eo quíppiam usque mane, et os eius non confríngent: omnem ritum Phase observábunt. Nie zostawią nic z niego aż do zarania, i kości jego nie złamią: wszystek porządek Phase zachowają.
13
Si quis autem et mundus est, et in itínere non fuit, et tamen non fecit Phase, exterminábitur ánima illa de pópulis suis, quia sacrifícium Dómino non óbtulit témpore suo: peccátum suum ipse portábit. Ale jeśli kto i czysty jest, i nie był w drodze, a przecie nie czynił Phase, będzie wygładzona dusza ona z ludu swego, bo ofiary Panu nie ofiarował czasu swego: grzech swój sam poniesie.
14
Peregrínus quoque et ádvena si fúerint apud vos, fácient Phase Dómino iuxta cæremónias et iustificatiónes eius. Præcéptum idem erit apud vos tam ádvenæ quam indígenæ. Gość też i przychodzień jeśli będą u was, uczynią Phase Panu, według ceremonji i usprawiedliwienia jej. Ustawa jednaż będzie u was tak przychodniowi jako i obywatelowi.
15
Igitur die qua eréctum est tabernáculum, opéruit illud nubes. A véspere autem super tentórium erat quasi spécies ignis usque mane. Dnia tedy którego postawion był przybytek, okrył ji obłok. A od wieczora nad przybytkiem było jako widzenie ognia aż do zarania.
16
Sic fiébat iúgiter: per diem operiébat illud nubes, et per noctem quasi spécies ignis. Tak się działo ustawicznie: we dnie okrywał ji obłok, a w nocy jako widzenie ognia.
17
Cumque abláta fuísset nubes, quæ tabernáculum protegébat, tunc proficiscebántur fílii Israel: et in loco ubi stetísset nubes, ibi castrametabántur. A gdy był odjęty obłok który okrywał przybytek, tedy się ruszali synowie Izraelowi: a na miejscu kędy stanął obłok, tam się obozem położyli.
18
Ad impérium Dómini proficiscebántur, et ad impérium illíus figébant tabernáculum. Cunctis diébus quibus stabat nubes super tabernáculum, manébant in eódem loco: Na rozkazanie Pańskie ciągnęli, i na rozkazanie jego. stanowili przybytek: przez wszystkie dni, przez które stał obłok nad przybytkiem, mieszkali na temże miejscu:
19
et si evenísset ut multo témpore manéret super illud, erant fílii Israel in excúbiis Dómini, et non proficiscebántur A jeśli się trafiło, że przez długi czas trwał nad nim, byli synowie Izraelowi na strażach Pańskich, a nie ruszali się,
20
quot diébus fuísset nubes super tabernáculum. Ad impérium Dómini erigébant tentória, et ad impérium illíus deponébant. Ile dni był obłok nad przybytkiem. Na rozkazanie Pańskie rozbijali namioty, i na rozkazanie jego składali.
21
Si fuísset nubes a véspere usque mane, et statim dilúculo tabernáculum reliquísset, proficiscebántur: et si post diem et noctem recessísset, dissipábant tentória. Jeśli był obłok od wieczora aż do zarania, a wnet rano odszedł od namiotu, ciągnęli: a jeśli po dniu i nocy odstąpił rozbierali namioty.
22
Si vero bíduo aut uno mense vel longióri témpore fuísset super tabernáculum, manébant fílii Israel in eódem loco, et non proficiscebántur: statim autem ut recessísset, movébant castra. A jeśli przez dwa dni abo przez jeden miesiąc, abo dłuższy czas stał nad namiotem, mieszkali synowie Izraelowi na temże miejscu, i nie ruszali się: ale wnet skoro odstąpił, ruszali obóz.
23
Per verbum Dómini figébant tentória, et per verbum illíus proficiscebántur: erántque in excúbiis Dómini iuxta impérium eius per manum Móysi. Na słowo Pańskie rozbijali namioty, i na słowo jego ciągnęli: i byli na straży Pańskiej według rozkazania jego przez rękę Mojżesza.
10
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Fac tibi duas tubas argénteas dúctiles, quibus convocáre possis multitúdinem quando movénda sunt castra. Uczyń sobie dwie trąbie srebrne kowane, któremibyś mógł zwoływać lud, gdy się ma ruszyć obóz.
3
Cumque increpúeris tubis, congregábitur ad te omnis turba ad óstium tabernáculi fœ́deris. A gdy w trąby zatrąbisz, zgromadzi się do ciebie wszystek lud do drzwi przybytku przymierza.
4
Si semel clangúeris, vénient ad te príncipes, et cápita multitúdinis Israel. Jeśli raz zatrąbisz: przyjdą do ciebie książęta, i głowy mnóstwa Izraelowego.
5
Si autem prolíxior atque concísus clangor increpúerit, movébunt castra primi qui sunt ad orientálem plagam. A jeśli dłuższe i przerywane trąbienie zabrzmi, ruszą obozy pierwszy, którzy są na wchód słońca.
6
In secúndo autem sónitu et pari ululátu tubæ, levábunt tentória qui hábitant ad merídiem: et iuxta hunc modum réliqui fácient, ululántibus tubis in profectiónem. A na wtóre trąbienie i takoweż brzmienie trąby, złożą namioty, którzy mieszkają na południe. I tymże sposobem i drudzy uczynią, gdy będą trąbić na ruszenie.
7
Quando autem congregándus est pópulus, simplex tubárum clangor erit, et non concíse ululábunt. Lecz gdy się będzie miał lud zgromadzić, będzie proste brzmienie trąb, a nie przerywając brzmieć będą.
8
Fílii autem Aaron sacerdótes clangent tubis: erítque hoc legítimum sempitérnum in generatiónibus vestris. A trąbić będą synowie Aaronowi kapłani w trąby: i będzie ta ustawa wieczna w rodzajach waszych.
9
Si exiéritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dímicant advérsum vos, clangétis ululántibus tubis, et erit recordátio vestri coram Dómino Deo vestro, ut eruámini de mánibus inimicórum vestrórum. Jeśli wyciągniecie na wojnę z ziemie waszej na nieprzyjaciele, którzy walczą przeciwko wam: będziecie trąbić głośno brzmiącemi trąbami, i będzie wspomnienie na was przed Panem Bogiem waszym: abyście byli wyrwani z rąk nieprzyjaciół waszych.
10
Si quando habébitis épulum, et dies festos, et caléndas, canétis tubis super holocáustis, et pacíficis víctimis, ut sint vobis in recordatiónem Dei vestri. Ego Dóminus Deus vester. Jeśli kiedy będziecie mieć ucztę, i dni święte, i nów miesiąców, trąbić będziecie trąby nad całopaleniem, i nad ofiarami zapokojnemi, aby wam były na wspomnienie Boga waszego. Ja Pan Bóg wasz.
11
Anno secúndo, mense secúndo, vigésima die mensis, eleváta est nubes de tabernáculo fœ́deris: Roku wtórego, miesiąca wtórego, dwudziestego dnia miesiąca podniósł się obłok od przybytku przymierza:
12
profectíque sunt fílii Israel per turmas suas de desérto Sínai, et recúbuit nubes in solitúdine Pharan. I ruszyli się synowie Izraelowi hufcami swemi z pustynie Sinai, i położył się obłok na puszczy Pharan,
13
Moverúntque castra primi iuxta impérium Dómini in manu Móysi. I ruszyli obóz pierwszy według rozkazania Pańskiego przez rękę Mojżesza,
14
Fílii Iuda per turmas suas: quorum princeps erat Nahásson fílius Amínadab. Synowie Judowi z hufcy swemi: których Hetman był Nahasson syn Aminadab.
15
In tribu filiórum Issachar fuit princeps Nathánael fílius Suar. W pokoleniu synów Issachar Hetmanem był Nathanael syn Suar.
16
In tribu Zábulon erat princeps Eliab fílius Helon. W pokoleniu Zabulon Hetmanem był Eliab syn Helon.
17
Depositúmque est tabernáculum, quod portántes egréssi sunt fílii Gerson et Merári. I złożony jest przybytek, który niosąc wyszli synowie Gerson i Merary,
18
Profectíque sunt et fílii Ruben, per turmas et órdinem suum: quorum princeps erat Hélisur fílius Sédeur. I ruszyli się też synowie Ruben hufcami i porządkami swemi, których Hetmanem był Helisur syn Sedeur.
19
In tribu autem filiórum Símeon, princeps fuit Salámiel fílius Surisáddai. A w pokoleniu synów Simeon, Hetmanem był Salamiel syn Surisaddai.
20
Porro in tribu Gad erat princeps Elíasaph fílius Duel. A w pokoleniu Gad, Hetmanem był Eliasaph syn Duel.
21
Profectíque sunt et Caathítæ portántes sanctuárium. Támdiu tabernáculum portabátur, donec venírent ad erectiónis locum. I ruszyli się też Kaathitowie niosący świątnicę. Tak długo przybytek niesiony był, aż przyszli na miejsce stanowiska.
22
Movérunt castra et fílii Ephraim per turmas suas, in quorum exércitu princeps erat Elísama fílius Ammiud. Ruszyli obóz i synowie Ephraim hufcami swemi, w których wojsku Hetmanem był Elisama syn Ammiud.
23
In tribu autem filiórum Manásse princeps fuit Gamáliel fílius Phadássur. A w pokoleniu synów Manasse, Hetmanem był Gamaliel syn Phadasur.
24
Et in tribu Béniamin erat dux Abidan fílius Gedeónis. A nad pokoleniem Beniamin, Hetman był Abidan syn Gedeonów.
25
Novíssimi castrórum ómnium profécti sunt fílii Dan per turmas suas, in quorum exércitu princeps fuit Ahiézer fílius Ammisáddai. Naostatku obozów wszystkich ciągnęli synowie Dan hufcy swemi, w których wojsku Hetmanem był Ahieser syn Ammisaddai.
26
In tribu autem filiórum Aser erat princeps Phégiel fílius Ochran. A w pokoleniu synów Aser, Hetmanem Phegiel syn Ochran.
27
Et in tribu filiórum Néphthali princeps fuit Ahira fílius Enan. A w pokoleniu synów Nephtali, Hetmanem Ahira syn Enan.
28
Hæc sunt castra, et profectiónes filiórum Israel per turmas suas quando egrediebántur. Te są obozy i ciągnienia synów Izraelowych według hufców ich, gdy się ruszali.
29
Dixítque Móyses Hobab fílio Ráguel Madianítæ, cognáto suo: Proficíscimur ad locum, quem Dóminus datúrus est nobis: veni nobíscum, ut benefaciámus tibi, quia Dóminus bona promísit Israéli. I rzekł Mojżesz, Hobab synowi Raguela Madianity krewnemu swemu: Ciągniemy do miejsca, które nam Pan dać ma: pódź z nami, żebyśmyć uczynili dobrze: bo Pan obiecał dobra Izraelowi.
30
Cui ille respóndit: Non vadam tecum, sed revértar in terram meam, in qua natus sum. Któremu on odpowiedział: Nie pójdę z tobą, ale się wrócę do ziemie swej, w którejem się narodził.
31
Et ille: Noli, inquit, nos relínquere: tu enim nosti in quibus locis per desértum castra pónere debeámus, et eris ductor noster. A on: Nie opuszczaj, pry, nas: bo ty wiesz na których miejscach po puszczy obóz stanowić mamy, i będziesz przewodnikiem naszym.
32
Cumque nobíscum véneris, quidquid óptimum fúerit ex ópibus, quas nobis traditúrus est Dóminus, dábimus tibi. A gdy przyjdziesz z nami, cokolwiek nalepszego będzie z bogactw, które nam Pan da, tobie damy.
33
Profécti sunt ergo de monte Dómini viam trium diérum, arcáque fœ́deris Dómini præcedébat eos, per dies tres próvidens castrórum locum. Ciągnęli tedy od góry Pańskiej drogą trzech dni, a skrzynia przymierza Pańskiego szła przed nimi przez trzy dni, upatrując miejsce obozowi.
34
Nubes quoque Dómini super eos erat per diem cum incéderent. Obłok też Pański był nad nimi we dni, gdy ciągnęli.
35
Cumque elevarétur arca, dicébat Móyses: Surge Dómine, et dissipéntur inimíci tui, et fúgiant qui odérunt te, a fácie tua. A gdy podnoszona była skrzynia, mawiał Mojżesz: Powstań Panie, a niech się rozproszą nieprzyjaciele twoi, a niech uciekają, którzy cię nienawidzą, od oblicza twego.
36
Cum autem deponerétur, aiébat: Revértere Dómine, ad multitúdinem exércitus Israel. A gdy ją składano mówił: Nawróć się Panie do mnóstwa wojska Izraelskiego.
11
1
Intérea ortum est murmur pópuli, quasi doléntium pro labóre, contra Dóminum. Quod cum audísset Dóminus, irátus est. Et accénsus in eos ignis Dómini, devorávit extrémam castrórum partem. W tym czasie wszczęło się szemranie ludu, jakoby styskującego dla prace przeciw Panu. Co usłyszawszy Pan rozgniewał się.
2
Cumque clamásset pópulus ad Móysen, orávit Móyses ad Dóminum, et absórptus est ignis. I zapaliwszy się na nic ogień Pański, pożarł ostatnią część obozu, A gdy wołał lud do Mojżesza, modlił się Mojżesz do Pana i zapadł ogień.
3
Vocavítque nomen loci illíus, Incénsio: eo quod incénsus fuísset contra eos ignis Dómini. I nazwał imię onego miejsca Zapalenie: iż się przeciwko nim zapalił ogień Pański.
4
Vulgus quippe promíscuum, quod ascénderat cum eis, flagrávit desidério, sedens et flens, iunctis sibi páriter fíliis Israel, et ait: Quis dabit nobis ad vescéndum carnes? Lud bowiem pospolity, który był wyszedł z nimi chciwością był zapalony, siedząc i płacząc, przyłączywszy k’sobie syny Izraelowe, i mówił: Któż nam da mięsa do jedzenia?
5
Recordámur píscium quos comedebámus in Ægýpto gratis: in mentem nobis véniunt cucúmeres, et pépones, porríque, et cepe, et állia. Wspominamy na ryby, któreśmy jadali w Egipcie darmo: przychodzą na pamięć ogórki, i melony, i łuczki, i cebule, i czosnki.
6
Anima nostra árida est: nihil áliud respíciunt óculi nostri nisi man. Dusza nasza schnie, ninacz inszego nie patrzą oczy nasze jedno na Man.
7
Erat autem man quasi semen coriándri, colóris bdéllii. A było Man jako nasienie koryandrowe barwy bdelliowej.
8
Circuibátque pópulus, et cólligens illud, frangébat mola, sive terébat in mortário, coquens in olla, et fáciens ex eo tórtulas sapóris quasi panis oleáti. I obchodził lud i zbierając ji mełł w żarnach, albo tłukł w moździerzu, warząc w garncu, i czyniąc z niego placki smaku jakoby chleba z oliwą.
9
Cumque descénderet nocte super castra ros, descendébat páriter et man. A gdy padała w nocy na obóz rosa, spadało pospołu i Man.
10
Audívit ergo Móyses flentem pópulum per famílias, síngulos per óstia tentórii sui. Iratúsque est furor Dómini valde: sed et Móysi intoleránda res visa est: Usłyszał tedy Mojżesz lud płaczący po domach swych, każdego we drzwiach namiotu swojego. I rozgniewała się zapalczywość Pańska barzo: ale i Mojżeszowi zdała się rzecz nieznośna.
11
et ait ad Dóminum: Cur afflixísti servum tuum? quare non invénio grátiam coram te? et cur imposuísti pondus univérsi pópuli huius super me? I rzekł do Pana: Czemuś udręczył sługę twego? przecz nie najduję łaski przed tobą? A czemuś włożył ciężar wszystkiego ludu tego na mię?
12
Numquid ego concépi omnem hanc multitúdinem, vel génui eam, ut dicas mihi: Porta eos in sinu tuo sicut portáre solet nutrix infántulum, et defer in terram, pro qua iurásti pátribus eórum? I zalim ja począł to wszystko mnóstwo, abom je urodził, żebyś mi rzekł: Nieś je na łonie twojem, jako zwykła nosić mamka dzieciątko, i zanieś do ziemie, którąś przysiągł ojcom ich?
13
Unde mihi carnes ut dem tantæ multitúdini? flent contra me, dicéntes: Da nobis carnes ut comedámus. Zkądże ja mam wziąć mięso, abych dał tak wielkiemu mnóstwu? płaczą na mię, mówiąc: Daj nam mięsa, abyśmy jedli.
14
Non possum solus sustinére omnem hunc pópulum, quia gravis est mihi. Niemogę sam zdzierżeć wszystkiego ludu tego, bo mi ciężki jest.
15
Sin áliter tibi vidétur, óbsecro ut interfícias me, et invéniam grátiam in óculis tuis, ne tantis affíciar malis. A jeśli się tobie inaczej zda, proszę, abyś mię zabił, a niechaj najdę łaskę w oczach twoich, abych nie cierpiał tak wiele złego.
16
Et dixit Dóminus ad Móysen: Cóngrega mihi septuagínta viros de sénibus Israel, quos tu nosti quod senes pópuli sint ac magístri: et duces eos ad óstium tabernáculi fœ́deris, faciésque ibi stare tecum, I rzekł Pan do Mojżesza: Zbierz mi siedmdziesiąt mężów z starszych Izrael owych, które ty znasz, że są starszymi ludu i mistrzami: i przywiedziesz je do drzwi przybytku przymierza, i każesz im tam stać z sobą,
17
ut descéndam et loquar tibi: et áuferam de spíritu tuo, tradámque eis, ut susténtent tecum onus pópuli, et non tu solus gravéris. Żebym zstąpił i mówił do ciebie: i odejmę z ducha twego i dam im, aby dźwigali z tobą brzemię tego ludu, a nie ty sam był obciążon.
18
Pópulo quoque dices: Sanctificámini: cras comedétis carnes: ego enim audívi vos dícere: Quis dabit nobis escas cárnium? bene nobis erat in Ægýpto. Ut det vobis Dóminus carnes, et comedátis: A do ludu rzeczesz: Poświęćcie się: jutro będziecie jeść mięso. Bom ja słyszał was mówiąc: Kto nam da potrawy mięsa? dobrze nam było w Egiptcie. Żeby wam dał Pan mięsa, i żebyście jedli:
19
non uno die, nec duóbus, vel quinque aut decem, nec vigínti quidem, Nie przez jeden dzień ani dwa, abo pięć abo dziesięć, ani też dwadzieścia,
20
sed usque ad mensem diérum, donec éxeat per nares vestras, et vertátur in náuseam, eo quod repuléritis Dóminum, qui in médio vestri est, et flevéritis coram eo, dicéntes: Quare egréssi sumus ex Ægýpto? Ale przez miesiąc dni, aż polezie przez nozdrze wasze, i obróci się w brzydliwość: dla tego, żeście odpędzili Pana, który jest w pośrodku was, i płakaliście przed nim, mówiąc: Przecześmy wyszli z Egiptu?
21
Et ait Móyses: Sexcénta míllia péditum huius pópuli sunt: et tu dicis: Dabo eis esum cárnium mense íntegro? I rzekł Mojżesz: Sześćset tysięcy pieszych jest ludu tego, a ty mówisz: Dam im jeść mięsa przez cały miesiąc?
22
Numquid óvium et boum multitúdo cædétur, ut possit suffícere ad cibum? vel omnes pisces maris in unum congregabúntur, ut eos sátient? I zali owiec i wołów mnóstwa nabiją, żeby im dostało ku jedzeniu? abo się wszystkie ryby morskie na kupę zbiorą, aby je nasyciły?
23
Cui respóndit Dóminus: Numquid manus Dómini inválida est? iam nunc vidébis utrum meus sermo ópere compleátur. Któremu odpowiedział Pan. Azaż ręka Pańska jest niemocna? Już teraz ujrzysz, jeśli się moja mowa skutkiem wypełni.
24
Venit ígitur Móyses, et narrávit pópulo verba Dómini, cóngregans septuagínta viros de sénibus Israel, quos stare fecit circa tabernáculum. Przyszedł tedy Mojżesz, i powiedział ludowi słowa Pańskie, zebrawszy siedmdziesiąt mężów z starców Izraelskich, które postawił około przybytku.
25
Descendítque Dóminus per nubem, et locútus est ad eum, áuferens de Spíritu qui erat in Móyse, et dans septuagínta viris. Cumque requievísset in eis Spíritus, prophetavérunt, nec ultra cessavérunt. I zstąpił Pan przez obłok, i mówił do niego odejmując z ducha, który był w Mojżeszu, i dając siedmidziesiat mężom. A gdy duch odpoczynał na nich, prorokowali, ani potem przestali.
26
Remánserant autem in castris duo viri, quorum unus vocabátur Eldad, et alter Medad, super quos requiévit Spíritus. Nam et ipsi descrípti fúerant, et non exíerant ad tabernáculum. A w obozie zostali byli dwa mężowie, z których jednego zwano Eldad, a drugiego Medad, na których duch od poczynał. Bo i oni byli popisani i nie wyszli byli do przybytku.
27
Cumque prophetárent in castris, cucúrrit puer, et nuntiávit Móysi, dicens: Eldad et Medad prophétant in castris. A gdy prorokowali w obozie, przybieżało pacholę i dało znać Mojżeszowi, rzekąc: Eldad i Medad prorokują w obozie.
28
Statim Iósue fílius Nun, miníster Móysi, et eléctus e plúribus, ait: Dómine mi Móyses, próhibe eos. Wnet Jozue syn Nun sługa Mojżeszów, i wybrany z wielu rzekł: Panie mój Mojżeszu, zabroń im.
29
At ille: Quid, inquit, æmuláris pro me? quis tríbuat ut omnis pópulus prophétet, et det eis Dóminus Spíritum suum? A on: Co im zajrzysz dla mnie? Ktoby dał, aby wszystek lud prorokował, a żeby im dał Pan ducha swego?
30
Reversúsque est Móyses, et maióres natu Israel in castra. I wrócił się Mojżesz i starszy Izraelscy do obozu.
31
Ventus autem egrédiens a Dómino, arréptans trans mare coturníces détulit, et demísit in castra itínere quantum uno die cónfici potest, ex omni parte castrórum per circúitum, volabántque in áere duóbus cúbitis altitúdine super terram. A wiatr wyszedszy od Pana, porwawszy z zamorza przepiórki, przyniósł i spuścił na obóz, drogą, ile jednego dnia ujść może ze wszystkich stron obozu w koło: i latały po powietrzu na dwa łokcia wzwyż nad ziemią.
32
Surgens ergo pópulus toto die illo, et nocte, ac die áltero, congregávit coturnícum, qui parum, decem coros: et siccavérunt eas per gyrum castrórum. Wstawszy tedy lud przez wszystek on dzień i noc, i drugiego dnia, nazbierali przepiórek, kto mało, dziesieć korcy: i suszyli je około obozu.
33
Adhuc carnes erant in déntibus eórum, nec defécerat huiuscémodi cibus: et ecce furor Dómini concitátus in pópulum, percússit eum plaga magna nimis. Jeszcze mięso było w zębiech ich ani był ustał takowy pokarm: a oto zapalczywość Pańska, wzruszywszy się na lud, uderzyła ji plagą zbytnie wielką.
34
Vocatúsque est ille locus, Sepúlcra concupiscéntiæ: ibi enim sepeliérunt pópulum qui desideráverat. Egréssi autem de Sepúlcris concupiscéntiæ, venérunt in Háseroth, et mansérunt ibi. I nazwano ono miejsce, Groby pożądania: bo tam pogrzebli lud, który pożądał. A ruszywszy się z Grobów pożądania, przyszli do Haseroth, i mieszkali tam.
12
1
Locutáque est María et Aaron contra Móysen propter uxórem eius Æthiopíssam, I mówiła Marya i Aaron przeciw Mojżeszowi dla żony jego Murzyńskiej.
2
et dixérunt: Num per solum Móysen locútus est Dóminus? nonne et nobis simíliter est locútus? Quod cum audísset Dóminus I rzekli: Izali tylko przez Mojżesza samego mówił Pan? a za i nam takież nie mówił? Co gdy usłyszał Pan,
3
(erat enim Móyses vir mitíssimus super omnes hómines qui morabántur in terra), (Bo Mojżesz był mąż barzo cichy nad wszystkie ludzie, którzy mieszkali na ziemi)
4
statim locútus est ad eum, et ad Aaron et Maríam: Egredímini vos tantum tres ad tabernáculum fœ́deris. Cumque fuíssent egréssi, Wnet rzekł do niego, i do Aarona, i do Maryi: Wynijdźcie tylko was troje do przybytku przymierza. A gdy wyszli,
5
descéndit Dóminus in colúmna nubis, et stetit in intróitu tabernáculi, vocans Aaron et Maríam. Qui cum issent, Stąpił Pan w słupie obłokowym, i stanął w weselu przybytku, wołając Aarona i Maryej. Którzy gdy szli,
6
dixit ad eos: Audíte sermónes meos: Si quis fúerit inter vos prophéta Dómini, in visióne apparébo ei, vel per sómnium loquar ad illum. Rzekł do nich: Słuchajcie słów moich: Jeśli kto będzie między wami prorok Pański, w widzeniu ukażę mu się abo przez sen będę mówił do niego.
7
At non talis servus meus Móyses, qui in omni domo mea fidelíssimus est: Ale nie taki sługa mój Mojżesz, który we wszystkim domu moim nawierniejszy jest:
8
ore enim ad os loquor ei: et palam, et non per ænígmata et figúras Dóminum videt. Quare ergo non timuístis detráhere servo meo Móysi? Abowiem usty do ust mówię jemu: i jawnie, a nie przez zasłony, i figury Pana widzi. Czemużeście się nie bali uwłaczać słudze memu Mojżeszowi?
9
Iratúsque contra eos, ábiit: I rozgniewawszy się na nie, odszedł.
10
nubes quoque recéssit quæ erat super tabernáculum: et ecce María appáruit candens lepra quasi nix. Cumque respexísset eam Aaron, et vidísset perfúsam lepra, I obłok też odszedł, który był nad przybytkiem: alić oto Marya ukazała się zbielałą trądem jako śnieg. A gdy na nie wejrzał Aaron, i ujrzał trędem osypaną,
11
ait ad Móysen: Obsecro dómine mi, ne impónas nobis hoc peccátum quod stulte commísimus, Rzekł do Mojżesza: Proszę, Panie mój, nie kładź na nas grzechu tego, któregośmy się głupie dopuścili:
12
ne fiat hæc quasi mórtua, et ut abortívum quod proícitur de vulva matris suæ: ecce iam médium carnis eius devorátum est a lepra. Aby się nie stała ta jako martwa, i jako niedoszły płód, który wypada z żywota matki swej. Oto już połowica ciała jej pożarta jest od trądu.
13
Clamavítque Móyses ad Dóminum, dicens: Deus, óbsecro, sana eam. I wołał Mojżesz do Pana: Boże, proszę uzdrów ją:
14
Cui respóndit Dóminus: Si pater eius spuísset in fáciem illíus, nonne debúerat saltem septem diébus rubóre suffúndi? Separétur septem diébus extra castra, et póstea revocábitur. Któremu Pan odpowiedział: Gdyby był ojciec jej plunął na jej oblicze: zażby nie miała była przynajmniej przez siedm dni wstydem się zapłonąć? Niech będzie wyłączoną z obozu na siedm dni, a potem będzie zaś przyzwana.
15
Exclúsa est ítaque María extra castra septem diébus: et pópulus non est motus de loco illo, donec revocáta est María. Wyłączona tedy jest Marya z obozu przez siedm dni: a lud nie ruszył się z miejsca onego, aż zaś przyzwana była Marya,
13
1
Profectúsque est pópulus de Háseroth, fixis tentóriis in desérto Pharan. I ruszył się lud z Haseroth, rozbiwszy namioty w pustyni Pharan,
2
Ibíque locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: I tam mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
3
Mitte viros, qui consíderent terram Chánaan, quam datúrus sum fíliis Israel, síngulos de síngulis tríbubus, ex princípibus. Posil męże, którzyby oglądali ziemię Chananejską, którą mam dać synom Izraelowym, po jednemu z każdego pokolenia, z przedniej szych.
4
Fecit Móyses quod Dóminus imperáverat, de desérto Pharan mittens príncipes viros, quorum ista sunt nómina. Uczynił Mojżesz co Pan kazał, z puszczy Pharan, posławszy męże przedniejsze, których te są imiona:
5
De tribu Ruben, Sámmua fílium Zechur. Z pokolenia Ruben, Samua syna Zechur.
6
De tribu Símeon, Saphat fílium Huri. Z pokolenia Simeon, Saphat syna Huri.
7
De tribu Iuda, Caleb fílium Iéphone. Z pokolenia Juda, Kaleb syna Jephone,
8
De tribu Issachar, Igal fílium Ioseph. Z pokolenia Isachar, Igal syna Józefa.
9
De tribu Ephraim, Osée fílium Nun. Z pokolenia Ephraim, Ozee syna Nun.
10
De tribu Béniamin, Phalti fílium Raphu. Z pokolenia Beniamin, Phalty syna Raphu,
11
De tribu Zábulon, Géddiel fílium Sodi. Z pokolenia Zabulon, Geddiel syna Sodi.
12
De tribu Ioseph, sceptri Manásse, Gaddi fílium Susi. Z pokolenia Józef sceptru Manasse, Gaddi syna Sus.
13
De tribu Dan, Ammiel fílium Gemálli. Z pokolenia Dan, Ammiel syna Gemalli.
14
De tribu Aser, Sthur fílium Míchael. Z pokolenia Aser, Sthur syna Michaela.
15
De tribu Néphthali, Náhabi fílium Vapsi. Z pokolenia Nephtali, Nahabi syna Uapsy.
16
De tribu Gad, Guel fílium Machi. Z pokolenia Gad, Guel syna Mahiego.
17
Hæc sunt nómina virórum, quos misit Móyses ad considerándam terram: vocavítque Osée fílium Nun, Iósue. Te są imiona mężów, które posłał Mojżesz na oglądanie ziemie: i nazwał Ozeasza syna Nun, Jozue.
18
Misit ergo eos Móyses ad considerándam terram Chánaan, et dixit ad eos: Ascéndite per meridiánam plagam. Cumque venéritis ad montes, Posłał je tedy Mojżesz na oglądanie ziemie Chananejskiej, i rzekł do nich: Idźcie południową stroną, A gdy przyjdziecie na góry,
19
consideráte terram, qualis sit: et pópulum qui habitátor est eius, utrum fortis sit an infírmus: si pauci número an plures: Oglądacie ziemię jaka jest: i lud, który jest obywatelem jej, jeśli jest mocny abo słaby: jeśli ich mała liczba czy więcej:
20
ipsa terra, bona an mala: urbes quales, murátæ an absque muris: Sama ziemia dobra czy zła: jakie miasta, murowane czy bez muru:
21
humus, pinguis an stérilis, nemorósa an absque arbóribus. Confortámini, et afférte nobis de frúctibus terræ. Erat autem tempus quando iam prǽcoquæ uvæ vesci possunt. Ziemia tłusta, czy niepłodna, gaista abo bez drzew. Bierzcie serce, a przynieście nam z owoców ziemie. A był czas, gdy już skoroźrzałe jagody winne jeść może.
22
Cumque ascendíssent, exploravérunt terram a desérto Sin, usque Rohob intrántibus Emath. A gdy poszli, wyszpiegowali ziemię od puszczy Sin, aż do Rohob wchodzącym do Emat.
23
Ascenderúntque ad merídiem, et venérunt in Hebron, ubi erant Achiman et Sísai et Thólmai fílii Enac: nam Hebron septem annis ante Tanim urbem Ægýpti cóndita est. I poszli na południe, i przyszli do Hebron, gdzie byli Achiman, i Sisai, i Tholmai synowie Enak. Bo Hebron siedm lad przed Thanim miastem Egiptskiem zbudowane jest.
24
Pergentésque usque ad Torréntem botri, abscidérunt pálmitem cum uva sua, quem portavérunt in vecte duo viri. De malis quoque granátis et de ficis loci illíus tulérunt: I szedszy aż do strumienia grona, urżnęli gałąź winną z jagodą jej, którą nieśli na drągu dwa mężowie. Z małogranatów też i fig miejsca onego nabrali,
25
qui appellátus est Neheléscol, id est Torrens botri, eo quod botrum portássent inde fílii Israel. Które nazwane jest Nehel i Eschel, to jest strumień grona, dla tego, że ztamtąd grono winne przynieśli synowie Izraelowi.
26
Reversíque exploratóres terræ post quadragínta dies, omni regióne circúita, I wrócili się szpiegierze z ziemie po czterdzieści dni, obszedszy wszystkę krainę,
27
venérunt ad Móysen et Aaron et ad omnem cœtum filiórum Israel in desértum Pharan, quod est in Cades. Locutíque eis et omni multitúdini ostendérunt fructus terræ: Przyszli do Mojżesza i Aarona i do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelowych na pustynią Pharan, która jest w Kades. A powiedziawszy im i wszystkiemu mnóstwu ukazali owoce ziemie.
28
et narravérunt, dicéntes: Vénimus in terram, ad quam misísti nos, quæ revéra fluit lacte et melle, ut ex his frúctibus cognósci potest: I powiadali rzekąc: Przyszliśmy do ziemie, do którejś nas posłał, która zaiste opływa mlekiem i miodem, jako z tych owoców poznać się może:
29
sed cultóres fortíssimos habet, et urbes grandes atque murátas. Stirpem Enac vídimus ibi. Ale obywatele ma barzo mocne, i miasta wielkie i murowane. Widzieliśmy tam pokolenie Enak.
30
Amalec hábitat in merídie, Hethǽus et Iebusǽus et Amorrhǽus in montánis: Chananǽus vero morátur iuxta mare et circa fluénta Iordánis. Amalek mieszka na południe: Hetejczyk, i Jebuzejeżyk, i Amorrhejczyk po górach: Chananejczyk zaś mieszka nad morzem i przy rzece Jordanie.
31
Inter hæc Caleb compéscens murmur pópuli, qui oriebátur contra Móysen, ait: Ascendámus, et possideámus terram, quóniam potérimus obtinére eam. W tem Kaleb hamując szemranie ludu, które się wszczynało przeciw Mojżeszowi, rzekł: Pódźmy a posiądźmy ziemię, bo ją odzierżeć będziem mogli.
32
Alii vero, qui fúerant cum eo, dicébant: Nequáquam ad hunc pópulum valémus ascéndere, quia fórtior nobis est. Lecz drudzy, którzy z nim byli, mówili: Żadną miarą nie możemy ciągnąć do tego ludu, bo mocniejszy jest niżli my.
33
Detraxerúntque terræ, quam inspéxerant, apud fílios Israel, dicéntes: Terra, quam lustrávimus, dévorat habitatóres suos: pópulus, quem aspéximus, procéræ statúræ est. I uwlekli ziemi, którą byli oglądali, przed synmi Izraelowymi, mówiąc: Ziemia, którąśmy przejrzeli, pożera obywatele swe: lud, któryśmy widzieli, wysokiego wzrostu jest.
34
Ibi vídimus monstra quædam filiórum Enac de génere gigantéo: quibus comparáti, quasi locústæ videbámur. Tameśmy widzieli dziwy z synów Enak z rodu Olbrzymskiego: do których przyrównani zdaliśmy się jako szarańcza.
14
1
Igitur vocíferans omnis turba flevit nocte illa, I tak wrzeszcząc wszystek gmin, płakał nocy onej,
2
et murmuráti sunt contra Móysen et Aaron cuncti fílii Israel, dicéntes: I szemrali przeciw Mojżeszowi i Aaronowi wszyscy synowie Izraelowi, mówiąc:
3
Utinam mórtui essémus in Ægýpto: et in hac vasta solitúdine útinam pereámus, et non indúcat nos Dóminus in terram istam, ne cadámus gládio, et uxóres ac líberi nostri ducántur captívi. Nonne mélius est revérti in Ægýptum? O bychmy byli pomarli w Egiptcie: i na tej wielkiej pustyni daj Boże byśmy poginęli, i nie wprowadził nas Pan do tej ziemie, abyśmy nie upadli od miecza, a żony i dziatki nasze nie były zaprowadzone w niewolą, azali nie lepiej wrócić się do Egiptu?
4
Dixerúntque alter ad álterum: Constituámus nobis ducem, et revertámur in Ægýptum. I rzekli jeden do drugiego: postanówmy sobie wodza, a wróćmy się do Egiptu.
5
Quo audíto, Móyses et Aaron cecidérunt proni in terram coram omni multitúdine filiórum Israel. Co usłyszawszy Mojżesz i Aaron, upadli na oblicze na ziemię przede wszystkim gminem synów Izraelowych.
6
At vero Iósue fílius Nun, et Caleb fílius Iéphone, qui et ipsi lustráverant terram, scidérunt vestiménta sua, Ale Jozue syn Nun i Kaleb syn Jephone, którzy też oględowali ziemię, rozdarli szaty swe,
7
et ad omnem multitúdinem filiórum Israel locúti sunt: Terra, quam circuívimus, valde bona est. I do wszego zgromadzenia synów Izraelowych mówili: Ziemia którąśmy obeszli bardzo dobra jest.
8
Si propítius fúerit Dóminus, indúcet nos in eam, et tradet humum lacte et melle manántem. Będzieli nam Pan miłościw, wprowadzi nas do niej, i da nam ziemię, mlekiem i miodem płynącą.
9
Nolíte rebélles esse contra Dóminum: neque timeátis pópulum terræ huius, quia sicut panem ita eos póssumus devoráre: recéssit ab eis omne præsídium: Dóminus nobíscum est, nolíte metúere. Niechciejcie spornemi być przeciw Panu, i nie bójcie się ludzi ziemie onej: bo jako chleb tak je pojeść możemy. Odstąpiłać od nich wszelka obrona: Pan z nami jest, nie bójcie się.
10
Cumque clamáret omnis multitúdo, et lapídibus eos vellet opprímere, appáruit glória Dómini super tectum fœ́deris cunctis fíliis Israel. A gdy wołało wszystko zgromadzenie, i chciało je kamieńmi pobić, ukazała się chwała Pańska nad wierzchem przymierza wszystkim synom Izraelowym.
11
Et dixit Dóminus ad Móysen: Usquequo détrahet mihi pópulus iste? Quoúsque non credent mihi in ómnibus signis, quæ feci coram eis? I rzekł Pan do Mojżesza: Dokądże będzie mi uwłaczał ten lud? Pókiż mi wierzyć nie będą, na wszystkie znamiona, którem czynił przed nimi?
12
Fériam ígitur eos pestiléntia, atque consúmam: te autem fáciam príncipem super gentem magnam, et fortiórem quam hæc est. Uderzę je tedy morem, i wytracę: a ciebie uczynię Książęciem nad narodem wielkim, i mocniejszym niż ten jest.
13
Et ait Móyses ad Dóminum: Ut áudiant Ægýptii, de quorum médio eduxísti pópulum istum, I rzekł Mojżesz, do Pana: aby usłyszeli Egiptcyanie, z których pośrodku wywiodłeś ten lud:
14
et habitatóres terræ huius, qui audiérunt quod tu Dómine in pópulo isto sis, et fácie videáris ad fáciem, et nubes tua prótegat illos, et in colúmna nubis præcédas eos per diem, et in colúmna ignis per noctem: I obywatele tej ziemie, którzy słyszeli, żeś ty Panie jest między tym ludem, i bywasz widzian twarzą w twarz, a iż je twój obłok zakrywa, a iż w słupie obłokowym chodzisz przed nimi we dnie, a w słupie ognistym w nocy:
15
quod occíderis tantam multitúdinem quasi unum hóminem, et dicant: Żeś pobił takie mnóstwo jako człowieka jednego: rzekliby:
16
Non póterat introdúcere pópulum in terram, pro qua iuráverat: idcírco occídit eos in solitúdine. Nie mógł wprowadzić ludu do ziemie, którą im był przysiągł: i przeto je pobił na puszczy.
17
Magnificétur ergo fortitúdo Dómini sicut iurásti, dicens: Niechaj tedy będzie uwielbiona moc Pańska, jakoś przysiągł, mówiąc:
18
Dóminus pátiens et multæ misericórdiæ, áuferens iniquitátem et scélera, nullúmque innóxium derelínquens, qui vísitas peccáta patrum in fílios in tértiam et quartam generatiónem. Pan cierpliwy i wielkiego miłosierdzia, odejmujący nieprawość i grzechy, a żadnego niewinnego nieopuszczający, który nawiedzasz grzechy ojców na syniech do trzeciego i czwartego pokolenia.
19
Dimítte, óbsecro, peccátum pópuli huius secúndum magnitúdinem misericórdiæ tuæ, sicut propítius fuísti egrediéntibus de Ægýpto usque ad locum istum. Odpuść, proszę, grzech ludu tego według wielkości miłosierdzia twego, jakoś był miłościw wychodzącym z Egiptu aż do tego miejsca.
20
Dixítque Dóminus: Dimísi iuxta verbum tuum. I rzekł Pan: Odpuściłem według słowa twego.
21
Vivo ego: et implébitur glória Dómini univérsa terra. Żywię ja: i będzie napełniona chwałą Pańską wszystka ziemia.
22
Attamen omnes hómines qui vidérunt maiestátem meam, et signa quæ feci in Ægýpto et in solitúdine, et tentavérunt me iam per decem vices, nec obediérunt voci meæ, Wszakże wszyscy ludzie, którzy widzieli majestat mój, i cuda, którem czynił w Egiptcie i na puszczy, a kusili mię już przez dziesięć kroć, ani byli posłuszni głosu niego,
23
non vidébunt terram pro qua iurávi pátribus eórum, nec quisquam ex illis qui detráxit mihi, intuébitur eam. Nie oglądają ziemię, o którąm przysiągł ojcom ich: ani żaden z tych, który mi uwlókł, nie ujrzy jej.
24
Servum meum Caleb, qui plenus álio spíritu secútus est me, indúcam in terram hanc, quam circuívit: et semen eius possidébit eam. Sługę mego Kaleba, który pełen ducha mego szedł za mną, wprowadzę do tej ziemie, którą obszedł: a nasienie jego odziedziczy ją.
25
Quóniam Amalecítes et Chananǽus hábitant in vállibus. Cras movéte castra, et revertímini in solitúdinem per viam maris Rubri. Iż Amalekita i Chananejczyk mieszkają po dolinach: jutro ruszcie obóz, i wróćcie się na puszczą drogą morza Czerwonego.
26
Locutúsque est Dóminus ad Móysen et Aaron, dicens: I mówił Pan do Mojżesza i Aarona rzekąc:
27
Usquequo multitúdo hæc péssima múrmurat contra me? querélas filiórum Israel audívi. Dokądże ta zła gromada szemrze przeciwko mnie? Narzekania synów Izraelowych słyszałem.
28
Dic ergo eis: Vivo ego, ait Dóminus: sicut locúti estis audiénte me, sic fáciam vobis. Przeto powiedz im. Żywę ja mówi Pan: Jakoście mówili, gdym ja słyszał, tak wam uczynię.
29
In solitúdine hac iacébunt cadávera vestra. Omnes qui numeráti estis a vigínti annis et supra, et murmurástis contra me, Na tej pustymi będą leżeć trupy wasze. Wszyscy, którzyście policzeni od dwudziestu lat i wyżej, a szemraliście przeciwko mnie,
30
non intrábitis terram, super quam levávi manum meam ut habitáre vos fácerem, præter Caleb fílium Iéphone, et Iósue fílium Nun. Nie wnidziecie do ziemie, o którą podniosłem rękę moję, żebym wam mieszkać dał, oprócz Kaleba syna Jephone, a Jozue syna Nun.
31
Párvulos autem vestros, de quibus dixístis quod prædæ hóstibus forent, introdúcam, ut vídeant terram, quæ vobis displícuit. A dziatki wasze, o którycheście mówili, że miały być korzyścią nieprzyjaciołom, wprowadzę, aby widziały ziemię, która się wam niepodobała.
32
Vestra cadávera iacébunt in solitúdine. Trupy wasze będą leżeć na puszczy.
33
Fílii vestri erunt vagi in desérto annis quadragínta, et portábunt fornicatiónem vestram, donec consumántur cadávera patrum in desérto, Synowie waszy będą tułaczami na pustyni lat czterdzieści, i poniosą cudzołóstwo wasze, aż zniszczeją trupy ojcowskie na puszczy:
34
iuxta númerum quadragínta diérum, quibus considerástis terram: annus pro die imputábitur. Et quadragínta annis recipiétis iniquitátes vestras, et sciétis ultiónem meam: Według liczby czterdzieści dni, przez któreście oględowali ziemię, rok za dzień przyczytan będzie. I przez czterdzieści lat odniesiecie nieprawości wasze, i poznacie pomstę moję:
35
quóniam sicut locútus sum, ita fáciam omni multitúdini huic péssimæ, quæ consurréxit advérsum me: in solitúdine hac defíciet, et moriétur. Bo jakom rzekł tak uczynię wszystkiej tej złej gromadzie, która powstała przeciwko mnie: na tej pustyni ustanie i pomrze.
36
Igitur omnes viri, quos míserat Móyses ad contemplándam terram, et qui revérsi murmuráre fécerant contra eum omnem multitúdinem, detrahéntes terræ quod esset mala, Wszyscy tedy mężowie, które był posłał Mojżesz na przepatrowanie ziemie, i którzy wróciwszy się ku szemraniu przywiedli wszystek gmin przeciwko niemu, uwłócząc ziemi, żeby zła była,
37
mórtui sunt atque percússi in conspéctu Dómini. Pomarli i pobici są przed obliczeni Pańskiem.
38
Iósue autem fílius Nun, et Caleb fílius Iéphone, vixérunt ex ómnibus qui perréxerant ad considerándam terram. Lecz Jozue syn Nun, i Kaleb syn Jephone, żywi zostali ze wszystkich, którzy byli szli oględować ziemię.
39
Locutúsque est Móyses univérsa verba hæc ad omnes fílios Israel, et luxit pópulus nimis. I mówił Mojżesz wszystkie te słowa do wszech synów Izraelowych, i płakał lud barzo.
40
Et ecce mane primo surgéntes ascendérunt vérticem montis, atque dixérunt: Paráti sumus ascéndere ad locum, de quo Dóminus locútus est: quia peccávimus. Alić oto barzo rano wstawszy wstąpili na wierzch góry, i rzekli: Gotowiśmy iść na miejsce, o którem Pan mówił: bośmy zgrzeszyli.
41
Quibus Móyses: Cur, inquit, transgredímini verbum Dómini, quod vobis non cedet in prósperum? Którym rzekł Mojżesz: Czemu przystępujecie słowo Pańskie, co się wam nieposzczęści?
42
Nolíte ascéndere: non enim est Dóminus vobíscum: ne corruátis coram inimícis vestris. Nie chodźcie: bo nie jest Pan z wami: abyście nie polegli przed nieprzyjacioły waszemi.
43
Amalecítes et Chananǽus ante vos sunt, quorum gládio corruétis, eo quod noluéritis acquiéscere Dómino: nec erit Dóminus vobíscum. Amalekita i Chananejczyk przed wami są, których mieczem polężecie, przeto, żeście niechciełi słuchać Pana, ani będzie Pan z wami.
44
At illi contenebráti ascendérunt in vérticem montis. Arca autem testaménti Dómini et Móyses non recessérunt de castris. Lecz oni zaćmieni wstąpili na wierzch góry. A skrzynia Testamentu Pańskiego i Mojżesz nie odeszli z obozu.
45
Descendítque Amalecítes et Chananǽus, qui habitábat in monte: et percútiens eos atque concídens, persecútus est eos usque Horma. I zstąpił Amalekita i Chananejczyk, który mieszkał na górze, i pobiwszy je i posiekłszy gonił je aż do Hormy.
15
1
Locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: Mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Lóquere ad fílios Israel, et dices ad eos: Cum ingréssi fuéritis terram habitatiónis vestræ, quam ego dabo vobis, Mów do synów Izraelowych, a rzecz do nich: Gdy wnidziecie do ziemie mieszkania waszego: którą ja wam dam,
3
et fecéritis oblatiónem Dómino in holocáustum, aut víctimam, vota solvéntes, vel sponte offeréntes múnera, aut in solemnitátibus vestris adoléntes odórem suavitátis Dómino, de bobus sive de óvibus: A uczynicie obiatę Panu na całopalenie, abo ofiarę śluby oddając, abo z dobrej wolej ofiarując dary, abo na uroczyste święta wasze, paląc wonność wdzięczności Panu z wołów abo z owiec:
4
ófferet quicúmque immoláverit víctimam, sacrifícium símilæ, décimam partem ephi, conspérsæ óleo, quod mensúram habébit quartam partem hin: Którykolwiek by ofiarował ofiarę, będzie ofiarował obiatę: białej mąki dziesiątą część Ephy zaczynioną oliwą, którą będzie miała mirrhę czwartą część hin:
5
et vinum ad liba fundénda eiúsdem mensúræ dabit in holocáustum sive in víctimam. Per agnos síngulos A wina na lanie mokrych ofiar pod tąż miarą da do całopalenia, abo do ofiary. Przy każdym baranku,
6
et aríetes erit sacrifícium símilæ duárum decimárum, quæ conspérsa sit óleo tértiæ partis hin: I baranie będzie obiata białej mąki ze dwudziesiątych części, któraby zaczyniona była oliwą trzeciej części hin:
7
et vinum ad libaméntum tértiæ partis eiúsdem mensúræ ófferet in odórem suavitátis Dómino. A wina na mokrą ofiarę trzeciej części tejże miary będzie ofiarował na wonność wdzięczności Panu.
8
Quando vero de bobus féceris holocáustum aut hóstiam, ut ímpleas votum vel pacíficas víctimas, A kiedy z wołów uczynisz całopalenie, abo ofiarę, żebyś wypełnił ślub abo ofiary zapokojne,
9
dabis per síngulos boves símilæ tres décimas conspérsæ óleo, quod hábeat médium mensúræ hin: Dasz do każdego wołu białej mąki trzy dziesiąte części zaczynionej oliwą, coby miało pół miary hin:
10
et vinum ad liba fundénda eiúsdem mensúræ in oblatiónem suavíssimi odóris Dómino. I wina na lanie mokrej ofiary tejże miary na obiatę na wdzięczniejszej wonności Panu.
11
Sic fácies Tak uczynisz,
12
per síngulos boves et aríetes et agnos et hædos. Przy każdym wole, i baranie, i baranku, i koziełku.
13
Tam indígenæ quam peregríni Tak obywatele jako i cudzoziemcy,
14
eódem ritu ófferent sacrifícia. Tymże sposobem ofiary będą ofiarować.
15
Unum præcéptum erit atque iudícium tam vobis quam ádvenis terræ. Jedno przykazanie i sąd będzie tak wam, jako przychodniom ziemie.
16
Locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: Mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
17
Lóquere fíliis Israel, et dices ad eos: Mów synom Izraelowym, i rzecz do nich:
18
Cum venéritis in terram, quam dabo vobis, Gdy wnidziecie do ziemie, którą wam dam,
19
et comedéritis de pánibus regiónis illíus, separábitis primítias Dómino A będziecie jeść chleb onej krainy, oddzielicie pierwociny Panu,
20
de cibis vestris. Sicut de áreis primítias separátis, Z pokarmów waszych. Jako z bojewisk pierwociny oddzielacie:
21
ita et de pulméntis dábitis primitíva Dómino. Tak i z pokarmów dacie pierwociny Panu.
22
Quod si per ignorántiam præteriéritis quidquam horum, quæ locútus est Dóminus ad Móysen, A jeśli z niewiadomości przestąpicie cokolwiek z tych rzeczy, które mówił Pan do Mojżesza,
23
et mandávit per eum ad vos, a die qua cœpit iubére et ultra, I rozkazał przezeń do was, odednia, którego począł rozkazować i dalej,
24
oblitáque fúerit fácere multitúdo: ófferet vítulum de arménto, holocáustum in odórem suavíssimum Dómino, et sacríficum eius ac liba, ut cæremóniæ póstulant, hircúmque pro peccáto: I zapomni uczynić mnóstwo: ofiaruje cielca z stada całopalenie, na wonność przewdzięczną Panu, i obiatę jego i mokrą ofiarę, jako ceremonie chcą, i kozła za grzech:
25
et rogábit sacérdos pro omni multitúdine filiórum Israel, et dimittétur eis, quóniam non sponte peccavérunt, nihilóminus offeréntes incénsum Dómino pro se et pro peccáto atque erróre suo: I będzie prosił kapłan za wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, a będzie im odpuszczono, ponieważ nie umyślnie zgrzeszyli: przecie jednak ofiarując zapał Panu zasię, i za grzech, a omylenie swoje:
26
et dimittétur univérsæ plebi filiórum Israel, et ádvenis, qui peregrinántur inter eos: quóniam culpa est omnis pópuli per ignorántiam. I będzie odpuszczono wszystkiemu ludowi synów Izraelowych, i przychodniom, którzy gośćmi są między nimi: ponieważ wina jest wszystkiego ludu z niewiadomości:
27
Quod si ánima una nésciens peccáverit, ófferet capram annículam pro peccáto suo: A jeśli jedna dusza zgrzeszy niewiedząc, ofiaruje kozę roczną za grzech swój:
28
et deprecábitur pro ea sacérdos, quod ínscia peccáverit coram Dómino: impetrabítque ei véniam, et dimittétur illi. I będzie się kapłan modlił za nią, że z niewiadomości zgrzeszyła przed Panem: i uprosi jej odpuszczenie, a będzie jej odpuszczono.
29
Tam indígenis quam ádvenis una lex erit ómnium, qui peccáverint ignorántes. Tak obywatelom jako i przychodniom zakon jeden będzie wszystkim, którzyby zgrzeszyli niewiedząc.
30
Anima vero, quæ per supérbiam áliquid commíserit, sive civis sit ille, sive peregrínus (quóniam advérsus Dóminum rebéllis fuit), períbit de pópulo suo: Ale dusza, któraby z hardości co uczyniła, choćby był obywatel, chocia gość (ponieważ przeciwko Panu sprzeciwny był) zginie z ludu swego:
31
verbum enim Dómini contémpsit, et præcéptum illíus fecit írritum: idcírco delébitur, et portábit iniquitátem suam. Słowo bowiem Pańskie wzgardził, i przykazanie Jego zgwałcił: przetoż zgładzon będzie i poniesie nieprawość swoję.
32
Factum est autem, cum essent fílii Israel in solitúdine, et inveníssent hóminem colligéntem ligna in die sábbati, I stało się, gdy byli synowie Izraelowi na puszczy, i naleźli człowieka zbierającego drwa w dzień Sobotni,
33
obtulérunt eum Móysi et Aaron et univérsæ multitúdini. Stawili go Mojżeszowi, i Aaronowi, i wszystkiemu zgromadzeniu.
34
Qui reclusérunt eum in cárcerem, nesciéntes quid super eo fácere debérent. Którzy zamknęli go w ciemnicy, niewiedząc coby z nim czynić mieli.
35
Dixítque Dóminus ad Móysen: Morte moriátur homo iste, óbruat eum lapídibus omnis turba extra castra. I rzekł Pan do Mojżesza: Śmiercią niech umrze ten człowiek: niech go kamieńmi zabije wszystka rzesza za obozem.
36
Cumque eduxíssent eum foras, obruérunt lapídibus, et mórtuus est, sicut præcéperat Dóminus. I wywiózszy go przecz, zabili go kamieńmi, i umarł, jako Pan przykazał.
37
Dixit quoque Dóminus ad Móysen: I rzekł Pan do Mojżesza:
38
Lóquere fíliis Israel, et dices ad eos ut fáciant sibi fímbrias per ángulos palliórum, ponéntes in eis vittas hyacínthinas: Mów synom Izraelowym, i rzeczesz do nich: aby sobie poczynili bramy na rogach płaszczów, przyprawiwszy do nich sznurki z hiacyntu:
39
quas cum víderint, recordéntur ómnium mandatórum Dómini, nec sequántur cogitatiónes suas et óculos per res várias fornicántes, Na które, gdy wejrzą, niech wspominają na wszystkie przykazania Pańskie, ani się niech nie udawają za myślami swemi, i za oczami po rozmaitych rzeczach cudzołożąc:
40
sed magis mémores præceptórum Dómini fáciant ea, sintque sancti Deo suo. Ale raczej pamiętając na przykazanie Pańskie, niech je pełnią i niech będą świętymi Bogu swojemu.
41
Ego Dóminus Deus vester, qui edúxi vos de terra Ægýpti, ut essem Deus vester. Jam Pan Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemie Egiptskiej, abym był Bogiem waszym.
16
1
Ecce autem Core fílius Isaar, fílii Caath, fílii Levi, et Dathan atque Abiron fílii Eliab, Hon quoque fílius Pheleth de fíliis Ruben, Alić oto Kore syn Isaar, syna Kaath, syna Lewi, i Dathan, i Abiron, synowie Eliab, Hon też syn Pheleth, z synów Ruben,
2
surrexérunt contra Móysen, aliíque filiórum Israel ducénti quinquagínta viri próceres synagógæ, et qui témpore concílii per nómina vocabántur. Powstali przeciw Mojżeszowi, i inni z synów Izraelowych dwieście pięćdziesiąt mężów, przedniejszy z Synagogi, i których czasu rady mianowicie przyzywano.
3
Cumque stetíssent advérsum Móysen et Aaron, dixérunt: Suffíciat vobis, quia omnis multitúdo sanctórum est, et in ipsis est Dóminus: cur elevámini super pópulum Dómini? I gdy stanęli przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, rzekli: Miejcie dosyć, bo wszystek lud świętych jest, a jest Pan między nimi: Przecz się wynaszacie nad ludem Pańskim?
4
Quod cum audísset Móyses, cécidit pronus in fáciem: Co gdy usłyszał Mojżesz, upadł na oblicze swoje:
5
locutúsque ad Core et ad omnem multitúdinem: Mane, inquit, notum fáciet Dóminus qui ad se pertíneant, et sanctos applicábit sibi: et quos elégerit, appropinquábunt ei. I mówił do Kore, i do wszystkiego mnóstwa: Jutro rano okaże Pan, którzy do niego należą, i święte przyłączy do siebie: a które obierze, przybliżą się do niego.
6
Hoc ígitur fácite: tollat unusquísque thuríbula sua, tu Core, et omne concílium tuum: To tedy uczynicie: Weźmi każdy kadzidlnicę swoję, ty Korę i wszystek zbór twój:
7
et hausto cras igne, pónite désuper thymiáma coram Dómino: et quemcúmque elégerit, ipse erit sanctus: multum erigímini fílii Levi. A nabrawszy jutro ognia, nakładźcie nań kadzidła przed Panem: a kogokolwiek obierze, ten będzie święty: barzo się wynosicie synowie Lewi.
8
Dixítque rursum ad Core: Audíte fílii Levi: I rzekł zaś do Korego: Słuchajcie synowie Lewi:
9
Num parum vobis est quod separávit vos Deus Israel ab omni pópulo, et iunxit sibi, ut servirétis ei in cultu tabernáculi, et starétis coram frequéntia pópuli, et ministrarétis ei? I zali wam mało, że was oddzielił Bóg Izraelów od wszystkiego ludu, i przyłączył sobie, abyście mu służyli w służbie przybytku, i stali przed mnóstwem ludu i służyli mu?
10
Idcírco ad se fecit accédere te et omnes fratres tuos fílios Levi, ut vobis étiam sacerdótium vindicétis, Dla tegoż kazał przystąpić do siebie tobie, i wszystkiej bracie twej synom Lewi, abyście też sobie kapłaństwo przywłaszczyli,
11
et omnis globus tuus stet contra Dóminum? quid est enim Aaron ut murmurétis contra eum? A żeby wszystek zbór twój powstał przeciw Panu? bo cóż jest Aaron, żebyście szemrali przeciw jemu?
12
Misit ergo Móyses ut vocáret Dathan et Abiron fílios Eliab. Qui respondérunt: Non venímus. Posłał tedy Mojżesz, aby zawołał Dathan i Abiron syny Eliab. Którzy odpowiedzieli: Nie pójdziemy.
13
Numquid parum est tibi quod eduxísti nos de terra, quæ lacte et melle manábat, ut occíderes in desérto, nisi et dominátus fúeris nostri? Małoli na tem masz, żeś nas wywiódł z ziemie, która mlekiem i miodem płynęła, abyś pobił na pustyni, jedno abyś panował nad nmi?
14
Revéra induxísti nos in terram, quæ fluit rivis lactis et mellis, et dedísti nobis possessiónes agrórum et vineárum: an et óculos nostros vis erúere? non venímus. Poprawdzie wwiódłeś nas do ziemie, która płynie strumieńmi mleka i miodu, i dałeś nam osiadłości pól i winnic. Czyli i oczy nasze chcesz wyłupić? niepójdziemy.
15
Iratúsque Móyses valde, ait ad Dóminum: Ne respícias sacrifícia eórum: tu scis quod ne aséllum quidem unquam accéperim ab eis, nec afflíxerim quémpiam eórum. I rozgniewany Mojżesz barzo, rzekł do Pana: Nie patrz na ich ofiary: ty wiesz, żem nigdy ani osiełka nie wziął od nich, a nim utrapił żadnego z nich.
16
Dixítque ad Core: Tu, et omnis congregátio tua, state seórsum coram Dómino, et Aaron die crástino separátim. I rzekł do Korego: Ty i wszystek zbór twój stańcie osobno przed Panem, a Aaron jutrzejszego dnia osobno.
17
Tóllite sínguli thuríbula vestra, et pónite super ea incénsum, offeréntes Dómino ducénta quinquagínta thuríbula: Aaron quoque téneat thuríbulum suum. Weźcież każdy kadzidlnicę wasze, a nakładźcie na nie kadzidła, ofiarując Panu, dwieście pięćdziesiąt kadzidlnic: Aaron też niechaj trzyma kadzidlnicę swoję,
18
Quod cum fecíssent, stántibus Móyses et Aaron, Co gdy uczynili gdy stał Mojżesz i Aaron,
19
et coacervássent advérsum eos omnem multitúdinem ad óstium tabernáculi, appáruit cunctis glória Dómini. I zgromadzili przeciwko im wszystek lud do drzwi przybytku: ukazała się wszystkim chwała Pańska.
20
Locutúsque Dóminus ad Móysen et Aaron, ait: I mówiąc Pan do Mojżesza i Aarona rzekł:
21
Separámini de médio congregatiónis huius, ut eos repénte dispérdam. Odłączcie się z pośrodku zboru tego, że je znagla zatracę.
22
Qui cecidérunt proni in fáciem, atque dixérunt: Fortíssime Deus spirítuum univérsæ carnis, num uno peccánte, contra omnes ira tua desǽviet? Którzy upadli na twarz i rzekli: Namocniejszy Boże Duchów wszelkiego ciała, izali gdy jeden zgrzeszy, przeciw wszystkim gniew twój srożyć się będzie?
23
Et ait Dóminus ad Móysen: I rzekł Pan do Mojżesza:
24
Prǽcipe univérso pópulo ut separétur a tabernáculis Core, et Dathan et Abiron. Rozkaż wszystkiemu ludu, aby się odłączył od namiotów Kore, i Dathan, i Abiron.
25
Surrexítque Móyses, et ábiit ad Dathan et Abiron: et sequéntibus eum senióribus Israel, I wstał Mojżesz, i szedł do Dathan i Abiron: a gdy szli za nim starszy Izraelowi,
26
dixit ad turbam: Recédite a tabernáculis hóminum impiórum, et nolíte tángere quæ ad eos pértinent, ne involvámini in peccátis eórum. Rzekł do ludu: Odstąpcie od namiotów ludzi niezbożnych, a nie dotykajcie się co do nich należy, abyście nie byli zagarnieni w grzechach ich.
27
Cumque recessíssent a tentóriis eórum per circúitum, Dathan et Abiron egréssi stabant in intróitu papiliónum suórum cum uxóribus et líberis, omníque frequéntia. A gdy odstąpili od namiotów ich w około: Dathan i Abiron wyszedłszy stali w wejściu namiotów swoich z żonami i z dziećmi, i ze wszystkim zborem.
28
Et ait Móyses: In hoc sciétis quod Dóminus míserit me ut fácerem univérsa quæ cérnitis, et non ex próprio ea corde protúlerim: I rzekł Mojżesz: Po tem poznacie, że mię Pan posłał, abych czynił wszystko co widzicie, a nie z własnegom to serca wymyślił.
29
si consuéta hóminum morte interíerint, et visitáverit eos plaga, qua et céteri visitári solent, non misit me Dóminus: Jeśli zwyczajną ludziom śmiercią zginą, i nawiedzi je plagą, którą i inni nawiedzeni być zwykli, nie posłał mię Pan:
30
sin autem novam rem fécerit Dóminus, ut apériens terra os suum deglútiat eos et ómnia quæ ad illos pértinent, descenderíntque vivéntes in inférnum, sciétis quod blasphemáverint Dóminum. Ale jeśli nową rzecz uczyni Pan, że otworzywszy ziemia paszczękę swą pożre je, i wszystko co do nich należy, i zstąpią żywi do piekła, poznacie, że zbluźnili Pana.
31
Conféstim ígitur ut cessávit loqui, dirúpta est terra sub pédibus eórum: Natychmiast tedy skoro przestał mówić, rozstąpiła się ziemia pod nogami ich:
32
et apériens os suum, devorávit illos cum tabernáculis suis et univérsa substántia eórum, I otworzywszy paszczękę swą, pożarła je z namioty ich, i ze wszystką majętnością ich.
33
descenderúntque vivi in inférnum opérti humo, et periérunt de médio multitúdinis. I zstąpili żywo do piekła, okryci ziemią, i zginęli z pośrodku zgromadzenia.
34
At vero omnis Israel, qui stabat per gyrum, fugit ad clamórem pereúntium, dicens: Ne forte et nos terra deglútiat. Ale i wszystek Izrael, który stał około, uciekł na krzyk ginących, mówiąc: By snadź i nas ziemia nie pożarła,
35
Sed et ignis egréssus a Dómino interfécit ducéntos quinquagínta viros, qui offerébant incénsum. Lecz i ogień wyszedszy cd Pana zabił dwieście pięćdziesiąt mężów, którzy ofiarowali kadzenie.
36
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza rzekąc:
37
Prǽcipe Eleázaro fílio Aaron sacerdóti ut tollat thuríbula quæ iacent in incéndio, et ignem huc illúcque dispérgat: quóniam sanctificáta sunt Przykaż Eleazarowi synowi Aaronowemu kapłanowi, aby pozbierał kadzidlnice, które leżą na pogorzelisku, a ogień tam i sam niech rozmiecie: bo są poświęcone
38
in mórtibus peccatórum: producátque ea in láminas, et affígat altári, eo quod oblátum sit in eis incénsum Dómino, et sanctificáta sint, ut cernant ea pro signo et moniménto fílii Israel. Śmiercią grzeszników, a niech je rozbije na blachy, i przybije do ołtarza, przeto że ofiarowano w nich kadzenie Panu i poświęcone są: aby je widzieli na znak i pamiątkę synowie Izraelowi:
39
Tulit ergo Eleázar sacérdos thuríbula ǽnea, in quibus obtúlerant hi quos incéndium devorávit, et prodúxit ea in láminas, affígens altári: I pozbierał Eleazar kapłan kadzidlnice miedziane, w których ofiarowali oni których ogień pożarł, i rozbił je na blachy, przybijając do ołtarza:
40
ut habérent póstea fílii Israel, quibus commoneréntur ne quis accédat alienígena, et qui non est de sémine Aaron ad offeréndum incénsum Dómino, ne patiátur sicut passus est Core, et omnis congregátio eius, loquénte Dómino ad Móysen. Aby mieli napotem synowie Izraelowi, czemby się upomnieli, żeby żaden nie przystępował obcy, i który nie jest z nasienia Aaronowego do ofiarowania kadzidła Panu, aby nie cierpiał jako ucierpiał Kore i wszystek zbór jego, jako mówił Pan przez Mojżesza.
41
Murmurávit autem omnis multitúdo filiórum Israel sequénti die contra Móysen et Aaron, dicens: Vos interfecístis pópulum Dómini. Lecz wszystko mnóstwo synów Izraelowych szemrało nazajutrz przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, rzekąc: Wyście pobili lud Pański.
42
Cumque orirétur sedítio, et tumúltus incrésceret, A gdy się wszczynał rozruch, i tumult rósł,
43
Móyses et Aaron fugérunt ad tabernáculum fœ́deris. Quod, postquam ingréssi sunt, opéruit nubes, et appáruit glória Dómini. Mojżesz i Aaron uciekli do przybytku przymierza. Który, gdy weszli, okrył obłok, i ukazała się chwała Pańska.
44
Dixítque Dóminus ad Móysen: I rzekł Pan do Mojżesza:
45
Recédite de médio huius multitúdinis, étiam nunc delébo eos. Cumque iacérent in terra, Wynidźcie z pośrodku tego zgromadzenia, i teraz je zgładzę. A gdy leżeli na ziemi,
46
dixit Móyses ad Aaron: Tolle thuríbulum, et hausto igne de altári, mitte incénsum désuper, pergens cito ad pópulum, ut roges pro eis: iam enim egréssa est ira a Dómino, et plaga desǽvit. Rzekł Mojżesz do Aarona: Weźmi kadzidlnice, a nabrawszy ognia z ołtarza, nakładź nań kadzidła, szedszy prędko do ludu, abyś się modlił za nimi, bo już wyszedł gniew od Pana, a plaga się sroży.
47
Quod cum fecísset Aaron, et cucurrísset ad médiam multitúdinem, quam iam vastábat incéndium, óbtulit thymiáma: Co gdy uczynił Aaron, i wbieżał w pośród ludu, który już ogień porażał, ofiarował kadzenie:
48
et stans inter mórtuos ac vivéntes, pro pópulo deprecátus est, et plaga cessávit. A stojąc między martwemi i żywemi prosił za ludem, i przestała plaga.
49
Fuérunt autem qui percússi sunt, quatuórdecim míllia hóminum, et septingénti, absque his qui períerant in seditióne Core. A było którzy są pobici, czternaście tysięcy i siedniset ludzi, oprócz tych, którzy poginęli w rozruchu Korego.
50
Reversúsque est Aaron ad Móysen ad óstium tabernáculi fœ́deris postquam quiévit intéritus. I wrócił się Aaron do Mojżesza do drzwi przybytku przymierza, gdy zgubienie przestało.
17
1
Et locútus est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Lóquere ad fílios Israel, et áccipe ab eis virgas síngulas per cognatiónes suas, a cunctis princípibus tríbuum, virgas duódecim, et uniuscuiúsque nomen superscríbes virgæ suæ. Mów do synów Izraelowych, a weźmi od nich po lasce wedle pokolenia ich, od wszystkich książąt pokolenia, lasek dwanaście, i każdego imię napiszesz na lasce jego.
3
Nomen autem Aaron erit in tribu Levi, et una virga cunctas seórsum famílias continébit: A imię Aaronowe będzie w pokoleniu Lewi, i jedna laska wszystkie z osobna familie mieć będzie:
4
ponésque eas in tabernáculo fœ́deris coram testimónio, ubi loquar ad te. I położysz je w przybytku przymierza przed świadectwem, gdzie będę mówił do ciebie.
5
Quem ex his elégero, germinábit virga eius: et cohibébo a me querimónias filiórum Israel, quibus contra vos múrmurant. Którego z tych obiorę, zakwitnie laska jego: i zahamuję od siebie uskarżania synów Izraelowych, któremi szemrzą przeciwko wam.
6
Locutúsque est Móyses ad fílios Israel: et dedérunt ei omnes príncipes virgas per síngulas tribus: fuerúntque virgæ duódecim absque virga Aaron. I mówił Mojżesz do synów Izraelowych: i dali mu wszystkie książęta laski z każdego pokolenia: i było lasek dwanaście oprócz laski Aaronowej.
7
Quas cum posuísset Móyses coram Dómino in tabernáculo testimónii, Które gdy położył Mojżesz przed Panem w przybytku świadectwa:
8
sequénti die regréssus invénit germinásse virgam Aaron in domo Levi: et turgéntibus gemmis erúperant flores, qui, fóliis dilatátis, in amýgdalas deformáti sunt. Nazajutrz wróciwszy się nalazł, iż zakwitnęła laska Aaronowa w domu Lewi: i gdy napęczniało pąkowie, wyszły kwiatki, które, gdy się list rozwił, w migdały się obróciły.
9
Prótulit ergo Móyses omnes virgas de conspéctu Dómini ad cunctos fílios Israel: viderúntque, et recepérunt sínguli virgas suas. I wyniósł Mojżesz wszystkie laski od obliczności Pańskiej do wszystkich synów Izraelowych: i ujrzeli, i odebrali każdy laskę swoję.
10
Dixítque Dóminus ad Móysen: Refer virgam Aaron in tabernáculum testimónii, ut servétur ibi in signum rebéllium filiórum Israel, et quiéscant querélæ eórum a me, ne moriántur. I rzekł Pan do Mojżesza: Odnieś laskę Aaronowę do przybytku świadectwa, aby tam była chowana na znak sprzeciwnych synów Izraelowych, a ustały szemrania ich odemnie, aby nie pomarli.
11
Fecítque Móyses sicut præcéperat Dóminus. I uczynił Mojżesz jako mu Pan przykazał.
12
Dixérunt autem fílii Israel ad Móysen: Ecce consúmpti sumus, omnes perívimus. I rzekli synowie Izraelowi do Mojżesza: Oto zniszczeliśmy, wszyscyśmy zginęli.
13
Quicúmque accédit ad tabernáculum Dómini, móritur: num usque ad interneciónem cuncti deléndi sumus? Kto jedno przystąpi do przybytku Pańskiego, umiera Izali aż do szczątka wszyscy wytraceni być mamy?
18
1
Dixítque Dóminus ad Aaron: Tu, et fílii tui, et domus patris tui tecum, portábitis iniquitátem sanctuárii: et tu et fílii tui simul sustinébitis peccáta sacerdótii vestri. I rzekł Pan do Aarona: Ty i synowie twoi i dom ojca twego z tobą, poniesiecie nieprawość świątnice. I ty i synowie twoi wespół dzierżeć na sobie będziecie grzechy kapłaństwa waszego.
2
Sed et fratres tuos de tribu Levi, et sceptrum patris tui sume tecum, præstóque sint, et minístrent tibi: tu autem et fílii tui ministrábitis in tabernáculo testimónii. Lecz i bracią twoję z pokolenia Lewi, i sceptr ojca twego weźmi z sobą, a niech w pogotowiu będą, i niech ci posługują: a ty i synowie twoi służyć będziecie w przybytku świadectwa.
3
Excubabúntque Levítæ ad præcépta tua, et ad cuncta ópera tabernáculi: ita dumtáxat ut ad vasa sanctuárii et ad altáre non accédant, ne et illi moriántur, et vos pereátis simul. I będą czuć Lewitowie na rozkazanie twoje, i na wszystkie roboty przybytku: wszakże tak, aby do naczynia świątnice ani do ołtarza nie przystępowali, żeby i oni nie pomarli i wy pospołu nie poginęli.
4
Sint autem tecum, et éxcubent in custódiis tabernáculi, et in ómnibus cæremóniis eius. Alienígena non miscébitur vobis. Ale niech z tobą będą, a niechaj czują na strażach przybytku i na wszystkich obrzędach jego. Obcy nie będzie się mieszał między was.
5
Excubáte in custódia sanctuárii, et in ministério altáris: ne oriátur indignátio super fílios Israel. Czujcie na straży świątnice i na służbie ołtarza, aby nie powstał gniew na syny Izraelowe.
6
Ego dedi vobis fratres vestros Levítas de médio filiórum Israel, et trádidi donum Dómino, ut sérviant in ministériis tabernáculi eius. Jam wam dał bracią waszę Lewity z pośrodku synów Izraelowych, i dałem dar Panu, aby służyli w posługach przybytku jego.
7
Tu autem et fílii tui custodíte sacerdótium vestrum: et ómnia quæ ad cultum altáris pértinent, et intra velum sunt, per sacerdótes administrabúntur: si quis extérnus accésserit, occidétur. A ty i synowie twoi strzeżcie kapłaństwa waszego a wszystko co do służby ołtarza należy, i za zasłoną jest, przez kapłany będzie sprawowana. Jeśli kto obcy przystąpi, zabit będzie.
8
Locutúsque est Dóminus ad Aaron: Ecce dedi tibi custódiam primitiárum meárum. Omnia quæ sanctificántur a fíliis Israel, trádidi tibi et fíliis tuis pro offício sacerdotáli legítima sempitérna. I mówił Pan do Aarona: Otom ci dał straż pierwocin moich. Wszystkie rzeczy, które poświęcane bywają od synów Izraelowych dałem tobie i synom twoim za urząd kapłański prawa wieczne,
9
Hæc ergo accípies de his, quæ sanctificántur et obláta sunt Dómino. Omnis oblátio, et sacrifícium, et quidquid pro peccáto atque delícto rédditur mihi, et cedit in Sancta sanctórum, tuum erit, et filiórum tuórum. A tak to będziesz brał z tych rzeczy, które poświęcone bywają, i ofiarowane są Panu. Każda obiata, i ofiara, i cokolwiek za grzech i za występek bywa mi oddano, i dostaje się świętym świętych, twoje będzie i synów twoich.
10
In sanctuário cómedes illud: mares tantum edent ex eo, quia consecrátum est tibi. W świątnicy to będziesz jadł: Mężczyzna tylko to będzie jeść, bo poświęcone jest tobie.
11
Primítias autem, quas vóverint et obtúlerint fílii Israel, tibi dedi, et fíliis tuis, ac filiábus tuis, iure perpétuo: qui mundus est in domo tua, vescétur eis. A pierwociny, któreby ślubowali i ofiarowali synowie Izraelowi, dałem tobie i synom twoim i córkom twym, prawem wiecznem. Kto czysty jest w domu twoim, będzie ich pożywał.
12
Omnem medúllam ólei, et vini, ac fruménti, quidquid ófferunt primitiárum Dómino, tibi dedi. Wszystko co nalepszego oliwy i wina i zboża, cokolwiek pierwocin ofiarują Panu, dałem tobie.
13
Univérsa frugum inítia, quas gignit humus, et Dómino deportántur, cedent in usus tuos: qui mundus est in domo tua, vescétur eis. Wszelkiego zboża początki, które rodzi ziemia, a bywają odniesione Panu, dostaną się na twoje potrzeby: kto czysty jest w domu twoim, pożywać ich będzie.
14
Omne quod ex voto reddíderint fílii Israel, tuum erit. Wszystko co z ślubu oddawać będą synowie Izraelowi, twoje będzie.
15
Quidquid primum erúmpit e vulva cunctæ carnis, quam ófferunt Dómino, sive ex homínibus, sive de pecóribus fúerit, tui iuris erit: ita dumtáxat ut pro hóminis primogénito prétium accípias, et omne ánimal quod immúndum est rédimi fácias, Cokolwiek pierwszego wychodzi z żywota wszego ciała, które ofiarują Panu, bądź z ludzi, bądź z bydła będzie, do twego prawa należeć będzie: wszakże tak, abyś za pierworodne człowiecze okup brał, a wszelkie zwierzę nieczyste odkupić kazał.
16
cuius redémptio erit post unum mensem, siclis argénti quinque, póndere sanctuárii. Siclus vigínti óbolos habet. Którego okup będzie, po miesiącu, piacia syklów srebra na wagę świątnice. Sykiel ma dwadzieścia pieniędzy.
17
Primogénitum autem bovis, et ovis, et capræ, non fácies rédimi, quia sanctificáta sunt Dómino. Sánguinem tantum eórum fundes super altáre, et ádipes adolébis in suavíssimum odórem Dómino. Lecz pierworodnego krowiego i owczego i koziego nie dasz odkupować, bo są poświęcone Panu. Krew tylko ich wylejesz na ołtarz, a łoje spalisz na przewdzięczną wonność Panu.
18
Carnes vero in usum tuum cedent, sicut pectúsculum consecrátum, et armus dexter, tua erunt. Mięso zaś na twoje się potrzeby dostanie, jako mostek poświęcony i łopatka prawa, twoje będą,
19
Omnes primítias sanctuárii, quas ófferunt fílii Israel Dómino, tibi dedi, et fíliis, ac filiábus tuis, iure perpétuo. Pactum salis est sempitérnum coram Dómino, tibi ac fíliis tuis. Wszystkie pierwociny świątnice, które ofiarują synowie Izraelowi Panu, dałem tobie i synom i córkom twoim prawem wiecznem. Umowa około soli, jest wieczna przed Panem tobie i synom twoim.
20
Dixítque Dóminus ad Aaron: In terra eórum nihil possidébitis, nec habébitis partem inter eos: ego pars et heréditas tua in médio filiórum Israel. I rzekł Pan do Aarona: W ziemi ich nic nie posiędziecie, ani części między nimi mieć będziecie: jam część i dziedzictwo twoje w pośrodku synów Izraelowych.
21
Fíliis autem Levi dedi omnes décimas Israélis in possessiónem pro ministério quo sérviunt mihi in tabernáculo fœ́deris: A synom Lewi, dałem wszystkie dziesięciny synów Izraelowych w osiadłość za służbę, którą mi służą w przybytku przymierza:
22
ut non accédant ultra fílii Israel ad tabernáculum, nec commíttant peccátum mortíferum, Aby więcej nie przystępowali synowie Izraelowi do przybytku, ani się dopuszczali grzechu śmiertelnego,
23
solis fíliis Levi mihi in tabernáculo serviéntibus, et portántibus peccáta pópuli. Legítimum sempitérnum erit in generatiónibus vestris. Nihil áliud possidébunt, Gdyż sami synowie Lewi mnie w przybytku służą, i grzechy ludu noszą. Ustawa wieczna będzie w rodzajach waszych. Nic inszego dzierżeć nie będą,
24
decimárum oblatióne conténti, quas in usus eórum et necessária separávi. Przestawając na ofierze dziesięcin, którem na używanie ich i na potrzeby oddzielił.
25
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
26
Prǽcipe Levítis, atque denúntia: Cum accepéritis a fíliis Israel décimas, quas dedi vobis, primítias eárum offérte Dómino, id est, décimam partem décimæ, Przykaż Lewitom i opowiedz: Gdy weźmiecie od synów Izraelowych dziesięciny, którem wam dał, pierwociny ich ofiarujcie Panu, to jest dziesiątą część dziesięciny,
27
ut reputétur vobis in oblatiónem primitivórum, tam de áreis quam de torculáribus: Aby wam poczytano za ofiarę pierwocin, tak z bojowisk, jako i z pras:
28
et univérsis quorum accípitis primítias, offérte Dómino, et date Aaron sacerdóti. I wszystkich rzeczy, których bierzecie pierwociny ofiarujcie Panu, i dajcie Aaronowi kapłanowi.
29
Omnia quæ offerétis ex décimis, et in donária Dómini separábitis, óptima et elécta erunt. Wszystko co ofiarować będziecie z dziesięcin, i oddzielicie na podarze Panu, nalepsze i wyborne będzie.
30
Dicésque ad eos: Si præclára et melióra quæque obtuléritis ex décimis, reputábitur vobis quasi de área, et torculári dedéritis primítias: I rzeczesz do nich: Jeśli co przedniejsze i lepsze rzeczy ofiarujecie z dziesięcin: będzie wam poczytano jakobyście z bojowiska i z prasy pierwociny dali:
31
et comedétis eas in ómnibus locis vestris, tam vos quam famíliæ vestræ: quia prétium est pro ministério, quo servítis in tabernáculo testimónii. A będziecie je jeść na każdem miejscu waszem, tak wy sami, jako i czeladź wasza: bo jest zapłata za służbę, którą służycie w przybytku świadectwa.
32
Et non peccábitis super hoc, egrégia vobis et pínguia reservántes, ne polluátis oblatiónes filiórum Israel, et moriámini. A nie będziecie grzeszyć w tem, przednie sobie i tłuste rzeczy zachowując, abyście nie splugawili ofiar synów Izraelowych, i nie pomarli.
19
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen et Aaron, dicens: I mówił Pan do Mojżesza i Aarona, rzekąc:
2
Ista est relígio víctimæ, quam constítuit Dóminus. Prǽcipe fíliis Israel, ut addúcant ad te vaccam rufam ætátis íntegræ, in qua nulla sit mácula, nec portáverit iugum: Ta jest ustawa ofiary, którą Pan ustawił. Przykaż synom Izraelowym, aby przywiedli do ciebie krowę czerwoną lat zupełnych, w której by nie było żadnej zmazy, aniby nosiła jarzma:
3
tradetísque eam Eleázaro sacerdóti, qui edúctam extra castra, immolábit in conspéctu ómnium: I oddacie ją Eleazarowi kapłanowi: Który wywiódszy ją za obóz, ofiaruje przed oczyma wszystkich.
4
et tingens dígitum in sánguine eius, aspérget contra fores tabernáculi septem vícibus, I omoczywszy palec we krwi jej, pokropi siedm kroć przeciw drzwiam przybytkowym,
5
comburétque eam cunctis vidéntibus, tam pelle et cárnibus eius quam sánguine et fimo flammæ tráditis. I spali ją przed oczyma wszystkich, tak skórę i mięso jej, jako krew i gnój w ogień wrzuciwszy.
6
Lignum quoque cédrinum, et hyssópum, coccúmque bis tinctum sacérdos mittet in flammam, quæ vaccam vorat. Drewno też cedrowe i hizop, i karmazyn dwa kroć farbowany, kapłan wrzuci w płomień, który krowę żrze.
7
Et tunc demum, lotis véstibus et córpore suo, ingrediétur in castra, commaculatúsque erit usque ad vésperum. A na ten czas dopiero omywszy szaty i ciało swoje, wnidzie do obozu, i zmazany będzie aż do wieczora.
8
Sed et ille qui combússerit eam, lavábit vestiménta sua et corpus, et immúndus erit usque ad vésperum. Ale i on, który ją spali, omyje szaty swe i ciało, i nieczysty będzie aż do wieczora.
9
Cólliget autem vir mundus cíneres vaccæ, et effúndet eos extra castra in loco puríssimo, ut sint multitúdini filiórum Israel in custódiam, et in aquam aspersiónis: quia pro peccáto vacca combústa est. A mąż czysty zbierze popiół krowy, i wysypie ji za obozem na miejscu przeczystem, aby był zgromadzeniu synów Izraelowych na straż i na wodę pokrapiania: bo krowa za grzech jest spalona.
10
Cumque láverit qui vaccæ portáverat cíneres vestiménta sua, immúndus erit usque ad vésperum. Habébunt hoc fílii Israel, et ádvenæ, qui hábitant inter eos, sanctum iure perpétuo. A wypłókawszy, który nosił popiół krowy, szaty swoje, nieczystym będzie aż do wieczora. Będą to mieć synowie Izraelowi i przychodniowie mieszkający między nimi rzecz święta prawem wiecznem.
11
Qui tetígerit cadáver hóminis, et propter hoc septem diébus fúerit immúndus: Ktoby się dotknął trupa człowieczego, a dla tego byłby nieczysty przez siedm dni;
12
aspergétur ex hac aqua die tértio et séptimo, et sic mundábitur. Si die tértio aspérsus non fúerit, séptimo non póterit emundári. Będzie pokropion tą wodą trzeciego dnia i siódmego, i tak oczyścion będzie. Jeśli trzeciego dnia nie będzie pokropion, siódmego nie będzie mógł być oczyściony.
13
Omnis qui tetígerit humánæ ánimæ morticínum, et aspérsus hac commistióne non fúerit, pólluet tabernáculum Dómini, et períbit ex Israel: quia aqua expiatiónis non est aspérsus, immúndus erit, et manébit spurcítia eius super eum. Każdy, ktoby się dotknął dusze ludzkiej martwizny, a niebyłby pokropiony tem zmieszaniem, splugawi przybytek Pański, i zginie z Izraela: iż wodą oczyścienia nie jest pokropiony, nieczysty będzie i zostanie na nim plugastwo jego.
14
Ista est lex hóminis qui móritur in tabernáculo: Omnes qui ingrediúntur tentórium illíus, et univérsa vasa quæ ibi sunt, pollúta erunt septem diébus. Ten jest zakon o człowieku, który umiera w namiecie: Wszyscy, którzy wchodzą do namiotu jego, i wszystko naczynie, które tam jest nieczyste będzie przez siedm dni.
15
Vas, quod non habúerit opérculum nec ligatúram désuper, immúndum erit. Naczynie, któreby nie miało wieka abo przywiązania z wierzchu, nieczyste będzie.
16
Si quis in agro tetígerit cadáver occísi hóminis, aut per se mórtui, sive os illíus, vel sepúlcrum, immúndus erit septem diébus. Jeśli się kto na polu dotknie trupa człowieka zabitego, abo też swą śmiercią umarłego, abo kości jego, abo grobu, nieczysty będzie przez siedm dni.
17
Tolléntque de cinéribus combustiónis atque peccáti, et mittent aquas vivas super eos in vas: I wezmą popiołu spalenia i grzechu, i wleją wody żywej nań w naczynie.
18
in quibus cum homo mundus tínxerit hyssópum, aspérget ex eo omne tentórium, et cunctam supelléctilem, et hómines huiuscémodi contagióne pollútos: W której gdy mąż czysty omoczy hizop, pokropi nim wszystek namiot i wszystko naczynie, i ludzie takową zarazą splugawione:
19
atque hoc modo mundus lustrábit immúndum tértio et séptimo die: expiatúsque die séptimo, lavábit et se et vestiménta sua, et immúndus erit usque ad vésperum. I tym obyczajem czysty oczyści nieczystego trzeciego i siódmego dnia, a oczyściony dnia siódmego, omyje i sam siebie i szaty swoje, i nieczysty będzie aż do wieczora.
20
Si quis hoc ritu non fúerit expiátus, períbit ánima illíus de médio ecclésiæ: quia sanctuárium Dómini pólluit, et non est aqua lustratiónis aspérsus. Jeśli kto tym sposobem nie będzie oczyściony: zginie dusza jego z pośrodku zgromadzenia: bo świątnicę Pańską splugawił, a nie pokropion jest wodą oczycienia.
21
Erit hoc præcéptum legítimum sempitérnum. Ipse quoque qui aspérgit aquas, lavábit vestiménta sua. Omnis qui tetígerit aquas expiatiónis, immúndus erit usque ad vésperum. Będzie to przykazanie ustawą wieczną. Ten też, który kropi wodą, wymyje szaty swoje. Każdy, który się dotknie wody oczyściania, nieczysty będzie aż do wieczora.
22
Quidquid tetígerit immúndus, immúndum fáciet: et ánima, quæ horum quíppiam tetígerit, immúnda erit usque ad vésperum. Czego się kolwiek dotknie nieczysty, nieczystem uczyni: a dusza, która się dotknie czego z tych rzeczy, nieczysta będzie aż do wieczora.
20
1
Venerúntque fílii Israel, et omnis multitúdo in desértum Sin, mense primo: et mansit pópulus in Cades. Mortuáque est ibi María, et sepúlta in eódem loco. I przyszli synowie Izraelowi, i wszystko mnóstwo na puszczą Sin, miesiąca pierwszego: i mieszkał lud w Kades. I umarła tam Marya, i pogrzebiona jest na temże miejscu.
2
Cumque indigéret aqua pópulus, convenérunt advérsum Móysen et Aaron: A gdy lud nie miał wody, zeszli się przeciw Mojżeszowi i Aaronowi:
3
et versi in seditiónem, dixérunt: Utinam periissémus inter fratres nostros coram Dómino. A uczyniwszy rozruch mówili: Obyśmy byli zginęli między bracią naszą przed Panem.
4
Cur eduxístis ecclésiam Dómini in solitúdinem, ut et nos et nostra iuménta moriámur? Przeczeście zawiedli zgromadzenie Pańskie na puszczą, abyśmy i my pomarli i dobytki nasze?
5
Quare nos fecístis ascéndere de Ægýpto, et adduxístis in locum istum péssimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec víneas, nec malogranáta, ínsuper et aquam non habet ad bibéndum? Czernuście nam kazali wyniść z Egiptu, i przywiedliście na to miejsce barzo złe, które zasiewane być niemoże, ani fig rodzi, ani winnic, ani pomagranatów, nakoniec niema i wody ku piciu?
6
Ingressúsque Móyses et Aaron, dimíssa multitúdine, tabernáculum fœ́deris, corruérunt proni in terram, clamaverúntque ad Dóminum, atque dixérunt: Dómine Deus, audi clamórem huius pópuli, et áperi eis thesáurum tuum fontem aquæ vivæ, ut satiáti, cesset murmurátio eórum. Et appáruit glória Dómini super eos. I wszedszy Mojżesz i Aaron, rozpuściwszy lud, do przybytku przymierza, upadli twarzą na ziemię, i wołali do Pana, i rzekli: Panie Boże wysłuchaj wołanie tego ludu, a otwórz im skarb twój źródło wody żywej, aby nasyciwszy się, przestało szemranie ich: i ukazała się chwała Pańska nad nimi:
7
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
8
Tolle virgam, et cóngrega pópulum, tu et Aaron frater tuus, et loquímini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque edúxeris aquam de petra, bibet omnis multitúdo et iuménta eius. Weźmi laskę, a zgromadź lud, ty i Aaron brat twój, i mówcie do skały przed nimi, a ona da wodę. A gdy wywiedziesz wodę z skały, będzie piło wszystko zgromadzenie, i bydło jego.
9
Tulit ígitur Móyses virgam, quæ erat in conspéctu Dómini, sicut præcéperat ei, I wziął Mojżesz laskę, która była przed obliczem Pańskim, jako mu rozkazał,
10
congregáta multitúdine ante petram, dixítque eis: Audíte rebélles et incréduli: Num de petra hac vobis aquam potérimus eícere? Zgromadziwszy lud przed skałę, i rzekł im: Słuchajcie sprzeciwni i niewierni: Izali z tej skały będziemy wam wodę wywieść mogli?
11
Cumque elevásset Móyses manum, percútiens virga bis sílicem, egréssæ sunt aquæ largíssimæ, ita ut pópulus bíberet et iuménta. A gdy podniósł Mojżesz rękę, uderzywszy dwakroć laską w skałę, wyszły wody barzo obfite, tak, iż pił lud i bydło.
12
Dixítque Dóminus ad Móysen et Aaron: Quia non credidístis mihi, ut sanctificarétis me coram fíliis Israel, non introducétis hos pópulos in terram, quam dabo eis. I mówił Pan do Mojżesza i Aarona: Iżeście mi nie wierzyli, abyście mię byli poświęcili przed synmi Izraelowymi: nie wwiedziecie tych ludów do ziemi, którą im dam.
13
Hæc est aqua contradictiónis, ubi iurgáti sunt fílii Israel contra Dóminum, et sanctificátus est in eis. Ta jest woda przeciwieństwa, gdzie się swarzyli synowie Izraelowi przeciwko Panu, i poświęcony jest, w nich.
14
Misit intérea núntios Móyses de Cades ad regem Edom, qui dícerent: Hæc mandat frater tuus Israel: Nosti omnem labórem, qui apprehéndit nos, Posłał tym czasem Mojżesz posły z Kades do Króla Edom, którzyby powiedzieli: To wskazuje brat twój Izrael: Wiesz wszystkę pracą, która nas potkała,
15
quo modo descénderint patres nostri in Ægýptum, et habitavérimus ibi multo témpore, afflixeríntque nos Ægýptii, et patres nostros: Jako zstąpili ojcowie naszy do Egiptu, i mieszkaliśmy tam przez długi czas, i trapili nas Egiptyanie i ojce nasze:
16
et quo modo clamavérimus ad Dóminum, et exaudíerit nos, miserítque ángelum, qui edúxerit nos de Ægýpto. Ecce in urbe Cades, quæ est in extrémis fínibus tuis, pósiti, I jakośmy wołali do Pana, i wysłuchał nas, i posłał Anioła, który nas wywiódł z Egiptu. Oto w mieście Kades, które jest na ostatnich granicach twoich, położeni,
17
obsecrámus ut nobis transíre líceat per terram tuam. Non íbimus per agros, nec per víneas: non bibémus aquas de púteis tuis: sed gradiémur via pública, nec ad déxteram nec ad sinístram declinántes, donec transeámus términos tuos. Prosiemy, aby nam wolno było przejść przez ziemię twoje. Nie pójdziemy przez pola, ani przez winnice, nie będziemy pić wody z studzien twoich, ale pójdziem drogą pospolitą, ni na prawo ni na lewo nie zstępując, aż przejdziemy granice twoje.
18
Cui respóndit Edom: Non transíbis per me, alióquin armátus occúrram tibi. Któremu Edoni odpowiedział: Nie pójdziesz przez mię, bo inaczej zbrojnoć zajadę.
19
Dixerúntque fílii Israel: Per tritam gradiémur viam: et si bibérimus aquas tuas, nos et pécora nostra, dábimus quod iustum est: nulla erit in prétio difficúltas, tantum velóciter transeámus. I rzekli synowie Izraelowi: Bitym gościńcem pójdziemy: a jeśli będziemy pić wodę twoję my i bydło nasze, damy co słuszna jest: żadnej nie będzie o zapłatę trudności, tylko niech prędko przejdziemy.
20
At ille respóndit: Non transíbis. Statímque egréssus est óbvius, cum infiníta multitúdine, et manu forti, A on odpowiedział: Nie przejdziesz, i natychmiast wyciągnął przeciwko, z niezliczonym ludem i ręką mocną,
21
nec vóluit acquiéscere deprecánti, ut concéderet tránsitum per fines suos. Quam ob rem divértit ab eo Israel. I niechciał przyzwolić proszącemu, aby był dopuścił prześcia przez granice swoje. A przetoż odwrót uczynił od niego Izrael.
22
Cumque castra movíssent de Cades, venérunt in montem Hor, qui est in fínibus terræ Edom: A gdy ruszyli obóz z Kades, przyszli do góry Hor, która jest na granicach ziemie Edom:
23
ubi locútus est Dóminus ad Móysen: Gdzie mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
24
Pergat, inquit, Aaron ad pópulos suos: non enim intrábit terram, quam dedi fíliis Israel, eo quod incrédulus fúerit ori meo, ad Aquas contradictiónis. Niechaj Aaron idzie do ludu swego: bo nie wnidzie do ziemie, którąm dał synom Izraelowym, przeto że niedowiarkiem był ustom moim u wody przeciwieństwa
25
Tolle Aaron et fílium eius cum eo, et duces eos in montem Hor. Weźmi Aarona, i syna jego z nim, a zawiedziesz je na górę Hor.
26
Cumque nudáveris patrem veste sua, índues ea Eleázarum fílium eius: Aaron colligétur, et moriétur ibi. A obnażywszy ojca z szaty jego, obleczesz w nie Eleazara syna jego, a Aaron zebrany będzie, i umrze tam.
27
Fecit Móyses ut præcéperat Dóminus: et ascendérunt in montem Hor coram omni multitúdine. Uczynił Mojżesz, jako był Pan przykazał: i wstąpili na górę Hor przed wszystkiem mnóstwem.
28
Cumque Aaron spoliásset véstibus suis, índuit eis Eleázarum fílium eius. I zewlókszy Aarona z szat jego, oblókł w nie Eleazara syna jego.
29
Illo mórtuo in montis supercílio, descéndit cum Eleázaro. A gdy on umarł na wierzchu góry: zstąpił z Eleazarem.
30
Omnis autem multitúdo videns occubuísse Aaron, flevit super eo trigínta diébus per cunctas famílias suas. A wszystek lud widząc, iż Aaron umarł, płakał nad nim trzydzieści dni po wszystkich familiach swoich.
21
1
Quod cum audísset Chananǽus rex Arad, qui habitábat ad merídiem, venísse scílicet Israel per exploratórum viam, pugnávit contra illum, et victor exsístens, duxit ex eo prædam. Co gdy usłyszał Chananejczyk Król Arad, który mieszkał na południe, to jest, że przyciągnął Izrael drogą szpiegów, walczył przeciw jemu, a zostawszy zwycięzcą, pobrał z niego korzyści.
2
At Israel voto se Dómino óbligans, ait: Si tradíderis pópulum istum in manu mea, delébo urbes eius. Lecz Izrael ślubem się Panu obowięzując, rzekł: Jeśli podasz ten lud w rękę moję, zgładzę miasta jego.
3
Exaudivítque Dóminus preces Israel, et trádidit Chananǽum, quem ille interfécit subvérsis úrbibus eius: et vocávit nomen loci illíus Horma, id est, anáthema. I wysłuchał Pan prośbę Izraela, i podał Chananejczyka, którego on wybił, wywróciwszy miasta jego: i nazwał imię miejsca onego Horma, to jest przeklęctwo.
4
Profécti sunt autem et de monte Hor, per viam quæ ducit ad mare Rubrum, ut circumírent terram Edom. Et tædére cœpit pópulum itíneris ac labóris: I ruszyli się z góry Hor drogą, która wiedzie do morza Czerwonego, aby obeszli ziemię Edom. I począł sobie tęsknić lud w drodze i w pracej;
5
locutúsque contra Deum et Móysen, ait: Cur eduxísti nos de Ægýpto, ut morerémur in solitúdine? Deest panis, non sunt aquæ: ánima nostra iam náuseat super cibo isto levíssimo. I mówiąc przeciw Bogu i Mojżeszowi, rzekł: Czemuś nas wywiódł z. Egiptu, abyśmy pomarli na pustyni?
6
Quamóbrem misit Dóminus in pópulum ignítos serpéntes, ad quorum plagas et mortes plurimórum, Przetoż Pan przepuścił na lud węże ogniste, za których ranami i śmierciami barzo wielu,
7
venérunt ad Móysen, atque dixérunt: Peccávimus, quia locúti sumus contra Dóminum et te: ora ut tollat a nobis serpéntes. Oravítque Móyses pro pópulo, Przyszli do Mojżesza, i rzekli: Zgrzeszyliśmy, żechmy mówili przeciw Panu i tobie: proś, aby oddalił od nas węże. I modlił się Mojżesz za ludem.
8
et locútus est Dóminus ad eum: Fac serpéntem ǽneum, et pone eum pro signo: qui percússus aspéxerit eum, vivet. I rzekł Pan do niego: Uczyń węża miedzianego, a wystaw go na znak: który ukąszony wejrzy nań, żyw będzie.
9
Fecit ergo Móyses serpéntem ǽneum, et pósuit eum pro signo: quem cum percússi aspícerent, sanabántur. Uczynił tedy Mojżesz Węża Miedzianego, i wystawił go na znak: na którego gdy ukąszeni patrzyli, byli uzdrowieni.
10
Profectíque fílii Israel castrametáti sunt in Oboth. I ruszywszy się synowie Izraelowi obozem stanęli w Oboth.
11
Unde egréssi fixére tentória in Ieábarim, in solitúdine, quæ réspicit Moab contra orientálem plagam. Zkąd wyciągnąwszy rozbili namioty w Jeabarum na puszczy, która patrzy ku Moab przeciwko wschodniej stronie.
12
Et inde movéntes, venérunt ad torréntem Zared. A ztamtąd się ruszywszy przyszli do strumienia Zared.
13
Quem relinquéntes castrametáti sunt contra Arnon, quæ est in desérto, et próminet in fínibus Amorrhǽi. Síquidem Arnon términus est Moab, dívidens Moabítas et Amorrhǽos. Który puściwszy obozem stanęli przeciw Arnon, które jest na puszczy, a wysadza się na granicach Amorrejczyka. Bo Arnon jest granicą Moabską, dzieląc Moabity od Amorrejczyków.
14
Unde dícitur in libro bellórum Dómini: Sicut fecit in mari Rubro, sic fáciet in torréntibus Arnon. Zkąd mówią w księgach wojen Pańskich: Jako uczynił na morzu Czerwonem, tak uczyni na potocech Arnońskich.
15
Scópuli torréntium inclináti sunt, ut requiéscerent in Ar, et recúmberent in fínibus Moabitárum. Skały potoków nachyliły się aby odpoczynęły w Ar, i usiadły na granicach Moabskich.
16
Ex eo loco appáruit púteus, super quo locútus est Dóminus ad Móysen: Cóngrega pópulum, et dabo ei aquam. A z tego miejsca okazała się studnia, o której Pan mówił do Mojżesza: Zgromadź lud, a dam im wody.
17
Tunc cécinit Israel carmen istud: Ascéndat púteus. Concinébant: Tedy śpiewał Izrael tę pieśń: Wystąp studnio. Śpiewali:
18
Púteus, quem fodérunt príncipes, et paravérunt duces multitúdinis in datóre legis, et in báculis suis. De solitúdine, Matthána. Studnią, którą wykopały książęta, i zgotowali Hetmanowie ludu w zakonodawcy i w laskach swoich. Z pustynie do Mathany.
19
De Matthána in Naháliel: de Naháliel in Bamoth. Z Mathany do Nahaliel: Z Nahaliel do Bamoth.
20
De Bamoth, vallis est in regióne Moab, in vértice Phasga, quod réspicit contra desértum. Z Bamoth, dolina jest w krainie Moab na wierzchu Phasga, która patrzy przeciw puszczy.
21
Misit autem Israel núntios ad Sehon regem Amorrhæórum, dicens: I posłał Izrael posły do Sehonad Króla Amorrejskiego mówiąc:
22
Obsecro ut transíre mihi líceat per terram tuam: non declinábimus in agros et víneas: non bibémus aquas ex púteis: via régia gradiémur, donec transeámus términos tuos. Proszę, aby mi wolno było przejść przez ziemię twoję, nie zstąpiemy na pola i winnice, nie będziemy pić wody z studzien: drogą królewską pójdziemy, aż przejdziemy granice twoje,
23
Qui concédere nóluit ut transíret Israel per fines suos: quin pótius exércitu congregáto, egréssus est óbviam in desértum, et venit in Iasa, pugnavítque contra eum. Który nie chciał dozwolić, aby przeszedł Izrael przez granice jego, i owszem zebrawszy wojsko wyjachał przeciwko na puszczą, i przyjachał do Jasa, i walczył przeciw jemu,
24
A quo percússus est in ore gládii, et posséssa est terra eius ab Arnon usque Ieboc, et fílios Ammon: quia forti præsídio tenebántur términi Ammonitárum. Od którego porażony jest paszczęką miecza, i otrzymana jest ziemia jego od Anion aż do Jebob synów Animon: bo mocną obroną były opatrzone granice Ammonitów.
25
Tulit ergo Israel omnes civitátes eius, et habitávit in úrbibus Amorrhǽi, in Hésebon scílicet, et vículis eius. Pobrał tedy Izrael wszystkie miasta jego, i mieszkał w mieściech Amorrejskich, to jest w Hesebon, i we wsiach jego.
26
Urbs Hésebon fuit Sehon regis Amorrhǽi, qui pugnávit contra regem Moab: et tulit omnem terram, quæ ditiónis illíus fúerat usque Arnon. Miasto Hesebon było Sehona króla Amorrejskiego, który walczył przeciwko królowi Moab: i wziął wszystkę ziemię, która pod jego władzą była aż po Arnon.
27
Idcírco dícitur in provérbio: Veníte in Hésebon: ædificétur, et construátur cívitas Sehon: Przetoż mówią w przypowieści: Pódźcie do Hesebon, niech się zbuduje i wystawi miasto Sehon:
28
ignis egréssus est de Hésebon, flamma de óppido Sehon, et devorávit Ar Moabitárum, et habitatóres excelsórum Arnon. Ogień wyszedł z Hesebon, płomień z miasteczka Sehon, i pożarł Ar Moabitów i obywatele wyżyn Arnon.
29
Væ tibi Moab: perísti pópule Chamos. Dedit fílios eius in fugam, et fílias in captivitátem regi Amorrhæórum Sehon. Biada tobie Moab, zginąłeś ludu Chamos. Podał syny jego na uciekanie, a córki w pojmanie królowi Amorrejezyków Sehon.
30
Iugum ipsórum dispériit ab Hésebon usque Dibon, lassi pervenérunt in Nophe, et usque Médaba. Jarzmo ich zaginęło od Hesebon aż do Dibon, spracowani przyszli do Nophe, i aż do Medaba.
31
Habitávit ítaque Israel in terra Amorrhǽi. Mieszkał tedy Izrael w ziemi Amorrejczyka.
32
Misítque Móyses qui explorárent Iazer: cuius cepérunt vículos, et possedérunt habitatóres. I posłał Mojżesz, którzyby wyszpiegowali Jazer: którego wioski pobrali, i posiedli obywatele.
33
Verterúntque se, et ascendérunt per viam Basan, et occúrrit eis Og rex Basan cum omni pópulo suo, pugnatúrus in Edrai. I obrócili się i szli drogą Basan, i zastąpił im Og król Basan, ze wszystkim ludem swym, chcąc dać bitwę w Edrai.
34
Dixítque Dóminus ad Móysen: Ne tímeas eum, quia in manu tua trádidi illum, et omnem pópulum ac terram eius: faciésque illi sicut fecísti Sehon regi Amorrhæórum habitatóri Hésebon. I rzekł Pan do Mojżesza: Nie bój się go, bom go dał w rękę twoję, i wszystek lud i ziemię jego: i uczynisz mu tak jakoś uczynił Sehonowi królowi Amorrejczyków, obywatelowi Hesebon.
35
Percussérunt ígitur et hunc cum fíliis suis, universúmque pópulum eius usque ad interneciónem, et possedérunt terram illíus. Porazili tedy i tego z synmi jego, i wszystek lud jego aż do szczątku, i posiedli ziemię jego.
22
1
Profectíque castrametáti sunt in campéstribus Moab, ubi trans Iordánem Iéricho sita est. I ruszywszy się stanęli obozem na polach Moab, gdzie za Jordanem Jericho leży.
2
Videns autem Balac fílius Sephor ómnia quæ fécerat Israel Amorrhǽo, A widząc Balak syn Sephorów wszystko co uczynił Izrael Amorrejczykowi,
3
et quod pertimuíssent eum Moabítæ, et ímpetum eius ferre non possent, A iż się go zlękli Moabitowie, a iż najazdu jego zdzierżeć nie mogli,
4
dixit ad maióres natu Mádian: Ita delébit hic pópulus omnes, qui in nostris fínibus commorántur, quo modo solet bos herbas usque ad radíces cárpere. Ipse erat eo témpore rex in Moab. Rzekł do starszych Madian: Tak wygładzi ten lud, wszystkie, którzy w granicach naszych mieszkają, jako zwykł wół trawę aż do korzenia wyjadać. Ten był na ten czas Królem w Moab.
5
Misit ergo núntios ad Bálaam fílium Beor aríolum, qui habitábat super flumen terræ filiórum Ammon, ut vocárent eum, et dícerent: Ecce egréssus est pópulus ex Ægýpto, qui opéruit superfíciem terræ, sedens contra me. A tak posiał posły do Balaama syna Beorowego wieszczka, który mieszkał nad rzeką ziemię synów Ammon, aby go przyzwali, i rzekli: Oto lud wyszedł z Egiptu, który okrył wierzch ziemie, zasadziwszy się przeciwko mnie.
6
Veni ígitur, et máledic pópulo huic, quia fórtior me est: si quo modo possim percútere et eícere eum de terra mea: novi enim quod benedíctus sit cui benedíxeris, et maledíctus in quem maledícta congésseris. A tak przyjedź, a złorzecz temu ludowi, bo mocniejszy jest nad mię: zabym go jako mógł porazić i wygnać z ziemie mojej. Wiem bowiem iż błogosławion będzie kogo ty błogosławisz, a przeklęty na którego złorzeczeństwa zgromadzisz.
7
Perrexerúntque senióres Moab, et maióres natu Mádian, habéntes divinatiónis prétium in mánibus. Cumque veníssent ad Bálaam, et narrássent ei ómnia verba Balac, I poszli starszy Moab i starszy Madian, mając w ręku zapłatę wróżby. A gdy przyszli do Balaama, i powiedzieli mu wszystkie słowa Balakowe:
8
ille respóndit: Manéte hic nocte, et respondébo quidquid mihi díxerit Dóminus. Manéntibus illis apud Bálaam, venit Deus, et ait ad eum: On odpowiedział: Zostańcie tu przez noc, a odpowiem cokolwiek mi Pan rzecze: A gdy zostali u Balaama, przyszedł Bóg, i rzekł do niego:
9
Quid sibi volunt hómines isti apud te? Co to zacz ci ludzie u ciebie?
10
Respóndit: Balac fílius Sephor rex Moabitárum misit ad me, Odpowiedział: Balak syn Sephorów król Moabitów posłał do mnie,
11
dicens: Ecce pópulus qui egréssus est de Ægýpto, opéruit superfíciem terræ: veni, et máledic ei, si quo modo possim pugnans abígere eum. Mówiąc: Oto lud, który wyszedł z Egiptu okrył wierzch ziemie: przyjedź, a przeklnij ji, azabym jako mógł walcząc odpędzić go.
12
Dixítque Deus ad Bálaam: Noli ire cum eis, neque maledícas pópulo: quia benedíctus est. I rzekł Bóg do Balaama: nie chodź z nimi, i nie klnij ludu: bo jest błogosławiony.
13
Qui mane consúrgens dixit ad príncipes: Ite in terram vestram, quia prohíbuit me Dóminus veníre vobíscum. Który rano wstawszy rzekł do książąt: Idźcie do ziemie waszej, bo mi Bóg zakazał iść z wami.
14
Revérsi príncipes dixérunt ad Balac: Nóluit Bálaam veníre nobíscum. Wróciwszy się książęta rzekli do Balaka: Niechciał Balaam przyść z nami.
15
Rursum ille multo plures et nobilióres quam ante míserat, misit. On znowu posłał daleko więcej i zacniejszych niźli przedtem był posłał.
16
Qui cum veníssent ad Bálaam, dixérunt: Sic dicit Balac fílius Sephor: Ne cunctéris veníre ad me: Którzy przyjechawszy do Balaama, rzekli: Tak mówi Balak syn Sephor. Nieociągaj się przyść do mnie.
17
parátus sum honoráre te, et quidquid volúeris, dabo tibi: veni, et máledic pópulo isti. Jestem gotów uczcić cię, i cokolwiek zachcesz, dam ci: Przydź a złorzecz ludowi temu.
18
Respóndit Bálaam: Si déderit mihi Balac plenam domum suam argénti et auri, non pótero immutáre verbum Dómini Dei mei, ut vel plus, vel minus loquar. Odpowiedział Balaam: By mi dał Balak pełen dom swój srebra i złota: nie będę mógł odmienić słowa Pana Boga mego, żebych abo więcej abo mniej mówił.
19
Obsecro ut hic maneátis étiam hac nocte, et scire queam quid mihi rursum respóndeat Dóminus. Proszę, żebyście tu zostali jeszcze przez tę noc, żebym mógł wiedzieć co mi powtóre Pan odpowie.
20
Venit ergo Deus ad Bálaam nocte, et ait ei: Si vocáre te venérunt hómines isti, surge, et vade cum eis: ita dumtáxat, ut quod tibi præcépero, fácias. Przyszedł tedy Bóg do Balaama w nocy i rzekł mu: Jeśli wezwać cię przyszli ci ludzie, wstań a idź z nimi: ale tak, abyś coć rozkażę czynił.
21
Surréxit Bálaam mane, et strata ásina sua proféctus est cum eis. Wstał Balaam rano, i osiodławszy oślicę swą jachał z nimi.
22
Et irátus est Deus. Stetítque ángelus Dómini in via contra Bálaam, qui insidébat ásinæ, et duos púeros habébat secum. I rozgniewał się Bógs i stanął Anioł Pański na drodze przeciw Balaamowi, który siedział na oślicy, a dwu miał z sobą.
23
Cernens ásina ángelum stantem in via, evagináto gládio, avértit se de itínere, et ibat per agrum. Quam cum verberáret Bálaam, et vellet ad sémitam redúcere, Ujżawszy oślica Anioła stojącego na drodze z dobytym mieczem, odwróciła się z drogi, i szła po roli. Którą gdy bił Balaam i chciał na ścieżkę nawieść,
24
stetit ángelus in angústiis duárum maceriárum, quibus víneæ cingebántur. Stanął Anioł w cieśni dwu płotów, któremi winnice ogrodzone były.
25
Quem videns ásina, iunxit se paríeti, et attrívit sedéntis pedem. At ille íterum verberábat eam: Którego widząc oślica przytarła do ściany, i starła siedzącego. A on ją po wtóre bił:
26
et nihilóminus ángelus ad locum angústum tránsiens, ubi nec ad déxteram, nec ad sinístram póterat deviáre, óbvius stetit. A przecię jednak Anioł przeszedszy na miejsce ciasne, gdzie ani w prawo ani w lewo nie mogła ustąpić, zastąpił jej drogę.
27
Cumque vidísset ásina stantem ángelum, cóncidit sub pédibus sedéntis: qui irátus, veheméntius cædébat fuste látera eius. I gdy widziała oślica Anioła stojącego, upadła pod nogami siedzącego. Który rozgniewawszy się, barziej kijem boki jej obijał.
28
Aperuítque Dóminus os ásinæ, et locúta est: Quid feci tibi? cur pércutis me ecce iam tértio? I otworzył Pan usta oślice i przerzekła: Cóżem ci Uczyniła? przecz mię bijesz oto już trzeci kroć?
29
Respóndit Bálaam: Quia commeruísti, et illusísti mihi: útinam habérem gládium, ut te percúterem. Odpowiedział Balaam, Iżeś zasłużyła, i szydziłaś ze mnie: Obych miał miecz, żebym cię zabił.
30
Dixit ásina: Nonne ánimal tuum sum, cui semper sedére consuevísti usque in præséntem diem? dic quid símile unquam fécerim tibi. At ille ait: Numquam. Rzekła oślica: azam nie bydlę twoje, na któremeś zawsze zwykł siedzieć aż po dzisiejszy dzień? powiedz, comci takowego kiedy uczyniła? A on rzekł: Nigdy.
31
Prótinus apéruit Dóminus óculos Bálaam, et vidit ángelum stantem in via, evagináto gládio, adoravítque eum pronus in terram. Natychmiast otworzył Pan oczy Balaamowi, i ujrzał Anioła stojącego na drodze z gołym mieczem, i pokłonił się twarzą do ziemie.
32
Cui ángelus: Cur, inquit, tértio vérberas ásinam tuam? ego veni ut adversárer tibi, quia pervérsa est via tua, mihíque contrária: Któremu Anioł: Czemu, pry, trzeci kroć bijesz oślicę twoję? Jam przyszedł, abych się tobie sprzeciwiał, bo przewrotna jest droga twoja, a mnie przeciwna:
33
et nisi ásina declinásset de via, dans locum resisténti, te occidíssem, et illa víveret. I by była oślica nie zstąpiła z drogi, dając miejsce przeciwiającemu się, zabiłbych cię był, a onaby żywa została.
34
Dixit Bálaam: Peccávi, nésciens quod tu stares contra me: et nunc si dísplicet tibi ut vadam, revértar. Rzekł Balaam: Zgrzeszyłem, nie widząc żebyś ty stał przeciw mnie: i teraz jeślić się nie podoba, abych jachał, wrócę się.
35
Ait ángelus: Vade cum istis, et cave ne áliud quam præcépero tibi loquáris. Ivit ígitur cum princípibus. Rzekł Anioł: Jedź z tymi: a strzeż się, abyś nic inszego nie mówił, jedno coć rozkażę. I jachał z ksiażęty.
36
Quod cum audísset Balac, egréssus est in occúrsum eius in óppido Moabitárum, quod situm est in extrémis fínibus Arnon. Co usłyszawszy Balak wyjachał przeciwko niemu do miasteczka Moabitów, które leży na ostatnich granicach Arnon.
37
Dixítque ad Bálaam: Misi núntios ut vocárent te: cur non statim venísti ad me? an quia mercédem advéntui tuo réddere néqueo? I rzekł do Balaama: Posłałem posły, abych cię przyzwał: Czemużeś nie zaraz przyjachał do mnie? Czy dlatego, że zapłaty za przyjazd twój oddać nie mogę?
38
Cui ille respóndit: Ecce adsum: numquid loqui pótero áliud, nisi quod Deus posúerit in ore meo? Któremu on odpowiedział: Otóż mię masz: Azaż co innego mówić mogę, jedno co Bóg włożył w usta moje?
39
Perrexérunt ergo simul, et venérunt in urbem, quæ in extrémis regni eius fínibus erat. I jachali pospołu, i przyjachali do miasta, które było na ostatnich granicach królestwa jego.
40
Cumque occidísset Balac boves et oves, misit ad Bálaam, et príncipes qui cum eo erant, múnera. I nabiwszy Balak wołów i owiec, posłał do Balaama i książąt, którzy z nim byli, dary.
41
Mane autem facto, duxit eum ad excélsa Baal, et intúitus est extrémam partem pópuli. A gdy było rano, wiódł go na wyżyny Baalowe, i ujrzał ostatnią część ludu.
23
1
Dixítque Bálaam ad Balac: Ædífica mihi hic septem aras, et para tótidem vítulos, eiusdémque númeri aríetes. I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi tu siedm ołtarzów, a nagotuj także wiele cielców i tejże liczby baranów.
2
Cumque fecísset iuxta sermónem Bálaam, imposuérunt simul vítulum et aríetem super aram. A gdy uczynił wedle mowy Bałaam, włożyli pospołu cielca i barana na ołtarz.
3
Dixítque Bálaam ad Balac: Sta paulísper iuxta holocáustum tuum, donec vadam, si forte occúrrat mihi Dóminus, et quodcúmque imperáverit, loquar tibi. I rzekł Balaam do Balaka: Postój trochę u twego całopalenia, aż pójdę, owa mię podobno Pan potka: a cokolwiek rozkaże, powiem ci.
4
Cumque abiísset velóciter, occúrrit illi Deus. Locutúsque ad eum Bálaam: Septem, inquit, aras eréxi, et impósui vítulum et aríetem désuper. A gdy odszedł prędko, zabieżał mu Bóg, i mówił od niego Balaam: Postawiłem prawi siedm ołtarzów, i włożyłem cielca i barana na wierzch.
5
Dóminus autem pósuit verbum in ore eius, et ait: Revértere ad Balac, et hæc loquéris. A Pan włożył słowo w usta jego: I rzekł: Wróć się do Balaka, a to będziesz mówił.
6
Revérsus invénit stantem Balac iuxta holocáustum suum, et omnes príncipes Moabitárum: Wróciwszy się zastał Balaka stojącego przy całopaleniu swojem, i wszystkie książęta Moabitów:
7
assumptáque parábola sua, dixit: De Aram addúxit me Balac rex Moabitárum, de móntibus oriéntis: Veni, inquit, et máledic Iacob: própera, et detestáre Israel. I wziąwszy przypowieść swoję, rzekł: Z Aram przywiódł mię Balak król Moabitów z gór wschodnich: Pódź, prawi, a złorzecz Jakóbowi: spiesz się, a przeklinaj Izraela.
8
Quómodo maledícam, cui non maledíxit Deus? qua ratióne detéster, quem Dóminus non detestátur? Jako mam złorzeczyć, któremu nie złorzeczył Bóg? A jako mam przeklinać tego, którego Pan nie przeklina?
9
De summis silícibus vidébo eum, et de cóllibus considerábo illum. Pópulus solus habitábit, et inter gentes non reputábitur. Z najwyższych skał ujrzę go, a z pagórków oglądam go. Lud sam mieszkać będzie, a między narody nie będzie policzon.
10
Quis dinumeráre possit púlverem Iacob, et nosse númerum stirpis Israel? Moriátur ánima mea morte iustórum, et fiant novíssima mea horum simília. Kto przeliczyć może proch Jakóbów, i wiedzieć liczbę pokolenia Izraelowego? Niech umrze dusza moja śmiercią sprawiedliwych, a niech się staną ostatnie rzeczy moje tym podobne.
11
Dixítque Balac ad Bálaam: Quid est hoc quod agis? ut maledíceres inimícis meis vocávi te, et tu e contrário benedícis eis. I rzekł Balak do Balaama: Cóż to jest co czynisz? Abyś przeklinał nieprzyjacioły moje przyzwałem cię: a ty przeciwnym obyczajem błogosławisz im.
12
Cui ille respóndit: Num áliud possum loqui, nisi quod iússerit Dóminus? Któremu on odpowiedział: Azaż mogę co inszego mówić jedno co każe Pan?
13
Dixit ergo Balac: Veni mecum in álterum locum unde partem Israel vídeas, et totum vidére non possis: inde maledícito ei. Rzekł tedy Balak: Pódź ze mną na drugie miejsce, zkądbyś część Izraela ujrzał, a wszystkiego widzieć nie mógł: z tamtąd go przeklinaj.
14
Cumque duxísset eum in locum sublímem, super vérticem montis Phasga, ædificávit Bálaam septem aras, et impósitis supra vítulo atque aríete, A gdy go zawiódł na miejsce wysokie na wierzch góry Phasgi, zbudował Balaam siedm ołtarzów, i włożywszy na wierzch cielca i barana, i
15
dixit ad Balac: Sta hic iuxta holocáustum tuum, donec ego óbvius pergam. Rzekł do Balaka: Stój tu u całopalenia twego, aż ja naprzeciw pobieżę.
16
Cui cum Dóminus occurrísset, posuissétque verbum in ore eius, ait: Revértere ad Balac, et hæc loquéris ei. Któremu gdy Pan zaszedł, i włożył słowo w usta jego, rzekł: Wróć się do Balaka, a to mówić mu będziesz.
17
Revérsus invénit eum stantem iuxta holocáustum suum, et príncipes Moabitárum cum eo. Ad quem Balac: Quid, inquit, locútus est Dóminus? Wróciwszy się nalazł go stojącego u całopalenia swego, książęta Moabitów z nim. Do którego Balak: Co, prawi, mówił Pan?
18
At ille, assúmpta parábola sua, ait: Sta Balac, et auscúlta, audi fili Sephor: A on wziąwszy swą przypowieść rzekł: Stój Balaku, a słuchaj, słysz synu Sephorów:
19
Non est Deus quasi homo, ut mentiátur, nec ut fílius hóminis, ut mutétur. Dixit ergo, et non fáciet? locútus est, et non implébit? Nie jest Bóg jako człowiek, aby kłamał: ani jako syn człowieczy, żeby się odmieniał. Rzekł tedy a nie uczyni? mówił a nie wypełni?
20
Ad benedicéndum addúctus sum: benedictiónem prohibére non váleo. Ku błogosławieniu przywiedziony jestem, błogosławieństwa zabronić nie mogę.
21
Non est idólum in Iacob, nec vidétur simulácrum in Israel. Dóminus Deus eius cum eo est, et clangor victóriæ regis in illo. Niemasz bałwana w Jakóbie, ani widać wyobrażenia w Izraelu. Pan Bóg jego jest z nim, a trąbienie zwycięztwa królewskiego w nim.
22
Deus edúxit illum de Ægýpto, cuius fortitúdo símilis est rhinocerótis. Bóg wywiódł z Egiptu, którego moc podobna jest Rynocerotowi.
23
Non est augúrium in Iacob, nec divinátio in Israel: tempóribus suis dicétur Iacob et Israéli quid operátus sit Deus. Niemasz wieszczby w Jakóbie, ani wróżki w Izraelu. Czasów swoich będzie powiedziano Jakóbowi i Izraelowi, co Bóg uczynił.
24
Ecce pópulus ut leǽna consúrget, et quasi leo erigétur: non accubábit donec dévoret prædam, et occisórum sánguinem bibat. Oto lud jako lwica powstanie, a jako lew się podniesie: nie lęże, aż pożre korzyść, a krew pobitych wypije.
25
Dixítque Balac ad Bálaam: Nec maledícas ei, nec benedícas. I rzekł Balak cło Balaama: Ani go przeklinaj, ani go błogosław.
26
Et ille ait: Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperáret, hoc fácerem? A on odpowiedział: zamci nie mówił, że cokolwiek mi Bóg rozkaże, to uczynię?
27
Et ait Balac ad eum: Veni, et ducam te ad álium locum: si forte pláceat Deo ut inde maledícas eis. I rzekł Balak do niego: Pódź, a zawiodę cię na inne miejsce: Jeśli snadź podoba się Bogu, żebyś je ztamtąd przeklinał.
28
Cumque duxísset eum super vérticem montis Phogor, qui réspicit solitúdinem, A gdy go zawiódł na wierzch góry Phogor, która patrzy ku puszczy.
29
dixit ei Bálaam: Ædífica mihi hic septem aras, et para tótidem vítulos, eiusdémque númeri aríetes. Rzekł mu Balaam: Zbuduj mi tu siedm ołtarzów, a nagotuj tyleż cielców i tejże liczby baranów.
30
Fecit Balac ut Bálaam díxerat: imposuítque vítulos et aríetes per síngulas aras. Uczynił Balak, jako rzekł Balaam. I włożył cielce i barany na każdy ołtarz.
24
1
Cumque vidísset Bálaam quod placéret Dómino ut benedíceret Israéli, nequáquam ábiit ut ante perréxerat, ut augúrium quǽreret: sed dírigens contra desértum vultum suum, I gdy obaczył Balaam, że się podobało Panu, aby błogosławił Izraela, żadną miarą nie wychodził jako przedtem chodził szukać wieszczby: ale obróciwszy twarz swoję ku puszczy,
2
et élevans óculos, vidit Israel in tentóriis commorántem per tribus suas: et irruénte in se Spíritu Dei, I podniósszy oczy, ujrzał Izraela w namieciech mieszkającego według pokolenia jego: i gdy napadł nań duch Boży,
3
assúmpta parábola, ait: Dixit Bálaam fílius Beor: dixit homo, cuius obturátus est óculus: Wziąwszy przypowieść mówił: Rzekł Balaam syn Beor: rzekł człowiek, którego oko jest zatkane:
4
dixit audítor sermónum Dei, qui visiónem Omnipoténtis intúitus est, qui cadit, et sic aperiúntur óculi eius: Rzekł słuchacz powieści Bożych: który widzenie wszechmogącego widział, który upada, i tak się otwierają oczy jego:
5
Quam pulchra tabernácula tua Iacob, et tentória tua Israel! Jako piękne przybytki twoje Jakóbie, i namioty twoje Izraelu!
6
Ut valles nemorósæ, ut horti iuxta flúvios irrígui, ut tabernácula quæ fixit Dóminus, quasi cedri prope aquas. Jako niziny gaiste, jako sady przy rzekach wilgotne, jako namioty, które postawił Pan, jako cedry przy wodach.
7
Fluet aqua de sítula eius, et semen illíus erit in aquas multas. Tollétur propter Agag, rex eius, et auferétur regnum illíus. Popłynie woda z wiadra jego, a nasienie jego będzie w wody wielkie. Będzie wzięt dla Agaga król jego, i odjęte będzie królestwo jego.
8
Deus edúxit illum de Ægýpto, cuius fortitúdo símilis est rhinocerótis. Devorábunt gentes hostes illíus, ossáque eórum confríngent, et perforábunt sagíttis. Bóg wywiódł go z Egiptu, którego moc podobna jest Rynocerotowej: Pożrą narody nieprzyjaciele jego, a kości ich połamią, i podziurawią strzałami.
9
Accubans dormívit ut leo, et quasi leǽna, quam suscitáre nullus audébit. Qui benedíxerit tibi, erit et ipse benedíctus: qui maledíxerit, in maledictióne reputábitur. Położywszy się spał jako lew, i jako lwica, której żaden obudzić nie będzie śmiał. Któryć będzie błogosławił, będzie i sam błogosławiony: kto będzie złorzeczył, w złorzeczeństwie poczytan będzie.
10
Iratúsque Balac contra Bálaam, complósis mánibus ait: Ad maledicéndum inimícis meis vocávi te, quibus e contrário tértio benedixísti: I rozgniewawszy się Balak na Balaama, klasnąwszy rękoma mówił: na złorzeczenie nieprzyjaciołom moim przyzwałem cię: którym przeciwnym obyczajem błogosławiłeś po trzecie.
11
revértere ad locum tuum. Decréveram quidem magnífice honoráre te, sed Dóminus privávit te honóre dispósito. Wróć się na miejsce twoje. Postanowiłem wprawdzie uczcić cię znamienicie, ale cię Pan zbawił nagotowanej czci.
12
Respóndit Bálaam ad Balac: Nonne núntiis tuis, quos misísti ad me, dixi: Odpowiedział Balaam do Balaka: Azam posłom twoim, któreś do mnie posłał nie mówił:
13
Si déderit mihi Balac plenam domum suam argénti et auri, non pótero præteríre sermónem Dómini Dei mei, ut vel boni quid vel mali próferam ex corde meo: sed quidquid Dóminus díxerit, hoc loquar? By mi dał Balak pełen dom swój srebra i złota, nie mogę przestąpić słowa Pana Boga mego, abym co dobrego abo złego miał mówić z serca swego: ale cokolwiek Pan rzecze to mówić będę?
14
Verúmtamen pergens ad pópulum meum, dabo consílium, quid pópulus tuus pópulo huic fáciat extrémo témpore. Wszakże wracając się do ludu mego, dam radę co twój lud uczyni temu ludowi czasu ostatecznego.
15
Sumpta ígitur parábola, rursum ait: Dixit Bálaam fílius Beor: dixit homo, cuius obturátus est óculus: Wziąwszy tedy przypowieść znowu mówił: Rzekł Balaam syn Beor, rzekł człowiek, którego oko jest zatkane:
16
dixit audítor sermónum Dei, qui novit doctrínam Altíssimi, et visiónes Omnipoténtis videt, qui cadens apértos habet óculos. Rzekł słuchacz powieści Bożych, który zna naukę Nawyższego, i widzenia Wszechmocnego widzi, który upadając ma oczy otworzone.
17
Vidébo eum, sed non modo: intuébor illum, sed non prope. Oriétur stella ex Iacob, et consúrget virga de Israel: et percútiet duces Moab, vastabítque omnes fílios Seth. Ujrzę go, ale nie teraz: oglądam go, ale nie zblizka. WZNIDZ1E GWIAZDA z Jakóba, i powstanie laska z Izraela, i pobije książęta Moab, i spustoszy wszystkie syny Seth.
18
Et erit Idumǽa posséssio eius: heréditas Seir cedet inimícis suis: Israel vero fórtiter aget. I będzie Idumea dzierżawa jego: dziedzictwo Seir dostanie się nieprzyjaciołom jego: lecz Izrael mężnie sobie będzie poczynał.
19
De Iacob erit qui dominétur, et perdat relíquias civitátis. Z Jakóba będzie, któryby panował, i wytracił ostatki miasta.
20
Cumque vidísset Amalec, assúmens parábolam, ait: Princípium géntium Amalec, cuius extréma perdéntur. A gdy ujrzał Amaleka, wziąwszy przypowieść rzekł: Początek narodów Amalek, którego ostatki zagubione będą.
21
Vidit quoque Cinǽum: et assúmpta parábola, ait: Robústum quidem est habitáculum tuum: sed si in petra posúeris nidum tuum, Ujrzał też Cynejczyka: i wziąwszy przypowieść rzekł: Mocneć wprawdzie jest mieszkanie twoje, ale choćbyś położył na skale gniazdo twe.
22
et fúeris eléctus de stirpe Cin, quámdiu póteris permanére? Assur enim cápiet te. A byłbyś wybrany z narodu Cynowego, pókiż będziesz mógł wytrwać? Assur cię bowiem pojma.
23
Assumptáque parábola íterum locútus est: Heu, quis victúrus est, quando ista fáciet Deus? I wziąwszy przypowieść zasię mówił: Ach, kto będzie żyw, gdy to Bóg uczyni?
24
Vénient in triéribus de Itália: superábunt Assýrios, vastabúntque Hebrǽos, et ad extrémum étiam ipsi períbunt. Przypłyną w galerach ze Włoch, zwyciężą Assyryjczyki, i zburzą Hebrejczyki, a na ostatek i sami zginą.
25
Surrexítque Bálaam, et revérsus est in locum suum: Balac quoque via, qua vénerat, rédiit. I wstał Balaam, i wrócił się na miejsce swoje: Balak się też drogą, którą był przyjachał wrócił.
25
1
Morabátur autem eo témpore Israel in Settim, et fornicátus est pópulus cum filiábus Moab, A Izrael mieszkał na ten czas w Setim, i cudzołożył lud z córkami Moab,
2
quæ vocavérunt eos ad sacrifícia sua. At illi comedérunt et adoravérunt deos eárum. Które wezwały ich na ofiary swoje. A oni jedli i kłaniali się Bogom ich.
3
Initiatúsque est Israel Beélphegor: et irátus Dóminus, I poświecony jest Izrael Beelphegorowi: a rozgniewawszy się Pan,
4
ait ad Móysen: Tolle cunctos príncipes pópuli, et suspénde eos contra solem in patíbulis, ut avertátur furor meus ab Israel. Rzekł do Mojżesza: Weźmi wszystkie książęta ludu, a powieś je przeciw słońcu na szubienicach, aby się odwrócił gniew mój od Izraela.
5
Dixítque Móyses ad iúdices Israel: Occídat unusquísque próximos suos, qui initiáti sunt Beélphegor. I rzekł Mojżesz do Sędziów Izraelskich: Zabij każdy bliźnie swe, którzy są poświęceni do Beelphegora.
6
Et ecce unus de fíliis Israel intrávit coram frátribus suis ad scortum Madianítidem, vidénte Móyse, et omni turba filiórum Israel, qui flebant ante fores tabernáculi. A oto jeden z synów Izraelowych wszedł przed bracią swą do nierządnice Madianitki, przed oczyma Mojżeszowymi i wszystkiej rzeszej Izraelowej, którzy płakali u drzwi przybytku.
7
Quod cum vidísset Phínees fílius Eleázari fílii Aaron sacerdótis, surréxit de médio multitúdinis, et arrépto pugióne, Co gdy usłyszał Phinees syn Eleazara, syna Aaronowego kapłana, wstał z pośrodku zgromadzenia, a porwawszy puginał,
8
ingréssus est post virum Israelítem in lupánar, et perfódit ambos simul, virum scílicet et mulíerem in locis genitálibus. Cessavítque plaga a fíliis Israel: Wszedł za onym mężem Izraelskim do nierządnego gmachu, i przebił oboje zaraz, to jest męża i niewiastę przez skryte miejsca.
9
et occísi sunt vigínti quátuor míllia hóminum. I ustała plaga od synów Izraelowych:
10
Dixítque Dóminus ad Móysen: A pobito ich dwadzieścia i cztery tysiące ludzi. I rzekł Pan do Mojżesza:
11
Phínees fílius Eleázari fílii Aaron sacerdótis avértit iram meam a fíliis Israel: quia zelo meo commótus est contra eos, ut non ipse delérem fílios Israel in zelo meo. Phinees syn Eleazara, syna Aaronowego kapłana, odwrócił gniew mój od synów Izraelowych: iż zapalczywością moją wzruszył się przeciwko im, abych ja sam nie wytracił synów Izraelowych w zapalczywości mojej.
12
Idcírco lóquere ad eum: Ecce do ei pacem fœ́deris mei, Przetoż mów do niego: Oto daję mu pokój przymierza mego,
13
et erit tam ipsi quam sémini eius pactum sacerdótii sempitérnum: quia zelátus est pro Deo suo, et expiávit scelus filiórum Israel. A będzie tak jemu jako i nasieniu jego przymierze kapłaństwa wieczne, iż się zapalił za Boga swego, i oczyścił złość synów Izraelowych.
14
Erat autem nomen viri Israelítæ, qui occísus est cum Madianítide, Zambri fílius Salu, dux de cognatióne et tribu Simeónis. A było imię męża Izraelskiego, który zabit jest z Madianitką, Zambry syn Salu, książę z rodzaju i z pokolenia Simeonowego.
15
Porro múlier Madianítis, quæ páriter interfécta est, vocabátur Cozbi fília Sur príncipis nobilíssimi Madianitárum. A niewiastę Madianitkę, która pospołu zabita jest, zwano Kozbi, córka Sur książęcia zacnego Madiańskiego:
16
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
17
Hostes vos séntiant Madianítæ, et percútite eos: Nieprzyjacielmi was niech poczują Madianitowie, a pobijcie je:
18
quia et ipsi hostíliter egérunt contra vos, et decepére insídiis per idólum Phogor, et Cozbi fíliam ducis Mádian sorórem suam, quæ percússa est in die plagæ pro sacrilégio Phogor. Ponieważ i oni nieprzyjacielskie przeciwko wam uczynili, i oszukali zdradą przez bałwana Phogor, i Kozbi córkę książęcia Madiańskiego siostrę swą, która zabita jest w dzień kaźni dla świętokrajstwa Phogor.
26
1
Postquam noxiórum sanguis effúsus est, dixit Dóminus ad Móysen et Eleázarum fílium Aaron sacerdótem: Potem jako krew winnych wylana jest, rzekł Pan do Mojżesza i Eleazara syna Aaronowego kapłana:
2
Numeráte omnem summam filiórum Israel a vigínti annis et supra, per domos et cognatiónes suas, cunctos, qui possunt ad bella procédere. Policzcie wszystek poczet synów Izraelowych od dwudziestu lat, i wyżej, według domów i rodzajów ich wszystkich, którzy mogą wychodzić na wojnę.
3
Locúti sunt ítaque Móyses et Eleázar sacérdos, in campéstribus Moab super Iordánem contra Iéricho, ad eos, qui erant Mówili tedy Mojżesz i Eleazar kapłan na polu Moab nad Jordanem przeciw Jerychu, do tych, którzy byli.
4
a vigínti annis et supra, sicut Dóminus imperáverat, quorum iste est númerus: Od dwudziestu lat i wyżej, jako Pan był rozkazał. Których ta jest liczba:
5
Ruben primogénitus Israel: huius fílius, Henoch, a quo família Henochitárum: et Phallu, a quo família Phalluitárum: Ruben pierworodny Izraelów, tego syn Henoch, od którego dom Henochitów: i Phallu, od którego dom Phalluitów:
6
et Hesron, a quo família Hesronitárum: et Charmi, a quo família Charmitárum. I Hesron, od którego dom Hesronitów: i Charmi, od którego dom Charmitów.
7
Hæ sunt famíliæ de stirpe Ruben: quarum númerus invéntus est quadragínta tria míllia, et septingénti trigínta. Te są domy z pokolenia Ruben: których pocztu nalazło się czterdzieści trzy tysiące, i siedm set trzydzieści.
8
Fílius Phallu, Eliab: Syn Phallu Eliab.
9
huius fílii, Námuel et Dathan et Abiron: isti sunt Dathan et Abiron príncipes pópuli, qui surrexérunt contra Móysen et Aaron in seditióne Core, quando advérsus Dóminum rebellavérunt: Tego synowie Namuel, i Dathan, i Abiron. Ci są Dathan i Abiron przedniejszy z ludu, którzy powstali przeciw Mojżeszowi i Aaronowi w rozruchu Korego, kiedy się byli zbuntowali przeciw Panu:
10
et apériens terra os suum devorávit Core, moriéntibus plúrimis, quando combússit ignis ducéntos quinquagínta viros. Et factum est grande miráculum, A otworzywszy się ziemia pożarła Korego, i wiele ich pomarło, kiedy spalił ogień dwieście pięćdziesiąt mężów. I stał się wielki cud,
11
ut, Core pereúnte, fílii illíus non perírent. Że gdy Kore ginął, synowie jego nie poginęli.
12
Fílii Símeon per cognatiónes suas: Námuel, ab hoc família Namuelitárum: Iamin, ab hoc família Iaminitárum: Iachin, ab hoc família Iachinitárum: Synowie Symeon według rodzajów swoich: Namuel, od tego dom Namuelitów: Jamin, od tego dom Jaminitów: Jachin, od tego dom Jachinitów:
13
Zare, ab hoc família Zareitárum: Saul, ab hoc família Saulitárum. Zare, od tego dom Zareitów: Saul, od tego dom Saulitów.
14
Hæ sunt famíliæ de stirpe Símeon, quarum omnis númerus fuit vigínti duo míllia ducénti. Te są domy z pokolenia Simeon, których wszystek poczet był dwadzieścia, dwa tysiąca, dwieście.
15
Fílii Gad per cognatiónes suas: Sephon, ab hoc família Sephonitárum: Aggi, ab hoc família Aggitárum: Suni, ab hoc família Sunitárum: Synowie Gad, wedle rodzajów swoich: Sephon, od tego dom Sephonitów: Aggi, od tego dom Aggitów: Suni, od tego dom Sunitów:
16
Ozni, ab hoc família Oznitárum: Her, ab hoc família Heritárum: Ozni, od tego dom Oznitów: Her, od tego dom Heritów:
17
Arod, ab hoc família Aroditárum: Ariel, ab hoc família Arielitárum. Arod, od tego dom Aroditów: Ariel, od tego dom Arielitów:
18
Istæ sunt famíliæ Gad, quarum omnis númerus fuit quadragínta míllia quingénti. Te są domy Gad, których wszystek poczet był czterdzieści tysięcy, pięćset.
19
Fílii Iuda, Her, et Onan, qui ambo mórtui sunt in terra Chánaan. Synowie Juda, Her i Onan, którzy oba umarli w ziemi Chananejskiej:
20
Fuerúntque fílii Iuda per cognatiónes suas: Sela, a quo família Selaitárum: Phares, a quo família Pharesitárum: Zare, a quo família Zareitárum. A byli synowie Judowi według rodzajów swych. Sela, od którego dom Selaitów: Pliares, od którego dom Pharesytów: Zare, od którego dom Zareitów.
21
Porro fílii Phares: Hesron, a quo família Hesronitárum: et Hamul, a quo família Hamulitárum. Zaś synowie Pharesowi: Hesron, od którego dom Hesronitów: i Hamul, od którego dom Hamulitów.
22
Istæ sunt famíliæ Iuda, quarum omnis númerus fuit septuagínta sex míllia quingénti. Te są domy Judowe: których wszystek poczet był siedmdziesiąt sześć tysięcy, pięćset:
23
Fílii Issachar per cognatiónes suas: Thola, a quo família Tholaitárum: Phua, a quo família Phuaitárum: Synowie Issachar według rodzajów swoich: Thola, od którego dom Tholaitów: Phua, od którego dom Phuaitów:
24
Iasub, a quo família Iasubitárum: Semran, a quo família Semranitárum. Jasub, od którego dom Jasubitów: Semran, od którego dom Semranitów.
25
Hæ sunt cognatiónes Issachar, quarum númerus fuit sexagínta quátuor míllia trecénti. Te są rodzaje Issachar, których poczet był sześćdziesiąt cztery tysiące, trzysta.
26
Fílii Zábulon per cognatiónes suas: Sared, a quo família Sareditárum: Elon, a quo família Elonitárum: Ialel, a quo família Ialelitárum. Synowie Zabulon wedle rodzajów ich: Sared, od którego dom Sareditów: Elon, od którego dom Elonitów: Jalel, od którego dom Jalelitów.
27
Hæ sunt cognatiónes Zábulon, quarum númerus fuit sexagínta míllia quingénti. Te są rodzaje Zabulon, których poczet był sześćdziesiąt tysięcy pięćset.
28
Fílii Ioseph per cognatiónes suas, Manásse et Ephraim. Synowie Józefowi według rodzajów swoich: Manasse i Ephraim.
29
De Manásse ortus est Machir, a quo família Machiritárum. Machir génuit Gálaad, a quo família Galaaditárum. Z Manasse poszedł Machir, od którego dom Machiritów. Machir zrodził Galaada, od którego dom Galaaditów.
30
Gálaad hábuit fílios: Iezer, a quo família Iezeritárum: et Helec, a quo família Helecitárum: Galaad miał syny: Jezer, od którego dom Jezerytów: i Helek, od którego dom Helekitów:
31
et Asriel, a quo família Asrielitárum: et Sechem, a quo família Sechemitárum: I Asriel, od którego dom Asrielitów: i Sechem, od którego dom Sechemitów:
32
et Semída, a quo família Semidaitárum: et Hepher, a quo família Hepheritárum. I Semida, od którego dom Semidaitów: i Hepher, od którego dom Hepheritów.
33
Fuit autem Hepher pater Sálphaad, qui fílios non habébat, sed tantum fílias, quarum ista sunt nómina: Máala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa. A był Hepher ociec Salphaadów, który nie miał synów, ale tylko córki, których te są imiona: Maala i Noa, i Hegla, i Melcha i Thersa.
34
Hæ sunt famíliæ Manásse, et númerus eárum quinquagínta duo míllia septingénti. Te są familie Manasse: a poczet ich, pięćdziesiąt dwa tysiąca, siedmset.
35
Fílii autem Ephraim per cognatiónes suas fuérunt hi: Súthala, a quo família Suthalaitárum: Becher, a quo família Becheritárum: Thehen, a quo família Thehenitárum. A synowie Ephraim według rodzajów ich ci byli: Suthala, od którego dom Suthalaitów: Becher, od którego dom Becheritow: Tehen, od którego dom Tehenitów:
36
Porro fílius Súthala fuit Heran, a quo família Heranitárum. A syn Suthala był Heran, od którego dom Heranitów.
37
Hæ sunt cognatiónes filiórum Ephraim, quarum númerus fuit trigínta duo míllia quingénti. Te są rodzaje synów Ephraimowych, których poczet był trzydzieści dwa tysiąca, pięćset.
38
Isti sunt fílii Ioseph per famílias suas. Fílii Béniamin in cognatiónibus suis: Bela, a quo família Belaitárum: Asbel, a quo família Asbelitárum: Ahiram, a quo família Ahiramitárum: Ci są synowie Józefowi, według domów ich. Synowie Bemaminowi w rodzajach ich: Bela, od którego dom Belaitów: Asbel, od którego dom Asbelitów: Achiram, od którego dom Achiramitów:
39
Supham, a quo família Suphamitárum: Hupham, a quo família Huphamitárum. Supham, od którego dom Suphamitów: Hupham, od którego dom Huphamitów:
40
Fílii Bela: Hered, et Nóeman. De Hered, família Hereditárum: de Nóeman, família Noemanitárum. Synowie Bela, Heret i Noeman. Od Hereda dom Hereditów: od Noeman, dom Noemanitów.
41
Hi sunt fílii Béniamin per cognatiónes suas, quorum númerus fuit quadragínta quinque míllia sexcénti. Ci są synowie Beniaminowi wedle rodzajów swoich, których poczet był czterdzieści pięć tysięcy, sześćset.
42
Fílii Dan per cognatiónes suas: Suham, a quo família Suhamitárum. Hæ sunt cognatiónes Dan per famílias suas. Synowie Dan według rodzajów swoich: Suham, od którego dom Suhamitów: te są rodzaje Dan według domów ich.
43
Omnes fuére Suhamítæ, quorum númerus erat sexagínta quátuor míllia quadringénti. Wszyscy byli Suhamitowie: których poczet był sześćdziesiąt, cztery tysiące, czterysta,
44
Fílii Aser per cognatiónes suas: Iemna, a quo família Iemnaitárum: Iéssui, a quo família Iessuitárum: Brie, a quo família Brieitárum. Synowie Aser według rodzajów swych: Jemna, od którego dom Jemnaitów: Jessui, od którego dom Jessuitów: Brie, od którego dom Brieitów.
45
Fílii Brie: Heber, a quo família Heberitárum: et Mélchiel, a quo família Melchielitárum. Synowie Brie: Heber, od którego dom Heberitów: i Melchiel, od którego dom Melchielitów.
46
Nomen autem fíliæ Aser fuit Sara. A imię córki Aser była Sara.
47
Hæ cognatiónes filiórum Aser, et númerus eórum quinquagínta tria míllia quadringénti. Te są rodzaje synów Aserowych: a poczet ich pięćdziesiąt, trzy tysiące, czterysta.
48
Fílii Néphthali per cognatiónes suas: Iésiel, a quo família Iesielitárum: Guni, a quo família Gunitárum: Synowie Nephtali według rodzajów ich: Jesiel, od którego dom Jesielitów: Guni, od którego dom Gunitów:
49
Ieser, a quo família Ieseritárum: Sellem, a quo família Sellemitárum. Jeser, od którego dom Jeseritów: Selem, od którego dom Selemitów.
50
Hæ sunt cognatiónes filiórum Néphthali per famílias suas: quorum númerus quadragínta quinque míllia quadringénti. Te są rodzaje synów Nephtali według domów sweich, których poczet czterdzieści pięć tysięcy, czterysta.
51
Ista est summa filiórum Israel, qui recensíti sunt, sexcénta míllia, et mille septingénti trigínta. Ta jest summa synów Izraelowych, którzy policzeni są sześćset tysięcy, tysiąc, siedmset, trzydzieści.
52
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
53
Istis dividétur terra iuxta númerum vocabulórum in possessiónes suas. Tym podzielona będzie ziemia według liczby imion, w osiadłościach ich.
54
Plúribus maiórem partem dabis, et paucióribus minórem: síngulis, sicut nunc recensíti sunt, tradétur posséssio: Których będzie więcej, większą część dasz, a których mniej, mniejszą: każdemu jako teraz policzeni są będzie dana osiadłość:
55
ita dumtáxat ut sors terram tríbubus dívidat et famíliis. Wszakoż tak aby los ziemię dzielił pokoleniom i familiom:
56
Quidquid sorte contígerit, hoc vel plures accípiant, vel paucióres. Cokolwiek losem przypadnie, to niechaj weźmie abo więtsza liczba abo mniejsza.
57
Hic quoque est númerus filiórum Levi per famílias suas: Gerson, a quo família Gersonitárum: Caath, a quo família Caathitárum: Merári, a quo família Meraritárum. Ten też jest poczet synów Lewi według domów swoich: Gerson, od którego dom Gersonitów: Kaath, od którego dom Kaathitów: Merari, od którego dom Meraritów.
58
Hæ sunt famíliæ Levi: Família Lobni, família Hebróni, família Móholi, família Musi, família Core. At vero Caath génuit Amram: Te są domy Lewi: Dom Lobni, dom Hebroni, dom Moholi, dom Musi, dom Kore. Lecz Kaath zrodził Amram:
59
qui hábuit uxórem Ióchabed fíliam Levi, quæ nata est ei in Ægýpto. Hæc génuit Amram viro suo fílios, Aaron et Móysen, et Maríam sorórem eórum. Który miał żonę Jochabed córkę Lewi, która mu się urodziła w Egiptcie. Ta urodziła Amram mężowi swemu syny, Aarona, i Mojżesza, i Maryą siostrę ich.
60
De Aaron orti sunt Nadab et Abiu, et Eleázar et Ithamar: Z Aarona poszli Nadab, i Abiu i Eleazar, i Ithamar:
61
quorum Nadab et Abiu mórtui sunt, cum obtulíssent ignem aliénum coram Dómino. Z których Nadab, i Abiu pomarli, gdy ofiarowali ogień obcy przed Panem.
62
Fuerúntque omnes, qui numeráti sunt, vigínti tria míllia géneris masculíni ab uno mense et supra: quia non sunt recensíti inter fílios Israel, nec eis cum céteris data posséssio est. A było wszystkich, którzy są policzeni dwadzieścia trzy tysiące mężczyzny od jednego miesiąca i wyżej: bo ich nie liczono między syny Izraelowymi, ani im z drugimi dano osiadłości.
63
Hic est númerus filiórum Israel, qui descrípti sunt a Móyse et Eleázaro sacerdóte, in campéstribus Moab supra Iordánem contra Iéricho: Ten jest poczet synów Izraelowych, którzy są popisani od Mojżesza i Eleazara kapłana na polach Moab nad Jordanem przeciw Jerychowi.
64
inter quos, nullus fuit eórum, qui ante numeráti sunt a Móyse et Aaron in desérto Sínai. Między którymi nie był żaden z tych, którzy przedtem policzeni byli od Mojżesza i Aarona na puszczy Sinai.
65
Prædíxerat enim Dóminus, quod omnes moreréntur in solitúdine. Nullúsque remánsit ex eis, nisi Caleb fílius Iéphone, et Iósue fílius Nun. Abowiem im był Pan przepowiedział, że wszyscy mieli pomrzeć na puszczy. I żadnego z nich nie zostało, jedno Kaleb syn Jephone, a Jozue syn Nun.
27
1
Accessérunt autem fíliæ Sálphaad, fílii Hepher, fílii Gálaad, fílii Machir, fílii Manásse, qui fuit fílius Ioseph: quarum sunt nómina, Máala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa. I przyszły córki Salphaad syna Hepher, syna Galaad, syna Machir, syna Manasse, który był synem Józefowym: których są imiona: Maala, i Noa, i Hegla, i Melcha, i Thersa.
2
Steterúntque coram Móyse et Eleázaro sacerdóte et cunctis princípibus pópuli ad óstium tabernáculi fœ́deris, atque dixérunt: I stanęły przed Mojżeszem i Eleazarem kapłanem i przede wszemi ksiażęty ludu, u drzwi przybytku przymierza, i rzekły:
3
Pater noster mórtuus est in desérto, nec fuit in seditióne, quæ concitáta est contra Dóminum sub Core, sed in peccáto suo mórtuus est: hic non hábuit mares fílios. Cur tóllitur nomen illíus de família sua, quia non hábuit fílium? Date nobis possessiónem inter cognátos patris nostri. Ociec nasz umarł na puszczy, a nie był w rozruchu, który się wzburzył przeciw Panu za Korego, ale w swym grzechu umarł: ten nie miał mężczyzny synów, przecz ginie imię jego z domu jego, przeto że nie miał syna? Dajcie nam imienie między krewnymi ojca naszego.
4
Retulítque Móyses causam eárum ad iudícium Dómini. I odniósł Mojżesz sprawę ich do sądu Pańskiego,
5
Qui dixit ad eum: Który rzekł do niego:
6
Iustam rem póstulant fíliæ Sálphaad: da eis possessiónem inter cognátos patris sui, et ei in hereditátem succédant. Słusznej rzeczy żądają córki Salphaad: daj im imienie między krewnymi ojca ich, a niechaj po nim na dziedzictwo nastąpią.
7
Ad fílios autem Israel loquéris hæc: A do synów Izraelowych to mówić będziesz:
8
Homo cum mórtuus fúerit absque fílio, ad fíliam eius transíbit heréditas. Człowiek, gdy umrze bez syna, na córkę spadnie dziedzictwo:
9
Si fíliam non habúerit, habébit successóres fratres suos. Jeśli córki nie miał, będzie miał potomki bracią swą.
10
Quod si et fratres non fúerint, dábitis hereditátem frátribus patris eius. A jeśliby i braciej nie było, dacie dziedzictwo braciej ojca jego.
11
Sin autem nec pátruos habúerit, dábitur heréditas his, qui ei próximi sunt. Erítque hoc fíliis Israel sanctum lege perpétua, sicut præcépit Dóminus Móysi. A jeśliby ani stryjów miał: dano będzie dziedzictwo tym, którzy mu są nabliższy. I będzie to synom Izraelowym święte wieczną ustawą, jako przykazał Pan Mojżeszowi:
12
Dixit quoque Dóminus ad Móysen: Ascénde in montem istum Abarim, et contempláre inde terram, quam datúrus sum fíliis Israel. Rzekł też Pan do Mojżesza: Wstąp na tę górę Abarim, a oglądaj ztamtąd ziemię, którą dam synom Izraelowym.
13
Cumque víderis eam, ibis et tu ad pópulum tuum, sicut ivit frater tuus Aaron: A gdy ją oglądasz, pójdziesz i ty do ludu twego, jako brat twój Aaron:
14
quia offendístis me in desérto Sin in contradictióne multitúdinis, nec sanctificáre me voluístis coram ea super aquas: hæ sunt aquæ contradictiónis in Cades desérti Sin. Żeście mię obrazili na puszczy Sin w przeciwieństwie pospólstwa, aniście mię chcieli poświęcić przed nim nad wodami. Te są wody przeciwieństwa w Kades pustynie Sin.
15
Cui respóndit Móyses: Któremu odpowiedział Mojżesz:
16
Provídeat Dóminus Deus spirítuum omnis carnis, hóminem, qui sit super multitúdinem hanc: Niech opatrzy Pan Bóg duchów wszego ciała, człowieka, któryby był nad tem zgromadzeniem:
17
et possit exíre et intráre ante eos, et edúcere eos vel introdúcere: ne sit pópulus Dómini sicut oves absque pastóre. I mógłby wychodzić i wchodzić przed nimi, a wywodzić je abo wprowadzać: aby lud Pański nie był jako owce bez pasterza.
18
Dixítque Dóminus ad eum: Tolle Iósue fílium Nun, virum in quo est Spíritus, et pone manum tuam super eum. I rzekł Pan do niego: Weźmij Jozuego syna Nun, męża, w którym jest Duch, i włóż rękę twoję nań.
19
Qui stabit coram Eleázaro sacerdóte et omni multitúdine: Który stanie przed Eleazarem kapłanem i przede wszystkiem mnóstwem:
20
et dabis ei præcépta cunctis vidéntibus, et partem glóriæ tuæ, ut áudiat eum omnis synagóga filiórum Israel. I dasz mu przykazania przed oczyma wszystkich i część chwały twojej, aby go słuchało wszystko zgromadzenie synów Izraelowych.
21
Pro hoc, si quid agéndum erit, Eleázar sacérdos cónsulet Dóminum. Ad verbum eius egrediétur et ingrediétur ipse, et omnes fílii Israel cum eo, et cétera multitúdo. Za niego, jeśli co przyjdzie czynić, Eleazar kapłan będzie się radził Pana. Na słowo jego będzie wychodził i wchodził on, i wszyscy synowie Izraelowi z nim i insze mnóstwo.
22
Fecit Móyses ut præcéperat Dóminus: cumque tulísset Iósue, státuit eum coram Eleázaro sacerdóte et omni frequéntia pópuli. Uczynił Mojżesz jako był Pan rozkazał. I wziąwszy Jozuego, postawił go przed Eleazarem kapłanem, i przed wszystkiem mnóstwem ludu.
23
Et impósitis cápiti eius mánibus, cuncta replicávit quæ mandáverat Dóminus. A włożywszy ręce na głowę jego, wszystko powtórzył co był Pan rozkazał.
28
1
Dixit quoque Dóminus ad Móysen: Rzekł też Pan do Mojżesza:
2
Prǽcipe fíliis Israel, et dices ad eos: Oblatiónem meam et panes, et incénsum odóris suavíssimi offérte per témpora sua. Rozkaż synom Izraelowym i rzeczesz do nich: Obiatę moję i chleby, i zapał wonności przewdzięcznej ofiarujcie wedle czasów swoich.
3
Hæc sunt sacrifícia quæ offérre debétis: agnos annículos immaculátos duos quotídie in holocáustum sempitérnum: Te są ofiary, które ofiarować macie: Baranki roczne niepokalane dwa na każdy dzień na całopalenie wieczne:
4
unum offerétis mane, et álterum ad vésperum: Jednego ofiarujcie rano, a drugiego pod wieczór:
5
décimam partem ephi símilæ, quæ conspérsa sit óleo puríssimo, et hábeat quartam partem hin. Dziesiątą część Ephy białej mąki któraby rozczyniona była oliwą przeczystą, i miała czwartą część hin.
6
Holocáustum iuge est quod obtulístis in monte Sínai in odórem suavíssimum incénsi Dómini. Całopalenie ustawiczne jest, któreście ofiarowali na górze Sinai na wonność przewdzięczną zapału Pańskiego.
7
Et libábitis vini quartam partem hin per agnos síngulos in sanctuário Dómini. A ofiarujecie wina czwartą część hin do każdego baranka w świątnicy Pańskiej,
8
Alterúmque agnum simíliter offerétis ad vésperam iuxta omnem ritum sacrifícii matutíni, et libamentórum eius, oblatiónem suavíssimi odóris Dómino. I drugiego baranka takież ofiarujecie ku wieczoru wedle wszystkiego porządku ofiary ranej i mokrych ofiar jej obiatę przewdzięcznej wonności Panu.
9
Die autem sábbati offerétis duos agnos annículos immaculátos, et duas décimas símilæ óleo conspérsæ in sacrifício, et liba Ale w dzień sobotni ofiarujcie dwu baranków rocznych niepokalanych, i dwie dziesiąte części białej mąki oliwą rozczynionej na ofiarę i mokre ofiary.
10
quæ rite fundúntur per síngula sábbata in holocáustum sempitérnum. Które porządnie wylewają na każdą sobotę na całopalenie wieczne.
11
In caléndis autem offerétis holocáustum Dómino, vítulos de arménto duos, aríetem unum, agnos annículos septem immaculátos, A pierwszego dnia księżyca ofiarujecie całopalenie Panu cielców z stada dwu, barana jednego, baranków rocznych siedm niepokalanych,
12
et tres décimas símilæ óleo conspérsæ in sacrifício per síngulos vítulos: et duas décimas símilæ óleo conspérsæ per síngulos aríetes: I trzy dziesiąte części białej mąki oliwą zaczynionej na ofiarę do cielca każdego: i dwie dziesiąte części białej mąki oliwą rozczynionej do każdego barana:
13
et décimam décimæ símilæ ex óleo in sacrifício per agnos síngulos: holocáustum suavíssimi odóris atque incénsi est Dómino. A dziesiątą część dziesiątej części białej mąki z oliwy na ofiarę do każdego baranka. Całopalenie przewdzięcznej wonności i zapału jest Panu.
14
Libaménta autem vini, quæ per síngulas fundénda sunt víctimas, ista erunt: média pars hin per síngulos vítulos, tértia per aríetem, quarta per agnum. Hoc erit holocáustum per omnes menses, qui sibi anno verténte succédunt. A mokre ofiary wina, które przy każdej ofierze mają być wylewane, te będą: Połowica hin do każdego cielca, trzecia część przy baranie, czwarta przy baranku. To będzie całopalenie przez wszystkie miesiące, które w obrocie rocznym po sobie następują,
15
Hircus quoque offerétur Dómino pro peccátis in holocáustum sempitérnum cum libaméntis suis. Kozioł też ofiarowan będzie Panu za grzechy na całopalenie wieczne z mokremi ofiarami jego.
16
Mense autem primo, quartadécima die mensis, Phase Dómini erit, A miesiąca pierwszego, czternastego dnia miesiąca, Phase Pańskie będzie,
17
et quintadécima die solémnitas: septem diébus vescéntur ázymis. A piętnastego dnia uroczyste święto: siedm dni przaśniki jeść będą.
18
Quarum dies prima venerábilis et sancta erit: omne opus servíle non faciétis in ea. Z których dzień pierwszy chwalebny i święty będzie: wszelkiej roboty służebniczej weń robić nie będziecie.
19
Offeretísque incénsum holocáustum Dómino, vítulos de arménto duos, aríetem unum, agnos annículos immaculátos septem: I ofiarujecie zapał całopalenie Panu, cielców z stada dwu, barana jednego, baranków rocznych bez makuły siedm:
20
et sacrifícia singulórum ex símila quæ conspérsa sit óleo, tres décimas per síngulos vítulos, et duas décimas per aríetem, I obiaty każdego z nich z białej mąki, któraby była oliwą zakropiona, trzy dziesiąte części do każdego cielca, a dwie dziesiąte do barana,
21
et décimam décimæ per agnos síngulos, id est, per septem agnos. A dziesiątą część dziesiątej do każdego baranka, to jest do siedmi baranków.
22
Et hircum pro peccáto unum, ut expiétur pro vobis, I kozła za grzech jednego, żeby było oczyścienie za was,
23
præter holocáustum matutínum, quod semper offerétis. Oprócz całopalenia zarannego, które zawsze ofiarować będziecie.
24
Ita faciétis per síngulos dies septem diérum in fómitem ignis, et in odórem suavíssimum Dómino, qui surget de holocáusto, et de libatiónibus singulórum. Tak czynić będziecie na każdy dzień z siedmiu dni na podniatę ognia, i na wonność przewdzięczną Panu, która powstanie z całopalenia, i z mokrych ofiar każdego.
25
Dies quoque séptimus celebérrimus et sanctus erit vobis: omne opus servíle non faciétis in eo. Dzień też siódmy przechwalebny i święty wam będzie: wszelkiej roboty służebniczej weń nie uczynicie.
26
Dies étiam primitivórum, quando offerétis novas fruges Dómino, explétis hebdomádibus, venerábilis et sancta erit: omne opus servíle non faciétis in ea. Dzień też pierwocin, kiedy ofiarujecie nowe zboża Panu, gdy się wypełnią tegodnie, chwalebny i święty będzie: wszelkiego dzieła służebniczego weń czynić niej będziecie.
27
Offeretísque holocáustum in odórem suavíssimum Dómino, vítulos de arménto duos, aríetem unum, et agnos annículos immaculátos septem: I ofiarujecie całopalenie na wonność przewdzięczną Panu, cielców dwu, barana jednego, i baranków rocznych bez zmazy siedmi:
28
atque in sacrifíciis eórum, símilæ óleo conspérsæ tres décimas per síngulos vítulos, per aríetes duas, A na obiatę ich białej mąki oliwą rozczynione trzy dziesiąte części do cielca każdego, do baranów dwie,
29
per agnos décimam décimæ, qui simul sunt agni septem: hircum quoque Do baranków dziesiątą część dziesiątej części, których pospołu jest siedm baranków: kozła też,
30
qui mactátur pro expiatióne: præter holocáustum sempitérnum et liba eius. Którego zabijają na oczyścienie: oprócz całopalenia wiecznego, i mokrych ofiar jego,
31
Immaculáta offerétis ómnia cum libatiónibus suis. Niepokalane ofiarujecie wszystkie i z ich mokremi. ofiarami.
29
1
Mensis étiam séptimi prima dies venerábilis et sancta erit vobis. Omne opus servíle non faciétis in ea, quia dies clangóris est et tubárum. Miesiąca też siódmego pierwszy dzień chwalebny i święty będzie wam. Wszelkiego dzieła niewolniczego czynić weń nie będziecie, bo jest dzień trąbienia i trąb.
2
Offeretísque holocáustum in odórem suavíssimum Dómino, vítulum de arménto unum, aríetem unum, et agnos annículos immaculátos septem: I ofiarujecie całopalenia na wonność przewdzięczną Panu, cielca z stada jednego, barana jednego, i baranków rocznych bez zmazy siedmi:
3
et in sacrifíciis eórum, símilæ óleo conspérsæ tres décimas per síngulos vítulos, duas décimas per aríetem, A na obiaty ich białej mąki oliwą zaczynionej trzy dziesiąte części do każdego cielca: dwie dziesiąte do barana,
4
unam décimam per agnum, qui simul sunt agni septem: A jednę dziesiątą do baranka, których pospołu jest baranków siedm.
5
et hircum pro peccáto, qui offértur in expiatiónem pópuli, I kozła za grzech, którego ofiarują na oczyścienie ludu,
6
præter holocáustum calendárum cum sacrifíciis suis, et holocáustum sempitérnum cum libatiónibus sólitis: eísdem cæremóniis offerétis in odórem suavíssimum incénsum Dómino. Oprócz całopalenia na nowiu księżyców i z obiatami jego, i całopalenia wiecznego z zwykłem! ofiarami mokremi. Temiż obrzędy ofiarować będziecie na wonność przewdzięczną zapał Panu.
7
Décima quoque dies mensis huius séptimi erit vobis sancta atque venerábilis, et affligétis ánimas vestras: omne opus servíle non faciétis in ea. Dziesiąty też dzień miesiąca tego siódmego, będzie wam święty chwalebny, będziecie trapić dusze wasze: wszelkiego dzieła niewolniczego czynić weń nie będziecie,
8
Offeretísque holocáustum Dómino in odórem suavíssimum, vítulum de arménto unum, aríetem unum, agnos annículos immaculátos septem: I ofiarujecie całopalenie Panu na wonność przewdzięczną, cielca z stada jednego, barana jednego, baranków rocznych bez zmazy siedmi:
9
et in sacrifíciis eórum símilæ óleo conspérsæ tres décimas per síngulos vítulos, duas décimas per aríetem, A na obiatę ich białej mąki oliwą rozczynionej trzy dziesiąte części do cielca każdego: dwie dziesiąte do barana,
10
décimam décimæ per agnos síngulos, qui sunt simul agni septem: A dziesiątą część dziesiątej części da każdego baranka, których wespół jest baranków siedm.
11
et hircum pro peccáto, absque his quæ offérri pro delícto solent in expiatiónem, et holocáustum sempitérnum, cum sacrifício et libamínibus eórum. I kozła za grzech, oprócz tego co jest obyczaj ofiarować za występek na oczyścienie, i całopalenie wieczne, z obiatą i mokremi ofiarami ich.
12
Quintadécima vero die mensis séptimi, quæ vobis sancta erit atque venerábilis, omne opus servíle non faciétis in ea, sed celebrábitis solemnitátem Dómino septem diébus. A piętnastego dnia miesiąca siódmego, który wam święty i chwalebny będzie, wszelkiego dzieła niewolniczego weń czynić nie będziecie, ale święcić będziecie święto uroczyste Panu siedm dni.
13
Offeretísque holocáustum in odórem suavíssimum Dómino, vítulos de arménto trédecim, aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: I ofiarujecie całopalenie na wonność przewdzięczną Panu, cielców z stada trzynaście, baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście:
14
et in libaméntis eórum, símilæ óleo conspérsæ tres décimas per vítulos síngulos, qui sunt simul vítuli trédecim: et duas décimas aríeti uno, id est, simul ariétibus duóbus, A na mokre ofiary ich białej mąki oliwą zaczynionej, trzy dziesiąte części do cielca każdego, których pospołu jest cielców trzynaście, a dwie dziesiąte części baranów jednemu, to jest, pospołu baranom dwiema:
15
et décimam décimæ agnis síngulis, qui sunt simul agni quatuórdecim: A dziesiątą część dziesiątej części każdemu barankowi, których pospołu jest baranków czternaście,
16
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, et sacrifício, et libámine eius. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty, i mokrej ofiary jego.
17
In die áltero offerétis vítulos de arménto duódecim, aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: Drugiego dnia ofiarujecie cielców z stada dwanaście, baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście:
18
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie:
19
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque et libámine eius. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty, i mokrej ofiary jego.
20
Die tértio offerétis vítulos úndecim, aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: Dnia trzeciego ofiarujecie cielców jedenaście, baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście:
21
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie:
22
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque et libámine eius. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty, i mokrej ofiary jego.
23
Die quarto offerétis vítulos decem, aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: Dnia czwartego ofiarujecie cielców dziesięć, baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście:
24
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie:
25
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque eius et libámine. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty jego, i mokrej ofiary.
26
Die quinto offerétis vítulos novem, aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: Dnia piątego ofiarujecie cielców dziewięć, baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście:
27
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie,
28
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque eius et libámine. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty jego, i mokrej ofiary.
29
Die sexto offerétis vítulos octo, aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: Dnia szóstego ofiarujecie cielców ośm, baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście:
30
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie:
31
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque eius et libámine. Kozła też za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty jego, i mokrej ofiary.
32
Die séptimo offerétis vítulos septem, et aríetes duos, agnos annículos immaculátos quatuórdecim: Dnia siódmego ofiarujecie cielców siedm, i baranów dwu, baranków rocznych bez zmazy czternaście,
33
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie:
34
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque eius et libámine. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty jego, i mokrej ofiary.
35
Die octávo, qui est celebérrimus, omne opus servíle non faciétis, Dnia ósmego, który jest przechwalebny, wszelkiego dzieła służebniczego czynić nie będziecie,
36
offeréntes holocáustum in odórem suavíssimum Dómino, vítulum unum, aríetem unum, agnos annículos immaculátos septem: Ofiarując całopalenie na wonność przewdzięczną Panu, cielca jednego, barana jednego, baranków rocznych bez zmazy siedm:
37
sacrificiáque et libámina singulórum per vítulos et aríetes et agnos rite celebrábitis: I obiaty, i mokre ofiary każdego, do cielców, i baranów, i baranków, porządnie odprawować będziecie,
38
et hircum pro peccáto, absque holocáusto sempitérno, sacrificióque eius et libámine. I kozła za grzech, oprócz całopalenia wiecznego, i obiaty jego, i mokrej ofiary.
39
Hæc offerétis Dómino in solemnitátibus vestris: præter vota et oblatiónes spontáneas in holocáusto, in sacrifício, in libámine, et in hóstiis pacíficis. To ofiarować będziecie Panu na uroczyste święta wasze: oprócz ślubów i dobrowolnych ofiar waszych w całopaleniu, wybrane w mokrej ofierze, i ofiarach zapokojnych.
30
1
Narravítque Móyses fíliis Israel ómnia quæ ei Dóminus imperárat: I powiedział Mojżesz synom Izraelowym wszystko co mu Pan był rozkazał:
2
et locútus est ad príncipes tríbuum filiórum Israel: Iste est sermo quem præcépit Dóminus: I mówił do książąt pokolenia synów Izraelowych: Ta jest mowa którą Pan przykazał:
3
Si quis virórum votum Dómino vóverit, aut se constrínxerit iuraménto: non fáciet írritum verbum suum, sed omne quod promísit, implébit. Jeśli który mąż ślubi co Panu, abo się obowiąże przysięgą: nie złamie słowa swego, ale wszystko, co obiecał, wypełni.
4
Múlier si quíppiam vóverit, et se constrínxerit iuraménto, quæ est in domo patris sui, et in ætáte adhuc puellári: si cognóverit pater votum quod pollícita est, et iuraméntum quo obligávit ánimam suam, et tacúerit, voti rea erit: Białogłowa, jeśliby co śłubiła a przysięgą się obowiązała, która jest w domu ojca swego, i w leciech jeszcze dziewczęcych, jeśli się dowie ociec o ślubie, który obiecała, i przysiędze, którą obowiązała duszę swą, a będzie milczał, ślubu winna będzie:
5
quidquid pollícita est et iurávit, ópere complébit. Cokolwiek obiecała i przysięgła, skutkiem wypełni.
6
Sin autem statim ut audíerit, contradíxerit pater: et vota et iuraménta eius írrita erunt, nec obnóxia tenébitur sponsióni, eo quod contradíxerit pater. Ale jeśliby zaraz skoro usłyszał był przeciw temu ociec, i śluby i przysięgi jej ważne nie będą, ani winna będzie obietnice, przeto iż ociec był przeciw temu.
7
Si marítum habúerit, et vóverit áliquid, et semel de ore eius verbum egrédiens ánimam eius obligáverit iuraménto: Jeśli będzie miała męża i ślubiłaby co, a słowo by raz z ust jej wyszedszy duszę jej przysięgą obowiązało:
8
quo die audíerit vir, et non contradíxerit, voti rea erit, reddétque quodcúmque promíserat. Którego dnia mąż by usłyszał, i nie sprzeciwił się, ślubu winna będzie, i odda cokolwiek obiecała.
9
Sin autem áudiens statim contradíxerit, et írritas fécerit pollicitatiónes eius, verbáque quibus obstrínxerat ánimam suam: propítius erit ei Dóminus. Ale jeśliby usłyszawszy zaraz się sprzeciwił, i wniwecz obrócił obietnice jej, i słowa, któremi obowiązała duszę swoję, miłościw jej będzie Pan.
10
Vídua et repudiáta quidquid vóverint, reddent. Wdowa i odrzucona cokolwiek ślubią, oddadzą.
11
Uxor in domo viri cum se voto constrínxerit et iuraménto, Żona w domu męża, gdy się ślubem obowiąże i przysięgą,
12
si audíerit vir, et tacúerit, nec contradíxerit sponsióni, reddet quodcúmque promíserat. Jeśliby usłyszał mąż a milczał ani się sprzeciwił obietnicy, odda cokolwiek obiecała.
13
Sin autem extémplo contradíxerit, non tenébitur promissiónis rea: quia marítus contradíxit, et Dóminus ei propítius erit. Ale jeśliby się wnet sprzeciwił: nie będzie winna obietnice, bo się mąż sprzeciwił: a Pan jej miłościw będzie.
14
Si vóverit, et iuraménto se constrínxerit, ut per ieiúnium, vel ceterárum rerum abstinéntiam afflígat ánimam suam, in arbítrio viri erit ut fáciat, sive non fáciat. Jeśliby ślubiła i przysięgą się obowiązała, żeby postem, abo innych rzeczy strzymaniem trapiła duszę swoję: na wolej męża będzie, żeby czyniła abo nie czyniła.
15
Quod si áudiens vir tacúerit, et in álteram diem distúlerit senténtiam, quidquid vóverat atque promíserat, reddet: quia statim ut audívit, tácuit. Jeśliby usłyszawszy mąż zamilczał, a do drugiego dnia odłożył zdanie: cokolwiek była ślubiła i obiecała, odda: ponieważ skoro usłyszał, zamilczał.
16
Sin autem contradíxerit postquam rescívit, portábit ipse iniquitátem eius. Lecz jeśli był przeciw temu jako się dowiedział: on poniesie nieprawość jej.
17
Istæ sunt leges, quas constítuit Dóminus Móysi inter virum et uxórem, inter patrem et fíliam, quæ in puellári adhuc ætáte est, vel quæ manet in paréntis domo. Te są prawa, które ustawił Pan Mojżeszowi między mężem i żoną, między ojcem i córką, która jest jeszcze w leciech dziewczynych, abo która mieszka w ojcowskim domu.
31
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza rzekąc:
2
Ulcíscere prius fílios Israel de Madianítis, et sic colligéris ad pópulum tuum. Pomści się pierwej krzywdy synów Izraelowych nad Madianitami, i tak zebran będziesz do ludu twego.
3
Statímque Móyses: Armáte, inquit, ex vobis viros ad pugnam, qui possint ultiónem Dómini expétere de Madianítis. I wnet Mojżesz: Uzbrójcie, pry, z was męże ku bitwie, którzy by mogli uczynić pomstę Pańską nad Madianity,
4
Mille viri de síngulis tríbubus eligántur ex Israel qui mittántur ad bellum. Tysiąc mężów z każdego pokolenia niech będzie wybranych z Izraela, którzyby posłani byli na wojnę.
5
Dederúntque millénos de síngulis tríbubus, id est, duódecim míllia expeditórum ad pugnam: I wyprawili po tysiącu z każdego pokolenia, to jest, dwanaście tysięcy gotowych do bitwy:
6
quos misit Móyses cum Phínees fílio Eleázari sacerdótis, vasa quoque sancta, et tubas ad clangéndum trádidit ei. Które posłał Mojżesz z Phineesem synem Eleazara kapłana: naczynie też święte i trąby na trąbienie dał mu.
7
Cumque pugnássent contra Madianítas atque vicíssent, omnes mares occidérunt, I potkawszy się z Madiańczyki i zwyciężywszy je, wszystkę mężczyznę pobili,
8
et reges eórum Evi, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe, quinque príncipes gentis: Bálaam quoque fílium Beor interfecérunt gládio. I króle ich, Ewi, i Recem, i Sur, i Hur, i Rebe, pięć książąt narodu: Balaama też syna Beorowego mieczem zabili.
9
Ceperúntque mulíeres eórum, et párvulos, omniáque pécora, et cunctam supelléctilem: quidquid habére potúerant depopuláti sunt: I pobrali niewiasty i dziatki ich, i wszystko bydło, i wszystek sprzęt cokolwiek mogli mieć splądrowali:
10
tam urbes quam vículos et castélla flamma consúmpsit. Tak miasta jako wsi i miasteczka ogień pożarł.
11
Et tulérunt prædam, et univérsa quæ céperant tam ex homínibus quam ex iuméntis, I pobrali plony, i wszystko co pojmali tak z ludzi, jako z bydła:
12
et adduxérunt ad Móysen, et Eleázarum sacerdótem, et ad omnem multitúdinem filiórum Israel: réliqua autem utensília portavérunt ad castra in campéstribus Moab iuxta Iordánem contra Iéricho. I przywiedli do Mojżesza, i Eleazara kapłana, i do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelowych. Inny lepak statek znieśli do obozu na polach Moab nad Jordanem przeciwko Jerychu.
13
Egréssi sunt autem Móyses et Eleázar sacérdos, et omnes príncipes synagógæ, in occúrsum eórum extra castra. l wyszli Mojżesz i Eleazar kapłan, i wszyscy przełożeni Synagogi przeciwko im z obozu.
14
Iratúsque Móyses princípibus exércitus, tribúnis, et centuriónibus qui vénerant de bello, I rozgniewany Mojżesz na Hetmany wojska, na tysiączniki i na setniki, którzy byli przyszli z wojny,
15
ait: Cur féminas reservástis? Rzekł: Czemuście niewiasty zachowali?
16
Nonne istæ sunt, quæ decepérunt fílios Israel ad suggestiónem Bálaam, et prævaricári vos fecérunt in Dómino super peccáto Phogor, unde et percússus est pópulus? Zaś nie te są, które zwiodły syny Izraelowe za poduszczeniem Balaamowem, i przywiodły was ku zgrzeszeniu przeciw Panu grzechem Phogor, przez co i lud jest pokaran?
17
Ergo cunctos interfícite quidquid est géneris masculíni, étiam in párvulis: et mulíeres, quæ novérunt viros in cóitu, iuguláte: A tak wszystkie zabijcie cokolwiek jest mężczyzny i między dziećmi: i niewiasty, które już poznały męże w złączeniu pozabijajcie:
18
puéllas autem et omnes féminas vírgines reserváte vobis: A dzieweczki i wszystkie białegłowy panny zachowajcie sobie:
19
et manéte extra castra septem diébus. Qui occíderit hóminem, vel occísum tetígerit, lustrábitur die tértio et séptimo. A mieszkajcie siedm dni za obozem, Ktoby zabił człowieka abo się dotknął zabitego, oczyścion będzie dnia trzeciego i siódmego.
20
Et de omni præda, sive vestiméntum fúerit, sive vas, et áliquid in utensília præparátum, de caprárum péllibus, et pilis, et ligno, expiábitur. I wszystek łup bądźby szata była, bądź naczynie, i coby ku używaniu zgotowano było, ze skór kozich i sierci i drzewa, będzie oczyściono,
21
Eleázar quoque sacérdos ad viros exércitus, qui pugnavérunt, sic locútus est: Hoc est præcéptum legis, quod mandávit Dóminus Móysi: Eleazar też kapłan do mężów wojska, którzy się potykali, tak mówił: To jest przykazanie zakonu, które rozkazał Pan Mojżeszowi:
22
aurum, et argéntum, et æs, et ferrum, et plumbum, et stannum, Złoto i srebro, i miedź, i żelazo, i ołów, i cyna,
23
et omne, quod potest transíre per flammas, igne purgábitur: quidquid autem ignem non potest sustinére, aqua expiatiónis sanctificábitur: I wszystko co może przejść przez płomień, ogniem się oczyści: a cokolwiek ognia strzymać nie może, wodą oczyścienia będzie poświęcono:
24
et lavábitis vestiménta vestra die séptimo, et purificáti póstea castra intrábitis. I wymyjecie szaty wasze dnia siódmego, a oczyścieni potem do obozu wnidziecie.
25
Dixit quoque Dóminus ad Móysen: Rzekł też Pan do Mojżesza:
26
Tóllite summam eórum quæ capta sunt, ab hómine usque ad pecus, tu et Eleázar sacérdos et príncipes vulgi: Weźmicie summę tego co pojmano od człowieka aż do bydlęcia, ty i Eleazar kapłan i przełożeni pospólstwa:
27
dividésque ex æquo prædam inter eos, qui pugnavérunt, egressíque sunt ad bellum, et inter omnem réliquam multitúdinem. I w równy dział rozdzielisz korzyść między te, którzy się potykali i wyszli na wojnę, i między wszystek inny lud pospolity.
28
Et separábis partem Dómino ab his, qui pugnavérunt et fuérunt in bello, unam ánimam de quingéntis, tam ex homínibus quam ex bobus et ásinis et óvibus, I oddzielisz część Panu od tych, którzy walczyli i byli na wojnie, jedne dusze z piąciu set, tak z ludzi jako i z wołów i osłów i owiec,
29
et dabis eam Eleázaro sacerdóti, quia primítiæ Dómini sunt. I dasz ją Eleazarowi kapłanowi, bo pierwociny Pańskie są.
30
Ex média quoque parte filiórum Israel accípies quinquagésimum caput hóminum, et boum, et asinórum, et óvium, cunctórum animántium, et dabis ea Levítis, qui éxcubant in custódiis tabernáculi Dómini. Z połowice też synów Izraelowych, weźmiesz pięćdziesiątą głowę ludzi i z wołów i osłów i owiec, wszystkich zwierząt, i dasz je Lewitom, którzy czują na straży przybytku Pańskiego.
31
Fecerúntque Móyses et Eleázar sicut præcéperat Dóminus. I uczynili Mojżesz i Eleazar jako Pan przykazał.
32
Fuit autem præda, quam exércitus céperat, óvium sexcénta septuagínta quinque míllia, A było plonu, który wojsko pojmało, owiec po sześć kroć sto tysięcy, siedmdziesiąt i pięć tysięcy,
33
boum septuagínta duo míllia, Wołów siedmdziesiąt i dwa tysiąca.
34
asinórum sexagínta míllia et mille: Osłów sześćdziesiąt tysięcy i tysiąc:
35
ánimæ hóminum sexus femínei, quæ non cognóverant viros, trigínta duo míllia. Dusz ludzkich płci żeńskiej, które nie uznały mężów, trzydzieści i dwa tysiąca.
36
Datáque est média pars his, qui in prœ́lio fúerant, óvium trecénta trigínta septem míllia quingéntæ: I dana jest połowica tym, którzy w bitwie byli, owiec po trzykroćstotysięcy, trzydzieści i siedm tysięcy, pięćset:
37
e quibus in partem Dómini supputátæ sunt oves sexcéntæ septuagínta quinque: Z których na stronę Pańską naliczono owiec sześćset, siedmdziesiąt pięć.
38
et de bobus trigínta sex míllibus, boves septuagínta et duo: A z wołów trzydzieści sześć tysięcy, wołów siedmdziesiąt dwa:
39
de ásinis trigínta míllibus quingéntis, ásini sexagínta unus: Z osłów trzydziestu tysięcy, pięćset, osłów sześćdziesiąt jeden:
40
de animábus hóminum sédecim míllibus, cessérunt in partem Dómini trigínta duæ ánimæ. Z dusz ludzkich szesnastu tysięcy, dostało się na Pańską stronę, trzydzieście dwie duszy.
41
Tradidítque Móyses númerum primitiárum Dómini Eleázaro sacerdóti, sicut fúerat ei imperátum, I oddał Mojżesz liczbę pierwocin Pańskich Eleazarowi kapłanowi,
42
ex média parte filiórum Israel, quam separáverat his, qui in prœ́lio fúerant. Jako mu było rozkazano z połowice synów Izraelowych, którą był oddzielił tym co w bitwie byli.
43
De média vero parte, quæ contígerat réliquæ multitúdini, id est, de óvibus trecéntis trigínta septem míllibus quingéntis, A z połowice, która się dostała inemu pospólstwu, to jest z owiec po trzy kroć sto tysięcy, trzydzieści siedm tysięcy i z piąci set,
44
et de bobus trigínta sex míllibus, I z wołów trzydzieści sześć tysięcy,
45
et de ásinis trigínta míllibus quingéntis, I z osłów trzydzieści tysięcy, i piąci set,
46
et de homínibus sédecim míllibus, I z ludzi szesnastu tysięcy,
47
tulit Móyses quinquagésimum caput, et dedit Levítis, qui excubábant in tabernáculo Dómini, sicut præcéperat Dóminus. Wziął Mojżesz pięćdziesiątą głowę, i dał Lewitom, którzy straż trzymali w przybytku Pańskim, jako Pan był przykazał.
48
Cumque accessíssent príncipes exércitus ad Móysen, et tribúni, centurionésque, dixérunt: A gdy przystąpili do Mojżesza przełożeni wojska tysiącznicy i setnicy, rzekli:
49
Nos servi tui recensúimus númerum pugnatórum, quos habúimus sub manu nostra: et ne unus quidem défuit. My słudzy twoi, obliczyliśmy poczty ludzi wojennych, któreśmy mieli pod ręką naszą: a nie zginął i jeden.
50
Ob hanc causam offérimus in donáriis Dómini sínguli quod in præda auri potúimus inveníre, periscélides et armíllas, ánnulos et dextrália, ac murǽnulas, ut deprecéris pro nobis Dóminum. I dlatego ofiarujemy w dary Pańskie każdy cośmy mogli naleźć w korzyści złota. Nagolenice złote, i manelle, pierścienie, i prawnice, i łańcuszki: abyś się modlił za nami do Pana.
51
Susceperúntque Móyses, et Eleázar sacérdos omne aurum in divérsis speciébus, I przyjęli Mojżesz i Eleazar kapłan wszystko złoto w różnych rzeczach,
52
pondo sédecim míllia septingéntos quinquagínta siclos, a tribúnis et centuriónibus. Pod wagą szesnastu tysięcy, siedmiset, piącidziesiat syklów, od tysiączmków i od setników.
53
Unusquísque enim quod in præda rapúerat, suum erat. Bo każdy co na wojnie uchwycił, jego było.
54
Et suscéptum intulérunt in tabernáculum testimónii, in moniméntum filiórum Israel coram Dómino. A wziąwszy, wnieśli do przybytku świadectwa, na pamiątkę synów Izraelowych przed Panem.
32
1
Fílii autem Ruben et Gad habébant pécora multa, et erat illis in iuméntis infiníta substántia. Cumque vidíssent Iazer et Gálaad aptas animálibus aléndis terras, A Synowie Ruben i Gad mieli wiele bydła, i mieli w bydle majętność niezliczoną, A gdy obaczyli Jazer i Galaad ziemie sposobne do chowania bydła,
2
venérunt ad Móysen, et ad Eleázarum sacerdótem, et príncipes multitúdinis, atque dixérunt: Przyszli do Mojżesza i Eleazara kapłana i do przełożonych pospólstwa, i rzekli:
3
Ataroth, et Dibon, et Iazer, et Nemra, Hésebon, et Eleále, et Saban, et Nebo, et Beon, A Taroth, i Dibon, i Jazer, i Nemra, Hezebon, i Eleale, i Sabam, i Nebo, i Beon,
4
terra, quam percússit Dóminus in conspéctu filiórum Israel, régio ubérrima est ad pastum animálium: et nos servi tui habémus iuménta plúrima: Ziemia, którą zwojował Pan przed obliczem synów Izraelowych, ziemia jest barzo obfita na chowanie bydła: a my słudzy twoi mamy wiele bydła:
5
precamúrque si invénimus grátiam coram te, ut des nobis fámulis tuis eam in possessiónem, nec fácias nos transíre Iordánem. I prosimy, jeśliśmy naleźli łaskę przed tobą, abyś ją nam sługom twoim dał za osiadłość, a nie kazał nam przeprawić się przez Jordan.
6
Quibus respóndit Móyses: Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedébitis? Którym odpowiedział Mojżesz: A więc bracia waszy pójdą na wojnę, a wy tu siedzieć będziecie?
7
Cur subvértitis mentes filiórum Israel, ne transíre áudeant in locum, quem eis datúrus est Dóminus? Czemu kazicie serce synów Izraelowych, żeby nie śmieli przejść na miejsce, które im Pan da?
8
Nonne ita egérunt patres vestri, quando misi de Cadesbárne ad explorándam terram? I zali nie tak czynili ojcowie waszy, gdym posłał z Kadesbarne na szpiegowanie ziemie?
9
Cumque veníssent usque ad Vallem botri, lustráta omni regióne, subvertérunt cor filiórum Israel, ut non intrárent fines, quos eis Dóminus dedit. I gdy przyszli aż do Doliny grona, oglądawszy wszystkę ziemię, skazili serce synom Izraelowym, że nie weszli na granice, które im Pan dał.
10
Qui irátus iurávit, dicens: Który rozgniewawszy się przysiągł, mówiąc:
11
Si vidébunt hómines isti, qui ascendérunt ex Ægýpto a vigínti annis et supra, terram, quam sub iuraménto pollícitus sum Abraham, Isaac, et Iacob: et noluérunt sequi me, Jeśli oglądają ludzie ci, którzy wyszli z Egiptu ode dwudziestu lat i wyżej ziemię, którąm pod przysięgą obiecał Abrahamowi, Izaakowi, i Jakóbowi: i nie chcieli iść za mną,
12
præter Caleb fílium Iéphone Cenezǽum, et Iósue fílium Nun: isti implevérunt voluntátem meam. Oprócz Kaleba syna Jephone Cenezejczyka, a Jozuego syna Nun, ci wypełnili wolą moję.
13
Iratúsque Dóminus advérsum Israel, circumdúxit eum per desértum quadragínta annis, donec consumerétur univérsa generátio, quæ fécerat malum in conspéctu eius. I rozgniewawszy się Pan na Izraela, obwodził go po puszczy czterdzieści lat, aż wyginął wszystek naród, który był złe uczynił przed oczyma jego.
14
Et ecce, inquit, vos surrexístis pro pátribus vestris, increménta et alúmni hóminum peccatórum, ut augerétis furórem Dómini contra Israel. A oto wy, prawi, powstaliście miasto ojców waszych, rozmnożenie i wychowanie ludzi grzesznych, aby ście przyczynili zapalczywości Pańskiej przeciw Izraelowi.
15
Quod si noluéritis sequi eum, in solitúdine pópulum derelínquet, et vos causa éritis necis ómnium. Jeśli nie będziecie chcieli iść za nim, na pustyni lud opuści, a wy przyczyną będziecie śmierci wszystkich.
16
At illi prope accedéntes, dixérunt: Caulas óvium fabricábimus, et stábula iumentórum, párvulis quoque nostris urbes munítas: A oni blizko przystąpiwszy, rzekli: Owczarnie owcom zbudujemy, i chlewy dla bydła, dziatkom też naszym miasta obronne:
17
nos autem ipsi armáti et accíncti pergémus ad prœ́lium ante fílios Israel, donec introducámus eos ad loca sua. Párvuli nostri, et quidquid habére póssumus, erunt in úrbibus murátis, propter habitatórum insídias. A my sami zbrojni i przepasani pójdziemy na wojnę przed synmi Izraelowymi, aż je na miejsca ich wprowadziemy. Dziatki nasze, i cokolwiek mieć możemy, będą w mieściech murowanych, dla zdrady obywatelów.
18
Non revertémur in domos nostras, usque dum possídeant fílii Israel hereditátem suam: Nie wróciemy się do domów naszych, aż odzierżą synowie Izraelowi dziedzictwo swoje:
19
nec quidquam quærémus trans Iordánem, quia iam habémus nostram possessiónem in orientáli eius plaga. I nie będziemy nic domagać się za Jordanem, bo już mamy dzierżawę naszę na wschodniej jego stronie.
20
Quibus Móyses ait: Si fácitis quod promíttitis, expedíti pérgite coram Dómino ad pugnam: Którym rzekł Mojżesz: Jeśli chcecie uczynić co obiecujecie, idźcież przed Panem gotowi na wojnę:
21
et omnis vir bellátor armátus Iordánem tránseat, donec subvértat Dóminus inimícos suos, A każdy mąż waleczny niech przejdzie Jordan zbrojno, aż Pan wywróci swe nieprzyjacioły,
22
et subiciátur ei omnis terra: tunc éritis inculpábiles apud Dóminum et apud Israel, et obtinébitis regiónes, quas vultis, coram Dómino. A będzie mu poddana wszystka ziemia: tedy będziecie bez winy u Pana i u Izraela, i otrzymacie krainy, których chcecie przed Panem.
23
Sin autem quod dícitis, non fecéritis, nulli dúbium est quin peccétis in Deum: et scitóte quóniam peccátum vestrum apprehéndet vos. Ale jeśli tego co powiadacie nie uczynicie: nikt nie wątpi, że grzeszycie przeciw Bogu: a wiedzcie, iż grzech wasz zachwyci was.
24
Ædificáte ergo urbes párvulis vestris, et caulas, et stábula óvibus ac iuméntis: et quod pollíciti estis, impléte. A tak budujcie miasta dziatkom waszym, i owczarnie i chlewy owcam i dobytkom waszym: a to coście obiecali wypełńcie.
25
Dixerúntque fílii Gad et Ruben ad Móysen: Servi tui sumus: faciémus quod iubet dóminus noster. I rzekli synowie Gad i Ruben do Mojżesza: Jesteśmy słudzy twoi, uczyniemy co nasz Pan każe.
26
Párvulos nostros, et mulíeres, et pécora, ac iuménta relinquémus in úrbibus Gálaad: Dziatki nasze, i niewiasty, i bydła i dobytki zostawiemy w miastach Galaad:
27
nos autem fámuli tui omnes expedíti pergémus ad bellum, sicut tu dómine lóqueris. A my słudzy twoi wszyscy gotowi pójdziemy na wojnę, jako ty Panie mówisz.
28
Præcépit ergo Móyses Eleázaro sacerdóti, et Iósue fílio Nun, et princípibus familiárum per tribus Israel, et dixit ad eos: Przykazał tedy Mojżesz Eleazarowi kapłanowi, i Jozuemu synowi Nun, i książętom domów wedle pokolenia Izraelowego, i rzekł do nich:
29
Si transíerint fílii Gad, et fílii Ruben vobíscum Iordánem omnes armáti ad bellum coram Dómino, et vobis fúerit terra subiécta, date eis Gálaad in possessiónem. Jeśli przejdą synowie Gad i synowie Ruben z wami Jordan wszyscy zbrojno ku bitwie przed Panem, i wam ziemia będzie poddana: dajcie im Galaad osiadłość.
30
Sin autem nolúerint transíre armáti vobíscum in terram Chánaan, inter vos habitándi accípiant loca. Ale jeśliby przejść niechcieli zbrojno z wami do ziemie Chanaan, między wami miejsca ku mieszkaniu niech wezmą.
31
Responderúntque fílii Gad, et fílii Ruben: Sicut locútus est Dóminus servis suis, ita faciémus: Odpowiedzieli synowie Gad i synowie Ruben: Jako mówił Pan sługom swoim tak uczynimy:
32
ipsi armáti pergémus coram Dómino in terram Chánaan, et possessiónem iam suscepísse nos confitémur trans Iordánem. Sami zbrojno pójdziemy przed Panem do ziemie Chanaan, i wyznawamy, żeśmy osiadłość już wzięli za Jordanem.
33
Dedit ítaque Móyses fíliis Gad et Ruben, et dimídiæ tríbui Manásse fílii Ioseph, regnum Sehon regis Amorrhǽi, et regnum Og regis Basan, et terram eórum cum úrbibus suis per circúitum. A tak dał Mojżesz synom Gad, i Ruben, i połowicy pokolenia Manasse syna Józefowego królestwo Sehon króla Amorrejczyka, i królestwo Og króla Bazan, i ziemie ich z miasty swemi w około.
34
Igitur exstruxérunt fílii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aroer, Zbudowali tedy synowie Gad, Dibon, i Ataroth, i Aroer,
35
et Etroth, et Sophan, et Iazer, et Iégbaa, I Ethroth, i Sophan, i Jazer, i Jekbaa,
36
et Bethnémra, et Bétharan, urbes munítas, et caulas pecóribus suis. I Bethnemra, i Betharan, miasta obronne, i stania bydłu swemu.
37
Fílii vero Ruben ædificavérunt Hésebon, et Eleále, et Cariáthaim, A synowie Ruben zbudowali Hezebon, i Eleale, i Kariathaim,
38
et Nabo, et Baálmeon versis nomínibus, Sábama quoque: imponéntes vocábula úrbibus, quas exstrúxerant. I Nabo, i Baalmeon, odmieniwszy im imiona, Sabama też: dając nazwiska miastom, które zbudowali.
39
Porro fílii Machir fílii Manásse, perrexérunt in Gálaad, et vastavérunt eam interfécto Amorrhǽo habitatóre eius. Lecz synowie Machir, syna Manasse szli do Galaad, i spustoszyli ją zabiwszy Amorrejczyka obywatela jej.
40
Dedit ergo Móyses terram Gálaad Machir fílio Manásse, qui habitávit in ea. Dał tedy Mojżesz ziemię Galaad Machir synowi Manasse, który mieszkał w niej.
41
Iair autem fílius Manásse ábiit, et occupávit vicos eius, quos appellávit Havoth Iair, id est, Villas Iair. A Jair syn Manasse poszedł i wziął wioski jej, które nazwał Hawoth Jair, to jest wsi Jair.
42
Nobe quoque perréxit, et apprehéndit Chanath cum vículis suis: vocavítque eam ex nómine suo Nobe. Nobe też poszedł, i wziął Chanath z wioskami jej: i nazwał ją imieniem swojem Nobe.
33
1
Hæ sunt mansiónes filiórum Israel, qui egréssi sunt de Ægýpto per turmas suas in manu Móysi et Aaron, Te są stanowiska synów Izraelowych, którzy wyszli z Egiptu hufcami swymi pod ręką Mojżesza, i Aarona.
2
quas descrípsit Móyses iuxta castrórum loca, quæ Dómini iussióne mutábant. Które spisał Mojżesz według miejsc obozów, które na rozkazanie Pańskie odmieniali.
3
Profécti ígitur de Ramésse mense primo, quintadécima die mensis primi, áltera die Phase, fílii Israel in manu excélsa, vidéntibus cunctis Ægýptiis, A tak wyciągnąwszy z Ramesze, miesiąca pierwszego, piętnastego dnia miesiąca pierwszego, drugiego dnia Phase, synowie Izraelowi ręką wyniosłą, gdy na to patrzyli wszyscy Egiptyanie,
4
et sepeliéntibus primogénitos, quos percússerat Dóminus (nam et in diis eórum exercúerat ultiónem), I grzebli pierworodne, które był Pan pobił, bo i w bogach ich pokazał był pomstę
5
castrametáti sunt in Soccoth. Położyli się obozem w Sokot.
6
Et de Soccoth venérunt in Etham, quæ est in extrémis fínibus solitúdinis. A z Sokot przyszli do Etham, które jest na ostatnich granicach puszczej.
7
Inde egréssi venérunt contra Phiháhiroth, quæ réspicit Beélsephon, et castrametáti sunt ante Mágdalum. Ztamtąd się ruszywszy, przyszli przeciw Phihahiroth, które patrzy ku Beelsephon, i położyli się obozem przed Magdalem.
8
Profectíque de Phiháhiroth, transiérunt per médium mare in solitúdinem: et ambulántes tribus diébus per desértum Etham, castrametáti sunt in Mara. A odciągnąwszy od Phihahiroth, przeszli przez pośród morza na puszczą, a idąc przez trzy dni po puszczy Etham, położyli się w Mara.
9
Profectíque de Mara, venérunt in Elim, ubi erant duódecim fontes aquárum, et palmæ septuagínta: ibíque castrametáti sunt. A ruszywszy się z Mara, przyszli do Elim, gdzie było dwanaście źródeł wodnych, i siedmdziesiąt palm: i stanowili się tam.
10
Sed et inde egréssi, fixérunt tentória super mare Rubrum. Profectíque de mari Rubro, Ale i z tamtąd wyszedszy, rozbili namioty nad morzem Czerwonem. A odciągnąwszy od morza Czerwonego,
11
castrametáti sunt in desérto Sin. Położyli się obozem na puszczy Sin.
12
Unde egréssi, venérunt in Daphca. Zkąd wyszedszy, przyszli do Daphka.
13
Profectíque de Daphca, castrametáti sunt in Alus. A wyszedszy z Daphka stanęli obozem w Alus.
14
Egressíque de Alus, in Ráphidim fixére tentória, ubi pópulo défuit aqua ad bibéndum. A wyciągnąwszy z Alus, w Raphidim rozbili namioty, gdzie lud nie miał wód ku piciu.
15
Profectíque de Ráphidim, castrametáti sunt in desérto Sínai. A wyciągnąwszy z Raphidim, stanęli obozem na puszczy Sinai.
16
Sed et de solitúdine Sínai egréssi, venérunt ad Sepúlcra concupiscéntiæ. Ale i z puszczy Sinai wyszedszy, przeszli do Grobów pożądania.
17
Profectíque de Sepúlcris concupiscéntiæ, castrametáti sunt in Háseroth. A odciągnąwszy od Grobów pożądania, położyli się obozem w Haseroth.
18
Et de Háseroth venérunt in Rethma. A z Haseroth przyszli do Rethma.
19
Profectíque de Rethma, castrametáti sunt in Remmómphares. A wyciągnąwszy z Rethma, stanęli obozem w Remtmomphares.
20
Unde egréssi venérunt in Lebna. Zkąd wyszedszy, przyszli do Lebna.
21
De Lebna castrametáti sunt in Ressa. Z Lebna położyli się obozem w Resie.
22
Egressíque de Ressa, venérunt in Ceélatha. A wyszedszy z Resa przyszli do Ceelatha.
23
Unde profécti, castrametáti sunt in monte Sepher. Zkąd wyciągnąwszy, położyli się obozem na górze Sepher.
24
Egréssi de monte Sepher, venérunt in Haráda. A odszedszy od góry Sepher, przyszli do Arada.
25
Inde proficiscéntes, castrametáti sunt in Máceloth. Ztamtąd wyciągnąwszy, stanęli obozem w Maceloth.
26
Profectíque de Máceloth, venérunt in Thahath. A wyciągnąwszy z Maceloth, przyszli do Thaath.
27
De Thahath, castrametáti sunt in Thare. Z Taath położyli się obozem w Thare.
28
Unde egréssi, fixére tentória in Methca. Zkąd wyszedszy, rozbili namioty w Methka.
29
Et de Methca, castrametáti sunt in Hésmona. A z Methka położyli się obozem w Hesmona.
30
Profectíque de Hésmona, venérunt in Móseroth. A wyciągnąwszy z Hesmona, przyszli do Moseroth.
31
Et de Móseroth, castrametáti sunt in Beneiáacan. A z Moseroth położyli się obozem w Benejaakan.
32
Profectíque de Beneiáacan, venérunt in montem Gadgad. A wyjachawszy z Benejaakan, przyszli do góry Gadgad.
33
Unde profécti, castrametáti sunt in Ietébatha. Zkąd ruszywszy się, obozem stanęli w Jetebatha.
34
Et de Ietébatha venérunt in Hebróna. A z Jetebatha przyszli do Hebrona.
35
Egressíque de Hebróna, castrametáti sunt in Asióngaber. A z Hebrona wyszedszy, stanęli obozem w Asyongaber.
36
Inde profécti, venérunt in desértum Sin, hæc est Cades. Ztamtąd wyjachawszy, przyszli na puszczą Sin, ta jest Kades.
37
Egressíque de Cades, castrametáti sunt in monte Hor, in extrémis fínibus terræ Edom. A wyciągnąwszy z Kades, położyli się obozem na górze Hor, na ostatnich granicach ziemie Edom.
38
Ascendítque Aaron sacérdos in montem Hor iubénte Dómino: et ibi mórtuus est anno quadragésimo egressiónis filiórum Israel ex Ægýpto, mense quinto, prima die mensis, I wstąpił Aaron kapłan na górę Hor, na rozkazanie Pańskie: i tam umarł roku czterdziestego wyścia synów Izraelowych z Egiptu, miesiąca piątego, pierwszego dnia miesiąca:
39
cum esset annórum centum vigínti trium. Gdy mu było lat sto dwadzieścia trzy:
40
Audivítque Chananǽus rex Arad, qui habitábat ad merídiem, in terram Chánaan venísse fílios Israel. I usłyszał Chananejczyk król Arad, który mieszkał na południe, iż synowie Izraelowi przyszli do ziemie Chananejskiej.
41
Et profécti de monte Hor, castrametáti sunt in Salmóna. A ruszywszy się od góry Hor, położyli się obozem w Salmon.
42
Unde egréssi, venérunt in Phunon. Zkąd wyszedszy, przyszli do Phunon.
43
Profectíque de Phunon, castrametáti sunt in Oboth. A wyciągnąwszy z Phunon obozem stanęli w Oboth.
44
Et de Oboth venérunt in Ieábarim, quæ est in fínibus Moabitárum. A z Oboth przyszli do Jeabarim, które jest na granicach Moabitów.
45
Profectíque de Ieábarim, fixére tentória in Dibóngad. A ruszywszy się z Jeabarim, rozbili namioty w Dybongad.
46
Unde egréssi, castrametáti sunt in Helmondebláthaim. Zkąd wyszedszy stanęli obozem w Helmondeblathaim.
47
Egressíque de Helmondebláthaim, venérunt ad montes Abarim contra Nabo. A ruszywszy się z Helmondeblatham, przyszli do gór Abarim przeciwko Nabo.
48
Profectíque de móntibus Abarim, transiérunt ad campéstria Moab, supra Iordánem contra Iéricho. A od gór Abarim odciągnąwszy przeszli na pola Moabskie nad Jordanem przeciw Jerychowi.
49
Ibíque castrametáti sunt de Béthsimoth usque ad Abélsatim in planióribus locis Moabitárum. I tam się położyli obozem od Bethsimoth aż do Abelsatym na równiejszych miejscach Moabitów.
50
Ubi locútus est Dóminus ad Móysen: Gdzie mówił Pan do Mojżesza:
51
Prǽcipe fíliis Israel, et dic ad eos: Quando transiéritis Iordánem, intrántes terram Chánaan, Przykaż synom Izraelowyni, a mów do nich: Gdy się przeprawicie przez Jordan, wszedszy do ziemie Chananejskiej,
52
dispérdite cunctos habitatóres terræ illíus: confríngite títulos, et státuas comminúite, atque ómnia excélsa vastáte, Wytraćcież wszystkie obywatele onej ziemie: połamcie znaki, i bałwany pokruszcie, i wszystkie ich wyżyny spustoszcie,
53
mundántes terram, et habitántes in ea. Ego enim dedi vobis illam in possessiónem, Oczyściając ziemię, i mieszkając w niej. Bom ja ją dał wam w osiadłość,
54
quam dividétis vobis sorte. Plúribus dábitis latiórem, et paucis angustiórem. Síngulis ut sors cecíderit, ita tribuétur heréditas. Per tribus et famílias posséssio dividétur. Którą między się losem podzielicie. Tym, których więcej będzie, szerszą dacie, a których mniej, węższą. Każdemu jako los padnie, tak będzie dane dziedzictwo. Według pokolenia i domów osiadłość będzie podzielona.
55
Sin autem noluéritis interfícere habitatóres terræ: qui remánserint, erunt vobis quasi clavi in óculis, et lánceæ in latéribus, et adversabúntur vobis in terra habitatiónis vestræ: Lecz jeśli nie będziecie chcieć wytracić obywatelów ziemie, którzy zostaną, będą wam jako goździe w oczach, i oszczepy w bokach, i będą się wam przeciwić w ziemi mieszkania waszego:
56
et quidquid illis cogitáveram fácere, vobis fáciam. A cokolwiekem im był umyślił uczynić, wam uczynię.
34
1
Locutúsque est Dóminus ad Móysen, dicens: I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2
Prǽcipe fíliis Israel, et dices ad eos: Cum ingréssi fuéritis terram Chánaan, et in possessiónem vobis sorte cecíderit, his fínibus terminábitur. Przykaż synom Izraelowym i rzeczesz do nich: Gdy wnidziecie do ziemie Chananejskiej, a w osiadłość wam losem padnie, temi granicami ograniczona będzie.
3
Pars meridiána incípiet a solitúdine Sin, quæ est iuxta Edom: et habébit términos contra oriéntem mare salsíssimum. Strona od południa pocznie się od puszczy Sin, która jest wedle Edom: i będzie miała granice na wschód słońca morze słone.
4
Qui circuíbunt austrálem plagam per ascénsum Scorpiónis, ita ut tránseant in Senna, et pervéniant a merídie usque ad Cadesbárne, unde egrediéntur confínia ad villam nómine Adar, et tendent usque ad Asemóna. Które okrążą stronę południową przez wstępowanie Skorpiona, tak żeby przeszły do Senna, i przyszły od południa aż do Kadesbarne, zkąd wynidą granice od wsi imieniem Adar, i pociągną do Asemona.
5
Ibítque per gyrum términus ab Asemóna usque ad torréntem Ægýpti, et maris magni líttore finiétur. I pójdzie kołem granica od Asemony aż do potoka Egiptskiego, i morza wielkiego brzegiem się skończy.
6
Plaga autem occidentális a mari magno incípiet, et ipso fine claudétur. A strona zachodnia pocznie się od morza wielkiego, i tymże się końcem zamknie.
7
Porro ad septentrionálem plagam a mari magno términi incípient, perveniéntes usque ad montem altíssimum, A na północną stronę, od morza wielkiego granice się zaczną przychodzące aż do góry nawyższe,
8
a quo vénient in Emath usque ad términos Sedáda: Od której pójdą do Emath aż do granic Sedada:
9
ibúntque confínia usque ad Zephróna, et villam Enan. Hi erunt términi in parte aquilónis. I pójdą granice aż do Zephrona i do wsi Enan. Te będą granice na stronie północnej.
10
Inde metabúntur fines contra orientálem plagam de villa Enan usque Sepháma, Z tamtąd wymierzone będą granice przeciw wschodniej stronie ode wsi Enan aż do Sephama,
11
et de Sepháma descéndent términi in Rebla contra fontem Daphnim: inde pervénient contra oriéntem ad mare Cénereth, A od Sephama zstąpią granice do Rebla przeciw studni Daphnim: Ztamtąd przyjdą przeciw wschodu słońca do morza Cenereth.
12
et tendent usque ad Iordánem, et ad últimum salsíssimo claudéntur mari. Hanc habébitis terram per fines suos in circúitu. I pociągną aż do Jordanu, a na ostatek morzem słonem się zamkną. Tę ziemię będziecie mieć wedle granic jej w okół.
13
Præcepítque Móyses fíliis Israel, dicens: Hæc erit terra, quam possidébitis sorte, et quam iussit Dóminus dari novem tríbubus, et dimídiæ tríbui. I przykazał Mojżesz synom Izraelowym, mówiąc: Ta będzie ziemia, którą posiędziecie losem, i którą kazał Pan dać dziewięciorgu pokoleniu, i połowicy pokolenia.
14
Tribus enim filiórum Ruben per famílias suas, et tribus filiórum Gad iuxta cognatiónum númerum, média quoque tribus Manásse, Abowieni pokolenie synów Ruben według domów swoich, i pokolenie synów Gad według liczby rodów, połowica też pokolenia Manasse,
15
id est, duæ semis tribus, accepérunt partem suam trans Iordánem contra Iéricho ad orientálem plagam. To jest, pół trzecia pokolenia wzięły część swoję za Jordanem przeciw Jerychowi na wschodnią stronę.
16
Et ait Dóminus ad Móysen: I rzekł Pan do Mojżesza:
17
Hæc sunt nómina virórum, qui terram vobis dívident, Eleázar sacérdos, et Iósue fílius Nun, Te są imiona mężów, którzy wam ziemię podzielą. Eleazar, kapłan, i Jozue syn Nun,
18
et sínguli príncipes de tríbubus síngulis, I jedno książę z każdego pokolenia,
19
quorum ista sunt vocábula: De tribu Iuda, Caleb fílius Iéphone. Których te są imiona: z pokolenia Judy, Kaleb syn Jephone.
20
De tribu Símeon, Sámuel fílius Ammiud. Z pokolenia Simeon, Samuel syn Ammiud.
21
De tribu Béniamin, Elídad fílius Cháselon. Z pokolenia Beniamin, Elidad syn Chaselon.
22
De tribu filiórum Dan, Bocci fílius Iogli. Z pokolenia synów Dan, Bokki syn Jogli.
23
Filiórum Ioseph de tribu Manásse, Hánniel fílius Ephod. Z synów Józefowych, z pokolenia Manasse, Hanniel syn Ephod.
24
De tribu Ephraim, Cámuel fílius Sephthan. Z pokolenia Ephraim, Kamuel syn Sephthan.
25
De tribu Zábulon, Elísaphan fílius Pharnach. Z pokolenia Zabulon, Elisaphan syn Pharnach.
26
De tribu Issachar, dux Pháltiel fílius Ozan. Z pokolenia Issachar, książę Phalthiel syn Ozan.
27
De tribu Aser, Ahiud fílius Salómi. Z pokolenia Aser, Ahiud syn Salomi.
28
De tribu Néphthali, Phédael fílius Ammiud. Z pokolenia Nephtali, Phedael syn Ammiud.
29
Hi sunt, quibus præcépit Dóminus ut divíderent fíliis Israel terram Chánaan. Ci są, którym przykazał Pan, aby podzielili synom Izraelowym ziemię Chananejską.
35
1
Hæc quoque locútus est Dóminus ad Móysen in campéstribus Moab supra Iordánem, contra Iéricho: To też mówił Pan do Mojżesza na polach Moab nad Jordanem, przeciw Jerychowi:
2
Prǽcipe fíliis Israel ut dent Levítis de possessiónibus suis Przykaż synom Izraelowym, aby dali Lewitom z osiadłości swych,
3
urbes ad habitándum, et suburbána eárum per circúitum: ut ipsi in óppidis máneant, et suburbána sint pecóribus ac iuméntis: Miasta ku mieszkaniu, i przedmieścia ich w około: aby sami mieszkali w mieściech, a przedmieścia, żeby były dla bydła i dobytku:
4
quæ a muris civitátum forínsecus, per circúitum, mille pássuum spátio tendéntur. Które od murów miejskich z zamurza w około rozciągną się na tysiąc kroków,
5
Contra oriéntem duo míllia erunt cúbiti, et contra merídiem simíliter erunt duo míllia: ad mare quoque, quod réspicit ad occidéntem, éadem mensúra erit, et septentrionális plaga æquáli término finiétur, erúntque urbes in médio, et foris suburbána. Ku wschodu będą dwa tysiąca łokci, ku południu takież będą dwa tysiąca: ku morzu też, które patrzy na zachód słońca, taż miara będzie, a strona północna takimże kresem się skończy: a miasta będą w pośrodku, a za miasty przedmieścia.
6
De ipsis autem óppidis, quæ Levítis dábitis, sex erunt in fugitivórum auxília separáta, ut fúgiat ad ea qui fúderit sánguinem: et excéptis his, ália quadragínta duo óppida, A z samych miasteczek, które Lewitom dacie, sześć będą na ratunek zbiegom odłączone, aby uciekł do nich ktoby krew rozlał: a oprócz tych innych czterdzieści i dwie miasteczek,
7
id est, simul quadragínta octo cum suburbánis suis. To jest w obec czterdzieści ośm z przedmieściami swemi.
8
Ipsǽque urbes, quæ dabúntur de possessiónibus filiórum Israel, ab his qui plus habent, plures auferéntur: et qui minus, paucióres: sínguli iuxta mensúram hereditátis suæ dabunt óppida Levítis. A tych miast, które będą dane z dzierżaw synów Izraelowych, od tych, którzy więcej mają, więcej odjęto będzie, a którzy mniej mają, mniej każdy według miary dziedzictwa swego, da miasta Lewitom.
9
Ait Dóminus ad Móysen: Rzekł Pan do Mojżesza:
10
Lóquere fíliis Israel, et dices ad eos: Quando transgréssi fuéritis Iordánem in terram Chánaan, Mów synom Izraelowym, i rzeczesz im: Kiedy przejdziecie przez Jordan do ziemie Chananejskiej,
11
decérnite quæ urbes esse débeant in præsídia fugitivórum, qui noléntes sánguinem fúderint: Postanowicie które miasta mają być na pomoc zbiegów, którzy niechcąc krew rozlali:
12
in quibus cum fúerit prófugus, cognátus occísi non póterit eum occídere, donec stet in conspéctu multitúdinis, et causa illíus iudicétur. W których kiedy będzie zbieg, krewny zabitego nie będzie mógł go zabić, aż stanie przed oblicznością gromady, a sprawa jego sądzona będzie.
13
De ipsis autem úrbibus, quæ ad fugitivórum subsídia separántur, Aż tych miast które się na pomoc zbiegów oddzielają,
14
tres erunt trans Iordánem, et tres in terra Chánaan, Trzy będą za Jordanem, a trzy w ziemi Chananejskiej,
15
tam fíliis Israel quam ádvenis atque peregrínis, ut confúgiat ad eas qui nolens sánguinem fúderit. Tak synom Izraelowym, jako i przychodniom i gościom, aby uciekł do nich, ktoby niechcąc krew rozlał.
16
Si quis ferro percússerit, et mórtuus fúerit qui percússus est, reus erit homicídii, et ipse moriétur. Jeśliby kto uderzył żelazem, a umarły który uderzony jest: winien będzie mężobójstwa, i sam umrze.
17
Si lápidem iécerit, et ictus occubúerit, simíliter puniétur. Jeśliby kamieniem cisnął, a uderzony umarł, także karan będzie.
18
Si ligno percússus interíerit, percussóris sánguine vindicábitur. Jeśli drewnem uderzony umrze: mężobójce krwią zemszczony będzie.
19
Propínquus occísi, homicídam interfíciet: statim ut apprehénderit eum, interfíciet. Blizki zabitego, mężobójcę zabije zaraz skoro go pojmą.
20
Si per ódium quis hóminem impúlerit, vel iécerit quíppiam in eum per insídias: Jeśli kto z nienawiści człowieka popchnie, abo nań co rzuci z zasady:
21
aut cum esset inimícus, manu percússerit, et ille mórtuus fúerit: percússor homicídii reus erit: cognátus occísi statim ut invénerit eum, iugulábit. Abo będąc mu nieprzyjacielem ręką uderzy, a on umrze: ten który uderzył, winien będzie mężobójstwa: krewny zabitego, zaraz skoro go najdzie zabije.
22
Quod si fortúitu, et absque ódio, A jeśliby z przygody, i bez waśni,
23
et inimicítiis quidquam horum fécerit, I bez nieprzyjaźni co takowego uczynił,
24
et hoc audiénte pópulo fúerit comprobátum, atque inter percussórem et propínquum sánguinis quǽstio ventiláta: A toby się przed ludem pokazało, i między tym który uderzył i blizkim, sprawa o krewby się roztrząsnęła:
25
liberábitur ínnocens de ultóris manu, et reducétur per senténtiam in urbem, ad quam confúgerat, manebítque ibi, donec sacérdos magnus, qui óleo sancto unctus est, moriátur. Wybawion będzie niewinny z ręki mszczącego się, i będzie przez wyrok przywrócon do miasta do którego był uciekł, i będzie tam mieszkał aż wielki kapłan, który olejem świętym jest pomazany, umrze.
26
Si interféctor extra fines úrbium, quæ exsúlibus deputátæ sunt, Jeśli mężobójca za granicami miast, które wygnańcom są naznaczone,
27
fúerit invéntus, et percússus ab eo qui ultor est sánguinis: absque noxa erit qui eum occíderit. Będzie naleziony, i zabity od tego który się mści krwie, bez winy będzie który go zabił.
28
Debúerat enim prófugus usque ad mortem pontíficis in urbe residére: postquam autem ille obíerit, homicída revertétur in terram suam. Miał bowiem zbieg aż do śmierci kapłana nawyższego siedzieć w mieście. A gdy on umrze, mężobójca wróci się do ziemie swojej.
29
Hæc sempitérna erunt, et legítima in cunctis habitatiónibus vestris. To wieczno będzie, i za prawo we wszystkich mieszkaniach waszych.
30
Homicída sub téstibus puniétur: ad uníus testimónium nullus condemnábitur. Mężobójca za świadkami karan będzie: na świadectwo jednego żaden zdany nie będzie.
31
Non accipiétis prétium ab eo, qui reus est sánguinis, statim et ipse moriétur. Nie weźmiecie okupu od tego, który winien krwie: natychmiast i sam umrze.
32
Exsules et prófugi ante mortem pontíficis nullo modo in urbes suas revérti póterunt: Wywołani i zbiegowie przed śmiercią kapłana wielkiego żadną miarą do miast swoich wrócić się nie będą mogli:
33
ne polluátis terram habitatiónis vestræ, quæ insóntium cruóre maculátur: nec áliter expiári potest, nisi per eius sánguinem, qui altérius sánguinem fúderit. Abyście nie splugawili ziemię mieszkania waszego, która się krwią niewinnych splugawi: a inaczej oczyściona być nie może, jedno krwią tego, który przelał krew drugiego.
34
Atque ita emundábitur vestra posséssio me commoránte vobíscum: ego enim sum Dóminus qui hábito inter fílios Israel. I tak będzie oczyściona osiadłość wasza, gdyż ja z wami mieszkam. Jam bowiem jest Pan, który mieszkam między synmi Izraelowymi.
36
1
Accessérunt autem et príncipes familiárum Gálaad fílii Machir fílii Manásse, de stirpe filiórum Ioseph: locutíque sunt Móysi coram princípibus Israel, atque dixérunt: Przystąpiły i Książęta domów Galaad syna Machir, syna Manasse z pokolenia synów Józefowych: I mówili Mojżeszowi przed książęty Izraelskimi i rzekli:
2
Tibi dómino nostro præcépit Dóminus ut terram sorte divíderes fíliis Israel, et ut filiábus Sálphaad fratris nostri dares possessiónem débitam patri: Tobie Panu naszemu przykazał Pan, abyś ziemię losem podzielił synom Izraelowym, a żebyś córkom Salphaad brata naszego dał osiadłość ojcu należącą:
3
quas si altérius tribus hómines uxóres accéperint, sequétur posséssio sua, et transláta ad áliam tribum, de nostra hereditáte minuétur. Które, jeśli ludzie inszego pokolenia za żony wezmą, pójdzie za nimi osiadłość ich: i gdy przeniesiona do inszego pokolenia będzie, umniejszy się naszego dziedzictwa.
4
Atque ita fiet, ut cum iubilǽus, id est, quinquagésimus annus remissiónis advénerit, confundátur sórtium distribútio, et aliórum posséssio ad álios tránseat. A zatem się stanie, że gdy Jubileusz, to jest pięćdziesiąty rok odpuszczenia przyjdzie, pomiesza się losów podzielenie, i osiadłość jednych przejdzie do drugich.
5
Respóndit Móyses fíliis Israel, et Dómino præcipiénte ait: Recte tribus filiórum Ioseph locúta est. Odpowiedział Mojżesz synom Izraelowym i za rozkazaniem Pańskiem mówiąc: Dobrze pokolenie synów Józefowych rzekło.
6
Et hæc lex super filiábus Sálphaad a Dómino promulgáta est: nubant quibus volunt, tantum ut suæ tribus homínibus: I to prawo o córkach Salphaad od Pana jest wydane: Niechaj idą za kogo chcą, tylko żeby za swego pokolenia ludzie:
7
ne commisceátur posséssio filiórum Israel de tribu in tribum. Omnes enim viri ducent uxóres de tribu et cognatióne sua: Aby się nie mieszała osiadłość synów Izraelowych z pokolenia w pokolenie. Bo wszyscy mężowie pojmować będą żony z pokolenia i rodu swego:
8
et cunctæ féminæ de eádem tribu marítos accípient: ut heréditas permáneat in famíliis, I wszystkie białegłowy z tegoż pokolenia męże wezmą: aby dziedzictwo zostawało w domiech,
9
nec sibi misceántur tribus, sed ita máneant A żeby się nie mieszały pokolenia, ale tak zostały
10
ut a Dómino separátæ sunt. Fecerúntque fíliæ Sálphaad ut fúerat imperátum: Jako od Pana są oddzielone. I uczyniły córki Salphaad jako było rozkazano:
11
et nupsérunt Máala, et Thersa, et Hegla, et Melcha, et Noa fíliis pátrui sui I szły Maala, i Thersa, Hegla, i Melcha, i Noaza syny stryja swego.
12
de família Manásse, qui fuit fílius Ioseph: et posséssio, quæ illis fúerat attribúta, mansit in tribu et família patris eárum. Z familiej Manasse, który był syn Józefów: i osiadłość, która im była dana została się w pokoleniu i w domu ojca ich.
13
Hæc sunt mandáta atque iudícia, quæ mandávit Dóminus per manum Móysi ad fílios Israel, in campéstribus Moab supra Iordánem contra Iéricho. Te są przykazania i sądy, które rozkazał Pan przez rękę Mojżesza do synów Izraelowych, na polach Moab nad Jordanem przeciw Jerychowi.