Biblia Sacra

Liber Josue Księga Jozuego
1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24
1
1
Et factum est post mortem Móysi servi Dómini, ut loquerétur Dóminus ad Iósue fílium Nun, minístrum Móysi, et díceret ei: I stało się po śmierci Mojżesza sługi Pańskiego, iż mówił Pan do Jozuego syna Nun, służebnika Mojżeszowego, i rzekł mu:
2
Móyses servus meus mórtuus est: surge, et transi Iordánem istum tu, et omnis pópulus tecum, in terram, quam ego dabo fíliis Israel. Mojżesz sługa mój umarł: Wstań, a przepraw się przez ten Jordan, ty i wszystek lud z tobą do ziemie, którą ja dam synom Izraelowym.
3
Omnem locum, quem calcáverit vestígium pedis vestri, vobis tradam, sicut locútus sum Móysi. Wszelkie miejsce, po którem deptać będzie stopa nogi waszej, dam wam, jakom rzekł Mojżeszowi.
4
A desérto et Líbano usque ad flúvium magnum Euphráten, omnis terra Hethæórum usque ad mare magnum contra solis occásum erit términus vester. Od puszczej i od Libanu, aż do rzeki wielkiej Euphratesa, wszystka ziemia Hetejczyków, aż do morza wielkiego na zachód słońca, będzie granica wasza.
5
Nullus póterit vobis resístere cunctis diébus vitæ tuæ: sicut fui cum Móyse, ita ero tecum: non dimíttam, nec derelínquam te. Żaden się wam sprzeciwić nie będzie mógł, po wszystkie dni żywota twego: jakom był z Mojżeszem, tak będą z tobą: nie opuszczę cię, ani cię odstąpię.
6
Confortáre, et esto robústus: tu enim sorte dívides pópulo huic terram, pro qua iurávi pátribus suis, ut tráderem eam illis. Zmacniaj się, a bądź dużym: abowiem ty losem podzielisz ludowi temu ziemię, o którąm ojcom ich przysiągł, żebym jadał im.
7
Confortáre ígitur, et esto robústus valde, ut custódias, et fácias omnem legem, quam præcépit tibi Móyses servus meus: ne declínes ab ea ad déxteram vel ad sinístram, ut intélligas cuncta quæ agis. Zmacniaj się tedy, a bądź mocnym barzo: abyś strzegł i czynił wszystek zakon, któryć rozkazał Mojżesz sługa mój: nie ustępuj od niego w prawo ani w lewo, abyś rozumiał wszystko co czynisz.
8
Non recédat volúmen legis huius ab ore tuo: sed meditáberis in eo diébus ac nóctibus, ut custódias et fácias ómnia quæ scripta sunt in eo: tunc díriges viam tuam, et intélliges eam. Niechaj nie odstępuje księga zakonu tego od ust twoich: ale w niej będziesz rozmyślał we dnie i w nocy abyś strzegł i czynił wszystko co w niej napisano: na ten czas wyprostujesz drogę twoję, i wyrozumiesz ją.
9
Ecce præcípio tibi: confortáre, et esto robústus. Noli metúere, et noli timére: quóniam tecum est Dóminus Deus tuus in ómnibus ad quæcúmque perréxeris. Otoć przykazuję zmacniaj się, a bądź duży. Nie bój się, ani się lękaj, bo z tobą jest Pan Bóg twój we wszystkiem do czegokolwiek się obrócisz.
10
Præcepítque Iósue princípibus pópuli, dicens: Transíte per médium castrórum, et imperáte pópulo, ac dícite: I przykazał Jozue przełożonym nad ludem, mówiąc: Przejdźcie przez pośrodek obozu, i rozkażcie ludowi, i mówcie:
11
Præparáte vobis cibária: quóniam post diem tértium transíbitis Iordánem, et intrábitis ad possidéndam terram, quam Dóminus Deus vester datúrus est vobis. Nagotujcie sobie strawy, po trzech dniach bowiem pójdziecie za Jordan, i wnidziecie posiąść którą Pan Bóg wasz da wam.
12
Rubenítis quoque et Gadítis, et dimídiæ tríbui Manásse, ait: Rubenitom też i Gaditom, i połowicy pokolenia Manasse rzekł:
13
Mementóte sermónis, quem præcépit vobis Móyses fámulus Dómini, dicens: Dóminus Deus vester dedit vobis réquiem, et omnem terram. Pamiętajcie na mowę, którą wam rozkazał Mojżesz sługa Pański, mówiąc: Pan Bóg wasz dał wam odpoczynienie, i wszystkę ziemię.
14
Uxóres vestræ, et fílii, ac iuménta manébunt in terra, quam trádidit vobis Móyses trans Iordánem: vos autem transíte armáti ante fratres vestros, omnes fortes manu, et pugnáte pro eis, Żony wasze, i synowie, i dobytki zostaną w ziemi, którą wam dał Mojżesz za Jordanem: a wy przejdźcie zbrojni przed bracią waszą, wszyscy ręką mocni, a walczcie za nimi,
15
donec det Dóminus réquiem frátribus vestris sicut et vobis dedit, et possídeant ipsi quoque terram, quam Dóminus Deus vester datúrus est eis: et sic revertímini in terram possessiónis vestræ, et habitábitis in ea, quam vobis dedit Móyses fámulus Dómini trans Iordánem contra solis ortum. Aż da Pan odpoczynienie braciej waszej, jako i wam dał, że też i oni osięgną ziemię, którą Pan Bóg wasz da im: a tak wrócicie się do ziemie osiadłości waszej, i będziecie w niej mieszkać, którą wam dał Mojżesz sługa Pański za Jordanem na wschód słońca.
16
Responderúntque ad Iósue, atque dixérunt: Omnia, quæ præcepísti nobis, faciémus: et quocúmque míseris, íbimus. I odpowiedzieli Jozuemu, i rzekli: Wszystko coś nam rozkazał, uczyniemy: i gdziekolwiek poślesz, pójdziemy.
17
Sicut obedívimus in cunctis Móysi, ita obediémus et tibi: tantum sit Dóminus Deus tuus tecum, sicut fuit cum Móyse. Jakośmy we wszem byli posłuszni Mojżeszowi, tak będziem posłuszni i tobie: tylko niech Pan Bóg twój będzie z tobą, jako był z Mojżeszem.
18
Qui contradíxerit ori tuo, et non obedíerit cunctis sermónibus, quos præcéperis ei, moriátur: tu tantum confortáre, et viríliter age. Ktoby się sprzeciwił ustom twoim, a nie byłby posłuszny wszystkim mowam, które mu przykażesz, niechaj umrze: tylko ty zmacniaj się, a mężnie sobie poczynaj.
2
1
Misit ígitur Iósue fílius Nun de Setim duos viros exploratóres in abscóndito: et dixit eis: Ite, et consideráte terram, urbémque Iéricho. Qui pergéntes ingréssi sunt domum mulíeris meretrícis, nómine Rahab, et quievérunt apud eam. Posłał tedy Jozue syn Nun z Setim dwu mężów szpiegów potajemnie, i rzekł im: Idźcie a wypatrujcie ziemię, i miasto Jerycho. Którzy wyszedszy weszli w dom niewiasty wszetecznej, imieniem Rahab, i stanęli u niej.
2
Nuntiatúmque est regi Iéricho, et dictum: Ecce viri ingréssi sunt huc per noctem de fíliis Israel, ut explorárent terram. I dano znać królowi Jerycho, i powiedziano: Oto mężowie z synów Izraelowych weszli tu w nocy, żeby wypatrowali ziemię.
3
Misítque rex Iéricho ad Rahab, dicens: Educ viros, qui venérunt ad te, et ingréssi sunt domum tuam: exploratóres quippe sunt, et omnem terram consideráre venérunt. I posłał król Jerycho do Rahab, mówiąc: Wywiedź męże, którzy przyszli do ciebie, i weszli do domu twego: bo szpiegowie są, i wszystkę ziemię wypatrować przyszli.
4
Tollénsque múlier viros, abscóndit, et ait: Fáteor, venérunt ad me, sed nesciébam unde essent: A wziąwszy niewiasta męże skryła, i rzekła: Znam się do tego, przyszli do mnie, alem niewiedziala zkąd byli:
5
cumque porta clauderétur in ténebris, et illi páriter exiérunt, néscio quo abiérunt: persequímini cito, et comprehendétis eos. A gdy bramę zamykano, gdy już było ciemno, i oni zaraz wyszli, niewiem gdzie poszli: gońcie je prędko, a pojmacie je.
6
Ipsa autem fecit ascéndere viros in solárium domus suæ, operuítque eos stípula lini, quæ ibi erat. A ona je wwiodła na altanę domu swego, i nakryła je paździerzem lnu, które tam było.
7
Hi autem, qui missi fúerant, secúti sunt eos per viam, quæ ducit ad vadum Iordánis: illísque egréssis statim porta clausa est. A ci którzy byli posłani, ścigali je drogą, która wiedzie do brodu Jordanu: a gdy oni wyszli, wnet zamkniono bramę.
8
Necdum obdormíerant qui latébant, et ecce múlier ascéndit ad eos, et ait: Jeszcze byli nie zasnęli, którzy się kryli, a oto niewiasta wstąpiła do nich, i rzekła:
9
Novi quod Dóminus tradíderit vobis terram: étenim írruit in nos terror vester, et elanguérunt omnes habitatóres terræ. Wiem, że Pan dał wam ziemię: abowiem przypadł strach wasz na nas, że zemdleli wszyscy obywatele ziemie.
10
Audívimus quod siccáverit Dóminus aquas maris Rubri ad vestrum intróitum, quando egréssi estis ex Ægýpto: et quæ fecéritis duóbus Amorrhæórum régibus, qui erant trans Iordánem, Sehon et Og, quos interfecístis. Słyszeliśmy, że Pan wysuszył wody morza Czerwonego na weście wasze, kiedyście wyszli z Egiptu, i coście uczynili dwiema królom Amorrhejczyków, którzy byli za Jordanem: Schon i Og, któreście pobili.
11
Et hæc audiéntes pertimúimus, et elánguit cor nostrum, nec remánsit in nobis spíritus ad intróitum vestrum: Dóminus enim Deus vester ipse est Deus in cælo sursum, et in terra deórsum. A to słysząc polękaliśmy się, i zemdlało serce nasze, i nie ostał się w nas duch na przyście wasze: Bo Pan Bóg wasz sam jest Bóg na niebie wzgórę, i na ziemi nizko.
12
Nunc ergo iuráte mihi per Dóminum, ut quómodo ego misericórdiam feci vobíscum, ita et vos faciátis cum domo patris mei: detísque mihi verum signum, Przetoż teraz przysiężcie mi przez Pana, iż jakom ja nad wami użyła miłosierdzia, tak i wy abyście uczynili z domem ojca mojego: i dajcie mi znak pewny,
13
ut salvétis patrem meum et matrem, et fratres ac soróres meas, et ómnia quæ illórum sunt, et eruátis ánimas nostras a morte. Że zachowacie żywo ojca mego i matkę, bracią i siostry moje, i wszystko co ich jest, a wyzwolicie dusze nasze od śmierci.
14
Qui respondérunt ei: Anima nostra sit pro vobis in mortem, si tamen non prodíderis nos: cumque tradíderit nobis Dóminus terram, faciémus in te misericórdiam et veritátem. Którzy odpowiedzieli jej: Dusza nasza niechaj będzie za was na śmierć: wszakże jeśli nas nie wydasz. A gdy nam Pan da ziemię, okażemy nad tobą miłosierdzie i prawdę.
15
Demísit ergo eos per funem de fenéstra: domus enim eius hærébat muro. Spuściła je tedy na powrozie z okna, bo dom jej był przy murze.
16
Dixítque ad eos: Ad montána conscéndite, ne forte occúrrant vobis reverténtes: ibíque latitáte tribus diébus, donec rédeant, et sic íbitis per viam vestram. I rzekła im: Wstąpcie na góry, aby snać was nie potkali wracający się: a tam się kryjcie przez trzy dni, aż się wrócą, a tak pójdziecie drogą waszą.
17
Qui dixérunt ad eam: Innóxii érimus a iuraménto hoc, quo adiurásti nos: Którzy rzekli do niej: Będziem wolni od tej przysięgi, którąś nas poprzysięgła:
18
si ingrediéntibus nobis terram, signum fúerit funículus iste coccíneus, et ligáveris eum in fenéstra, per quam demisísti nos: et patrem tuum ac matrem, fratrésque et omnem cognatiónem tuam congregáveris in domum tuam. Jeśli gdy wnidziemy do tej ziemie, znakiem będzie ten powrózek czerwony, a uwiążesz go w oknie, z któregoś nas spuściła: a ojca twego i matkę, i bracią, i wszystkę twą rodzinę zgromadzisz do domu swego.
19
Qui óstium domus tuæ egréssus fúerit, sanguis ipsíus erit in caput eius, et nos érimus aliéni. Cunctórum autem sanguis, qui tecum in domo fúerint, redundábit in caput nostrum, si eos áliquis tetígerit. Kto ze drzwi domu twego wynidzie, krew jego będzie na głowę jego, a my będziem niewinni. Ale krew wszystkich, którzy z tobą w domu będą, obróci się na głowę nasze, jeśli się ich kto dotknie.
20
Quod si nos pródere volúeris, et sermónem istum proférre in médium, érimus mundi ab hoc iuraménto, quo adiurásti nos. Ale jeśli nas będziesz chciała wydać, i tę mowę objawić, będziem wolni od tej przysięgi, którąś nas poprzysięgła.
21
Et illa respóndit: Sicut locúti estis, ita fiat: dimitténsque eos ut pérgerent, appéndit funículum coccíneum in fenéstra. A ona odpowiedziała: Jakoście rzekli, tak niechaj. będzie. I puściwszy je, aby poszli, uwiązała powrózek czerwony w oknie.
22
Illi vero ambulántes pervenérunt ad montána, et mansérunt ibi tres dies, donec reverteréntur qui fúerant persecúti: quæréntes enim per omnem viam, non reperérunt eos. A oni idąc przyszli do gór, i mieszkali tam przez trzy dni, aż się wrócili ci, którzy gonili: bo naszukawszy się po wszystkich drogach, nie naleźli ich.
23
Quibus urbem ingréssis, revérsi sunt, et descendérunt exploratóres de monte: et, transmísso Iordáne, venérunt ad Iósue fílium Nun, narraverúntque ei ómnia quæ accíderant sibi, Którzy gdy weszli w miasto, wrócili się, i zstąpili szpiegowie z góry: a przeprawiwszy się przez Jordan przyszli do Jozuego syna Nun, i powiedzieli mu wszystko co się im było przydało:
24
atque dixérunt: Trádidit Dóminus omnem terram hanc in manus nostras, et timóre prostráti sunt cuncti habitatóres eius. I rzekli: Dał Pan wszystkę tę ziemię w ręce nasze, i upadli od strachu wszyscy obywatele jej.
3
1
Igitur Iósue de nocte consúrgens movit castra: egredientésque de Setim, venérunt ad Iordánem ipse, et omnes fílii Israel, et moráti sunt ibi tres dies. Wstawszy tedy Jozue w nocy, ruszył się z obozem: a wyciągnąwszy z Setim, przyszli do Jordanu on i wszyscy synowie Izraelowi, i mieszkali tam trzy dni.
2
Quibus evolútis transiérunt præcónes per castrórum médium, Które gdy minęły, przeszli woźniowie przez pośród obozu,
3
et clamáre cœpérunt: Quando vidéritis arcam fœ́deris Dómini Dei vestri, et sacerdótes stirpis Levíticæ portántes eam, vos quoque consúrgite, et sequímini præcedéntes: Wołając i mówiąc: Gdy ujrzycie skrzynię przymierza Pana Boga waszego, i kapłany rodu Lewitskiego niosące ją, wy się też ruszcie, a idźcie za idącemi wprzód:
4
sitque inter vos et arcam spátium cubitórum duum míllium: ut procul vidére possítis, et nosse per quam viam ingrediámini: quia prius non ambulástis per eam: et cavéte ne appropinquétis ad arcam. A niechaj będzie plac między wami, a między skrzynią na dwa tysiąca łokiet: abyście zdaleka mogli widzieć i wiedzieć, którą drogą iść macie: boście przedtem nią nie chodzili: a strzeżcie się, abyście się nie przybliżali do skrzynie.
5
Dixítque Iósue ad pópulum: Sanctificámini: cras enim fáciet Dóminus inter vos mirabília. I rzekł Jozue do ludu: Poświęćcie się: bo jutro Pan uczyni między wami cuda.
6
Et ait ad sacerdótes: Tóllite arcam fœ́deris, et præcédite pópulum. Qui iussa compléntes, tulérunt, et ambulavérunt ante eos. I rzekł do kapłanów: Weźmicie skrzynię przymierza, a idźcie przed ludem: którzy czyniąc dosyć rozkazaniu, wzięli, i szli przed nimi.
7
Dixítque Dóminus ad Iósue: Hódie incípiam exaltáre te coram omni Israel: ut sciant quod sicut cum Móyse fui, ita et tecum sim. I rzekł Pan do Jozuego: Dziś cię pocznę wywyższać przede wszystkim Izraelem: aby wiedzieli, iż jakom był z Mojżeszem, takem jest i z tobą.
8
Tu autem prǽcipe sacerdótibus, qui portant arcam fœ́deris, et dic eis: Cum ingréssi fuéritis partem aquæ Iordánis, state in ea. A ty rozkaż kapłanom, którzy niosą skrzynię przymierza, a rzecz im: Gdy wnidziecie w część wody Jordanu, stańcie w niej.
9
Dixítque Iósue ad fílios Israel: Accédite huc, et audíte verbum Dómini Dei vestri. I rzekł Jozue do synów Izraelowych: Przystąpcie sam, a słuchajcie słowa Pana Boga waszego,
10
Et rursum: In hoc, inquit, sciétis quod Dóminus Deus vivens in médio vestri est, et dispérdet in conspéctu vestro Chananǽum et Hethǽum, Hevǽum et Pherezǽum, Gergesǽum quoque et Iebusǽum, et Amorrhǽum. I zaś: potem, pry, poznacie, że Pan Bóg żywiący jest w pośrodku was, i wytraci przed oczyma waszemi Chananejczyka, i Hetejczyka, Hetejczyka, Pherezejczyka, Gergezejczyka też i Jebuzejczyka, i Amorrhejczyka.
11
Ecce arca fœ́deris Dómini omnis terræ antecédet vos per Iordánem. Oto skrzynia przymierza Pana wszej ziemie pójdzie przed wami przez Jordan.
12
Paráte duódecim viros de tríbubus Israel, síngulos per síngulas tribus. Nagotujcież dwanaście mężów z pokolenia Izraelowego: po jednemu z każdego pokolenia.
13
Et cum posúerint vestígia pedum suórum sacerdótes qui portant arcam Dómini Dei univérsæ terræ in aquis Iordánis, aquæ, quæ inferióres sunt, decúrrent atque defícient: quæ autem désuper véniunt, in una mole consístent. A gdy położą stopy nóg swoich kapłani, którzy niosą skrzynię Pana Boga wszej ziemie w wodzie Jordanowej: wody, które są poniżej, zbieżą i opadną; a które powyż idą, w jednej kupie się zastanowią.
14
Igitur egréssus est pópulus de tabernáculis suis, ut transíret Iordánem: et sacerdótes, qui portábant arcam fœ́deris, pergébant ante eum. Wyszedł tedy lud z namiotów swych, aby przeszedł Jordan: a kapłani, którzy nieśli skrzynię przymierza, szli przed nim.
15
Ingressísque eis Iordánem, et pédibus eórum in parte aquæ tinctis (Iordánis autem ripas álvei sui témpore messis impléverat), A gdy oni weszli w Jordan, a nogi ich w części wody omoczone były (a Jordan brzegi łoża swego czasu żniwa był napełnił).
16
stetérunt aquæ descendéntes in loco uno, et ad instar montis intumescéntes apparébant procul ab urbe, quæ vocátur Adom usque ad locum Sarthan: quæ autem inferióres erant, in Mare solitúdinis (quod nunc vocátur mórtuum) descendérunt, úsquequo omníno defícerent. Stanęły wody ściekające, na jednem miejscu, i jako góra podnosząc się widziane były daleko, od miasta, które zową Adom, aż do miejsca Sarthan: a które były niższe, do morza pustynie (które teraz martwem zową) spłynęły, aż do szczętu ustały.
17
Pópulus autem incedébat contra Iéricho: et sacerdótes qui portábant arcam fœ́deris Dómini, stabant super siccam humum in médio Iordánis accíncti, omnísque pópulus per aréntem álveum transíbat. A lud szedł na przeciwko Jerychowi: a kapłani, którzy nieśli skrzynię przymierza Pańskiego, stali na suchej ziemi w pośród Jordanu przepasani, aż wszystek lud przez suche łoże przechodził.
4
1
Quibus transgréssis, dixit Dóminus ad Iósue: Którzy gdy przeszli, rzekł Pan do Jozuego:
2
Elige duódecim viros síngulos per síngulas tribus: Obierz dwunaście mężów, po jednemu z każdego pokolenia:
3
et prǽcipe eis ut tollant de médio Iordánis álveo, ubi stetérunt pedes sacerdótum, duódecim duríssimos lápides, quos ponétis in loco castrórum, ubi fixéritis hac nocte tentória. A rozkaż im, aby wzięli z pośrodku łoża Jordanu, gdzie stały nogi kapłanów, dwanaście natwardszych kamieni, które położycie na miejscu obozu, gdzie rozbijecie namioty tej nocy.
4
Vocavítque Iósue duódecim viros, quos elégerat de fíliis Israel, síngulos de síngulis tríbubus, I wezwał Jozue dwunaście mężów, które wybrał z synów Izraelowych po jednemu z każdego pokolenia,
5
et ait ad eos: Ite ante arcam Dómini Dei vestri ad Iordánis médium, et portáte inde sínguli síngulos lápides in húmeris vestris, iuxta númerum filiórum Israel, I rzekł do nich: Idźcie przed skrzynię Pana Boga waszego do pośrodku Jordana, a wynieście ztamtąd każdy po jednym kamieniu na ramionach waszych, według liczby synów Izraelowych:
6
ut sit signum inter vos: et quando interrogáverint vos fílii vestri cras, dicéntes: Quid sibi volunt isti lápides? Aby był znak w pośród was: gdy was będą pytać synowie waszy jutro, mówiąc: Co znaczy kamienie?
7
respondébitis eis: Defecérunt aquæ Iordánis ante arcam fœ́deris Dómini, cum transíret eum: idcírco pósiti sunt lápides isti in monuméntum filiórum Israel usque in ætérnum. Odpowiecie im: Ustały wody Jordanowe przed skrzynią przymierza Pańskiego, gdy szła przezeń: i dla tego położono te kamienie na pamiątkę synów Izraelowych, aż na wieki.
8
Fecérunt ergo fílii Israel sicut præcépit eis Iósue, portántes de médio Iordánis álveo duódecim lápides, ut Dóminus ei imperárat, iuxta númerum filiórum Israel, usque ad locum, in quo castrametáti sunt, ibíque posuérunt eos. Uczynili tedy synowie Izraelowi tak jako im rozkazał Jozue, niosąc z pośrodku Jordanowego łoża dwanaście kamieni, jako mu był Pan rozkazał, według liczby synów Izraelowych, aż na miejsce, na którem się obozem położyli, i tam je pokładli.
9
Alios quoque duódecim lápides pósuit Iósue in médio Iordánis álveo, ubi stetérunt sacerdótes, qui portábant arcam fœ́deris: et sunt ibi usque in præséntem diem. Drugie też dwanaście kamieni położył Jozue na śród łoża Jordanu, kędy stali kapłani, którzy nieśli skrzynie przymierza: i są tam aż do teraźniejszego dnia.
10
Sacerdótes autem, qui portábant arcam, stabant in Iordánis médio, donec ómnia compleréntur, quæ Iósue, ut loquerétur ad pópulum, præcéperat Dóminus, et díxerat ei Móyses. Festinavítque pópulus, et tránsiit. A kapłani, którzy nieśli skrzynię, stali w pośród Jordanu, aż się wypełniło wszystko, co Jozuemu żeby mówił do ludu, przykazał był Pan, i powiedział mu Mojżesz. I spieszył się lud, i przeszedł.
11
Cumque transíssent omnes, transívit et arca Dómini, sacerdotésque pergébant ante pópulum. A gdy wszyscy przeszli, przeszła i skrzynia Pańska i kapłani szli przed ludem.
12
Fílii quoque Ruben, et Gad, et dimídia tribus Manásse, armáti præcedébant fílios Israel, sicut eis præcéperat Móyses: Synowie też Ruben, i Gad, i pół pokolenia Manasse, szli zbrojno przed synami Izraelowymi, jako im był Mojżesz przykazał:
13
et quadragínta pugnatórum míllia per turmas, et cúneos, incedébant per plana atque campéstria urbis Iéricho. I czterdzieści tysięcy ludzi walecznych, ulicami, i klinami szli po równinach i polach miasta Jerycha.
14
In die illo magnificávit Dóminus Iósue coram omni Israel, ut timérent eum, sicut timúerant Móysen, dum advíveret. Onego dnia uwielbił Pan Jozuego przede wszystkim Izraelem, aby się go bali, jako się bali Mojżesza, póki żył.
15
Dixítque ad eum: I rzekł do niego:
16
Prǽcipe sacerdótibus, qui portant arcam fœ́deris, ut ascéndant de Iordáne. Przykaż kapłanom, którzy niosą skrzynię przymierza, aby wystąpili z Jordanu.
17
Qui præcépit eis, dicens: Ascéndite de Iordáne. Który przykazał im, mówiąc: Wystąpcie z Jordanu.
18
Cumque ascendíssent portántes arcam fœ́deris Dómini, et siccam humum calcáre cœpíssent, revérsæ sunt aquæ in álveum suum, et fluébant sicut ante consuéverant. A gdy wystąpili niosąc skrzynię przymierza Pańskiego, i suchą ziemię deptać poczęli, wróciły się wody Jordanu do łoża swego, i płynęły jako przedtem zwykły były.
19
Pópulus autem ascéndit de Iordáne décimo die mensis primi, et castrametáti sunt in Gálgalis contra orientálem plagam urbis Iéricho. A lud wyszedł z Jordanu dziesiątego dnia miesiąca pierwszego, i położyli się obozem w Galgalach na stronę miasta Jerycha,
20
Duódecim quoque lápides, quos de Iordánis álveo súmpserant, pósuit Iósue in Gálgalis, Dwanaście też kamieni, które z Jordanowego łoża wzięli byli, postawił Jozue w Galgalach,
21
et dixit ad fílios Israel: Quando interrogáverint fílii vestri cras patres suos, et díxerint eis: Quid sibi volunt lápides isti? I rzekł do synów Izraelowych: Kiedy spytają synowie waszy jutro ojców swych, i rzeką im: Co znaczy to kamienie?
22
docébitis eos, atque dicétis: Per aréntem álveum transívit Israel Iordánem istum, Nauczycie ich, i rzeczecie: Przez suche łoże przeszedł Izrael Jordan ten:
23
siccánte Dómino Deo vestro aquas eius in conspéctu vestro, donec transirétis, Gdy osuszył Pan Bóg wasz wody jego przed oczyma waszemi, ażeście przeszli:
24
sicut fécerat prius in mari Rubro, quod siccávit donec transirémus: Jako był pierwej uczynił na Czerwonem morzu, które osuszył, ażeśmy przeszli:
25
ut discant omnes terrárum pópuli fortíssimam Dómini manum, ut et vos timeátis Dóminum Deum vestrum omni témpore. Aby poznały wszystkie narody ziemskie, przemocną rękę Pańską, ażebyście się i wy bali Pana Boga waszego po wszystek czas.
5
1
Postquam ergo audiérunt omnes reges Amorrhæórum, qui habitábant trans Iordánem ad occidentálem plagam, et cuncti reges Chánaan, qui propínqua possidébant magni maris loca, quod siccásset Dóminus fluénta Iordánis coram fíliis Israel donec transírent, dissolútum est cor eórum, et non remánsit in eis spíritus, timéntium intróitum filiórum Israel. Gdy tedy usłyszeli wszyscy królowie Amorrhejczyków, którzy mieszkali za Jordanem ku zachodu słońca, i wszyscy królowie Chanaan, którzy dzierżeli blizkie wielkiego morza miejsca, że wysuszył Pan wody Jordanowe przed synmi Izraelowymi, aż przeszli: upadło serce ich, i niezostał w nich duch, bojących się weścia synów Izraelowych.
2
Eo témpore ait Dóminus ad Iósue: Fac tibi cultros lapídeos, et circumcíde secúndo fílios Israel. Tego czasu rzekł Pan do Jozuego: Uczyń sobie noże kamienne a obrzeżesz powtóre syny Izraelowe.
3
Fecit quod iússerat Dóminus, et circumcídit fílios Israel in colle præputiórum. Uczynił co Pan kazał, i obrzezał syny Izraelowe na pagórku odrzezków.
4
Hæc autem causa est secúndæ circumcisiónis: omnis pópulus, qui egréssus est de Ægýpto géneris masculíni, univérsi bellatóres viri, mórtui sunt in desérto per longíssimos viæ circúitus, A ta jest przyczyna wtórego obrzezania: Wszystek lud, który wyszedł z Egiptu płci męzkiej, wszyscy wojenni mężowie pomarli na puszczy, przez barzo wielkie krążenie drogi, którzy wszyscy byli obrzezani.
5
qui omnes circumcísi erant. Pópulus autem qui natus est in desérto, A lud, który się urodził na puszczy,
6
per quadragínta annos itíneris latíssimæ solitúdinis incircumcísus fuit: donec consumeréntur qui non audíerant vocem Dómini, et quibus ante iuráverat ut non osténderet eis terram lacte et melle manántem. Przez czterdzieści lat drogi barzo szerokiej pustynie, był nieobrzezany: aż wymarli ci, którzy niesłuchali głosu Pańskiego, i którym przedtem przysiągł był, żeby im nie ukazał ziemię mlekiem i miodem płynącą.
7
Horum fílii in locum successérunt patrum, et circumcísi sunt a Iósue: quia sicut nati fúerant, in præpútio erant, nec eos in via áliquis circumcíderat. Tych synowie nastąpili na miejsce ojców, i od Jozuego obrzezani są: ponieważ jako się urodzili, w nieodrzezku byli, ani ich żaden na drodze był obrzezał.
8
Postquam autem omnes circumcísi sunt, mansérunt in eódem castrórum loco, donec sanaréntur. A gdy byli wszyscy obrzezani, mieszkali na temże miejscu obozu, aż się wygoili.
9
Dixítque Dóminus ad Iósue: Hódie ábstuli oppróbrium Ægýpti a vobis. Vocatúmque est nomen loci illíus Gálgala, usque in præséntem diem. I rzekł Pan do Jozuego: Dzisia zdjąłem z was zelżywość Egipską. I nazwano imię onego miejsca Galgala, aż do dnia teraźniejszego.
10
Manserúntque fílii Israel in Gálgalis, et fecérunt Phase quartadécima die mensis ad vésperum in campéstribus Iéricho: I mieszkali synowie Izraelowi w Galgalach, i czynili Phase czternastego dnia miesiąca ku wieczoru na polach Jerycho:
11
et comedérunt de frúgibus terræ die áltero, ázymos panes, et poléntam eiúsdem anni. I jedli zboże ziemie drugiego dnia, przaśny chleb i prażmo tegoż roku.
12
Defecítque manna postquam comedérunt de frúgibus terræ, nec usi sunt ultra cibo illo fílii Israel, sed comedérunt de frúgibus præséntis anni terræ Chánaan. I przestała Manna, skoro poczęli jeść zboże ziemie, ani używali więcej synowie Izraelowi onego pokarmu, ale jedli ze zboża ziemie Chananejskiej roku tego.
13
Cum autem esset Iósue in agro urbis Iéricho, levávit óculos, et vidit virum stantem contra se, evaginátum tenéntem gládium: perrexítque ad eum, et ait: Noster es, an adversariórum? A gdy Jozue był na polu Miasta Jerycha, podniósł oczy, i ujrzał męża stojącego przeciwko jemu, dzierżącego dobyty miecz, i szedł do niego, i rzekł: Nasześ, czyli nieprzyjacielski?
14
Qui respóndit: Nequáquam: sed sum princeps exércitus Dómini, et nunc vénio. A on odpowiedział: Nie: alem jest Hetman wojska Pańskiego, i terazem przyszedł.
15
Cécidit Iósue pronus in terram, et adórans ait: Quid Dóminus meus lóquitur ad servum suum? Upadł Jozue twarzą na ziemię, i pokłoniwszy się rzekł: Co Pan mój mówi do sługi swego?
16
Solve, inquit, calceaméntum tuum de pédibus tuis: locus enim, in quo stas, sanctus est. Fecítque Iósue ut sibi fúerat imperátum. A on: Zzuj, pry, obuwie twoje z nóg twoich: bo miejsce, na którem stoisz, święte jest. I uczynił Jozue jako mu było rozkazano.
6
1
Iéricho autem clausa erat atque muníta, timóre filiórum Israel, et nullus égredi audébat aut íngredi. A Jerycho zamknione było, i opatrzone dla bojaźni synów Izraelowych, i żaden wyniść nieśmiał albo wniść,
2
Dixítque Dóminus ad Iósue: Ecce dedi in manu tua Iéricho, et regem eius, omnésque fortes viros. I rzekł Pan do Jozuego: Otom dał w ręce twe Jerycho, i króla jego, i wszystkie męże mocne.
3
Circuíte urbem cuncti bellatóres semel per diem: sic faciétis sex diébus. Obchodźcie miasto wszyscy mężowie waleczni raz na dzień: a tak czynić będziecie przez sześć dni,
4
Séptimo autem die, sacerdótes tollant septem búccinas, quarum usus est in iubilǽo, et præcédant arcam fœ́deris: septiésque circuíbitis civitátem, et sacerdótes clangent búccinis. A siódmego dnia kapłani; niechaj wezmą siedm trąb, których używają w Jubileusz, a niech idą przed skrzynią przymierza, i siedm kroć obejdziecie miasto a kapłani będą trąbić w trąby,
5
Cumque insonúerit vox tubæ lóngior atque concísior, et in áuribus vestris increpúerit, conclamábit omnis pópulus vociferatióne máxima, et muri fúnditus córruent civitátis, ingredientúrque sínguli per locum contra quem stéterint. A gdy zabrzmi głos trąby dłuższy i drobniejszy, i w uszach się waszych rozlegać będzie, krzyknie wszystek lud okrzykiem wielkim, a upadną z gruntu mury miejskie, i wnidzie każdy w miasto tem miejscem, przeciw któremu stał.
6
Vocávit ergo Iósue fílius Nun sacerdótes, et dixit ad eos: Tóllite arcam fœ́deris: et septem álii sacerdótes tollant septem iubilæórum búccinas, et incédant ante arcam Dómini. Wezwał tedy Jozue syn Nun kapłanów, i rzekł do nich: Weźmicie skrzynię przymierza, a siedm innych kapłanów niechaj wezmą siedm trąb Jubileuszów, a niech idą przed skrzynią Pańską.
7
Ad pópulum quoque ait: Ite, et circuíte civitátem, armáti, præcedéntes arcam Dómini. Do ludu też rzekł: Idźcie, a obejdźcie miasto, idąc zbrojni przed skrzynią Pańską,
8
Cumque Iósue verba finísset, et septem sacerdótes septem búccinis clángerent ante arcam fœ́deris Dómini, A gdy słowa skończył Jozue, i siedm kapłanów siedmią trąb trąbili przed skrzynią przymierza Pańskiego,
9
omnísque præcéderet armátus exércitus, réliquum vulgus arcam sequebátur, ac búccinis ómnia concrepábant. A wszystko wojsko zbrojne szło wprzód, ostatek ludu pospolitego szło za skrzynią, a trąbienie się po wszech miejscach rozlegało.
10
Præcéperat autem Iósue pópulo, dicens: Non clamábitis, nec audiétur vox vestra, neque ullus sermo ex ore vestro egrediétur, donec véniat dies in quo dicam vobis: Clamáte, et vociferámini. A przykazał był Jozue ludowi, mówiąc: Nie będziecie wołać, ani usłyszan będzie głos wasz, ani żadna mowa z ust waszych nie wynidzie, aż przydzie dzień, którego wam rzekę: Wołajcie, a krzyczcie.
11
Circuívit ergo arca Dómini civitátem semel per diem, et revérsa in castra mansit ibi. Obchodziła tedy skrzynia Pańska miasto raz na dzień, a wróciwszy się do obozu, została tam.
12
Igitur Iósue de nocte consurgénte, tulérunt sacerdótes arcam Dómini, Gdy tedy Jozue wstał w nocy, wzięli kapłani skrzynię Pańską,
13
et septem ex eis septem búccinas, quarum in iubilǽo usus est: præcedebántque arcam Dómini ambulántes atque clangéntes: et armátus pópulus ibat ante eos, vulgus autem réliquum sequebátur arcam, et búccinis personábat. I siedm z nich siedm trąb, których w Jubileuszu używają, i szli przed skrzynią Pańską chodząc i trąbiąc, a lud zbrojny szedł przed nimi, a ostatek ludu pospolitego szło za skrzynią, a trąby się rozlegały.
14
Circuierúntque civitátem secúndo die semel, et revérsi sunt in castra. Sic fecérunt sex diébus. I obeszli wtórego dnia miasto jeden raz, i wrócił się do obozu. Tak czynili przez sześć dni.
15
Die autem séptimo, dilúculo consurgéntes, circuiérunt urbem, sicut dispósitum erat, sépties. A dnia siódmego wstawszy rano, obeszli miasto jako sporządzono było, siedm kroć.
16
Cumque séptimo circúitu clángerent búccinis sacerdótes, dixit Iósue ad omnem Israel: Vociferámini: trádidit enim vobis Dóminus civitátem: A gdy za siódmem obejściem trąbili kapłani w trąby, rzekł Jozue do wszystkiego Izraela, krzyczcie: bo wam Pan dał miasto:
17
sitque cívitas hæc anáthema: et ómnia quæ in ea sunt, Dómino: sola Rahab méretrix vivat cum univérsis, qui cum ea in domo sunt: abscóndit enim núntios quos diréximus. I niech to miasto będzie Anathema i wszystko co w nim jest Panu: sama Rahab nierządnica, niech zostanie żywa, ze wszystkimi, którzy są z nią w domu: abowiem zataiła posły, któreśmy byli posłali.
18
Vos autem cavéte ne de his, quæ præcépta sunt, quíppiam contingátis, et sitis prævaricatiónis rei, et ómnia castra Israel sub peccáto sint atque turbéntur. A wy się ostrzegajcie, abyście z tych rzeczy, o których rozkazano niczego nie tykali, i bylibyście winni przestępstwa, a wszystek obóz Izraelski byłby pod grzechem i zamieszany.
19
Quidquid autem auri et argénti fúerit, et vasórum æneórum ac ferri, Dómino consecrétur, repósitum in thesáuris eius. A cokolwiek będzie złota i srebra, i naczynia miedzianego i żelaza: to Panu niechaj będzie poświęcono, do skarbów jego odłożone.
20
Igitur omni pópulo vociferánte, et clangéntibus tubis, postquam in aures multitúdinis vox sonitúsque incrépuit, muri íllico corruérunt: et ascéndit unusquísque per locum, qui contra se erat: ceperúntque civitátem, Gdy tedy wszystek lud krzyczał, a w trąby trąbiono, skoro w uszach mnóstwa głos i trąbienie zabrzmiało, natychmiast mury upadły: i wszedł każdy przez miejsce, które przeciw niemu było, i wzięli miasto,
21
et interfecérunt ómnia quæ erant in ea, a viro usque ad mulíerem, ab infánte usque ad senem. Boves quoque et oves et ásinos in ore gládii percussérunt. I pobili wszystko co w niem było, od męża aż do niewiasty, od dziecięcia aż do starego. Woły też i owce i osły wszystkie paszczęką miecza pobili.
22
Duóbus autem viris, qui exploratóres missi fúerant, dixit Iósue: Ingredímini domum mulíeris meretrícis, et prodúcite eam, et ómnia quæ illíus sunt, sicut illi iuraménto firmástis. A dwiema mężom, którzy szpiegami byli posłani, rzekł Jozue: wnidźcie do domu niewiasty nierządnice, a wywiedźcie ją, i wszystko co jej jest, jakoście jej przysięgą potwierdzili.
23
Ingressíque iúvenes eduxérunt Rahab, et paréntes eius, fratres quoque, et cunctam supelléctilem ac cognatiónem illíus, et extra castra Israel manére fecérunt. I wszedszy młodzieńcy, wywiedli Rahab i rodzice jej, i bracią też, i wszystek sprzęt i naród jej, i za obozem Izraelowym kazali mieszkać.
24
Urbem autem, et ómnia, quæ erant in ea, succendérunt: absque auro et argénto, et vasis ǽneis, ac ferro, quæ in ærárium Dómini consecrárunt. A miasto i wszystko co w niem było zapalili, oprócz złota i srebra, i naczynia miedzianego i żelaza, które do skarbu Pańskiego oddali.
25
Rahab vero meretrícem, et domum patris eius, et ómnia quæ habébat, fecit Iósue vívere, et habitavérunt in médio Israel, usque in præséntem diem: eo quod abscónderit núntios, quos míserat ut explorárent Iéricho. In témpore illo, imprecátus est Iósue, dicens: Lecz Rahab nierządnicę i dom ojca jej, i wszystko co miała, zostawił żywo Jozue, i mieszkali w pośrodku Izraela, aż do teraźniejszego dnia: dla tego że zataiła posły które był posłał, aby wyszpiegowali Jerycho.
26
Maledíctus vir coram Dómino, qui suscitáverit et ædificáverit civitátem Iéricho. In primogénito suo fundaménta illíus iáciat, et in novíssimo liberórum ponat portas eius. Onego czasu wydał klątwę Jozue, mówiąc: Przeklęty mąż przed Panem, któryby wzbudził, a zbudował miasto Jerycho. Na pierworodnym swym niech założy grunty jego, a na ostatecznym z dzieci niech postawi bramy jego.
27
Fuit ergo Dóminus cum Iósue, et nomen eius vulgátum est in omni terra. I był Pan z Jozuem, a imię jego rozsławiło się po wszystkiej ziemi.
7
1
Fílii autem Israel prævaricáti sunt mandátum, et usurpavérunt de anathémate. Nam Achan fílius Charmi fílii Zabdi fílii Zare de tribu Iuda tulit áliquid de anathémate: iratúsque est Dóminus contra fílios Israel. A Synowie Izraelowi przestąpili przykazania, i przywłaszczyli z przeklęctwa. Bo Acham syn Charmi, syna Zabdi, syna Zare z pokolenia Juda, wziął nieco z rzeczy przeklętych: i rozgniewał się Pan na syny Izraelowe.
2
Cumque mítteret Iósue de Iéricho viros contra Hai, quæ est iuxta Betháven, ad orientálem plagam óppidi Bethel, dixit eis: Ascéndite, et exploráte terram. Qui præcépta compléntes exploravérunt Hai. I gdy posłał Jozue z Jerycha męże przeciwko Hay, które jest podle Bethawen, na wschód na stronę miasteczka Bethel, rzekł im: Idźcie, a wypatrujcie ziemię. Którzy czyniąc dosyć rozkazaniu wypatrzyli Hay.
3
Et revérsi dixérunt ei: Non ascéndat omnis pópulus, sed duo vel tria míllia virórum pergant, et déleant civitátem: quare omnis pópulus frustra vexábitur contra hostes paucíssimos? A wróciwszy się rzekli mu: Niechaj nie ciągnie wszystek lud, ale dwa abo trzy tysiące mężów niech idą, a zgładzą miasto: czemu wszystek lud próżno trudzić się ma przeciw trosze nieprzyjaciół?
4
Ascendérunt ergo tria míllia pugnatórum. Qui statim terga verténtes, Ciągnęło tedy trzy tysiące waleczników. Którzy wnet tył podawszy,
5
percússi sunt a viris urbis Hai, et corruérunt ex eis trigínta sex hómines: persecutíque sunt eos adversárii de porta usque ad Sabárim, et cecidérunt per prona fugiéntes: pertimuítque cor pópuli, et instar aquæ liquefáctum est. Porażeni są od mężów miasta Hay, i poległo z nich trzydzieści i sześć mężów: i gonili je nieprzyjaciele od bramy aż do Sabarim, i bili je uciekające z góry: i ulękło się serce ludu i rozpłynęło się jako woda.
6
Iósue vero scidit vestiménta sua, et pronus cécidit in terram coram arca Dómini usque ad vésperam, tam ipse quam omnes senes Israel: miserúntque púlverem super cápita sua, A Jozue rozdarł odzienie swoje, padł na twarz na ziemię przed skrzynią Pańską aż do wieczora, tak sam jako i wszyscy starszy Izraelowi: i posypali prochem głowy swoje,
7
et dixit Iósue: Heu Dómine Deus, quid voluísti tradúcere pópulum istum Iordánem flúvium, ut tráderes nos in manus Amorrhǽi, et pérderes? útinam ut cœ́pimus, mansissémus trans Iordánem. I rzekł Jozue: Ach Panie Boże, na coś chciał ten lud przewieść przez rzekę Jordan, żebyś nas wydał w ręce Amorrhejczyka, i wygładził? O bychżeśmy byli jakośmy poczęli mieszkali za Jordanem.
8
Mi Dómine Deus, quid dicam, videns Israélem hóstibus suis terga verténtem? Mój Panie Boże, co rzekę, widząc Izraela nieprzyjaciołom swym tył podającego?
9
Audient Chananǽi, et omnes habitatóres terræ, et páriter conglobáti circúmdabunt nos, atque delébunt nomen nostrum de terra: et quid fácies magno nómini tuo? Usłyszą Chananejczykowie, i wszyscy obywatele ziemie, a społecznie się skupiwszy, obtoczą nas, i wygładzą imię nasze z ziemie, a cóż uczynisz wielkiemu imieniowi twemu?
10
Dixítque Dóminus ad Iósue: Surge, cur iaces pronus in terra? I rzekł Pan do Jozuego: Wstań, przecz leżysz twarzą na ziemi?
11
Peccávit Israel, et prævaricátus est pactum meum: tulerúntque de anathémate, et furáti sunt atque mentíti, et abscondérunt inter vasa sua. Zgrzeszył Izrael, i przestąpił przymierze moje: i wzięli z przeklęctwa, i pokradli i skłamali, i skryli między naczyniem swojem,
12
Nec póterit Israel stare ante hostes suos, eósque fúgiet: quia pollútus est anathémate. Non ero ultra vobíscum, donec conterátis eum, qui huius scéleris reus est. Ani będzie mógł ostać Izrael przed nieprzyjaciółmi swymi, i będzie uciekał przed nimi: bo splugawiony jest przeklęctwem: nie będę dalej z wami, aż wyniszczycie tego, który grzechu tego winien jest.
13
Surge, sanctífica pópulum, et dic eis: Sanctificámini in crástinum: hæc enim dicit Dóminus Deus Israel: Anáthema in médio tui est Israel: non póteris stare coram hóstibus tuis, donec deleátur ex te qui hoc contaminátus est scélere. Wstań, poświęć lud, a rzecz im: Poświęćcie się na jutro, to bowiem mówi Pan Bóg Izraelów: Przeklęctwo w pośród ciebie jest Izraelu: Nie będziesz mógł stać przed nieprzyjaciółmi twymi, aż będzie wygładzon z ciebie, który się tym grzechem splugawił.
14
Accedetísque mane sínguli per tribus vestras: et quamcúmque tribum sors invénerit, accédet per cognatiónes suas, et cognátio per domos, domúsque per viros. A przystępować będziecie rano każdy według pokoleni waszych: a którekolwiek pokolenie los najdzie, przystąpi według plemion swoich, a plemię według domów, a dom według mężów.
15
Et quicúmque ille in hoc facínore fúerit deprehénsus, comburétur igni cum omni substántia sua: quóniam prævaricátus est pactum Dómini, et fecit nefas in Israel. A ktokolwiek się w tym grzechu najdzie, spalon będzie ogniem ze wszystką majętnością swą: iż przestąpił przymierze Pańskie, i uczynił niegodną rzecz w Izraelu.
16
Surgens ítaque Iósue mane, applícuit Israel per tribus suas, et invénta est tribus Iuda. A tak Jozue wstawszy rano, przywiódł Izraela, według pokolenia ich, i nalazło się pokolenie Juda.
17
Quæ cum iuxta famílias suas esset obláta, invénta est família Zare. Illam quoque per domos ófferens, réperit Zabdi: Które gdy wedle familiej swej przywodzono, nalazła się familia Zare. Tę też po domiech przywodząc, nalazł Zabdi.
18
cuius domum in síngulos dívidens viros, invénit Achan fílium Charmi, fílii Zabdi, fílii Zare de tribu Iuda. Którego dom podzieliwszy na każdego męża, nalazł Achan syna Charmi, syna Zabdi, syna Zare, z pokolenia Juda.
19
Et ait Iósue ad Achan: Fili mi, da glóriam Dómino Deo Israel, et confitére, atque índica mihi quid féceris, ne abscóndas. I rzekł Jozue do Achana: Synu mój, daj chwałę Panu Bogu Izraelowemu, a wyznaj, i powiedz mi coś uczynił, nie taj.
20
Respondítque Achan Iósue, et dixit ei: Vere ego peccávi Dómino Deo Israel, et sic et sic feci. I odpowiedział Achan Jozuemu, i rzekł mu; Prawdziwiem ja zgrzeszył Panu Bogu Izraelowemu, i tak a takem uczynił.
21
Vidi enim inter spólia pállium coccíneum valde bonum, et ducéntos siclos argénti, regulámque áuream quinquagínta siclórum: et concupíscens ábstuli, et abscóndi in terra contra médium tabernáculi mei, argentúmque fossa humo opérui. Ujrzałem bowiem między korzyścią płaszcz karmazynowy barzo dobry, i dwieście syklów srebra, i pręt złoty, pięćdziesiąt syklów ważący, i ułakomiwszy się wziąłem, i skryłem w ziemi przeciw pośrodku namiotu mego, i srebrom wykopawszy ziemię zakrył.
22
Misit ergo Iósue minístros: qui curréntes ad tabernáculum illíus, reperérunt cuncta abscóndita in eódem loco, et argéntum simul. Posłał tedy Jozue sługi, którzy bieżawszy do namiotu jego, naleźli wszystkie rzeczy skryte na onemże miejscu, i srebro pospołu.
23
Auferentésque de tentório, tulérunt ea ad Iósue, et ad omnes fílios Israel, proiecerúntque ante Dóminum. I wziąwszy z namiotu przynieśli je do Jozuego i do wszystkich synów Izraelowych, i porzucili przed Panem.
24
Tollens ítaque Iósue Achan fílium Zare, argentúmque et pállium, et áuream régulam, fílios quoque et fílias eius, boves et ásinos et oves, ipsúmque tabernáculum, et cunctam supelléctilem (et omnis Israel cum eo), duxérunt eos ad vallem Achor: Wziąwszy tedy Jozue Achana syna Zare i srebro i płaszcz, i pręt złoty, syny też i córki jego, woły, i osły, i owce, i sam namiot, i wszystek sprzęt: (i wszystek Izrael z nim), wiedli ich do doliny Achor.
25
ubi dixit Iósue: Quia turbásti nos, extúrbet te Dóminus in die hac. Lapidavítque eum omnis Israel: et cuncta quæ illíus erant, igne consúmpta sunt. Kędy rzekł Jozue: Iżeś nas potrwożył, niechże cię wytraci Pan tego dnia. I ukamionował go wszystek Izrael: i wszystko co było jego ogniem spalono.
26
Congregaverúntque super eum acérvum magnum lápidum, qui pérmanet usque in præséntem diem. Et avérsus est furor Dómini ab eis. Vocatúmque est nomen loci illíus, Vallis Achor, usque hódie. I zgromadzili na nim wielką kupę kamienia, która trwa aż do dnia dzisiejszego, i odwróciła się zapalczywość Pańska od nich: I nazwano imię miejsca onego, Dolina Achor aż po dziś dzień.
8
1
Dixit autem Dóminus ad Iósue: Ne tímeas, neque formídes: tolle tecum omnem multitúdinem pugnatórum, et consúrgens ascénde in óppidum Hai. Ecce trádidi in manu tua regem eius et pópulum, urbémque et terram. I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się, ani się lękaj: weźmi z sobą wszystek lud wojenny, a wstawszy ciągni do miasta Hay. Otom dał w rękę twoję. Króla jego, i lud, i miasto, i ziemię.
2
Faciésque urbi Hai, et regi eius, sicut fecísti Iéricho, et regi illíus: prædam vero, et ómnia animántia diripiétis vobis: pone insídias urbi post eam. I uczynisz miastu Hay i Królowi jego, jakoś uczynił Jerychowi i Królowi jego: a korzyść i wszystko bydło rozbierzcie sobie: Zasadź zasadzkę miastu za niem.
3
Surrexítque Iósue, et omnis exércitus bellatórum cum eo, ut ascénderent in Hai: et elécta trigínta míllia virórum fórtium misit nocte, I wstał Jozue i wszystko wojsko waleczników z nim, aby ciągnęli do Hay: a wybrawszy trzydzieści tysięcy mocnych mężów posłał nocą,
4
præcepítque eis, dicens: Pónite insídias post civitátem, nec lóngius recedátis: et éritis omnes paráti. I rozkazał im mówiąc: Uczyńcie zasadzkę za miastem: ani odchodźcie dalej: i będziecie wszyscy gotowi,
5
Ego autem, et réliqua multitúdo, quæ mecum est, accedémus ex advérso contra urbem. Cumque exíerint contra nos, sicut ante fécimus, fugiémus, et terga vertémus, A ja i ostatek ludu, który ze mną jest, przystąpimy z czoła przeciw miastu. A gdy wynidą przeciw nam: jakośmy przedtem uczynili, ucieczemy, i tył podamy:
6
donec persequéntes ab urbe lóngius protrahántur: putábunt enim nos fúgere sicut prius. Aż goniący opodal od miasta zaciągną się: bo będą rozumieć, że uciekamy jako pierwej.
7
Nobis ergo fugiéntibus, et illis persequéntibus, consurgétis de insídiis, et vastábitis civitátem: tradétque eam Dóminus Deus vester in manus vestras. A tak, gdy my będziem uciekać a oni gonić: wstaniecie z zasadzki, i burzyć będziecie miasto, i da je Pan Bóg wasz w ręce wasze,
8
Cumque cepéritis, succéndite eam, et sic ómnia faciétis, ut iussi. A wziąwszy zapalcie je, i tak wszystko uczyńcie jakom rozkazał.
9
Dimisítque eos, et perrexérunt ad locum insidiárum, sederúntque inter Bethel et Hai, ad occidentálem plagam urbis Hai: Iósue autem nocte illa in médio mansit pópuli, I odprawił je, i poszli na miejsce zasadzki, i usiedli między Bethel i Hay, na zachodnią stronę miasta Hay: A Jozue nocy onej został w pośrodku ludu.
10
surgénsque dilúculo recénsuit sócios, et ascéndit cum senióribus in fronte exércitus, vallátus auxílio pugnatórum. I wstawszy rano uszykował towarzysze, i szedł z starszymi na czele wojska obtoczony posiłkiem waleczników,
11
Cumque veníssent et ascendíssent ex advérso civitátis, stetérunt ad septentrionálem urbis plagam, inter quam et eos erat vallis média. A gdy przyszli i przystąpili przeciw miastu, stanęli na północnej stronie miasta, między którem a nimi była dolina w pośrodku.
12
Quinque autem míllia viros elégerat, et posúerat in insídiis inter Bethel et Hai ex occidentáli parte eiúsdem civitátis: A obrał był pięć tysięcy mężów, i położył je na zasadzce między Bethel i Hay, z zachodnej strony tegoż miasta:
13
omnis vero réliquus exércitus ad aquilónem áciem dirigébat, ita ut novíssimi illíus multitúdinis occidentálem plagam urbis attíngerent. Abiit ergo Iósue nocte illa, et stetit in vallis médio. A inne wszystko wojsko ku północy się szykowało, tak, iż ostateczni onego ludu, zachodnej strony miasta dosięgali. Szedł tedy Jozue nocy onej, i stanął w pośrodku doliny.
14
Quod cum vidísset rex Hai, festinávit mane, et egréssus est cum omni exércitu civitátis, direxítque áciem contra desértum, ignórans quod post tergum latérent insídiæ. Co gdy ujrzał Król Hay, pospieszył się rano, i wyszedł ze wszystkiem wojskiem miasta, i obrócił szyk ku puszczy, nie wiedząc, że w tył zataiła się zasadzka.
15
Iósue vero, et omnis Israel cessérunt loco, simulántes metum, et fugiéntes per solitúdinis viam. A Jozue i wszystek Izrael ustąpił z miejsca, zmyślając bojaźń, i uciekając drogą pustynie.
16
At illi vociferántes páriter, et se mútuo cohortántes, persecúti sunt eos. Cumque recessíssent a civitáte, A oni okrzyk uczyniwszy społem, i jeden drugiemu serca dodając, pogonią uczynili za nimi.
17
et ne unus quidem in urbe Hai et Bethel remansísset qui non persequerétur Israel (sicut erúperant apérta óppida relinquéntes), A gdy odeszli od miasta, a nie został i jeden w mieście Hay i Bethel, któryby nie gonił Izraela (jako byli wybiegli zostawiwszy miasta otworzone),
18
dixit Dóminus ad Iósue: Leva clýpeum, qui in manu tua est, contra urbem Hai, quóniam tibi tradam eam. Rzekł Pan do Jozuego: Podnieś puklerz, który w ręce twej jest przeciw miastu Hay, bo je tobie dam.
19
Cumque elevásset clýpeum ex advérso civitátis, insídiæ, quæ latébant, surrexérunt conféstim: et pergéntes ad civitátem, cepérunt, et succendérunt eam. A gdy podniósł puklerz przeciwko miastu, zasadzka która się była zataiła, powstała zaraz: i ubieżawszy miasto wzięli i zapalili je.
20
Viri autem civitátis, qui persequebántur Iósue, respiciéntes et vidéntes fumum urbis ad cælum usque conscéndere, non potuérunt ultra huc illúcque diffúgere: præsértim cum hi qui simuláverant fugam, et tendébant ad solitúdinem, contra persequéntes fortíssime restitíssent. A mężowie miasta, którzy gonili Jozuego, obejrzawszy się, a ujrzawszy dym miasta, że aż do nieba wstępuje, nie mogli dalej tam i sam się rozbieżeć: zwłaszcza, że ci którzy wrzkomo uciekali i mieli się ku puszczy, przeciwko goniącym mężnie się zastawili.
21
Vidénsque Iósue et omnis Israel quod capta esset cívitas, et fumus urbis ascénderet, revérsus percússit viros Hai. A widząc Jozue i wszystek Izrael, że miasto wzięto, a że dym z miasta wychodził, wróciwszy się poraził męże Hay.
22
Síquidem et illi qui céperant et succénderant civitátem, egréssi ex urbe contra suos, médios hóstium feríre cœpérunt. Cum ergo ex utráque parte adversárii cæderéntur, ita ut nullus de tanta multitúdine salvarétur, Bo też i oni, którzy byli wzięli i zapalili miasto, wybieżawszy z miasta przeciw swoim, jęli bić nieprzyjaciele w pośrodku zamknione. Gdy tedy z obu stron nieprzyjaciele bito, tak iż żaden z tak wielkiego ludu nie uszedł:
23
regem quoque urbis Hai apprehendérunt vivéntem, et obtulérunt Iósue. Króla też miasta Hay pojmali żywo i przywiedli do Jozuego.
24
Igitur ómnibus interféctis, qui Israélem ad desérta tendéntem fúerant persecúti, et in eódem loco gládio corruéntibus, revérsi fílii Israel percussérunt civitátem. A tak gdy byli pobici wszyscy, którzy Izraela ciągnącego ku puszczy gonili, i na temże miejscu od miecza polegli, wróciwszy się synowie Izraelowi, zburzyli miasto.
25
Erant autem qui in eódem die concíderant a viro usque ad mulíerem, duódecim míllia hóminum, omnes urbis Hai. A było tych, którzy tego dnia polegli, od męża aż do niewiasty, dwanaście tysięcy człowieka wszystkich miasta Hay.
26
Iósue vero non contráxit manum, quam in sublíme porréxerat, tenens clýpeum donec interficeréntur omnes habitatóres Hai. A Jozue nie spuścił ręki swej, którą był wzgórę podniósł, trzymając puklerz aż pobito wszystkie obywatele Hay.
27
Iuménta autem et prædam civitátis divisérunt sibi fílii Israel, sicut præcéperat Dóminus Iósue. A bydło i korzyść miasta podzielili między się synowie Izraelowi, jako był Pan przykazał Jozuemu.
28
Qui succéndit urbem, et fecit eam túmulum sempitérnum: Który zapalił miasto i uczynił z niego mogiłę wieczną:
29
regem quoque eius suspéndit in patíbulo usque ad vésperam et solis occásum. Præcepítque Iósue, et deposuérunt cadáver eius de cruce: proiecerúntque in ipso intróitu civitátis, congésto super eum magno acérvo lápidum, qui pérmanet usque in præséntem diem. Króla też jego obiesił na szubienicy aż do wieczora i do zachodu słońca. I przykazał Jozue i zjęto trupa jego z krzyża, i porzucili w samem weściu miasta, nakładszy nań wielką kupę kamienia, która trwa aż do dnia dzisiejszego.
30
Tunc ædificávit Iósue altáre Dómino Deo Israel in monte Hebal: Tedy Jozue zbudował ołtarz Panu Bogu Izraelowemu na górze Hebal:
31
sicut præcéperat Móyses fámulus Dómini fíliis Israel, et scriptum est in volúmine legis Móysi: Altáre vero de lapídibus impolítis, quos ferrum non tétigit: et óbtulit super eo holocáusta Dómino, immolavítque pacíficas víctimas. Jako był przykazał Mojżesz sługa Pański synom Izraelowym, i napisano jest w księgach zakonu Mojżeszowego: a ołtarz z kamienia nieciosanego, którego się żelazo nietknęło: i ofiarował na nim całopalenia Panu, i ofiarował ofiary zapokojne.
32
Et scripsit super lápides Deuteronómium legis Móysi, quod ille digésserat coram fíliis Israel. I napisał na kamieniach powtórzenie prawa zakonu Mojżeszowego, który on był sporządził przed synmi Izraelowymi.
33
Omnis autem pópulus, et maióres natu, ducésque ac iúdices, stabant ex utráque parte arcæ, in conspéctu sacerdótum qui portábant arcam fœ́deris Dómini, ut ádvena ita et indígena. Média pars eórum iuxta montem Garízim, et média iuxta montem Hebal, sicut præcéperat Móyses fámulus Dómini. Et primum quidem benedíxit pópulo Israel. A wszystek lud, i starszy, i książęta, i sędziowie stali po obu stron skrzynie przed oczyma kapłanów, którzy nosili skrzynię przymierza Pańskiego, jako przychodzień, tak i obywatel. Połowica ich podle góry Garizim, a połowica podle góry Hebal jako był przykazał Mojżesz sługa Pański. A naprzód błogosławił ludowi Izraelowemu.
34
Post hæc legit ómnia verba benedictiónis et maledictiónis, et cuncta quæ scripta erant in legis volúmine. Potem czytał wszystkie słowa błogosławieństwa i przeklęctwa, i wszystko co napisano w księgach zakonu.
35
Nihil ex his, quæ Móyses iússerat, relíquit intáctum, sed univérsa replicávit coram omni multitúdine Israel, muliéribus ac párvulis et ádvenis, qui inter eos morabántur. Nic z tych rzeczy, które Mojżesz był kazał, nie opuścił niedotknionego: ale wszystko powtórzył przede wszystkiem zgromadzeniem Izraelowem, przed niewiastami i dziatkami, i przychodniami, którzy mieszkali między nimi.
9
1
Quibus audítis, cuncti reges trans Iordánem, qui versabántur in montánis et campéstribus, in marítimis ac líttore magni maris, hi quoque qui habitábant iuxta Líbanum, Hethǽus et Amorrhǽus, Chananǽus, Pherezǽus, et Hevǽus, et Iebusǽus, Co gdy usłyszeli, wszyscy królowie za Jordanem, którzy mieszkali po górach i po polach na pomorzu i brzegu wielkiego morza, ci też którzy mieszkali przy Libanie, Hetejczyk i Amorrejczyk, Chananejczyk, Pherezejczyk i Hewejczyk, i Jebuzejczyk,
2
congregáti sunt páriter, ut pugnárent contra Iósue et Israel uno ánimo, eadémque senténtia. Zebrali się pospołu, aby walczyli przeciw Jozuemu i Izraelowi jednem sercem i jedną wolą.
3
At hi, qui habitábant in Gábaon, audiéntes cuncta quæ fécerat Iósue, Iéricho et Hai: Ale ci, którzy mieszkali w Gabaonie, słysząc wszystko co uczynił Jozue, Jerycho i Hay:
4
et cállide cogitántes, tulérunt sibi cibária, saccos véteres ásinis imponéntes, et utres vinários scissos atque consútos, I chytrze myśląc nabrali sobie żywności, stare wory na osły włożywszy, i łagwice skórzane winne podarte i pozszywane,
5
calceamentáque perantíqua quæ ad indícium vetustátis pittáciis consúta erant, indúti vetéribus vestiméntis: panes quoque, quos portábant ob viáticum, duri erant, et in frusta comminúti: I boty barzo wiotche, które na znak starości łatami zszyte były, obleczeni w odzienie stare: chleb też, który na podróżną strawę nieśli, był twardy, i w kęsy podrobiony:
6
perrexerúntque ad Iósue, qui tunc morabátur in castris Gálgalæ, et dixérunt ei, atque simul omni Israéli: De terra longínqua vénimus, pacem vobíscum fácere cupiéntes. Responderúntque viri Israel ad eos, atque dixérunt: I przyszli do Jozuego, który na ten czas mieszkał w obozie w Galgali, i rzekli mu i społem wszystkiemu Izraelowi: Z dalekiej ziemie przyszliśmy, pokój z wami uczynić pragnąc. I odpowiedzieli mężowie Izraelscy do nich i rzekli:
7
Ne forte in terra, quæ nobis sorte debétur, habitétis, et non possímus fœdus iníre vobíscum. Byście snać w ziemi, która nam losem należy nie mieszkali, i niemoglibyśmy z wami przymierza uczynić.
8
At illi ad Iósue: Servi, ínquiunt, tui sumus. Quibus Iósue ait: Quinam estis vos? et unde venístis? A oni do Jozuego: Słudzy, pry, twoi jesteśmy. Którym rzekł Jozue: Coście wy wżdy zacz? i zkądeście przyszli?
9
Respondérunt: De terra longínqua valde venérunt servi tui in nómine Dómini Dei tui. Audívimus enim famam poténtiæ eius, cuncta quæ fecit in Ægýpto, Odpowiedzieli: Z ziemie barzo dalekiej przyszli słudzy twoi do ciebie w imię Pana Boga twego: Bośmy słyszeli sławę mocy jego, wszystko co uczynił w Egiptcie.
10
et duóbus régibus Amorrhæórum qui fuérunt trans Iordánem, Sehon regi Hésebon, et Og regi Basan, qui erat in Astaroth: I dwiema królom Amorrejczyków, którzy byli za Jordanem, Sehonowi królowi Hesebon, i Og królowi Bazan, który był w Astaroth:
11
dixerúntque nobis senióres, et omnes habitatóres terræ nostræ: Tóllite in mánibus cibária ob longíssimam viam, et occúrrite eis, et dícite: Servi vestri sumus, fœdus iníte nobíscum. I rzekli nam starszy i wszyscy obywatele ziemie naszej: Weźmicie w ręce żywności dla barzo dalekiej drogi, a zabieżcie im i mówcie: Słudzy waszy jesteśmy, uczyńcie z nami przymierze.
12
En, panes quando egréssi sumus de dómibus nostris, ut venirémus ad vos, cálidos súmpsimus: nunc sicci facti sunt, et vetustáte nímia comminúti. Oto chleb, gdyśmy wyszli z domów naszych, żebyśmy szli do was, ciepłyśmy wzięli, teraz się zsechł i pokruszył się od wielkiej starości.
13
Utres vini novos implévimus: nunc rupti sunt et solúti: vestes et calceaménta quibus indúimur, et quæ habémus in pédibus, ob longitúdinem longióris viæ trita sunt, et pene consúmpta. Łagwice winne noweśmy napełnili, teraz się popękały, i popruły szaty, i boty któreśmy oblekli, i które na nogach mamy, dla dalekości dłuższej drogi wytarły się, a ledwie nie obleciały.
14
Suscepérunt ígitur de cibáriis eórum, et os Dómini non interrogavérunt. Przyjęli tedy z żywności ich, a ust się Pańskich nie pytali.
15
Fecítque Iósue cum eis pacem, et ínito fœ́dere pollícitus est quod non occideréntur: príncipes quoque multitúdinis iuravérunt eis. I uczynił Jozue z nimi pokój, i postanowiwszy przymierze obiecał, że nie mieli być pobici: Książęta też ludu przysięgli im.
16
Post dies autem tres íniti fœ́deris, audiérunt quod in vicíno habitárent, et inter eos futúri essent. A po trzech dniach po uczynieniu przymierza, usłyszeli, że blizko mieszkali, a między nimi być mieli.
17
Moverúntque castra fílii Israel, et venérunt in civitátes eórum die tértio, quarum hæc vocábula sunt: Gábaon, et Caphíra, et Beroth, et Cariathíarim. I ruszyli obóz synowie Izraelscy, i przyciągnęli do ich miast trzeciego dnia, których te są imiona: Gabaon, i Kaphira, i Beroth, i Kariathiarim.
18
Et non percussérunt eos, eo quod iurássent eis príncipes multitúdinis in nómine Dómini Dei Israel. Murmurávit ítaque omne vulgus contra príncipes. I niepobili ich, przeto, że im byli przysięgli książęta ludu w imię Pana Boga Izraelskiego. Szemrał tedy wszystek gmin przeciw książętom.
19
Qui respondérunt eis: Iurávimus illis in nómine Dómini Dei Israel, et idcírco non póssumus eos contíngere. Którzy im odpowiedzieli: Przysięgliśmy im w imię Pana Boga Izraelowego, a przeto się ich tknąć nie możemy.
20
Sed hoc faciémus eis: reservéntur quidem ut vivant, ne contra nos ira Dómini concitétur, si peieravérimus: Ale to im uczynimy: Niech zachowani będą, aby żyli, by się na nas gniew Pański nie wzruszył, jeślibyśmy krzywoprzysięgli:
21
sed sic vivant, ut in usus univérsæ multitúdinis ligna cædant, aquásque compórtent. Quibus hæc loquéntibus, Ale tak, niech żywo zostaną, aby na potrzeby wszystkiego pospólstwa drwa rąbali i wodę nosili. A gdy to mówili,
22
vocávit Gabaonítas Iósue, et dixit eis: Cur nos decípere fraude voluístis, ut dicerétis: Procul valde habitámus a vobis, cum in médio nostri sitis? Zawołał Jozue Gabaonczyków, i rzekł im: Czemuście nas zdradą oszukać chcieli, żeście powiedzieli: barzo daleko od was mieszkamy, gdyż w pośrodku nas jesteście?
23
Itaque sub maledictióne éritis, et non defíciet de stirpe vestra ligna cædens, aquásque compórtans in domum Dei mei. A przetoż pod przeklęctwem będziecie, a nie ustanie z narodu waszego drwa rąbiący, i wodę noszący do domu Boga mego.
24
Qui respondérunt: Nuntiátum est nobis servis tuis, quod promisísset Dóminus Deus tuus Móysi servo suo ut tráderet vobis omnem terram, et dispérderet cunctos habitatóres eius. Timúimus ígitur valde, et provídimus animábus nostris, vestro terróre compúlsi, et hoc consílium inívimus. Którzy odpowiedzieli: Oznajmiono nam sługom twoim, że obiecał Pan Bóg twój Mojżeszowi słudze swemu, żeby podał wam wszystkę ziemię, i wytracił wszystkie obywatele jej. Zlękliśmy się tedy barzo, i opatrzyliśmy dusze nasze, waszym strachem przypędzeni, i rady użyli.
25
Nunc autem in manu tua sumus: quod tibi bonum et rectum vidétur, fac nobis. A teraz w ręce twojej jesteśmy, coć się zda dobrego i słusznego, czyń z nami.
26
Fecit ergo Iósue ut díxerat, et liberávit eos de manu filiórum Israel, ut non occideréntur. Uczynił tedy Jozue jako był rzekł, i wybawił je z ręku synów Izraelowych, żeby ich nie pobito.
27
Decrevítque in illo die eos esse in ministério cuncti pópuli, et altáris Dómini, cædéntes ligna, et aquas comportántes, usque in præsens tempus, in loco, quem Dóminus elegísset. I postanowił onego dnia, aby oni byli na posłudze wszystkiego ludu i ołtarza Pańskiego, rąbiąc drwa i wodę nosząc, aż do teraźniejszego czasu, na miejscu któreby był Pan obrał.
10
1
Quæ cum audísset Adonísedec rex Ierúsalem, quod scílicet cepísset Iósue Hai, et subvertísset eam (sicut enim fécerat Iéricho et regi eius, sic fecit Hai et regi illíus), et quod transfugíssent Gabaonítæ ad Israel, et essent fœderáti eórum, Co gdy usłyszał Adonisedek król Jerozolimski, to jest, że wziął Jozue Hay, i zburzył je (bo jako był uczynił Jerychowi i królowi jego, tak też uczynił Hay i królowi jego), a iż Gabaonczycy zbieżeli do Izraela, i byli z nim w przymierzu,
2
tímuit valde. Urbs enim magna erat Gábaon, et una civitátum regálium, et maior óppido Hai, omnésque bellatóres eius fortíssimi. Zlękł się barzo. Bo wielkie miasto było Gabaon, a jedno z miast królewskich, i więtsze niżli miasteczko Hay, a wszyscy walecznicy jego barzo mocni.
3
Misit ergo Adonísedec rex Ierúsalem ad Oham regem Hebron, et ad Pharam regem Iérimoth, ad Iáphia quoque regem Lachis, et ad Dabir regem Eglon, dicens: Posłał tedy Adonisedek Król Jeruzalem do Ohama króla Hebron, i do Pharama króla Jerymoth, do Japhia też króla Lachis, i do Dabir króla Eglon, mówiąc:
4
Ad me ascéndite, et ferte præsídium, ut expugnémus Gábaon, quare transfúgerit ad Iósue, et ad fílios Israel. Do mnie przyjedźcie a dajcie pomoc, że dobędziemy Gabaon, czemu zbiegł do Jozuego i do synów Izraelowych.
5
Congregáti ígitur ascendérunt quinque reges Amorrhæórum: rex Ierúsalem, rex Hebron, rex Iérimoth, rex Lachis, rex Eglon, simul cum exercítibus suis: et castrametáti sunt circa Gábaon, oppugnántes eam. Zebrani tedy jechali pięć królów Amorrejskich: król Jeruzalem, król Hebron, król Jerymoth, król Lachis, król Eglon pospołu z wojski swemi, i położyli się obozem około Gabaon, dobywający go.
6
Habitatóres autem Gábaon urbis obséssæ misérunt ad Iósue, qui tunc morabátur in castris apud Gálgalam, et dixérunt ei: Ne rétrahas manus tuas ab auxílio servórum tuórum: ascénde cito, et líbera nos, ferque præsídium: convenérunt enim advérsum nos omnes reges Amorrhæórum, qui hábitant in montánis. Lecz obywatele Gabaon miasta oblężonego, posłali do Jozuego, który na ten czas mieszkał w obozie u Galgali, i rzekli mu: Nie zawściągaj rąk swych od pomocy sług twoich: Przyciągni rychło, a wyzwól nas, i daj pomoc: bo się zjachali przeciwko nam wszyscy królowie Amorrejczyków, którzy mieszkają po górach.
7
Ascendítque Iósue de Gálgalis, et omnis exércitus bellatórum cum eo, viri fortíssimi. I ruszył się Jozue z Galgali, i wszystko wojsko waleczników z nim mężowie co mocniejszy.
8
Dixítque Dóminus ad Iósue: Ne tímeas eos: in manus enim tuas trádidi illos: nullus ex eis tibi resístere póterit. I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się ich: bom je podał w ręce twoje: żaden ci się z nich oprzeć nie będzie mógł.
9
Irruit ítaque Iósue super eos repénte, tota nocte ascéndens de Gálgalis. Przypadł tedy na nie Jozue z prędka, całą noc ciągnąc z Galgali.
10
Et conturbávit eos Dóminus a fácie Israel: contrivítque plaga magna in Gábaon, ac persecútus est eos per viam ascénsus Béthoron, et percússit usque Azéca et Macéda. I potrwożył je Pan przed obliczem Izraela: i starł porażką wielką w Gabaonie, i gonił je drogą wstępu do Bethoron, i bił aż do Azeki, i do Macedy.
11
Cumque fúgerent fílios Israel, et essent in descénsu Béthoron, Dóminus misit super eos lápides magnos de cælo usque ad Azéca: et mórtui sunt multo plures lapídibus grándinis, quam quos gládio percússerant fílii Israel. A gdy uciekali przed synmi Izraelowymi, a byli na zstępowaniu z Bethoron, Pan spuścił na nie kamienie wielkie z nieba, aż do Azeki: i pomarło ich daleko więcej od kamienia gradowego, niż co je mieczem pobili synowie Izraelowi.
12
Tunc locútus est Iósue Dómino in die, qua trádidit Amorrhǽum in conspéctu filiórum Israel, dixítque coram eis: Sol contra Gábaon ne moveáris, et luna contra vallem Aialon. Mówił tedy Jozue Panu dnia, którego podał Amorrejczyka przed oczyma synów Izraelowych, i rzekł przed nimi: Słońca przeciw Gabaon nie ruszaj się, a Księżycu przeciw dolinie Aialon.
13
Steterúntque sol et luna, donec ulciscerétur se gens de inimícis suis. Nonne scriptum est hoc in libro iustórum? Stetit ítaque sol in médio cæli, et non festinávit occúmbere spátio uníus diéi. I stanęło Słońce i Księżyc, aż się pomścił lud nad nieprzyjacioły swemi. Azaż tego nie napisano w księgach sprawiedliwych? Stanęło tedy słońce w pół nieba, i nie pospieszyło się zapaść przez jeden dzień,
14
Non fuit ántea nec póstea tam longa dies, obediénte Dómino voci hóminis, et pugnánte pro Israel. Nie był przedtem ani potem tak długi dzień, gdy usłuchał Pan głosu człowieka, i walczył za Izraelem.
15
Reversúsque est Iósue cum omni Israel in castra Gálgalæ. I wrócił się Jozue ze wszystkim Izraelem do obozu Galgal.
16
Fúgerant enim quinque reges et se abscónderant in spelúnca urbis Macéda. Uciekli bowiem byli pięć królów, i skryli się w jaskini miasta Maceda.
17
Nuntiatúmque est Iósue quod invénti essent quinque reges laténtes in spelúnca urbis Macéda. I dano znać Jozuemu, że naleziono piąci Królów kryjących się w jaskini miasta Macedy.
18
Qui præcépit sóciis, et ait: Vólvite saxa ingéntia ad os spelúncæ, et pónite viros indústrios, qui clausos custódiant: Który przykazał towarzyszom, i rzekł: Przywalcie okrutne kamienie do dziury jaskiniej, a postawcie męże dowcipne, którzyby zamknionych strzegli:
19
vos autem nolíte stare, sed persequímini hostes, et extrémos quosque fugiéntium cǽdite: nec dimittátis eos úrbium suárum intráre præsídia, quos trádidit Dóminus Deus in manus vestras. A wy nie stójcie, ale gońcie nieprzyjacioły, i ostatniego każdego uciekającego sieczcie, a nie dopuszczajcie im wniść do obrony miast ich, które podał Pan Bóg w ręce wasze.
20
Cæsis ergo adversáriis plaga magna, et usque ad interneciónem pene consúmptis, hi, qui Israel effúgere potuérunt, ingréssi sunt civitátes munítas. Pobiwszy tedy nieprzyjacioły porażką barzo wielką, a niemal do szczętu wytraciwszy, ci, którzy mogli ujść Izraela, weszli do miast obronnych.
21
Reversúsque est omnis exércitus ad Iósue in Macéda, ubi tunc erant castra, sani et íntegro número: nullúsque contra fílios Israel mutíre ausus est. I wróciło się wszystko wojsko do Jozuego, do Macedy, gdzie na ten czas obóz leżał, zdrowo i w zupełnej liczbie: a żaden przeciw synom Izraelowym, i gęby otworzyć nieśmiał.
22
Præcepítque Iósue, dicens: Aperíte os spelúncæ, et prodúcite ad me quinque reges, qui in ea látitant. I przykazał Jozue, mówiąc: Otwórzcie dziurę jaskiniej, i wywiedźcie do mnie piąci królów, którzy się w niej kryją.
23
Fecerúntque minístri ut sibi fúerat imperátum: et eduxérunt ad eum quinque reges de spelúnca, regem Ierúsalem, regem Hebron, regem Iérimoth, regem Lachis, regem Eglon. I uczynili słudzy jako im było rozkazano: i wywiedli do niego piąci królów z jaskinie: króla Jeruzalem, króla Hebron, króla Jerymoth, króla Lachis, króla Eglon.
24
Cumque edúcti essent ad eum, vocávit omnes viros Israel, et ait ad príncipes exércitus qui secum erant: Ite, et pónite pedes super colla regum istórum. Qui cum perrexíssent, et subiectórum colla pédibus calcárent, A gdy byli wywiedzeni przedeń, przyzwał wszystkich mężów Izraelskich, i rzekł do Hetmanów wojska, którzy z nim byli: Idźcie i kładźcie nogi na karki tych królów. Którzy gdy poszli, i leżących karki nogami deptali.
25
rursum ait ad eos: Nolíte timére, nec paveátis: confortámini, et estóte robústi: sic enim fáciet Dóminus cunctis hóstibus vestris, advérsum quos dimicátis. Zasię rzekł do nich: Nie bójcie się, ani się lękajcie, umacniajcie się, a bądźcie mężni: bo tak uczyni Pan wszystkim nieprzyjaciołom waszym, przeciw którym walczycie.
26
Percussítque Iósue, et interfécit eos, atque suspéndit super quinque stípites: fuerúntque suspénsi usque ad vésperum. I pobił Jozue i pozabijał je i zawiesił na piąci palach: i wisieli aż do wieczora.
27
Cumque occúmberet sol, præcépit sóciis ut depónerent eos de patíbulis. Qui depósitos proiecérunt in spelúncam, in qua latúerant, et posuérunt super os eius saxa ingéntia, quæ pérmanent usque in præsens. A gdy zachodziło słońce, rozkazał towarzyszom, aby je złożyli z szubienic: którzy złożone wrzucili do jaskinie, do której się byli pokryli i położyli na dziurę jej kamienie okrutne, które trwają aż po dziś dzień.
28
Eódem quoque die, Macédam cepit Iósue, et percússit eam in ore gládii, regémque illíus interfécit, et omnes habitatóres eius: non dimísit in ea saltem parvas relíquias. Fecítque regi Macéda sicut fécerat regi Iéricho. Tegoż też dnia Macedo wziął Jozue i poraził ją w paszczęce miecza, i króla jej zabił, i wszystkie obywatele jej: nie zostawił w niej choć małego szczątku, i uczynił królowi Maceda, jako był uczynił królowi Jerycho.
29
Transívit autem cum omni Israel de Macéda in Lebna, et pugnábat contra eam: I przeszedł ze wszystkim Izraelem z Macedy do Lebny, i walczył przeciwko niej:
30
quam trádidit Dóminus cum rege suo in manus Israel: percusserúntque urbem in ore gládii, et omnes habitatóres eius: non dimisérunt in ea ullas relíquias. Fecerúntque regi Lebna sicut fécerant regi Iéricho. Którą podał Pan z królem jej w ręce Izraela: i porazili miasto paszczęką miecza, i wszystkie obywatele jego: nie zostawili w niem żadnego szczątka. I uczynili, królowi Lebnej, jako byli uczynili królowi Jerycho.
31
De Lebna transívit in Lachis cum omni Israel: et exércitu per gyrum dispósito, oppugnábat eam. Z Lebny przeszedł do Lachis ze wszystkim Izraelem, a wojsko w koło uszykowawszy, dobywał go.
32
Tradidítque Dóminus Lachis in manus Israel, et cepit eam die áltero, atque percússit in ore gládii, omnémque ánimam, quæ fúerat in ea, sicut fécerat Lebna. I dał Pan Lachis w ręce Izraela, i wziął je dnia wtórego, i poraził paszczęką miecza i wszelką duszę, która była w niem, jako był uczynił Lebnie.
33
Eo témpore ascéndit Horam rex Gazer, ut auxiliarétur Lachis: quem percússit Iósue cum omni pópulo eius usque ad interneciónem. Tego czasu przyciągnął Horam król Gazer, aby ratował Lachis: którego Jozue poraził ze wszystkim ludem jego aż do szczętu.
34
Transivítque de Lachis in Eglon, et circúmdedit, I przeszedł z Lachis do Eglon, i obległ,
35
atque expugnávit eam eádem die: percussítque in ore gládii omnes ánimas, quæ erant in ea, iuxta ómnia quæ fécerat Lachis. I dobył go tegoż dnia: i pobił paszczęką miecza wszystkie dusze, które były w niem, wedle wszystkiego co był uczynił Lachis.
36
Ascéndit quoque cum omni Israel de Eglon in Hebron, et pugnávit contra eam: Pociągnął też ze wszystkim Izraelem z Eglon do Hebron, i walczył przeciw niemu:
37
cepit eam, et percússit in ore gládii, regem quoque eius, et ómnia óppida regiónis illíus, universásque ánimas, quæ in ea fúerant commorátæ: non relíquit in ea ullas relíquias: sicut fécerat Eglon, sic fecit et Hebron, cuncta quæ in ea réperit consúmens gládio. Wziął ji, i pobił paszczęką miecza, Króla też jego, i wszystkie miasteczka krainy onej, i wszystkie dusze, które w niej mieszkały: nie zostawił w niej żadnego szczątku: jako był uczynił Egłon, tak uczynił i Hebron, wszystko co w niem nalazł mieczem wytraciwszy.
38
Inde revérsus in Dabir, Ztamtąd wróciwszy się do Dabir,
39
cepit eam atque vastávit: regem quoque eius atque ómnia per circúitum óppida percússit in ore gládii: non dimísit in ea ullas relíquias: sicut fécerat Hebron et Lebna et régibus eárum, sic fecit Dabir et regi illíus. Wziął ji, i zburzył, króla też jego i wszystkie okoliczne miasteczka pobił paszczęką miecza: nie zostawił w niem żadnego szczątku: jako był uczynił Hebron, i Lebnie, i królom ich, tak uczynił Dabir i królowi jego.
40
Percússit ítaque Iósue omnem terram montánam et meridiánam atque campéstrem, et Asedoth cum régibus suis: non dimísit in ea ullas relíquias, sed omne quod spiráre póterat interfécit, sicut præcéperat ei Dóminus Deus Israel, Poraził tedy Jozue wszystkę ziemię górną i południową, i polną, i Asedoth z królmi ich: nie zostawił w niej szczątku żadnego, ale wszystko co tchnąć mogło, pobił, jako mu był przykazał Pan Bóg Izraelski,
41
a Cadesbárne usque Gazam. Omnem terram Gosen usque Gábaon, Od Kadesbarne aż do Gazy, wszystkę ziemię Gozen aż do Gabaon.
42
universósque reges, et regiónes eórum uno ímpetu cepit atque vastávit: Dóminus enim Deus Israel pugnávit pro eo. I wszystkie króle i krainy ich za jednem natarciem wziął i zburzył: abowiem Pan Bóg Izraelski walczył za nim.
43
Reversúsque est cum omni Israel ad locum castrórum in Gálgala. I wrócił się ze wszystkim Izraelem na miejsce obozu do Galgala.
11
1
Quæ cum audísset Iabin rex Asor, misit ad Iobab regem Madon, et ad regem Sémeron, atque ad regem Achsaph: Co gdy usłyszał Jabin Król Asor, posłał do Jobaba króla Madon, i do króla Semeron, i do króla Achsaph:
2
ad reges quoque aquilónis, qui habitábant in montánis et in planítie contra merídiem Céneroth, in campéstribus quoque et in regiónibus Dor iuxta mare: Do królów też północnych, którzy mieszkali na górach, i na równinie ku południu Ceneroth, na polach i w krainach Dor wedle morza.
3
Chananǽum quoque ab oriénte et occidénte, et Amorrhǽum atque Hethǽum ac Pherezǽum et Iebusǽum in montánis: Hevǽum quoque qui habitábat ad radíces Hermon in terra Maspha. Chananejczyka też od wschodu i zachodu słońca, i Amorrejczyka, i Hetejczyka, i Pherezejczyka, i Jebuzejczyka na górach: Hewejczyka też, który mieszkał pod górą Hermon w ziemi Maspha.
4
Egressíque sunt omnes cum turmis suis, pópulus multus nimis sicut aréna, quæ est in líttore maris, equi quoque et currus imménsæ multitúdinis. I wyciągnęli wszyscy z wojski swemi, lud barzo wielki, jako piasek, który jest na brzegu morskim, konie też i wozy niezmiernej liczby.
5
Convenerúntque omnes reges isti in unum ad Aquas Merom, ut pugnárent contra Israel. I zjachali się ci wszyscy królowie w kupę u wód Merom, aby walczyli przeciw Izraelowi.
6
Dixítque Dóminus ad Iósue: Ne tímeas eos: cras enim hac eádem hora ego tradam omnes istos vulnerándos in conspéctu Israel: equos eórum subnervábis, et currus igne combúres. I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się ich: bo jutro o tejże godzinie ja te wszystkie podam na zranienie przed oczyma Izraela: koniom ich żyły poderżniesz, a wozy ogniem popalisz.
7
Venítque Iósue, et omnis exércitus cum eo, advérsus illos ad Aquas Merom súbito, et irruérunt super eos, I przyciągnął Jozue i wszystko wojsko z nim przeciwko im u wód Merom znagła, i przypadli na nie,
8
tradidítque illos Dóminus in manus Israel. Qui percussérunt eos, et persecúti sunt usque ad Sidónem magnam, et aquas Masérephoth, campúmque Masphe, qui est ad orientálem illíus partem. Ita percússit omnes, ut nullas dimítteret ex eis relíquias: I dał je Pan w ręce Izraelowi, którzy porazili je i gonili je aż do Sydonu wielkiego, i wód Mazerephoth i pola Masphe, które jest na wschodnią stronę jego. Tak pobił wszystkie, że żadnego nie zostawił z nich szczątka;
9
fecítque sicut præcéperat ei Dóminus: equos eórum subnervávit, currúsque combússit igni. I uczynił jako mu był Pan przykazał, koniom ich żyły poderżnął, a wozy ogniem spalił.
10
Reversúsque statim cepit Asor: et regem eius percússit gládio. Asor enim antíquitus inter ómnia regna hæc principátum tenébat. A wróciwszy się zaraz wziął Asor, a króla jego miechem zabił: bo Asor z starodawna między wszystkiemi królestwy temi przodek trzymał.
11
Percussítque omnes ánimas, quæ ibídem morabántur: non dimísit in ea ullas relíquias, sed usque ad interneciónem univérsa vastávit, ipsámque urbem perémit incéndio. I wybił wszystkie dusze, które tam mieszkały, nie zostawił w nim szczątku żadnego, ale aż do wytracenia wszystko spustoszył, i miasto samo ogniem zgładził.
12
Et omnes per circúitum civitátes, regésque eárum, cepit, percússit atque delévit, sicut præcéperat ei Móyses fámulus Dómini. I wszystkie okoliczne miasta i króle ich pojmał, pobił i wyniszczył, jako mu był przykazał Mojżesz sługa Pański.
13
Absque úrbibus, quæ erant in cóllibus et in túmulis sitæ, céteras succéndit Israel: unam tantum Asor munitíssimam flamma consúmpsit. Oprócz miast, które były na pagórkach i na kopcach położone, inne zapalił lud Izraelski: jedno tylko Asor barzo obronne ogniem, spalił.
14
Omnémque prædam istárum úrbium ac iuménta divisérunt sibi fílii Israel, cunctis homínibus interféctis. A wszystkę korzyść tych miast i bydło rozdzielili między się synowie Izraelowi, wszystkie ludzie wybiwszy.
15
Sicut præcéperat Dóminus Móysi servo suo, ita præcépit Móyses Iósue, et ille univérsa complévit: non prætériit de univérsis mandátis, nec unum quidem verbum quod iússerat Dóminus Móysi. Jako był przykazał Pan Mojżeszowi słudze swemu, tak Mojżesz przykazał Jozuemu, a on wszystko wypełnił: nie opuścił ze wszystkiego przykazania i jednego słowa, które był Pan rozkazał Mojżeszowi.
16
Cepit ítaque Iósue omnem terram montánam, et meridiánam, terrámque Gosen, et planítiem, et occidentálem plagam, montémque Israel, et campéstria eius: Wziął tedy Jozue wszystkę ziemię górną, i południową, i ziemię Gosen, i równinę, i zachodnią stronę, i górę Izrael i pola jej.
17
et partem montis, quæ ascéndit Seir usque Baálgad, per planítiem Líbani subter montem Hermon: omnes reges eórum cepit, percússit, et occídit. I część góry która idzie ku Seir, aż do Baalgad, po równinie Libanu, pod górę Hermon: wszystkie króle ich pojmał, poraził i pozabijał.
18
Multo témpore pugnávit Iósue contra reges istos. Przez długi czas walczył Jozue przeciwko tym królom.
19
Non fuit cívitas quæ se tráderet fíliis Israel, præter Hevǽum, qui habitábat in Gábaon: omnes enim bellándo cepit. Nie było miasta, któreby się poddało synom Izraelowym, oprócz Hewejczyka, który mieszkał w Gabaon: bo wszystkich walcząc dostał.
20
Dómini enim senténtia fúerat, ut induraréntur corda eórum, et pugnárent contra Israel, et cáderent, et non mereréntur ullam cleméntiam, ac perírent, sicut præcéperat Dóminus Móysi. Abowiem była wola Pańska, aby się zatwardziły serca ich, a walczyli przeciw Izraelowi, i legli, a niegodni byli żadnego miłosierdzia, i wyginęli jako był przykazał Pan Mojżeszowi.
21
In illo témpore venit Iósue, et interfécit Enacim de montánis, Hebron, et Dabir, et Anab, et de omni monte Iuda et Israel, urbésque eórum delévit. Onego czasu, przyszedł Jozue, i wybił Enacim z gór, Hebron i Dabir i z Anab, i ze wszelkiej góry Judy i Izraela, i miasta ich zgładził.
22
Non relíquit ullum de stirpe Enacim, in terra filiórum Israel: absque civitátibus Gaza, et Geth, et Azóto, in quibus solis relícti sunt. Nie zostawił żadnego z pokolenia Enacim w ziemi synów Izraelowych: oprócz miast Gazy i Geth i Azotu, w których samych zostawieni są.
23
Cepit ergo Iósue omnem terram, sicut locútus est Dóminus ad Móysen, et trádidit eam in possessiónem fíliis Israel secúndum partes et tribus suas: quievítque terra a prœ́liis. Wziął tedy Jozue wszystkę ziemię, jako mówił Pan do Mojżesza, i dał ją w osiadłość synom Izraełowym, według działów i pokolenia ich, i uspokoiła się ziemia od wojen.
12
1
Hi sunt reges, quos percussérunt fílii Israel, et possedérunt terram eórum trans Iordánem ad solis ortum, a torrénte Arnon usque ad montem Hermon, et omnem orientálem plagam, quæ réspicit solitúdinem. Ci są królowie, które pobili synów Izraelowi, i posiedli ziemię ich za Jordanem na wschód słońca od potoku Anion aż do góry Hermon, i wszystkę ziemię wschodnią, która patrzy do pustyniej.
2
Sehon rex Amorrhæórum, qui habitávit in Hésebon, dominátus est ab Aroer, quæ sita est super ripam torréntis Arnon, et médiæ partis in valle, dimidiǽque Gálaad, usque ad torréntem Iaboc, qui est términus filiórum Ammon. Sehon król Ammorejski który panował od Aroer, które leży nad brzegiem potoku Arnon, i połowicy na dolinie, i połowicy Galaad, aż do potoku Jabok, który jest granicą, synów Ammonowych.
3
Et a solitúdine usque ad mare Céneroth contra oriéntem, et usque ad mare desérti, quod est mare salsíssimum, ad orientálem plagam per viam quæ ducit Béthsimoth: et ab austráli parte, quæ súbiacet Asedoth, Phasga. I od pustynie, aż do morza Cenerot ku wschodu słońca, i aż do morza pustynie, które jest morze nasłońsze, ku wschodniej stronie drogą, która wiedzie do Bethsimoth: i od południowej strony, która leży pod Asedoth Phasga.
4
Términus Og regis Basan, de relíquiis Ráphaim, qui habitávit in Astaroth, et in Edrai, et dominátus est in monte Hermon, et in Sálecha, atque in univérsa Basan, usque ad términos Granica Oga króla Bazan z szczątku Raphaim, który mieszkał w Astaroth, i w Edrai, i panował na górze Hermon, i w Salecha, i we wszystkim Bazan, aż do granic.
5
Géssuri, et Macháti, et dimídiæ partis Gálaad: términos Sehon regis Hésebon. Gessury, i Machaty, i połowicy Galaad granic Sehona króla Hesebon.
6
Móyses fámulus Dómini, et fílii Israel percussérunt eos, tradidítque terram eórum Móyses in possessiónem Rubenítis, et Gadítis, et dimídiæ tríbui Manásse. Mojżesz sługa Pański, i synowie Izraelowi pobili je i dał ziemie ich Mojżesz w osiadłość Rubenitom, i Gaditom, i połowicy pokolenia Manasse.
7
Hi sunt reges terræ, quos percússit Iósue et fílii Israel trans Iordánem ad occidentálem plagam, a Baálgad in campo Líbani, usque ad montem, cuius pars ascéndit in Seir: tradidítque eam Iósue in possessiónem tríbubus Israel, síngulis partes suas, Ci są królowie ziemie, które pobił Jozue i synowie Izraelowi za Jordanem ku zachodniej stronie od Baalgad, na polu Libanu, aż do góry, której część idzie do Seir: i dał ją Jozue w osiadłość pokoleniam Izraelowym, każdemu swój dział,
8
tam in montánis quam in planis atque campéstribus. In Asedoth, et in solitúdine, ac in merídie, Hethǽus fuit et Amorrhǽus, Chananǽus, et Pherezǽus, Hevǽus et Iebusǽus. Tak po górach, jako i na równinach, i w polach.
9
Rex Iéricho unus: rex Hai, quæ est ex látere Bethel, unus: Król Jerycha jeden, król Hay, który jest po boku Bethel jeden.
10
rex Ierúsalem unus, rex Hebron unus, Król Jeruzalem jeden, król Hebron jeden,
11
rex Iérimoth unus, rex Lachis unus, Król Jerymoth jeden, król Lachis jeden,
12
rex Eglon unus, rex Gazer unus, Król Eglon jeden, król Gazer jeden,
13
rex Dabir unus, rex Gader unus, Król Dabir jeden, król Gader jeden,
14
rex Herma unus, rex Hered unus, Król Herma jeden, król Hered jeden,
15
rex Lebna unus, rex Odúllam unus, Król Lebni jeden, król Odullam jeden,
16
rex Macéda unus, rex Bethel unus, Król Maced jeden, król Bethel jeden,
17
rex Táphua unus, rex Opher unus, Król Taphxa jeden, król Opher jeden,
18
rex Aphec unus, rex Saron unus, Król Aphek jeden, król Saron jeden,
19
rex Madon unus, rex Asor unus, Król Madon jeden, król Asor jeden,
20
rex Sémeron unus, rex Achsaph unus, Król Semeron jeden, król Achsaph jeden,
21
rex Thenac unus, rex Magéddo unus, Król Thenak jeden, król Magedda jeden,
22
rex Cades unus, rex Iáchanan Carméli unus, Król Kades jeden, król Jachanan Carmelu jeden,
23
rex Dor, et provínciæ Dor unus, rex géntium Galgal unus, Król Dor, i krainy Dor jeden, król narodów Galgal jeden,
24
rex Thersa unus: omnes reges trigínta unus. Król Thersy jeden: wszystkich Królów trzydzieści i jeden.
13
1
Iósue senex provectǽque ætátis erat, et dixit Dóminus ad eum: Senuísti, et longǽvus es, terráque latíssima derelícta est, quæ necdum sorte divísa est: Jozue stary i zeszłego wieku był, i rzekł Pan do niego: Starzałeś się i długiegoś wieku, ziemia barzo szeroka została, która jeszcze nie jest losem podzielona:
2
omnis vidélicet Galilǽa, Philísthiim, et univérsa Géssuri. To jest wszystka Galilea, Philisthyim, i wszystka Gessury.
3
A flúvio túrbido, qui írrigat Ægýptum, usque ad términos Accaron contra aquilónem: terra Chánaan, quæ in quinque régulos Philísthiim divíditur, Gazǽos, et Azótios, Ascalonítas, Gethǽos, et Accaronítas. Od mętnej rzeki, która oblewa Egipt, aż do granic Akkaron ku północy: ziemia Chanaan, która się na pięć królików Philisthyńskich dzieli, na Gazejczyki, i Azotczyki, na Askalonity, Gethejczyki, i Akkaronity.
4
Ad merídiem vero sunt Hevǽi, omnis terra Chánaan, et Maára Sidoniórum, usque Aphéca et términos Amorrhǽi, A ku południu zasię, są Hewejczycy, wszystka ziemia Chanaan, i Maara Sydończyków aż do Aphek, i granic Amorrejczyka,
5
eiúsque confínia. Líbani quoque régio contra oriéntem, a Baálgad sub monte Hermon, donec ingrediáris Emath: I ukrainy jego. Kraina też Libanu na wschód słońca, od Baalgad pod górą Hermon, aż wnidziesz do Emath.
6
ómnium qui hábitant in monte a Líbano usque ad aquas Masérephoth, universíque Sidónii. Ego sum qui delébo eos a fácie filiórum Israel. Véniat ergo in partem hereditátis Israel, sicut præcépi tibi. Wszystkich, którzy mieszkają na górze od Libanu aż do wód Maserephot, i wszyscy Sydończycy. Jam jest który je wygładzę od oblicza synów Izraelowych. Niechajże to wnidzie w dział dziedzictwa Izrael, jakości przykazał.
7
Et nunc dívide terram in possessiónem novem tríbubus, et dimídiæ tríbui Manásse, A teraz rozdziel ziemię w osiadłość dziewięciorgu pokoleniu, i połowicy pokolenia Manasse,
8
cum qua Ruben et Gad possedérunt terram, quam trádidit eis Móyses fámulus Dómini trans fluénta Iordánis, ad orientálem plagam. Z którem Ruben i Gad posiedli ziemię, którą im dał Mojżesz sługa Pański za rzeką Jordanu ku wschodniej stronie.
9
Ab Aroer, quæ sita est in ripa torréntis Arnon, et in vallis médio, universáque campéstria Médaba, usque Dibon, Od Aroer, które leży na brzegu potoku Arnon, i na środku doliny, i wszystkie pola Medaba aż do Dibon:
10
et cunctas civitátes Sehon regis Amorrhǽi, qui regnávit in Hésebon, usque ad términos filiórum Ammon: I wszystkie miasta Sehon Króla Amorrejskiego, który; królował w Hesebon, aż do granic synów Ammon,
11
et Gálaad, ac términum Géssuri et Macháti, et omnem montem Hermon, et univérsam Basan, usque ad Salécha, I Galaad, i granice Gessury i Machaty, i wszystkę górę Hermon, i wszystek Bazan aż do Salecha,
12
omne regnum Og in Basan, qui regnávit in Astaroth et Edrai, ipse fuit de relíquiis Ráphaim: percussítque eos Móyses, atque delévit. Wszystko królestwo Og w Bazan, który królował w Astaroth i Edrai, on był z szczątku Raphaim, i pobił je Mojżesz i wygładził.
13
Noluerúntque dispérdere fílii Israel Géssuri et Macháti: et habitavérunt in médio Israel usque in præséntem diem. I niechcieli synowie Izraelowi wytracić Gessury i Machaty: i mieszkali między Izraelem aż do dnia dzisiejszego.
14
Tríbui autem Levi non dedit possessiónem: sed sacrifícia et víctimæ Dómini Dei Israel, ipsa est eius heréditas, sicut locútus est illi. Lecz pokoleniu Lewi nie dał osiadłości: ale obiaty i ofiary Pana Boga Izraelskiego, to jest dziedzictwo jego, jako mu powiedział.
15
Dedit ergo Móyses possessiónem tríbui filiórum Ruben iuxta cognatiónes suas. Dał tedy Mojżesz osiadłość pokoleniu synów Ruben według rodzajów ich,
16
Fuítque términus eórum ab Aroer, quæ sita est in ripa torréntis Arnon, et in valle eiúsdem torréntis média: univérsam planítiem, quæ ducit Médaba, A była ich granica od Aroer, które leży na brzegu potoku Arnon, i w pośród doliny tegoż potoku: równinę, która wiedzie do Medaba.
17
et Hésebon, cunctósque vículos eárum, qui sunt in campéstribus: Dibon quoque et Bamóthbaal, et óppidum Baálmaon, I Hesebon, i wszystkie, miasteczka ich, które są w polach: Dibon też i Bamothbaal, i miasteczko Baalmeon.
18
et Iassa, et Cédimoth, et Méphaath, I Jassa, i Cedimoth, i Mephaath,
19
et Cariáthaim, et Sábama, et Saráthasar in monte convállis. I Kariathaim, i Sabama, i Sarathasar na doliny.
20
Béthphogor et Asedoth, Phasga et Bethiésimoth, Betphogor, i Asedoth, Phasga, i Bethiesimoth.
21
et omnes urbes campéstres, universáque regna Sehon regis Amorrhǽi, qui regnávit in Hésebon, quem percússit Móyses cum princípibus Mádian: Hevǽum, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe duces Sehon habitatóres terræ. I wszystkie miasta polne, i wszystkie królestwa, Sehon króla Amorrejskiego, który królował w Hesebon, którego zabił Mojżesz z książęty Madian: Hewea, i Recem, i Sur, i Hur, i Rebe książęta Sehon obywatele ziemie.
22
Et Bálaam fílium Beor aríolum occidérunt fílii Israel gládio cum céteris interféctis. I Balaama syna Beor wieszczka zabili synowie Izraelowi mieczem z innymi pobitymi.
23
Factúsque est términus filiórum Ruben Iordánis flúvius. Hæc est posséssio Rubenitárum per cognatiónes suas úrbium et viculórum. A granica synów Ruben była, Jordan rzeka. Ta jest osiadłość Rubenitów, według rodów ich, miast i wiosek.
24
Dedítque Móyses tríbui Gad et fíliis eius per cognatiónes suas possessiónem, cuius hæc divísio est. I dał Mojżesz pokoleniu Gad i synom jego, wedle rodów ich osiadłość, której ten jest dział.
25
Términus Iaser, et omnes civitátes Gálaad, et dimídiam partem terræ filiórum Ammon, usque ad Aroer, quæ est contra Rabba, Granica Jaser i wszystkie miasta Galaad, i połowica ziemie synów Ammon aż do Aroer, który jest przeciwko Rabba.
26
et ab Hésebon usque Ramoth, Masphe et Bétonim: et a Mánaim usque ad términos Dabir. I od Hesebon aż do Ramoth, Masphe, i Bethonim, i od Manaim, aż do granic Dabir.
27
In valle quoque Bétharan, et Bethnémra, et Socoth, et Saphon réliquam partem regni Sehon regis Hésebon: huius quoque finis, Iordánis est, usque ad extrémam partem maris Cénereth trans Iordánem ad orientálem plagam. W dolinie też Betharan, i Bethnemra, i Sokoth, i Saphon, ostatnią część królestwa Sehon króla Hesebon: tego też granica jest Jordan, aż do ostatniej części morza Cenereth za Jordanem ku wschodniej stronie,
28
Hæc est posséssio filiórum Gad per famílias suas, civitátes et villæ eárum. Ta jest osiadłość synów Gad, według domów ich, miasta i wioski ich.
29
Dedit et dimídiæ tríbui Manásse, filiísque eius iuxta cognatiónes suas possessiónem, Dał też połowicy pokolenia Manasse i synom jego, według rodzajów ich osiadlość,
30
cuius hoc princípium est: a Mánaim univérsam Basan, et cuncta regna Og regis Basan, omnésque vicos Iair, qui sunt in Basan, sexagínta óppida: Której ten jest początek: Od Manaim wszystek Bazan, i wszystkie królestwo Og króla Bazańskiego, i wszystkie wsi Jair, które są w Bazan, sześćdziesiąt miasteczek,
31
et dimídiam partem Gálaad, et Astaroth, et Edrai, urbes regni Og in Basan: fíliis Machir, fílii Manásse, dimídiæ parti filiórum Machir iuxta cognatiónes suas. I połowicę Galaad, i Astaroth, i Edray miasta królestwa Og w Bazan, synom Machir syna Manasse, połowicy synom Machir według rodów ich.
32
Hanc possessiónem divísit Móyses in campéstribus Moab trans Iordánem contra Iéricho ad orientálem plagam. Tę osiadłość podzielił Mojżesz na polach Moab za Jordanem, przeciw Jerychu ku wschodniej stronie.
33
Tríbui autem Levi non dedit possessiónem: quóniam Dóminus Deus Israel ipse est posséssio eius, ut locútus est illi. A pokoleniu Lewi nie dał osiadłości: bo Pan Bóg Izraelów sam jest osiadłością ich jako mu powiedział.
14
1
Hoc est quod possedérunt fílii Israel in terra Chánaan, quam dedérunt eis Eleázar sacérdos, et Iósue fílius Nun, et príncipes familiárum per tribus Israel: To jest, co posiedli synowie Izraelowi, w ziemi Chanaan, którą im dali Eleazar kapłan, i Jozue syn Nun, i domów wedle pokoleni Izraelowych:
2
sorte ómnia dividéntes, sicut præcéperat Dóminus in manu Móysi, novem tríbubus, et dimídiæ tríbui. Losem wszystko dzieląc, jako był przykazał Pan w ręce Mojżeszowej dziewięciorgu pokoleniu, i połowicy pokolenia,
3
Duábus enim tríbubus, et dimídiæ, déderat Móyses trans Iordánem possessiónem: absque Levítis, qui nihil terræ accepérunt inter fratres suos: Bo dwojgu pokoleniu, i połowicy, dał był Mojżesz osiadłość za Jordanem: oprócz Lewitów, którzy nic ziemie nie wzięli między bracią swoją:
4
sed in eórum successérunt locum fílii Ioseph in duas divísi tribus, Manásse et Ephraim: nec accepérunt Levítæ áliam in terra partem, nisi urbes ad habitándum, et suburbána eárum ad alénda iuménta et pécora sua. Ale na ich miejsce nastąpili synowie Józef rozdzieleni na dwoje pokolenia, Manasse i Ephraim: ani wzięli Lewitowie innego działu w ziemi, jedno miasta na mieszkanie, a przedmieścia ich na chowanie dobytków i bydła swego.
5
Sicut præcéperat Dóminus Móysi, ita fecérunt fílii Israel, et divisérunt terram. Jako był przykazał Pan Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraelowi, i podzielili ziemię.
6
Accessérunt ítaque fílii Iuda ad Iósue in Gálgala, locutúsque est ad eum Caleb fílius Iéphone Cenezǽus: Nosti quid locútus sit Dóminus ad Móysen hóminem Dei de me et te in Cadesbárne. Przystąpili tedy synowie Juda do Jozuego w Galgalu, i rzekł do niego Kaleb syn Jephone Cenezejczyk: Wiesz co mówił Pan do Mojżesza człowieka Bożego, o mnie i o tobie w Kadesbarnie,
7
Quadragínta annórum eram quando misit me Móyses fámulus Dómini de Cadesbárne, ut considerárem terram, nuntiavíque ei quod mihi verum videbátur. Czterdzieści mi lat było, kiedy mię słał Mojżesz sługa Pański z Kadesbarny, żebym wypatrował ziemię: i powiedziałem mu co mi się zdała prawda.
8
Fratres autem mei, qui ascénderant mecum, dissolvérunt cor pópuli: et nihilóminus ego secútus sum Dóminum Deum meum. Lecz bracia moi, którzy chodzili ze mną, skazili serce ludu: a jam przecie naśladował Pana Boga mego.
9
Iuravítque Móyses in die illo, dicens: Terra, quam calcávit pes tuus, erit posséssio tua, et filiórum tuórum in ætérnum: quia secútus es Dóminum Deum meum. I przysiągł Mojżesz dnia onego, mówiąc: Ziemia, po której deptała noga twoja, będzie osiadłością twoją, i synów twoich na wieki, iżeś naśladował Pana Boga mego.
10
Concéssit ergo Dóminus vitam mihi, sicut pollícitus est, usque in præséntem diem. Quadragínta et quinque anni sunt, ex quo locútus est Dóminus verbum istud ad Móysen, quando ambulábat Israel per solitúdinem: hódie octogínta quinque annórum sum, Użyczył mi tedy Pan żywota, jako obiecał, aż do dnia dzisiejszego. Czterdzieści i pięć lat temu, jako mówił Pan to słowo do Mojżesza, gdy Izrael chodził po puszczy: dzisia nam ośmdziesiąt i pięć lat,
11
sic valens ut eo valébam témpore quando ad explorándum missus sum: illíus in me témporis fortitúdo usque hódie persevérat, tam ad bellándum quam ad gradiéndum. Tak duży jakom był duż na on czas, gdym był posłan na szpiegowanie, onego czasu siła we mnie aż do dnia dzisiejszego trwa, tak ku bojowaniu, jako ku chodzeniu.
12
Da ergo mihi montem istum, quem pollícitus est Dóminus, te quoque audiénte, in quo Enacim sunt, et urbes magnæ atque munítæ: si forte sit Dóminus mecum, et potúero delére eos, sicut promísit mihi. Dajże mi tedy tę górę, którą Pan obiecał coś i sam słyszał, na której są Enacim, i miasta wielkie i obronne: jeśli snać Pan będzie zemną, i będę mógł wygładzić je: jako mi obiecał.
13
Benedixítque ei Iósue, et trádidit ei Hebron in possessiónem. I błogosławił mu Jozue: i dał mu Hebron w osiadłość.
14
Atque ex eo fuit Hebron Caleb fílio Iéphone Cenezǽo usque in præséntem diem, quia secútus est Dóminum Deum Israel. I od tego czasu dostał się Hebron Kaleb synowi Jephone Cenezejczykowi aż do dnia dzisiejszego: iż naśladował Pana Boga Izraelskiego.
15
Nomen Hebron ante vocabátur Cáriath Arbe: Adam máximus ibi inter Enacim situs est: et terra cessávit a prœ́liis. Imię Hebrona zwane przedtem Kariath Arbe: Adam nawiętszy między Enacim tam leży: i przestała ziemia od wojny.
15
1
Igitur sors filiórum Iudæ per cognatiónes suas ista fuit: a término Edom, desértum Sin, contra merídiem, et usque ad extrémam partem austrális plagæ. Dział tedy synów, Judy, według rodzajów ich ten był. Od granice Edom, puszcza Sin na południe, i aż do ostatniej części południowej strony.
2
Inítium eius a summitáte maris salsíssimi, et a lingua eius, quæ réspicit merídiem. Początek jej od końca morza nasłońszego, i od języka jego, który patrzą na południe.
3
Egreditúrque contra Ascénsum Scorpiónis, et pertránsit in Sina: ascendítque in Cadesbárne, et pérvenit in Esron, ascéndens ad Addar, et circúiens Cárcaa, A wychodzł przeciw wstępu Scorpiona, i przechodzi do Sin: a wstępuje do Kadesbarne i zachodzi do Esron, wstępując do Addar, i okrążając Karkaa.
4
atque inde pertránsiens in Asemóna, et pervéniens ad torréntem Ægýpti: erúntque términi eius mare magnum: hic erit finis meridiánæ plagæ. A ztąd przechodząc do Asemona, i przychodząc do potoku Egiptu: i będą granice jego morze wielkie. Ten będzie koniec strony południowej.
5
Ab oriénte vero erit inítium, mare salsíssimum usque ad extréma Iordánis: et ea quæ respíciunt ad aquilónem, a lingua maris usque ad eúmdem Iordánis flúvium. A od wschodu słońca będzie początek, morze nasłońsze aż do końca Jordanu: i to co patrzy ku północy, od języka morskiego, aż do tejże rzeki Jordanu.
6
Ascendítque términus in Beth Hagla, et transit ab aquilóne in Beth Araba, ascéndens ad lápidem Boen fílii Ruben: I wstępuje ranica do Beth Hagle, a przechodzi od północy do Beth Araby: wstępując do kamienia Boen syna Ruben.
7
et tendens usque ad términos Débera de valle Achor, contra aquilónem respíciens Gálgala, quæ est ex advérso Ascensiónis Adómmim, ab austráli parte torréntis: transítque aquas, quæ vocántur Fons solis: et erunt éxitus eius ad Fontem Rogel. I ciągnąc aż do granic Debery z Doliny Achor, przeciw północy patrząc ku Galgalu, które jest przeciw wstępowi Adommim, od południowej strony potoka: i przechodzi wody, które zową źródło słońca: a końce jej będą do źródła Rogel.
8
Ascendítque per convállem fílii Ennom ex látere Iebusǽi ad merídiem, hæc est Ierúsalem: et inde se érigens ad vérticem montis, qui est contra Geénnom ad occidéntem in summitáte Vallis Ráphaim contra aquilónem: I wstępuje przez dolinę syna Ennom, z boku Jebuzejczyka na południe, to jest Jeruzalem: a z onąd się wynosząc na wierzch góry, która jest przeciw Geennom na zachód słońca na wierzchu doliny Raphaim ku północy.
9
pertransítque a vértice montis usque ad fontem aquæ Néphtoa: et pérvenit usque ad vicos montis Ephron: inclinatúrque in Báala, quæ est Cariathíarim, id est, Urbs silvárum. I przechodzi od wierzchu góry aż do źródła wody Nephtoa i przychodzi aż do wsi góry Ephron: i chyli się do Baala, który jest Kariathiarim, to jest, miasto lasów.
10
Et círcuit de Báala contra occidéntem, usque ad montem Seir: transítque iuxta latus montis Iarim ad aquilónem in Cheslon: et descéndit in Béthsames, transítque in Thamna. I kołem idzie od Baale na zachód aż do góry Seir: i przechodzi podle boku góry Jarym na północy do Cheslon: i stępuje do Bethsames, a przechodzi do Thamna.
11
Et pérvenit contra aquilónem partis Accaron ex látere: inclinatúrque Sechróna, et transit montem Báala: pervenítque in Iébneel, et magni maris contra occidéntem fine conclúditur. I przychodzi ku północy części Akaron: i chyli się do Sechrona, i bieży przez górę Baala, i przychodzi do Jebneel, i wielkiego morza ku zachodowi końcem się zamyka.
12
Hi sunt términi filiórum Iuda per circúitum in cognatiónibus suis. Te są granice synów Juda w około, według rodów ich.
13
Caleb vero fílio Iéphone dedit partem in médio filiórum Iuda, sicut præcéperat ei Dóminus: Cáriath Arbe patris Enac, ipsa est Hebron. A Kaleb synowi Jephone dał część w pośrodku synów Juda, jako mu był Pan przykazał: Kariath Arbe ojca Enak, to jest Hebron.
14
Delevítque ex ea Caleb tres fílios Enac, Sésai et Ahiman et Thólmai de stirpe Enac. I wygładził z niej Kaleb trzech synów Enak, Sesai, i Achinian, i Tholmai, z rodu Enak.
15
Atque inde conscéndens venit ad habitatóres Dabir, quæ prius vocabátur Cáriath Sepher, id est, Cívitas litterárum. A z onąd postąpiwszy przyszedł do obywatelów Dabir, które pierwej zwano Kariath Sepher, to jest, miasto nauk.
16
Dixítque Caleb: Qui percússerit Cáriath Sepher, et céperit eam, dabo ei Axam fíliam meam uxórem. I rzekł Kaleb: Kto porazi Kariath Sepher, a weźmie ji, temu dam Akszę córkę moję za żonę.
17
Cepítque eam Othóniel fílius Cenez frater Caleb iúnior: dedítque ei Axam fíliam suam uxórem. I wziął ji Othoniel syn. Kenez brat Kalebów młodszy: i dał mu Akszę córkę swą za żonę.
18
Quæ, cum pérgerent simul, suása est a viro suo ut péteret a patre suo agrum, suspiravítque ut sedébat in ásino. Cui Caleb: Quid habes? inquit. Która, gdy jachali pospołu, namówiona była od męża swego, aby prosiła u ojca swego pola, i wzdychała jako siedziała na ośle. Której Kaleb: Cości pry?
19
At illa respóndit: Da mihi benedictiónem: terram austrálem et aréntem dedísti mihi: iunge et irríguam. Dedit ítaque ei Caleb irríguum supérius et inférius. A ona odpowiedziała: Daj mi błogosławieństwo: Ziemię ku południu i suchą dałeś mi, przydaj i mokrą. I dał jej Kaleb mokrą ziemię wyższą i niższą.
20
Hæc est posséssio tribus filiórum Iuda per cognatiónes suas. Ta jest osiadłość pokolenia synów Juda według rodzajów ich.
21
Erántque civitátes ab extrémis pártibus filiórum Iuda iuxta términos Edom a merídie: Cábseel, et Eder, et Iagur, A były miasta od ostatnich granic synów Juda, podle granic Edom od południa: Kabseel, i Eder, i Jagur,
22
et Cina, et Dimóna, et Adada, I Cina, i Dimona, i Adada,
23
et Cades, et Asor, et Iethnam, I Kades, i Asor, i Jechman,
24
Ziph, et Telem, et Baloth, Ziph, i Thelem, i Baloth,
25
Asor nova, et Cárioth, Hesron, hæc est Asor, Asor nowe i Karioth, Hesron to jest Asor.
26
Amam, Sama, et Mólada, Amam, Sama, i Molada,
27
et Asergádda, et Hássemon, et Béthphelet, I Asergadda, i Hassemon, i Betphelet,
28
et Hasérsual, et Bersabée, et Baziothía, I Hasersual, i Bersabee, i Baziothia,
29
et Báala, et Iim, et Esem, I Baala, i Jim, i Esem,
30
et Elthólad, et Cesil, et Harma, I Eltholad, i Kesil, i Harma,
31
et Síceleg, et Medeména, et Sensénna, I Siceleg, i Medemena, i Sensenna,
32
Lébaoth, et Selim, et Aen, et Remon: omnes civitátes vigínti novem, et villæ eárum. Lebaoth, i Selim, i Aen, i Remon, wszystkich miast dwadzieścia i dziewięć, i wsi ich.
33
In campéstribus vero: Estaol, et Sárea, et Asena, A na polach, Estaol, i Sarea, i Asena,
34
et Zánoe, et Engánnim, et Táphua, et Enaim, I Zanoe, i Aengannim, i Thaphua, i Enaim,
35
et Iérimoth, et Adúllam, Socho, et Azéca, I Jerimoth, i Adullam, Socho i Aseka,
36
et Sáraim, et Adíthaim, et Gedéra, et Gederóthaim: urbes quatuórdecim, et villæ eárum. I Saraim, i Ahithaim, i Gedera, i Gederothaim: miast czternaście, i wsi ich.
37
Sanan, et Hadássa, et Magdálgad, Sanan, i Hadassa, i Magdalgad,
38
Délean, et Másepha, et Iecthel, Delean, i Masepha, i Jekthel,
39
Lachis, et Bascath, et Eglon, Lachis, i Baskath, i Eglon,
40
Chebbon, et Léheman, et Cethlis, Chebbon, i Lehemam, i Cethlis,
41
et Gíderoth, et Béthdagon, et Náama, et Macéda: civitátes sédecim, et villæ eárum. I Gideroth, i Bethdagon, i Naama, i Maceda: miast szesnaście, i wsi ich
42
Lábana, et Ether, et Asan, Labana, i Ether, i Asan,
43
Iephtha, et Esna, et Nesib, Jephtha, i Esna, i Nesib,
44
et Ceíla, et Achzib, et Marésa: civitátes novem, et villæ eárum. I Ceila, i Achzib, i Maresa: miast dziewięć, i wsi ich.
45
Accaron cum vicis et víllulis suis. Akkaron ze wsiami i wioskami swemi.
46
Ab Accaron usque ad mare: ómnia quæ vergunt ad Azótum et vículos eius. Od Akkarona aż do morza wszystkie, które się chylą ku Azotowi, i wsi ich.
47
Azótus cum vicis et víllulis suis. Gaza cum vicis et víllulis suis, usque ad torréntem Ægýpti, et mare magnum términus eius. Azot z miasteczkami, i ze wsiami swemi. Gaza z miasteczkami, i ze wsiami swemi, aż do potoku Egiptu, i morze wielkie granica jej.
48
Et in monte: Samir, et Iether, et Socoth, A na górze Samir, i Jether, i Sokoth,
49
et Danna, et Cariathsénna, hæc est Dabir: I Danna, i Kariath Senna, to jest Dabir.
50
Anab, et Istemo, et Anim, Anab, i Istemo, i Anim,
51
Gosen, et Olon, et Gilo: civitátes úndecim et villæ eárum. Gosen, i Olon, i Gilo: miast jedenaście, i wsi ich.
52
Arab, et Ruma, et Esaan, Arab, i Ruma, i Esaan,
53
et Ianum, et Beththaphúa, et Apheca, I Janum, i Beththaphua, i Apheka,
54
Athmatha, et Cáriath Arbe, hæc est Hebron, et Sior: civitátes novem, et villæ eárum. Athmatha, i Kariatharbe, to jest Hebron, i Sior: miast dziewięć, i wsi ich.
55
Maon, et Carmel, et Ziph, et Iota, Maon, i Karmel, i Ziph, i Jotha,
56
Iézrael, et Iúcadam, et Zánoe, Jesrael, i Jukadam, i Zanoe.
57
Accain, Gábaa, et Thamna: civitátes decem et villæ eárum. Akkain, Gabaa, i Thamna: miast dziesięć, i wsi ich.
58
Halhul, et Besur, et Gedor, Halhul, i Beszur, i Gedor,
59
Mareth, et Béthanoth, et Eltecon: civitátes sex et villæ eárum. I Mareth, i Bethanot, i Eltekon: miast sześć, i wsi ich.
60
Cariáthbaal, hæc est Cariathíarim urbs silvárum, et Arébba: civitátes duæ, et villæ eárum. Kariathbaal, to jest Kariathiarim miasto lasów i Arebba: dwie mieście, i wsi ich.
61
In desérto Betháraba, Meddin, et Sáchacha, Na puszczy Betharaba, Meddin i Sachacha:
62
et Nebsan, et cívitas salis, et Engáddi: civitátes sex, et villæ eárum. I Nebsan, i miasto soli i Engaddy: sześć miast, i wsi ich.
63
Iebusǽum autem habitatórem Ierúsalem non potuérunt fílii Iuda delére: habitavítque Iebusǽus cum fíliis Iuda in Ierúsalem usque in præséntem diem. Lecz Jebuzejczyka obywatela Jeruzalem nie mogli synowie Juda wygładzić: i mieszkał Jebuzejczyk z syny Juda w Jeruzalem aż do dnia dzisiejszego.
16
1
Cécidit quoque sors filiórum Ioseph ab Iordáne contra Iéricho et aquas eius ab oriénte: solitúdo quæ ascéndit de Iéricho ad montem Bethel: Padł też los synów Józef owych od Jordanu ku Jerychu i wodam jego od wschodu słońca: pustynią, która idzie od Jerycha do góry Bethel:
2
et egréditur de Bethel Luza: transítque términum Archi, Ataroth: A wychodzi od Bethel do Luzy: i idzie przez granicę Archi, Atharoth.
3
et descéndit ad occidéntem iuxta términum Iephléti, usque ad términos Béthoron inferióris, et Gazer: finiuntúrque regiónes eius mari magno: I schodzi ku zachodu wedle granice Jephlet, aż do granic Bethhoron niższego i Gazera: i kończą się krainy jego morzem wielkiem.
4
possederúntque fílii Ioseph Manásses et Ephraim. I osiedli synowie Józefowi Manasses i Ephraim.
5
Et factus est términus filiórum Ephraim per cognatiónes suas: et posséssio eórum contra oriéntem Ataroth Addar usque Béthoron superiórem. I stała się granica synów Ephraim według rodzajów ich: i osiadłość ich ku wschodu słońca Ataroth Addar, aż do Bethhorona wyższego.
6
Egrediuntúrque confínia in mare: Máchmethath vero aquilónem réspicit, et círcuit términos contra oriéntem in Thanáthselo: et pertránsit ab oriénte Iánoe. I wychodzą granice aż do morza: Machmethath lepak patrzy ku północy, i okrąża granice ku wschodu słońca do Thanath Selu: i przechodzi od wschodu do Janoe.
7
Descendítque de Iánoe in Ataroth et Naarátha: et pérvenit in Iéricho, egreditúrque ad Iordánem. A idzie od Janoe do Ataroth i Naaratha i przychodzi do Jerycha: i wychodzi do Jordanu.
8
De Táphua pertránsit contra mare in Vallem arundinéti, suntque egréssus eius in mare salsíssimum. Hæc est posséssio tribus filiórum Ephraim per famílias suas. Z Thaphua zasię przechodzi ku morzu na dolinę trzcińską, i są wyścia jej do morza nasłońszego. Ta jest osiadłość pokolenia synów Ephraim, według domów ich.
9
Urbésque separátæ sunt fíliis Ephraim in médio possessiónis filiórum Manásse, et villæ eárum. Wydzielono też miasta synom Ephraim w pośrodku osiadłości synów Manasse, i wsi ich.
10
Et non interfecérunt fílii Ephraim Chananǽum, qui habitábat in Gazer: habitavítque Chananǽus in médio Ephraim usque in diem hanc tributárius. I nie wybili synowie Ephraimowi Chananejczyka, który mieszkał w Gazer, i mieszkał Chananejczyk w pośród Ephraima, aż do tego dnia dań płacąc.
17
1
Cécidit autem sors tríbui Manásse (ipse enim est primogénitus Ioseph): Machir primogénito Manásse patri Gálaad, qui fuit vir pugnátor, habuítque possessiónem Gálaad et Basan: A los padł pokoleniu Manasse (bo ten jest pierworodny Józefów) Machir pierworodnemu Manasse Ojcu Galaad, który był mąż waleczny, i miał osiadłość Galaad i Bazan:
2
et réliquis filiórum Manásse iuxta famílias suas, fíliis Abiézer, et fíliis Helec, et fíliis Esriel, et fíliis Sechem, et fíliis Hepher, et fíliis Semída. Isti sunt fílii Manásse fílii Ioseph, mares, per cognatiónes suas. I innym synom Manasse według domów ich, synom Abiezer, i synom Helek, i synom Esryel, i synom Sechem, i synom Hepher, i synom Semidach. Ci są synowie Manasse syna Józefowego, mężczyzny według rodzajów ich.
3
Sálphaad vero fílio Hepher fílii Gálaad fílii Machir fílii Manásse non erant fílii, sed solæ fíliæ: quarum ista sunt nómina, Máala et Noa et Hegla et Melcha et Thersa. Lecz Salphaad synowi Hepher syna Galaad, syna Machir, syna Manasse nie urodzili się synowie, ale tylko córki: których te są imiona: Maala i Noa i Hegla i Melcha i Thersa.
4
Venerúntque in conspéctu Eleázari sacerdótis, et Iósue fílii Nun, et príncipum, dicéntes: Dóminus præcépit per manum Móysi, ut darétur nobis posséssio in médio fratrum nostrórum. Dedítque eis iuxta impérium Dómini possessiónem in médio fratrum patris eárum. I przyszły przed oczy Eleazara kapłana, i Jozuego syna Nun, książąt mówiąc: Pan przykazał przez rękę Mojżesza, aby nam dano osiadłość w pośrodku braciej naszej. I dał im według Pańskiego rozkazania osiadłość w pośrodku braciej ojca ich.
5
Et cecidérunt funículi Manásse, decem, absque terra Gálaad et Basan trans Iordánem. I padło sznurów Manasse, dziesięć oprócz ziemie Galaad i Bazan za Jordanem.
6
Fíliæ enim Manásse possedérunt hereditátem in médio filiórum eius. Terra autem Gálaad cécidit in sortem filiórum Manásse qui réliqui erant. Bo córki Manasse otrzymały dziedzictwo w pośrodku synów jego. A ziemia Galaad padła na dział synom Manasse którzy byli zostali.
7
Fuítque términus Manásse ab Aser, Máchmethath quæ réspicit Sichem: et egréditur ad déxteram iuxta habitatóres fontis Táphuæ. A granica Manasse była od Aser, do Machmethath, który patrzy ku Sichem: a wychodzi po prawej stronie podle obywatelów źródła Taphue.
8
Etenim in sorte Manásse cecíderat terra Táphuæ, quæ est iuxta términos Manásse filiórum Ephraim. W dziale bowiem Manasse przypadła była ziemia Taphue, która jest podle granic Manasse synów Ephraim.
9
Descendítque términus Vallis arundinéti in merídiem torréntis civitátum Ephraim, quæ in médio sunt úrbium Manásse: términus Manásse ab aquilóne torréntis, et éxitus eius pergit ad mare: A granica Doliny trzcinnej idzie ku południu potoka miast Ephraim, które są w pośrodku miast Manasse: granica Manasse od północy potoka, a koniec jej ciągnie do morza:
10
ita ut posséssio Ephraim sit ab austro, et ab aquilóne Manásse, et utrámque claudat mare, et coniungántur sibi in tribu Aser ab aquilóne, et in tribu Issachar ab oriénte. Tak, iż osiadłość Ephraim jest od południa, a od północy Manasse, a oboje zamyka morze, i schodzą się z sobą w pokoleniu Aser od północy, a w pokoleniu Issachar od wschodu.
11
Fuítque heréditas Manásse in Issachar et in Aser, Bethsan et vículi eius, et Iéblaam cum vículis suis, et habitatóres Dor cum óppidis suis, habitatóres quoque Endor cum vículis suis: similitérque habitatóres Thenac cum vículis suis, et habitatóres Magéddo cum vículis suis, et tértia pars urbis Nopheth. I było dziedzictwo Manasse w Issachar i w Aser, Bethsan i wsi jego, i Jeblaam ze wsiami jego, i obywatele Dor z miasteczkami swemi, obywatele też Endor ze wsiami swymi: także obywatele Thenak te wsiami swymi, i obywatele Mageddo z wsiami swymi, i trzecia część miasta Nopheth.
12
Nec potuérunt fílii Manásse has civitátes subvértere, sed cœpit Chananǽus habitáre in terra sua. I nie mogli synowie Manasse tych miast wywrócić, ale począł Chananejczyk mieszkać w ziemi swej.
13
Postquam autem convaluérunt fílii Israel, subiecérunt Chananǽos, et fecérunt sibi tributários, nec interfecérunt eos. A potem gdy się zmocnłli synowie Izraelowi: podbili Chananejczyki, i uczynili je sobie hołdowniki, ani wytracili ich.
14
Locutíque sunt fílii Ioseph ad Iósue, et dixérunt: Quare dedísti mihi possessiónem sortis et funículi uníus, cum sim tantæ multitúdinis, et benedíxerit mihi Dóminus? I mówili synowie Józef do Jozuego i rzekli: Czemuś mi dał osiadłość losu i sznura jednego, gdyżem jest tak wielkiej liczby, i błogosławił mi Pan?
15
Ad quos Iósue ait: Si pópulus multus es, ascénde in silvam, et succíde tibi spátia in terra Pherezǽi et Ráphaim: quia angústa est tibi posséssio montis Ephraim. Do których Jozue rzekł: Jeśliś jest lud wielki, idźże do lasa a wysiecz sobie place w ziemi Pherezejczyka i Raphaim: boć ciasna jest osiadłość góry Ephraim.
16
Cui respondérunt fílii Ioseph: Non potérimus ad montána conscéndere, cum férreis cúrribus utántur Chananǽi, qui hábitant in terra campéstri, in qua sitæ sunt Bethsan cum vículis suis, et Iézrael médiam póssidens vallem. Któremu odpowiedzieli synowie Józefowi: Nie będziem mogli wniść na góry, ponieważ wozów żelaznych używają Chananejczykowie, którzy mieszkają na równej ziemi, w której leżą Bethsan ze wsiami swymi, i Izrael, który posiadł połowicę doliny.
17
Dixítque Iósue ad domum Ioseph, Ephraim et Manásse: Pópulus multus es, et magnæ fortitúdinis: non habébis sortem unam, I rzekł Jozue do domu Józef, Ephraim i Manasse: Ludeś ty mnogi i wielkiej mocy, nie będziesz miał działu jednego,
18
sed transíbis ad montem, et succídes tibi, atque purgábis ad habitándum spátia: et póteris ultra procédere cum subvérteris Chananǽum, quem dicis férreos habére currus, et esse fortíssimum. Ale przejdziesz na górę, i wyrąbisz sobie i wyprawisz miejsca ku mieszkaniu i będziesz mógł dalej postąpić kiedy zburzysz Chananejczyka, o którym powiedasz, że ma wozy żelazne, i jest barzo mocny.
18
1
Congregatíque sunt omnes fílii Israel in Silo, ibíque fixérunt tabernáculum testimónii, et fuit eis terra subiécta. I zebrali się wszyscy synowie Izraelowi do Silo, i tam postawili przybytek świadectwa, i była im ziemia poddana.
2
Remánserant autem filiórum Israel septem tribus, quæ necdum accéperant possessiónes suas. A zostało było siedmioro pokoleni synów Izraelowych, które jeszcze nie wzięły były osiadłości swojej.
3
Ad quos Iósue ait: Usquequo marcétis ignávia, et non intrátis ad possidéndam terram, quam Dóminus Deus patrum vestrórum dedit vobis? Do których rzekł Jozue: dokądże gnijecie lenistwem, a nie wchodzicie, żebyście posiedli ziemię, którą wam dał Pan Bóg ojców waszych?
4
Elígite de síngulis tríbubus ternos viros, ut mittam eos, et pergant atque circúmeant terram, et descríbant eam iuxta númerum uniuscuiúsque multitúdinis: referántque ad me quod descrípserint. Obierzcie z każdego pokolenia po trzech mężach, że je poszlę, aby szli i obeszli ziemię, i rozpisali ją według liczby każdego zgromadzenia: a że mi przyniosą co spisali.
5
Divídite vobis terram in septem partes: Iudas sit in términis suis ab austráli plaga, et domus Ioseph ab aquilóne. Rozdzielcie sobie ziemię na siedm części: Judas niech będzie w granicach swych od południowej strony, a dom Józefów od północy.
6
Médiam inter hos terram in septem partes descríbite: et huc veniétis ad me, ut coram Dómino Deo vestro mittam vobis hic sortem: A średnią między temi ziemię rozpiszcie na siedm części: a przyjdziecie tu do mnie, że przed Panem Bogiem waszym puszczę wam tu los:
7
quia non est inter vos pars Levitárum, sed sacerdótium Dómini est eórum heréditas. Gad autem et Ruben, et dimídia tribus Manásse, iam accéperant possessiónes suas trans Iordánem ad orientálem plagam, quas dedit eis Móyses fámulus Dómini. Bo niemasz między wami działu Lewitów, ale kapłaństwo Pańskie jest ich dziedzictwo. Lecz Gad i Ruben i pół pokolenia Manasse już byli wzięli osiadłości swe za Jordanem na wschodnią stronę, które im dał Mojżesz sługa Pański.
8
Cumque surrexíssent viri, ut pérgerent ad describéndam terram, præcépit eis Iósue, dicens: Circúite terram, et descríbite eam, ac revertímini ad me: ut hic coram Dómino, in Silo, mittam vobis sortem. A gdy wstali mężowie, aby szli na rozpisanie ziemie, przykazał im Jozue mówiąc: Obejdźcie ziemię, a spiszcie ją, a wróćcie się do mnie: żebym tu przed Panem w Silo puścił wam los.
9
Itaque perrexérunt: et lustrántes eam, in septem partes divisérunt, scribéntes in volúmine. Reversíque sunt ad Iósue in castra Silo. I tak poszli: i obejrzawszy ją, na siedm części rozdzielili, spisawszy na księgach. I wrócili się do Jozuego do obozu Silo.
10
Qui misit sortes coram Dómino in Silo, divisítque terram fíliis Israel in septem partes. Który puścił losy przed Panem w Silo, i rozdzielił ziemię synom Izraelowym na siedm działów.
11
Et ascéndit sors prima filiórum Béniamin per famílias suas, ut possidérent terram inter fílios Iuda et fílios Ioseph. I padł los pierwszy synów Beniaminowych według familji, ich, żeby posiedli ziemię między syny Judowemi a syny Józefowymi.
12
Fuítque términus eórum contra aquilónem a Iordáne: pergens iuxta latus Iéricho septentrionális plagæ, et inde contra occidéntem ad montána conscéndens, et pervéniens ad solitúdinem Betháven, A była granica ich ku północy od Jordanu: idąc wedle boku Jerycha północnej strony, a ztamtąd ku zachodu na góry wstępując, i przychodząc do puszczy Bethawen,
13
atque pertránsiens iuxta Luzam ad merídiem, ipsa est Bethel: descendítque in Ataroth Addar in montem, qui est ad merídiem Béthoron inferióris: A przechodząc wedle Luzy na południe, to jest Bethel: i zstępuje do Atarothaddar na górę, która jest na południe Bethhoron niższego.
14
et inclinátur circúiens contra mare ad merídiem montis qui réspicit Béthoron contra Africum: suntque éxitus eius in Cáriath Baal, quæ vocátur et Cariathíarim, urbem filiórum Iuda. Hæc est plaga contra mare, ad occidéntem. A chyli się krążąc ku morzu na południe góry, która patrzą ku Bethhoron przeciw wiatru południowego: i kończyny jego są Kariathbaal, które zowią i Kariathiarim, miasto synów Juda, ta jest strona ku morzu na zachód.
15
A merídie autem ex parte Cariathíarim egréditur términus contra mare, et pérvenit usque ad fontem aquárum Néphtoa. A od południa, od strony Kariathiarim wychodzi granica ku morzu a przychodzi aż do źródła wód Nephtoa.
16
Descendítque in partem montis, qui réspicit vallem filiórum Ennom: et est contra septentrionálem plagam in extréma parte vallis Ráphaim. Descendítque in Geénnom (id est, vallem Ennom) iuxta latus Iebusǽi ad austrum: et pérvenit ad Fontem Rogel, I zstępuje na część góry, która patrzy na Dolinę synów Ennom; a jest przeciw północnej stronie, na ostatniej części Doliny Raphaim. I zchodzi w Geennom (to jest w Dolinę Ennom) według boku Jebuzejczyka na południe; i przychodzi do źródła Rogel,
17
tránsiens ad aquilónem, et egrédiens ad Ensemes, id est, Fontem solis: Przechodząc ku północy i wychodząc do Ensemes, to jest, do źródła słonecznego:
18
et pertránsit usque ad túmulos, qui sunt e regióne ascénsus Adómmim: descendítque ad Abénboen, id est, lápidem Boen fílii Ruben: et pertránsit ex látere aquilónis ad campéstria: descendítque in planítiem, A przechodzi aż do kopców, które są przeciwko wstępowaniu Adommim: i schodzi do Abenboen, to jest, kamienia Boena syna Ruben: i przechodzi z boku północy na pola: i zstępuje na równinę,
19
et prætergréditur contra aquilónem Beth Hagla: suntque éxitus eius contra linguam maris salsíssimi ab aquilóne in fine Iordánis ad austrálem plagam: I mija ku północy Bethhagla: i są kończyny jego ku językowi morza nasłońszego od północy na końcu Jordana na południową stronę.
20
qui est términus illíus ab oriénte. Hæc est posséssio filiórum Béniamin per términos suos in circúitu, et famílias suas. Który jest granicą jego od wschodu, ta jest osładłość synów Benjaminowych według granic jego w około, i według domów ich.
21
Fuerúntque civitátes eius, Iéricho, et Beth Hagla, et Vallis Casis, A były miasta jego, Jerycho i Bethhagla, i Dolina Kasis.
22
Beth Araba, et Samáraim, et Bethel, Betharaba i Samaraim i Bethel,
23
et Avim, et Aphara, et Ophera, I Awim i Aphara i Ophera,
24
villa Emóna, et Ophni, et Gabée: civitátes duódecim, et villæ eárum. Wieś Emona i Ophni i Gabeer miast dwanaście, i wsi ich.
25
Gábaon, et Rama, et Beroth, Gabaon i Rama i Beroth.
26
et Mesphe, et Cáphara, et Amósa, I Mesphe, i Kaphara, i Amosa,
27
et Recem, Iárephel, et Thárela, I Recem, Jarephel i Tarela,
28
et Sela, Eleph, et Iebus, quæ est Ierúsalem, Gábaath, et Cáriath: civitátes quatuórdecim, et villæ eárum. Hæc est posséssio filiórum Béniamin iuxta famílias suas. I Sela, Eleph i Jebus, to jest Jeruzalem, Gabaath i Kariath, miast czternaście, i wsi ich. Ta jest osiadłość synów Beniaminowych według domów ich.
19
1
Et egréssa est sors secúnda filiórum Símeon per cognatiónes suas: fuítque heréditas I wyszedł los wtóry synów Simeon według domów ich: a było dziedzictwo
2
eórum in médio possessiónis filiórum Iuda: Bersabée, et Sabée, et Mólada, Ich w pośrodku osiadłości synów Juda: Bersabee i Sabee i Molada.
3
et Hasérsual, Bala, et Asem, I Hasersual, Bala i Asem
4
et Elthólad, Bethul, et Harma, I Eltholad, Bethul i Harma,
5
et Síceleg, et Bethmárchaboth, et Hasérsusa, I Siceleg i Bethmarchaboth i Hasersusa
6
et Bethlébaoth, et Sárohen: civitátes trédecim, et villæ eárum. I Bethlebaoth i Sarohen: miast trzynaście i wsi ich.
7
Ain, et Remmon, et Athar, et Asan: civitátes quátuor, et villæ eárum: Ąin i Remmon i Athar i Asan: miast cztery i wsi ich:
8
omnes vículi per circúitum úrbium istárum usque ad Báalath Beer Ramath contra austrálem plagam. Hæc est heréditas filiórum Símeon iuxta cognatiónes suas, Wszystkie wsi w około tych miast aż do Baalath, Beera Ramathy ku południowej stronie: To jest dziedzictwo synów Symeon według rodzajów ich,
9
in possessióne et funículo filiórum Iuda: quia maior erat, et idcírco fílii Símeon possedérunt in médio hereditátis eórum. W osiadłości i sznurze synów Juda: iż był więtszy. I dla tego synowie Symeonowi wzięli osiadłość w pośrodku dziedzictwa ich.
10
Cecidítque sors tértia filiórum Zábulon per cognatiónes suas: factus est términus possessiónis eórum usque Sarid. I padł los trzeci synów Zabukm według rodzajów ich: a była granica dziedzictwa ich aż do Sari.
11
Ascendítque de mari et Mérala, et pérvenit in Débbaseth, usque ad torréntem qui est contra Iéconam. I wstępuje od morza i Merale, a przychodzi do Debbaseth, aż do potoka, który jest przeciw Jekonam,
12
Et revértitur de Sared contra oriéntem in fines Ceseléththabor: et egréditur ad Dábereth, ascendítque contra Iáphie. I wraca się od Sareda ku wschodowi do granic Ceseleththabor: i wychodzi do Dabereth, i wstępuje ku Japhie.
13
Et inde pertránsit usque ad orientálem plagam Géthepher et Thácasin: et egréditur in Remmon, Amthar et Noa. A ztąmtąd przechodzi aż do wschodniej strony Gethhepher i Thakasyn, i wychodzi do Remmon i Amthar i Noa.
14
Et círcuit ad aquilónem Hánathon: suntque egréssus eius vallis Iéphthael, I krąży ku północy Hanathon: a wyścia jego są Dolina Jephtahel,
15
et Cateth, et Náalol, et Sémeron, et Iérala, et Béthlehem: civitátes duódecim, et villæ eárum. I Kateth i Naalol i Semeron i Jerala i Bethlehem: miast dwanaście i wsi ich.
16
Hæc est heréditas tribus filiórum Zábulon per cognatiónes suas, urbes et vículi eárum. To jest dziedzictwo pokolenia synów Zabulon, według rodzajów ich, miasta i wsi ich.
17
Issachar egréssa est sors quarta per cognatiónes suas: Issacharowi wszedł los czwarty według rodzajów jego.
18
fuítque eius heréditas Iézrael, et Cásaloth, et Sunem, A było dziedzictwo jego Jezrael i Kasaloth i Sunem,
19
et Hapháraim, et Seon, et Anáharath, I Hapharaim i Scon i Anaharath.
20
et Rabboth, et Césion, Abes, I Rabboth i Cesion, Abes,
21
et Rameth, et Engánnim, et Enhádda, et Béthpheses. I Rameth i Engannim i Enhadda, i Betpheses.
22
Et pérvenit términus eius usque Thabor, et Sehesíma, et Béthsames, erúntque éxitus eius Iordánis: civitátes sédecim, et villæ eárum. A przychodzi granica jego aż do Thabor i Sehesim i Bethsames: a będą kończyny ich Jordan: miast szesnaście i wsi ich.
23
Hæc est posséssio filiórum Issachar per cognatiónes suas, urbes et vículi eárum. Ta jest osiadłość synów Issachar według rodzajów ich, miasta i wsi ich.
24
Cecidítque sors quinta tríbui filiórum Aser per cognatiónes suas: I padł los piąty pokoleniu synów Aser według rodzajów ich:
25
fuítque términus eórum Halcath, et Chali, et Beten, et Axaph, A była granica ich Halkath, i Chali, i Beten, i Axaph,
26
et Elmelech, et Amaad, et Messal: et pérvenit usque ad Carmélum maris et Sihor, et Lábanath, I Elmelech, i Amaad, i Messal: i przychodzi aż do Karmela morza, i Sihor i Labanath:
27
ac revértitur contra oriéntem Béthdagon: et pertránsit usque Zábulon et vallem Iéphthael contra aquilónem in Béthemec et Néhiel. Egreditúrque ad lævam Cabul, I wraca się ku wschodowi Bethdagon: a przychodzi aż do Zabulon i Doliny jephthael ku północy do Bethemek i Nehiel. I wychodzi po lewej stronie Kabul,
28
et Abran, et Rohob, et Hamon, et Cana, usque ad Sidónem magnam. I Abran i Rohob, i Hamon, i Kana, aż do Sidonu wielkiego.
29
Revertitúrque in Horma usque ad civitátem munitíssimam Tyrum, et usque Hosa: erúntque éxitus eius in mare de funículo Achzíba: I wraca się do Horma aż do miasta barzo obronnego Tyru, i aż do Hoza: a końce jej będą do morza z sznura Achzyba.
30
et Amma, et Aphec, et Rohob: civitátes vigínti duæ, et villæ eárum. I Amma, i Aphek, i Rohob: miast dwadzieścia i dwie i wsi ich.
31
Hæc est posséssio filiórum Aser per cognatiónes suas, urbésque et vículi eárum. Ta jest osiadłość synów Aser, według rodzajów ich, i miasta i wsi ich.
32
Filiórum Néphthali sexta sors cécidit per famílias suas: Synów Nephtali szósty los padł według domów ich:
33
et cœpit términus de Heleph et Elon in Saánanim, et Adami, quæ est Neceb, et Iébnael usque Lecum: et egréssus eórum usque ad Iordánem: I poczęła się granica od Helepha, i Elon i Saananim, i Adami, która jest Neceb, i Jebnael aż do Lekum: a końce ich do Jordanu:
34
revertitúrque términus contra occidéntem in Azanóththabor, atque inde egréditur in Húcuca, et pertránsit in Zábulon contra merídiem, et in Aser contra occidéntem, et in Iuda ad Iordánem contra ortum solis: l wraca się granica ku zachodowi do Azanothabor, a ztamtąd wychodzi od Hukuki, i przechodzi do Zabulon ku południu, i do Aser ku zachodu, a do Juda do Jordanu ku wschodowi słońca.
35
civitátes munitíssimæ, Assedim, Ser, et Emath, et Reccath, et Cénereth, Miasto barzo obronne, Assedim, Ser i Emath, i Rekkath i Cenereth,
36
et Edema, et Arama, Asor, I Edema, i Arama, Asor.
37
et Cedes, et Edrai, Enhasor, I Cedes, i Edrai, i Enhasor,
38
et Ieron, et Mágdalel, Horem, et Béthanath, et Béthsames: civitátes decem et novem, et villæ eárum. I Jeron i Magdalel, Horem i Bcthanath, i Bethsames: miast dziewiętnaście i wsi ich.
39
Hæc est posséssio tribus filiórum Néphthali per cognatiónes suas, urbes et vículi eárum. Ta jest osiadłość pokolenia synów Nephtali, według rodzajów ich, miasta i wsi ich.
40
Tríbui filiórum Dan per famílias suas egréssa est sors séptima: Pokoleniu synów Dan według domów ich wyszedł los siódmy:
41
et fuit términus possessiónis eius Sáraa, et Esthaol, et Hírsemes, id est, cívitas solis. A była granica osiadłości jego Sara, i Eathaol, i Hirscmcs, to jest, miasto słoneczne.
42
Sélebin, et Aialon, et Iéthela, Selebin i Aialon, i Jethela,
43
Elon, et Themna, et Acron, Elon, i Themna, i Akron,
44
Elthece, Gébbethon, et Bálaath, Elthece, Gebbethon, i Balaath,
45
et Iud, et Bane, et Barach, et Gethrémmon: I Jud i Bane, i Barach, i Gethremmon,
46
et Meiárcon, et Arecon, cum término qui réspicit Ioppen, I Meiarkon, i Arekon, z granicą, która ku Joppen patrzy,
47
et ipso fine conclúditur. Ascenderúntque fílii Dan, et pugnavérunt contra Lesem, ceperúntque eam: et percussérunt eam in ore gládii, et possedérunt, et habitavérunt in ea, vocántes nomen eius Lesem Dan, ex nómine Dan patris sui. I tym końcem się zamyka. I wyszli synowie Danowi, i walczyli przeciw Lesem, i wzięli je, i porazili je paszczęką miecza, i posiedli, i mieszkali w nim, nazywając imię jego Lesem Dan, od imienia Dan ojca swego.
48
Hæc est posséssio tribus filiórum Dan, per cognatiónes suas, urbes et vículi eárum. Ta jest osiadiość pokolenia synów Dan, według rodów ich, miasta i wsi ich.
49
Cumque complésset sorte divídere terram síngulis per tribus suas, dedérunt fílii Israel possessiónem Iósue fílio Nun in médio sui, A gdy dokończył losem dzielić ziemie, każdemu według pokolenia ich: dali synowie Izraelowi osiadłość Jozuemu synowi Nun w pośród siebie,
50
iuxta præcéptum Dómini, urbem quam postulávit, Thamnath Sáraa in monte Ephraim: et ædificávit civitátem, habitavítque in ea. Według przykazania Pańskiego, miasto, którego żądał Thamnath Sarae na górze Ephraim, i zbudował miasto, i mieszkał w niem.
51
Hæ sunt possessiónes, quas sorte divisérunt Eleázar sacérdos, et Iósue fílius Nun, et príncipes familiárum ac tríbuum filiórum Israel in Silo, coram Dómino ad óstium tabernáculi testimónii: partitíque sunt terram. Teć są osiadłości, które losem podzielili Eleazar kapłan, i Jozue syn Nun, i książęta domów i pokolenia synów Izraelowych w Silo przed Panem u drzwi przybytku świadectwa, i podzielili ziemię.
20
1
Et locútus est Dóminus ad Iósue, dicens: Lóquere fíliis Israel, et dic eis: I mówił Pan do Jozuego rzekąc: Mów synom Izraelowym a powiedz im:
2
Separáte urbes fugitivórum, de quibus locútus sum ad vos per manum Móysi: Oddzielcie miasta zbiegów, o którychem mówił do was przez rękę Mojżesza.
3
ut confúgiat ad eas quicúmque ánimam percússerit néscius, et possit evádere iram próximi, qui ultor est sánguinis: Aby uciekał do nich ktobykolwiek duszę zabił niewiedząc: i mógłby ujść gniewu bliźniego, który się mści krwie:
4
cum ad unam harum confúgerit civitátum, stabit ante portam civitátis, et loquétur senióribus urbis illíus ea, quæ se cómprobent innocéntem: sicque suscípient eum, et dabunt ei locum ad habitándum. Gdy się do jednego z tych miast uciecze: stanie przed bramą miejską, i będzie mówił starszym miasta onego to, co go pokaże niewinnym: i tak go przyjmą, i dadzą mu miejsce ku mieszkaniu.
5
Cumque ultor sánguinis eum fúerit persecútus, non tradent in manus eius: quia ignórans percússit próximum eius, nec ante bíduum triduúmve eius probátur inimícus. A gdy pomściciel krwie gonić go będzie, nie wydadzą w ręce jego: bo niewiedząc? zabił bliźniego jego, ani się pokazuje, ze przed dwiema abo przed trzema dni był jego nieprzyjacielem.
6
Et habitábit in civitáte illa, donec stet ante iudícium, causam reddens facti sui, et moriátur sacérdos magnus, qui fúerit in illo témpore: tunc revertétur homicída, et ingrediétur civitátem et domum suam de qua fúgerat. I będzie mieszkał w mieście onem, aż stanie przed sądem sprawując się uczynku swego, i aż umrze kapłan wielki, który na ten czas będzie: tedy się wróci mężobójca, i wnidzie do miasta i domu swego, z którego był uciekł.
7
Decreverúntque Cedes in Galilǽa montis Néphthali, et Sichem in monte Ephraim, et Cariathárbe, ipsa est Hebron in monte Iuda. I naznaczyli Cedes w Galilejej góry Nephtali, i Sieli em na górze Ephraim, i Kariatharbe, to jest Hebron na górze Juda.
8
Et trans Iordánem contra orientálem plagam Iéricho, statuérunt Bosor, quæ sita est in campéstri solitúdine de tribu Ruben, et Ramoth in Gálaad de tribu Gad, et Gaulon in Basan de tribu Manásse. A za Jordanem ku wschodniej stronie Jerycha, naznaczyli Bosor, które leży w polnej puszczy z pokolenia Ruben, i Ramoth w Galaad z pokolenia Gad, i Gaulon w Bazan z pokolenia Manasse.
9
Hæ civitátes constitútæ sunt cunctis fíliis Israel, et ádvenis, qui habitábant inter eos, ut fúgeret ad eas qui ánimam néscius percussísset, et non morerétur in manu próximi, effúsum sánguinem vindicáre cupiéntis, donec staret ante pópulum expositúrus causam suam. Te miasta naznaczone są wszystkim synom Izraelowym, i przychodniom którzy mieszkali między nimi: aby uciekł do nich ten, któryby duszę niewiedząc zabił, aby nie umarł w ręce blizkiego, który się chce pomścić krwie wylanej, ażby stanął przed ludem, mając dać sprawę o sobie.
21
1
Accesserúntque príncipes familiárum Levi ad Eleázarum sacerdótem, et Iósue fílium Nun, et ad duces cognatiónum per síngulas tribus filiórum Israel: I przystąpiły książęta domów Lewi do Eleazara Kapłana, i do Jozuego Syna Nun, i do książąt rodów wedle każdego pokolenia synów Izraelowych:
2
locutíque sunt ad eos in Silo terræ Chánaan, atque dixérunt: Dóminus præcépit per manum Móysi, ut daréntur nobis urbes ad habitándum, et suburbána eárum ad alénda iuménta. I mówili do nich w Silo ziemie Chanaan, i rzekli: Pan przykazał przez rękę Mojżesza, aby nam dano miasta dla mieszkania, i przedmieścia ich dla chowania bydła,
3
Dederúntque fílii Israel de possessiónibus suis iuxta impérium Dómini, civitátes et suburbána eárum. I dali synowie Izraelowi z osiadłości swych, według rozkazania Pańskiego miasta i przedmieścia ich.
4
Egressáque est sors in famíliam Caath filiórum Aaron sacerdótis, de tríbubus Iuda, et Símeon, et Béniamin, civitátes trédecim: I wyszedł los na dom Kaath synów Aarona Kapłana, z pokolenia Juda, i Symeon i Beniamin, miast trzynaście;
5
et réliquis filiórum Caath, id est Levítis, qui superfúerant, de tríbubus Ephraim, et Dan, et dimídia tribu Manásse, civitátes decem. A drugim synom Kaath, to jest Lewitom, którzy zbywali z pokolenia Ephraim i Dan, i od połowice pokolenia Manasse, miast dziesięć.
6
Porro fíliis Gerson egréssa est sors, ut accíperent de tríbubus Issachar, et Aser, et Néphthali, dimidiáque tribu Manásse in Basan, civitátes número trédecim. Potem synom Gerson wyszedł los, aby wzięli od pokolenia Issachar i Aser i Nephthali, i pół pokolenia Manasse w Bazan miast liczbą trzynaście.
7
Et fíliis Merári per cognatiónes suas de tríbubus Ruben, et Gad, et Zábulon, urbes duódecim. A synom Merari według domów ich z pokolenia Ruben i Gad i Zabulon miast dwanaście.
8
Dederúntque fílii Israel Levítis civitátes et suburbána eárum, sicut præcépit Dóminus per manum Móysi, síngulis sorte tribuéntes. I dali synowie Izraelowi Lewitom miasta i przedmieścia ich, jako Pan przykazał przez rękę Mojżesza, każdemu losem oddzielając,
9
De tríbubus filiórum Iuda et Símeon dedit Iósue civitátes, quarum ista sunt nómina, A z pokolenia synów Juda i Symeon dał Jozue miasta: których te są imiona:
10
fíliis Aaron per famílias Caath Levítici géneris (prima enim sors illis egréssa est), Synom Aaronowym wedle familji Kaath Lewitckiego rodu (bo im pierwszy los wyszedł)
11
Cariathárbe patris Enac, quæ vocátur Hebron, in monte Iuda, et suburbána eius per circúitum. Kariatharbe ojca Enak, które zowią Hebron, na górze Juda, i przedmieścia jego w około.
12
Agros vero et villas eius déderat Caleb fílio Iéphone ad possidéndum. Ale pola i wsi jego, dał był Kalebowi synowi Jephone w osiadłość.
13
Dedit ergo fíliis Aaron sacerdótis Hebron confúgii civitátem, ac suburbána eius: et Lobnam cum suburbánis suis: Dał tedy synom Aarona kapłana Hebron miasto ucieczki, i przedmieścia jego: i Lobnę z przedmieściami swemi:
14
et Iether, et Esthemo, I Jether, i Estemo,
15
et Holon, et Dabir, I Holon, i Dabir,
16
et Ain, et Ieta, et Béthsames, cum suburbánis suis: civitátes novem de tríbubus, ut dictum est, duábus. I Ain, i Jeta, i Bethsames, z ich przedmieściami: miast dziewięć od pokolenia, jako się powiedziało, dwojga.
17
De tribu autem filiórum Béniamin, Gábaon, et Gabæ, A od pokolenia synów Beniamin, Gabaon, iGabae,
18
et Anathoth, et Almon, cum suburbánis suis: civitátes quátuor. I Anathoth i Almon, z przedmieściami swemi: miasta cztery.
19
Omnes simul civitátes filiórum Aaron sacerdótis, trédecim, cum suburbánis suis. Wszystkich społem miast synów Aarona kapłana, trzynaście z przedmieściami swemi.
20
Réliquis vero per famílias filiórum Caath Levítici géneris hæc est data posséssio. A innym wedle domów synów Kaath rodu Lewi tckiego dana jest ta osiadłość.
21
De tribu Ephraim urbes confúgii, Sichem cum suburbánis suis in monte Ephraim, et Gazer, Z pokolenia Ephraim miasta ucieczki, Sichem z przedmieściami swemi na górze Ephraim, i Gazer,
22
et Cíbsaim, et Béthoron, cum suburbánis suis, civitátes quátuor. I Cibsaim i Bethhoron, z przedmieściami miast cztery.
23
De tribu quoque Dan, Eltheco, et Gábathon, Od pokolenia też Dan, Eltheko i Gabathon,
24
et Aialon, et Gethrémmon, cum suburbánis suis, civitátes quátuor. I Aialon i Gethremmon, z przedmieściami ich, miast cztery.
25
Porro de dimídia tribu Manásse, Thanach, et Gethrémmon, cum suburbánis suis, civitátes duæ. A od połowice pokolenia Manasse Thanach i Gethremmon z przedmieściami swymi dwie mieście.
26
Omnes civitátes decem, et suburbána eárum, datæ sunt fíliis Caath inferióris gradus. Wszystkie dziesięć miast i przedmieścia ich dane są synom Kaath niższego stanu.
27
Fíliis quoque Gerson Levítici géneris dedit de dimídia tribu Manásse confúgii civitátes, Gaulon in Basan, et Bosram, cum suburbánis suis, civitátes duas. Synom też Gerson rodu Lewitckłego dał od połowice pokolenia Manasse, miasta ucieczki Gaulon w Bazan, i Bosrę z przedmieściami ich, dwie mieście.
28
Porro de tribu Issachar, Césion, et Dábereth, A od pokolenia Issachar, Cesion i Dabereth,
29
et Iáramoth, et Engánnim, cum suburbánis suis, civitátes quátuor. I Jaramoth, i Enganim, z przedmieściami ich, cztery miasta.
30
De tribu autem Aser, Masal, et Abdon, A z pokolenia Aser, Masal i Abdon,
31
et Helcath, et Rohob, cum suburbánis suis, civitátes quátuor. I Helkath, i Rohob, z przedmieściami ich, miasta cztery.
32
De tribu quoque Néphthali civitátes confúgii, Cedes in Galilǽa, et Hammoth Dor, et Carthan, cum suburbánis suis, civitátes tres. Z pokolenia też Nephthali miasta ucieczki Cedes w Galilejej, i Hammoth Dor, i Karthan, z przedmieściami ich, trzy miasta.
33
Omnes urbes familiárum Gerson, trédecim, cum suburbánis suis. Wszystkich miast domów Gerson, trzynaście, z przedmieściami swemi.
34
Fíliis autem Merári Levítis inferióris gradus per famílias suas data est de tribu Zábulon, Iecnam, et Cartha, Synom lepak Merary Lewitom niższego stanu, według domów ich dano jest od pokolenia Zabulon Jeknam, i Kartha,
35
et Damna, et Náalol, civitátes quátuor cum suburbánis suis. I Damna, i Naalol, miast cztery z ich przedmieściami.
36
De tribu Ruben ultra Iordánem contra Iéricho civitátes refúgii, Bosor in solitúdine, Misor, et Iaser, et Iethson, et Méphaath, civitátes quátuor cum suburbánis suis. A z pokolenia Ruben za Jordanem przeciwko Jerychu miasta ucieczki, Bosor w pustyni, Misor, i Jaser, i Jethson, i Mephaat, miast cztery z przedmieściami swemi.
37
De tribu Gad civitátes confúgii, Ramoth in Gálaad, et Mánaim, et Hésebon, et Iazer, civitátes quátuor cum suburbánis suis. A od pokolenia Gad miasta ucieczki, Ramoth w Galaad, i Manaim, i Hesebon, i Jazer, miast cztery z ich przedmieściami.
38
Omnes urbes filiórum Merári per famílias et cognatiónes suas, duódecim. Wszystkich miast synów Merary według domów i rodów ich, dwanaście.
39
Itaque civitátes univérsæ Levitárum in médio possessiónis filiórum Israel fuérunt quadragínta octo A tak wszystkich miast Lewitckich w pośrodku osiadłości synów Izraelowych było czterdzieści i ośm,
40
cum suburbánis suis, síngulæ per famílias distribútæ. Z ich przedmieściami, każde według domów rozdane.
41
Dedítque Dóminus Deus Israéli omnem terram, quam traditúrum se pátribus eórum iuráverat: et possedérunt illam, atque habitavérunt in ea. I dał Pan Bóg Izraelowi wszystkę ziemię, którą był przysiągł dać ojcom ich: i posiedli ją, i mieszkali w niej,
42
Datáque est ab eo pax in omnes per circúitum natiónes: nullúsque eis hóstium resístere ausus est, sed cuncti in eórum ditiónem redácti sunt. I dan jest od niego pokój na wszystkie w okół narody, i żaden z nieprzyjaciół nieśmiał się im sprzeciwić, ale wszyscy pod ich moc podbici są.
43
Ne unum quidem verbum, quod illis præstitúrum se esse promíserat, írritum fuit, sed rebus expléta sunt ómnia. Ani jedno słowo, które im był obiecał spełnić nie chybiło: ale się rzeczą wypełniło wszystko.
22
1
Eódem témpore vocávit Iósue Rubenítas, et Gadítas, et dimídiam tribum Manásse, Tegoż czasu przyzwał Jozue Rubenitów i Gadytów i połowice pokolenia Manasse,
2
dixítque ad eos: Fecístis ómnia quæ præcépit vobis Móyses fámulus Dómini: mihi quoque in ómnibus obedístis, I rzekł do nich: Uczyniliście wszystko co wam przykazał Mojżesz sługa Pański: mnieście też we wszystkiem byli posłuszni,
3
nec reliquístis fratres vestros longo témpore, usque in præséntem diem, custodiéntes impérium Dómini Dei vestri. A nie opuściliście braciej waszej przez długi czas, aż do dnia dzisiejszego, przestrzegając rozkazania Pana Boga waszego.
4
Quia ígitur dedit Dóminus Deus vester frátribus vestris quiétem et pacem, sicut pollícitus est: revertímini, et ite in tabernácula vestra, et in terram possessiónis, quam trádidit vobis Móyses fámulus Dómini trans Iordánem: Ponieważ tedy dał Pan Bóg wasz, braciej waszej odpoczynek i pokój, jako był obiecał: wróćcież się, a idźcie do przybytków waszych, i do ziemie osiadłości, którą wam dał Mojżesz sługa Pański za Jordanem.
5
ita dumtáxat ut custodiátis atténte, et ópere compleátis mandátum et legem quam præcépit vobis Móyses fámulus Dómini, ut diligátis Dóminum Deum vestrum, et ambulétis in ómnibus viis eius, et observétis mandáta illíus, adhæreatísque ei, ac serviátis in omni corde, et in omni ánima vestra. Wszakże tak, żebyście strzegli pilnie i skutkiem wypełnili przykazania i zakon, który wam przykazał Mojżesz sługa Pański, żebyście miłowali Pana Boga waszego, a chodzili wszystkimi drogami jego, i zachowali przykazania jego, i dzierżeli się go, i służyli ze wszystkiego serca i ze wszystkiej dusze waszej.
6
Benedixítque eis Iósue, et dimísit eos. Qui revérsi sunt in tabernácula sua. I błogosławił im Jozue, i puścił je, którzy się wrócili do przybytków swoich.
7
Dimídiæ autem tríbui Manásse possessiónem Móyses déderat in Basan: et idcírco médiæ, quæ supérfuit, dedit Iósue sortem inter céteros fratres suos trans Iordánem ad occidentálem plagam. Cumque dimítteret eos in tabernácula sua, et benedixísset eis, A połowicy pokolenia Manasse dał był Mojżesz osiadłość w Bazan: i przetoż połowicy, która ostała dał Jozue dział między inną bracią ich za Jordanem ku zachodniej stronie.
8
dixit ad eos: In multa substántia atque divítiis revertímini ad sedes vestras, cum argénto et auro, ære ac ferro, et veste multíplici: divídite prædam hóstium cum frátribus vestris. A gdy je puszczał Jozue do przybytków ich, i błogosławił im, rzekł do nich: Z wielką majętnością i bogactwy wracacie się do siedlisk waszych, ze srebrem i złotem, z miedzią i z żelazem, i z odzieniem rozmaitem: podzielcież korzyść nieprzyjacielską z bracią waszą.
9
Reversíque sunt, et abiérunt fílii Ruben, et fílii Gad, et dimídia tribus Manásse, a fíliis Israel de Silo, quæ sita est in Chánaan, ut intrárent Gálaad terram possessiónis suæ, quam obtinúerant iuxta impérium Dómini in manu Móysi. I wrócili się i poszli synowie Ruben, i synowie Gad, i pół pokolenia Manasse od synów Izraelowych z Silo, które leży w Chanaan: aby weszli do Galaad, ziemie osiadłości swojej, którą otrzymali według rozkazania Pańskiego przez rękę Mojżesza
10
Cumque veníssent ad túmulos Iordánis in terram Chánaan, ædificavérunt iuxta Iordánem altáre infinítæ magnitúdinis. A gdy przyszli do pagórków Jordańskich do ziemie Chananejskiej, zbudowali, przy Jordanie ołtarz niezmiernie wielki.
11
Quod cum audíssent fílii Israel, et ad eos certi núntii detulíssent, ædificásse fílios Ruben, et Gad, et dimídiæ tribus Manásse, altáre in terra Chánaan, super Iordánis túmulos, contra fílios Israel: Co gdy usłyszeli synowie Izraelowi, i do nich odnieśli pewni powiedacze, że synowie Ruben i Gad i pół pokolenia Manasse zbudowali ołtarz w ziemi Chananejskiej, na pagórkach Jordanowych, przeciwko synom Izraelowym:
12
convenérunt omnes in Silo, ut ascénderent, et dimicárent contra eos. Zeszli się wszyscy do Silo, aby ciągnęli i walczyli przeciwko im i
13
Et ínterim misérunt ad illos in terram Gálaad Phínees fílium Eleázari sacerdótis, A w tym czasie posłali do nich do ziemie Galaad Phineesa syna Eleazara kapłana,
14
et decem príncipes cum eo, síngulos de síngulis tríbubus. I dziesięć książąt z nim, po jednemu z każdego pokolenia.
15
Qui venérunt ad fílios Ruben, et Gad, et dimídiæ tribus Manásse in terram Gálaad, dixerúntque ad eos: Którzy przyszli do synów Ruben i Gad i połowice pokolenia Manasse do ziemie Galaad, i rzekli do nich:
16
Hæc mandat omnis pópulus Dómini: Quæ est ista transgréssio? cur reliquístis Dóminum Deum Israel, ædificántes altáre sacrílegum, et a cultu illíus recedéntes? To rozkazuje wszystek lud Pański: Cóż to jest za przestępstwo? Czemuście opuścili Pana Boga Izraelskiego, zbudowawszy ołtarz świętokradzki, a od służby jego odstąpiwszy?
17
An parum vobis est quod peccástis in Beélphegor, et usque in præséntem diem mácula huius scéleris in nobis pérmanet, multíque de pópulo corruérunt? Czy niało na tem macie, żeście zgrzeszyli w Beelphegor, i aż do dzisiejszego dnia zmaza tego grzechu na nas trwa, i siła z ludu upadło.
18
Et vos hódie reliquístis Dóminum, et cras in univérsum Israel ira eius desǽviet. A wyście dziś opuścili Pana, a jutro na wszystkiego Izraela gniew jego srożyć się będzie.
19
Quod si putátis immúndam esse terram possessiónis vestræ, transíte ad terram, in qua tabernáculum Dómini est, et habitáte inter nos: tantum ut a Dómino et a nostro consórtio non recedátis, ædificáto altári præter altáre Dómini Dei nostri. Jeśli rozumiecie że nieczysta jest ziemia osiadłości waszej, przeprowadźcież się do ziemie, w której jest przybytek Pański, a mieszkajcie między nami: tylko żebyście od Pana, i od naszej społeczności nieodstąpili zbudowawszy ołtarz mimo ołtarz Pana Boga naszego.
20
Nonne Achan fílius Zare prætériit mandátum Dómini, et super omnem pópulum Israel ira eius incúbuit? et ille erat unus homo, atque útinam solus periísset in scélere suo. Izali Achan syn Zare nie przestąpił przykazanie Pańskie, i na wszystek lud Izraelski gniew jego przypadł? A on był jeden człowiek, a bodaj był sam zginął w grzechu swoim.
21
Responderúntque fílii Ruben, et Gad, et dimídia tribus Manásse, princípibus legatiónis Israel: I odpowiedzieli synowie Ruben i Gad, i pół pokolenia Manasse książętom poselstwa Izraelskiego:
22
Fortíssimus Deus Dóminus, fortíssimus Deus Dóminus, ipse novit, et Israel simul intélliget: si prævaricatiónis ánimo hoc altáre constrúximus, non custódiat nos, sed púniat nos in præsénti: Namocniejszy Bóg Pan, namocniejszy Bóg Pan, sam, wie, i Izrael pospołu zrozumie: jeśli przestępstwa umysłem ten ołtarześmy zbudowali, niechaj nas nie strzeże, ale nas niechaj skarżę teraz:
23
et si ea mente fécimus ut holocáusta, et sacrifícium, et pacíficas víctimas super eo imponerémus, ipse quærat et iúdicet: I jeśliśmy ji tem sercem uczynili, abyśmy całopalenia obiaty i ofiary zapokojne nań kładli, on niechaj szuka i sądzi:
24
et non ea magis cogitatióne atque tractátu, ut dicerémus: Cras dicent fílii vestri fíliis nostris: Quid vobis et Dómino Deo Israel? A nie raczej z tej myśli i namowy, żeśmy mówili: Jutro rzeką synowie waszy synom naszym: Cóż wam i Panu Bogu Izraelskiemu?
25
Términum pósuit Dóminus inter nos et vos, o fílii Ruben, et fílii Gad, Iordánem flúvium, et idcírco partem non habétis in Dómino: et per hanc occasiónem avértent fílii vestri fílios nostros a timóre Dómini. Putávimus ítaque mélius, Granice pofcdrył Pan między nami i wami, o synowie Ruben i synowie Gad, Jordan rzekę: a przetoż nie macie części w Panie. A za tą przyczyną synowie waszy odwrócą syny nasze od bojaźni Pańskiej. Zdało się nam tedy lepiej.
26
et díximus: Exstruámus nobis altáre, non in holocáusta, neque ad víctimas offeréndas, I rzekliśmy: Zbudujmy sobie ołtarz nie na całopalenia, ani na ofiarowanie ofiar,
27
sed in testimónium inter nos et vos, et sóbolem nostram vestrámque progéniem, ut serviámus Dómino, et iuris nostri sit offérre et holocáusta, et víctimas, et pacíficas hóstias: et nequáquam dicant cras fílii vestri fíliis nostris: Non est vobis pars in Dómino. Ale na świadectwo między nami i wami, i dziećmi naszemi a potomstwem waszem, abyśmy służyli Panu, a mieli prawo ofiarować i całopalenia i obiaty i zapokojne ofiary: a żadną miarą niemówili jutro synowie waszy synom naszym: Niemacie wy cząstki w Panie.
28
Quod si volúerint dícere, respondébunt eis: Ecce altáre Dómini, quod fecérunt patres nostri, non in holocáusta, neque in sacrifícium, sed in testimónium nostrum ac vestrum. A jeśliby chcieli mówić, odpowiedzą im: Oto ołtarz Pański, który uczynili ojcowie naszy, nie na całopalenia, ani na ofiarę, ale na świadectwo nasze i wasze.
29
Absit a nobis hoc scelus, ut recedámus a Dómino, et eius vestígia relinquámus, exstrúcto altári ad holocáusta, et sacrifícia, et víctimas offeréndas, præter altáre Dómini Dei nostri, quod exstrúctum est ante tabernáculum eius. Boże nas uchowaj tego grzechu, żebyśmy odstąpili od Pana, i opuścili ślady jego, zbudowawszy ołtarz na całopalenia i obiaty, i na ofiarowanie ofiar, oprócz ołtarza Pana Boga naszego, który zbudowano przed przybytkiem jego.
30
Quibus audítis, Phínees sacérdos, et príncipes legatiónis Israel, qui erant cum eo, placáti sunt: et verba filiórum Ruben, et Gad, et dimídiæ tribus Manásse, libentíssime suscepérunt. Co usłyszawszy Phinees kapłan i książęta poselstwa Izraelowego, którzy z nim byli, ubłagali się: a słowa synów Ruben i Gad i pół pokolenia Manasse bardzo wdzięcznie przyjęli.
31
Dixítque Phínees fílius Eleázari sacérdos ad eos: Nunc scimus quod nobíscum sit Dóminus, quóniam aliéni estis a prævaricatióne hac, et liberástis fílios Israel de manu Dómini. I rzekł Phinees syn Eleazara, kapłan do nich: Teraześmy doznali, że jest Pan z nami, ponieważeście wolni od, tego przestępstwa, i wybawiliście syny Izraelowe z ręki Pańskiej.
32
Reversúsque est cum princípibus a fíliis Ruben et Gad de terra Gálaad, fínium Chánaan, ad fílios Israel, et rétulit eis. I wrócił się z książęty od synów Ruben i Gad z ziemie Galaad z granic Chananejskich do synów Izraelowych i dał im sprawę.
33
Placuítque sermo cunctis audiéntibus. Et laudavérunt Deum fílii Israel, et nequáquam ultra dixérunt, ut ascénderent contra eos, atque pugnárent, et delérent terram possessiónis eórum. I podobała się mowa wszystkim, którzy słyszeli. I chwalili Boga synowie Izraelowi, a nie mówili dalej, żeby mieli iść przeciwko im, i walczyć a zgładzić ziemię ich osiadłości.
34
Vocaverúntque fílii Ruben, et fílii Gad, altáre quod exstrúxerant, Testimónium nostrum, quod Dóminus ipse sit Deus. I nazwali synowie Ruben, i synowie Gad ołtarz, który byli zbudowali. świadectwa nasze, że Pan sam jest Bóg.
23
1
Evolúto autem multo témpore, postquam pacem déderat Dóminus Israéli, subiéctis in gyro natiónibus univérsis, et Iósue iam longǽvo, et persenílis ætátis: A gdy przeszedł długi czas, potem jako był Pan dał pokój Izraelowi, poddawszy wszystkie okoliczne narody, a Jozue już był długiego wieku i bardzo zeszły w leciech:
2
vocávit Iósue omnem Israélem, maiorésque natu, et príncipes ac duces, et magístros, dixítque ad eos: Ego sénui, et progressióris ætátis sum: Przyzwał Jozue wszystkiego Izraela i starszych, i książąt i wodzów, mistrzów, i rzekł do nich: Jam się zstarzał, i jużem zszedł w leciech:
3
vosque cérnitis ómnia, quæ fécerit Dóminus Deus vester cunctis per circúitum natiónibus, quómodo pro vobis ipse pugnáverit: A wy widzicie wszystko co uczynił Pan Bóg wasz wszystkim narodom okolicznym, jako sam walczył za wami.
4
et nunc quia vobis sorte divísit omnem terram, ab orientáli parte Iordánis usque ad mare magnum, multǽque adhuc supérsunt natiónes: A że wam już teraz losem rozdzielił wszystkę ziemię od wschodniej strony Jordanu aż do morza wielkiego, i wiele jeszcze zostawa narodów,
5
Dóminus Deus vester dispérdet eas et áuferet a fácie vestra, et possidébitis terram, sicut vobis pollícitus est. Pan Bóg wasz wytraci je i zniesie od oblicza waszego, i posiędziecie ziemię, jako wam obiecał.
6
Tantum confortámini, et estóte sollíciti, ut custodiátis cuncta quæ scripta sunt in volúmine legis Móysi: et non declinétis ab eis neque ad déxteram neque ad sinístram: Tylko się umacniajcie, a starajcie się pilnie, abyście strzegli wszystkiego co jest napisano w księgach zakonu Mojżeszowego: a nie ustępowali od tego ani na prawo ani na lewo:
7
ne postquam intravéritis ad gentes, quæ inter vos futúræ sunt, iurétis in nómine deórum eárum, et serviátis eis, et adorétis illos: Abyście wszedszy do Poganów, którzy między wami będą nie przysięgali w imię bogów ich, i nie służyli im, i niekłaniali się im:
8
sed adhæreátis Dómino Deo vestro: quod fecístis usque in diem hanc. Ale stójcie przy Panu Bogu waszym: coście czynili aż do dnia tego.
9
Et tunc áuferet Dóminus Deus in conspéctu vestro gentes magnas et robustíssimas, et nullus vobis resístere póterit. A tedy zniesie Pan Bóg przed oczyma waszemi narody wielkie i barzo mocne, a żaden się wam sprzeciwić nie będzie mógł.
10
Unus e vobis persequétur hóstium mille viros: quia Dóminus Deus vester pro vobis ipse pugnábit, sicut pollícitus est. Jeden z was będzie uganiał tysiąc mężów nieprzyjacielskich: iż Pan Bóg wasz sam za wami będzie walczył jako obiecał.
11
Hoc tantum diligentíssime præcavéte: ut diligátis Dóminum Deum vestrum. Tylko tego co napilniej przestrzegajcie, abyście miłowali Pana Boga waszego.
12
Quod si voluéritis géntium harum, quæ inter vos hábitant, erróribus adhærére, et cum eis miscére connúbia, atque amicítias copuláre: A jeśli będziecie chcieć do błędów narodów tych, którzy między wami mieszkają przystać, i z nimi się mieszać małżeństwy i złączać przyjacielstwa:
13
iam nunc scitóte quod Dóminus Deus vester non eas déleat ante fáciem vestram, sed sint vobis in fóveam ac láqueum, et offendículum ex látere vestro, et sudes in óculis vestris, donec vos áuferat atque dispérdat de terra hac óptima, quam trádidit vobis. Już teraz wiedzcie, że ich nie wygładzi Pan przed obliczem waszem, ale wam będą dołem i sidłem, i urazem z boku waszego, i kołmi w oczach waszych, aż was zniesie i wytraci z ziemie tej nalepszej, którą wam dał.
14
En ego hódie ingrédior viam univérsæ terræ, et toto ánimo cognoscétis quod de ómnibus verbis, quæ se Dóminus præstitúrum vobis esse pollícitus est, unum non præteríerit incássum. Oto już ja dziś idę w drogę wszystkiej ziemie, a wszystkiem sercem uznacie, iż ze wszystkich słów które Pan ziścić obiecał i jedno nie chybiło.
15
Sicut ergo implévit ópere quod promísit, et próspera cuncta venérunt: sic addúcet super vos quidquid malórum comminátus est, donec vos áuferat atque dispérdat de terra hac óptima, quam trádidit vobis, Przeto jako skutkiem wypełnił co obiecał, i szczęśliwe rzeczy wszystkie przyszły: tak przywiedzie na was czemkolwiek złem groził, aż was zniesie i wytraci z ziemie tej nalepszej, którą wam dał,
16
eo quod præteriéritis pactum Dómini Dei vestri, quod pépigit vobíscum, et serviéritis diis aliénis, et adoravéritis eos: cito atque velóciter consúrget in vos furor Dómini, et auferémini ab hac terra óptima, quam trádidit vobis. Dla tego, żeście przestąpili przymierze Pana Boga waszego, które z wami postanowił, i służyliście bogom cudzym, i kłaniali się im, prędko a z pośpiechem powstanie na was zapalczywość Pańska, i zniesieni będziecie z tej ziemie barzo dobrej, którą wam dał.
24
1
Congregavítque Iósue omnes tribus Israel in Sichem, et vocávit maióres natu, ac príncipes, et iúdices, et magístros: steterúntque in conspéctu Dómini: I zebrał Jozue wszystkie pokolenia Izraelowe do Sichem, i zezwał starszych, i książąt, i sędziów, i mistrze:
2
et ad pópulum sic locútus est: Hæc dicit Dóminus Deus Israel: Trans flúvium habitavérunt patres vestri ab inítio, Thare pater Abraham, et Nachor: servierúntque diis aliénis. I stanęli przed oczyma Pańskiemi: i do ludu tak mówił: To mówi Pan Bóg Izraelów: Za rzeką mieszkali ojcowie waszy od początku, Thare ojciec Abrahamów i Nachorów: i służyli bogom cudzym.
3
Tuli ergo patrem vestrum Abraham de Mesopotámiæ fínibus, et addúxi eum in terram Chánaan, multiplicavíque semen eius, Wziąłem, tedy ojca waszego Abrahama z granic Mezopotamiej: i przywiodłem do ziemie Chanaan: i rozmnożyłem nasienie jego,
4
et dedi ei Isaac: illíque rursum dedi Iacob et Esau. E quibus, Esau dedi montem Seir ad possidéndum: Iacob vero, et fílii eius descendérunt in Ægýptum. I dałem mu Izaaka: a jemu zaś dałem Jakóba i Ezawa. Z których Ezawowi dałem górę Seir w osiadłość: a Jakób i synowie jego zaszli do Egiptu.
5
Misíque Móysen et Aaron, et percússi Ægýptum multis signis atque porténtis. I posłałem Mojżesza i Aarona, i poraziłem Egipt mnogimi znaki i cudami,
6
Eduxíque vos et patres vestros de Ægýpto, et venístis ad mare: persecutíque sunt Ægýptii patres vestros cum cúrribus et equitátu, usque ad mare Rubrum. I wywiodłem was i ojce wasze z Egiptu, i przyszliście do morza: i gonili Egiptyanie ojce wasze z wozmi i z jezdą aż do morza Czerwonego.
7
Clamavérunt autem ad Dóminum fílii Israel: qui pósuit ténebras inter vos et Ægýptios, et addúxit super eos mare, et opéruit eos. Vidérunt óculi vestri cuncta quæ in Ægýpto fécerim, et habitástis in solitúdine multo témpore: A synowie Izraelowi wołali do Pana: który położył ciemności między wami i Egiptyany, i przywiódł na nie morze i okryło je: Widziały oczy wasze wszystko com w Egiptcie uczynił, i mieszkaliście na puszczy przez czas długi.
8
et introdúxi vos in terram Amorrhǽi, qui habitábat trans Iordánem. Cumque pugnárent contra vos, trádidi eos in manus vestras, et possedístis terram eórum, atque interfecístis eos. I wwiódłem was w ziemię Amorrejczyka, który mieszkał za Jordanem. A gdy walczyli przeciwko wam dałem je w ręce wasze, i posiedliście ziemię ich, i pobiliście je.
9
Surréxit autem Balac fílius Sephor rex Moab, et pugnávit contra Israélem. Misítque et vocávit Bálaam fílium Beor, ut maledíceret vobis: I powstał Balak syn Sephor król Moab, i walczył przeciw Izraelowi. I posłał i przyzwał Balaama syna Beor, aby was przeklinał:
10
et ego nólui audíre eum, sed e contrário per illum benedíxi vobis, et liberávi vos de manu eius. A jam go słuchać niechciał, ale przeciwnym obyczajem przezeń błogosławiłem wam, i wybawiłem was z ręki jego.
11
Transistísque Iordánem, et venístis ad Iéricho. Pugnaverúntque contra vos viri civitátis eius, Amorrhǽus et Pherezǽus, et Chananǽus, et Hethǽus, et Gergezǽus, et Hevǽus, et Iebusǽus: et trádidi illos in manus vestras. I przeszliście Jordan, i przyszliście do Jerycha. I walczyli na was mężowie miasta onego Amorrejczyk, i Pherezejczyk i Chananejczyk, i Hethejczyk, i Gergezejczyk, i Hewejczyk, i Jebuzejczyk: i dałem je w ręce wasze.
12
Misíque ante vos crabrónes: et eiéci eos de locis suis, duos reges Amorrhæórum, non in gládio nec in arcu tuo. I posłałem przed wami sierszenie: i wyrzuciłem je z miejsc ich, dwu królów Amorrejskich, nie przez miecz, ani przez łuk twój.
13
Dedíque vobis terram, in qua non laborástis, et urbes quas non ædificástis, ut habitarétis in eis: víneas, et olivéta, quæ non plantástis. I dałem wam ziemię, w którejeście nie robili, i miasta, którycheście nie budowali, żebyście mieszkali w nich: winnice i oliwnice, którycheście nie sadzili.
14
Nunc ergo timéte Dóminum, et servíte ei perfécto corde atque veríssimo: et auférte deos, quibus serviérunt patres vestri in Mesopotámia et in Ægýpto, ac servíte Dómino. Teraz tedy bójcie się Pana, a służcie mu doskonałem sercem i naprawdziwszem: a znieście bogi, którym służyli ojcowie waszy w Mezopotamiej, i w Egiptcie: a służcie Panu.
15
Sin autem malum vobis vidétur ut Dómino serviátis, óptio vobis datur: elígite hódie quod placet, cui servíre potíssimum debeátis: utrum diis, quibus serviérunt patres vestri in Mesopotámia, an diis Amorrhæórum, in quorum terra habitátis: ego autem et domus mea serviémus Dómino. A jeśli się wam zda źle żebyście, służyli Panu, dają wam obierać: obierzcie dziś, co się podoba, komu raczej służyć macie, jeśli bogom, którym służyli ojcowie waszy w Mezopotamiej: czyli bogom Amorrejczyków, w których ziemi mieszkacie: a ja i dom mój służyć Panu będziemy.
16
Respondítque pópulus, et ait: Absit a nobis ut relinquámus Dóminum, et serviámus diis aliénis. I odpowiedział lud, i rzekł: Nie daj tego Boże, abyśmy opuścić mieli Pana, a służyć Bogom cudzym,
17
Dóminus Deus noster, ipse edúxit nos et patres nostros de terra Ægýpti, de domo servitútis: fecítque vidéntibus nobis signa ingéntia, et custodívit nos in omni via, per quam ambulávimus, et in cunctis pópulis, per quos transívimus. Pan Bóg nasz ten nas wywiódł sam i ojce nasze z ziemie Egiptskiej, z domu niewolej: i uczynił przed oczyma naszemi cuda barzo wielkie, i strzegł nas po wszystkiej drodze, którąśmy chodzili, i między wszystkimi narody, przez któreśmy przeszli.
18
Et eiécit univérsas gentes, Amorrhǽum habitatórem terræ, quam nos intrávimus. Serviémus ígitur Dómino, quia ipse est Deus noster. I wyrzucił wszystkie narody, Amorrejczyka obywatela ziemie, do którejeśmy weszli. Przetoż będziem służyć Panu, bo on jest Bogiem naszym.
19
Dixítque Iósue ad pópulum: Non potéritis servíre Dómino: Deus enim sanctus et fortis æmulátor est, nec ignóscet sceléribus vestris atque peccátis. I rzekł Jozue do ludu: Nie będziecie mogli służyć Panu: abowiem Bóg święty, i mocny zawistnik jest, ani przepuści złościam i grzechom waszym.
20
Si dimiséritis Dóminum, et serviéritis diis aliénis, convértet se, et afflíget vos atque subvértet, postquam vobis præstíterit bona. Jeśli opuścicie Pana, a będziecie służyć bogom cudzym, obróci się i utrapi was, i wywróci zatem jako wam uczynił dobrze.
21
Dixítque pópulus ad Iósue: Nequáquam ita ut lóqueris erit, sed Dómino serviémus. I rzekł lud do Jozuego: Żadną miarą nie będzie tak jako mówisz, ale Panu służyć będziemy.
22
Et Iósue ad pópulum: Testes, inquit, vos estis, quia ipsi elegéritis vobis Dóminum ut serviátis ei. Responderúntque: Testes. A Jozue do ludu: Świadkami, pry, wy jesteście, żeście sami sobie obrali Pana, abyście mu służyli, I odpowiedzieli: Świadkami.
23
Nunc ergo, ait, auférte deos aliénos de médio vestri, et inclináte corda vestra ad Dóminum Deum Israel. Teraz tedy, rzekł: znieście bogi cudze z pośrodku was, a nakłońcie serca wasze ku Panu Bogu Izraelowemu.
24
Dixítque pópulus ad Iósue: Dómino Deo nostro serviémus, et obediéntes érimus præcéptis eius. I rzekł lud do Jozuego: Panu Bogu naszemu służyć będziemy, i będziemy posłuszni przykazaniu jego.
25
Percússit ergo Iósue in die illo fœdus, et propósuit pópulo præcépta atque iudícia in Sichem. I postanowił Jozue przymierze dnia onego, i położył przed ludem przykazania i sądy w Sichem.
26
Scripsit quoque ómnia verba hæc in volúmine legis Dómini: et tulit lápidem pergrándem, posuítque eum subter quercum, quæ erat in sanctuário Dómini: Napisał też wszystkie te słowa w księgach zakonu Pańskiego: i wziął kamień barzo wielki, i położył ji pod dębem, który był w świątnicy Pańskiej:
27
et dixit ad omnem pópulum: En lapis iste erit vobis in testimónium, quod audíerit ómnia verba Dómini, quæ locútus est vobis: ne forte póstea negáre velítis, et mentíri Dómino Deo vestro. I rzekł do wszego ludu: Oto ten kamień będzie wam na świadectwo: że słyszał wszystkie słowa Pańskie, które wam mówił byście snać potem niechcieli zaprzeć i kłamać Panu Bogu waszemu.
28
Dimisítque pópulum, síngulos in possessiónem suam. I rozpuścił lud, każdego do osiadłości jego.
29
Et post hæc mórtuus est Iósue fílius Nun servus Dómini, centum et decem annórum: A potem umarł Jozue syn Nun sługa Pański, mając sto i dziesięć lat:
30
sepelierúntque eum in fínibus possessiónis suæ in Thamnáthsare, quæ est sita in monte Ephraim, a septentrionáli parte montis Gaas. I pogrzebli go na granicy osiadłości jego w Thamnathsare, które leży na górze Ephraim, na północnej stronie góry Gaas.
31
Servivítque Israel Dómino cunctis diébus Iósue et seniórum, qui longo vixérunt témpore post Iósue, et qui novérunt ómnia ópera Dómini quæ fécerat in Israel. I służył Izrael Panu po wszystkie dni Jozuego, i starszych, którzy przez długi czas żyli po Jozuem, i którzy wiedzieli wszystkie sprawy Pańskie, które był uczynił w Izraelu.
32
Ossa quoque Ioseph, quæ túlerant fílii Israel de Ægýpto, sepeliérunt in Sichem, in parte agri, quem émerat Iacob a fíliis Hemor patris Sichem, centum novéllis óvibus, et fuit in possessiónem filiórum Ioseph. Kości też Józefowe, które byli wzięli synowie Izraelowi z Egiptu, pogrzebli w Sichem, na części pola które był kupił Jakób u synów Hemora ojca Sichem za sto młodych owiec, i było w osiadłości synów, Józefowych.
33
Eleázar quoque fílius Aaron mórtuus est: et sepeliérunt eum in Gábaath Phínees fílii eius, quæ data est ei in monte Ephraim. Eleazar też syn Aaronów umarł: i pogrzebli go w Gabaath Phineesa syna jego, które mu dano na górze Ephraim.