Biblia Sacra

Liber Nehemiæ Księga Nehemiasza
1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13
1
1
Verba Nehemíæ fílii Helchíæ. Et factum est in mense Casleu, anno vigésimo, et ego eram in Susis castro. Słowa Nehemiasza syna Helchiaszowego. I stało się księżyca Chasleu, roku dwudziestego, a jam był na zamku Susis.
2
Et venit Hánani, unus de frátribus meis, ipse et viri ex Iuda: et interrogávi eos de Iudǽis qui remánserant, et supérerant de captivitáte, et Ierúsalem. I przyszedł Hanani jeden z braciej mojej, on, i mężowie Judy: i pytałem ich o żydziech, którzy zostali i żywi byli z więzienia, i o Jeruzalem.
3
Et dixérunt mihi: Qui remansérunt, et relícti sunt de captivitáte ibi in província, in afflictióne magna sunt, et in oppróbrio: et murus Ierúsalem dissipátus est, et portæ eius combústæ sunt igni. I powiedzieli mi: którzy zostali, i zostawieni są z więzienia, tam w krainie są w wielkiem utrapieniu i w zelżywości: a mur Jerozolimski rozwalon jest, i bramy jego ogniem są spalone.
4
Cumque audíssem verba huiuscémodi, sedi, et flevi, et luxi diébus multis: ieiunábam, et orábam ante fáciem Dei cæli. A gdym usłyszał takie słowa, usiadłem i płakałem, i żałowałem przez wiele dni, pościłem i modliłem się przed obliczem Boga niebieskiego.
5
Et dixi: Quæso Dómine Deus cæli fortis, magne atque terríbilis, qui custódis pactum et misericórdiam cum his qui te díligunt, et custódiunt mandáta tua: I rzekłem: Proszę Panie Boże niebieski, mocny, wielki i straszliwy, który strzeżesz przymierza i miłosierdzia z temi, którzy cię miłują i strzegą przykazania twego:
6
fiant aures tuæ auscultántes, et óculi tui apérti, ut áudias oratiónem servi tui, quam ego oro coram te hódie nocte et die pro fíliis Israel servis tuis: et confíteor pro peccátis filiórum Israel, quibus peccavérunt tibi: ego et domus patris mei peccávimus, Niechaj będą uszy twoje słuchające, a oczy twoje otworzone, abyś usłyszał modlitwę służebnika twego, którą się ja dziś modlę przed tobą, w nocy i we dnie, za synmi Izraelskimi, sługami twemi: i wyznawam grzechy synów Izraelskich, którymi zgrzeszyli tobie: ja i dom ojca mego zgrzeszyliśmy,
7
vanitáte sedúcti sumus, et non custodívimus mandátum tuum, et cæremónias, et iudícia quæ præcepísti Móysi fámulo tuo. Marnością jesteśmy zwiedzeni, a nie strzegliśmy przykazania twego, i Ceremonii, i sądów, któreś przykazał Mojżeszowi słudze twemu.
8
Meménto verbi, quod mandásti Móysi servo tuo, dicens: Cum transgréssi fuéritis, ego dispérgam vos in pópulos: Wspomni na słowo, któreś rozkazał Mojżeszowi słudze twemu, mówiąc: Gdy wystąpicie, ja rozproszę was między narody:
9
et si revertámini ad me, et custodiátis præcépta mea, et faciátis ea: etiámsi abdúcti fuéritis ad extréma cæli, inde congregábo vos, et redúcam in locum, quem elégi ut habitáret nomen meum ibi. A jeśli się nawrócicie do mnie, a będziecie strzedz przykazania mego, i czynić je: chociabyście byli zagnani na koniec nieba, ztąmtąd zgromadzę was, i przywiodę na miejsce, którem obrał, aby tani przebywało imię moje:
10
Et ipsi servi tui, et pópulus tuus: quos redemísti in fortitúdine tua magna, et in manu tua válida. A oni słudzy twoi, i lud twój, któreś odkupił mocą twą wielką, i ręką twą mocną.
11
Obsecro Dómine, sit auris tua atténdens ad oratiónem servi tui, et ad oratiónem servórum tuórum, qui volunt timére nomen tuum: et dírige servum tuum hódie, et da ei misericórdiam ante virum hunc. Ego enim eram pincérna regis. Proszę Panie niech będzie ucho twe nakłonione na modlitwę sługi twego, i modlitwę sług twoich, którzy się chcą bać imienia twego: a zdarz dziś słudze twemu, i daj mu miłosierdzie pod mężem, tym: bom ja był podczaszym królewskim.
2
1
Factum est autem in mense Nisan, anno vigésimo Artaxérxis regis: et vinum erat ante eum, et levávi vinum, et dedi regi: et eram quasi lánguidus ante fáciem eius. l stało się miesiąca Nisan, roku dwudziestego Artaxerxa króla: i wino było przed nim, i wziąłem wino i podałem królowi: a byłem jako mdły przed obliczem jego.
2
Dixítque mihi rex: Quare vultus tuus tristis est, cum te ægrótum non vídeam? non est hoc frustra, sed malum néscio quod in corde tuo est. Et tímui valde, ac nimis: I rzekł mi król: Czemu jest smętna twarz twoja, gdyż cię chorym nie widzę? niedarmo to, ale nie wiem co złego jest w sercu twojem. I zlękłem się barzo i nazbyt:
3
et dixi regi: Rex in ætérnum vive: quare non mœ́reat vultus meus, quia cívitas domus sepulcrórum patris mei desérta est, et portæ eius combústæ sunt igni? I rzekłem królowi: królu, żyw na wieki: jako niema być smętna twarz moja, gdyż miasto, dom grobów ojca mego, opuszczone jest: a bramy jego ogniem są popalone?
4
Et ait mihi rex: Pro qua re póstulas? Et orávi Deum cæli, I rzekł mi król: Czegóż żądasz? I prosiłem Boga niebieskiego.
5
et dixi ad regem: Si vidétur regi bonum, et si placet servus tuus ante fáciem tuam, ut mittas me in Iudǽam ad civitátem sepúlcri patris mei, et ædificábo eam. I rzekłem do króla: Jeśli się zda rzecz dobra królowi, a jeśli się podoba sługa twój przed obliczem twojem, abyś mię posłał do żydowskiej ziemie do miasta grobu ojca niego, i będę je budował.
6
Dixítque mihi rex, et regína quæ sedébat iuxta eum: Usque ad quod tempus erit iter tuum, et quando revertéris? Et plácuit ante vultum regis, et misit me: et constítui ei tempus. I rzekł mi król, i królowa, która siedziała podle niego. Aż do którego czasu będzie droga twoja, a kiedy się wrócisz? I podobało się przed obliczem królewskiem, i posłał mię: i naznaczyłem mu czas,
7
Et dixi regi: Si regi vidétur bonum, epístolas det mihi ad duces regiónis trans flumen, ut tradúcant me, donec véniam in Iudǽam: I rzekłem królowi: Jeśli się zda rzecz dobra królowi, niech mi da listy do książąt krainy za rzeką, aby mię przeprowadzili, ażbym przyszedł do żydowskiej ziemie.
8
et epístolam ad Asaph custódem saltus regis, ut det mihi ligna, ut tégere possim portas turris domus, et muros civitátis, et domum, quam ingréssus fúero. Et dedit mihi rex iuxta manum Dei mei bonam mecum. I list do Asapba stróża lasów królewskich, aby mi dał drzewa, żebych mógł przykryć bramy wieże domu i mury miejskie, i dom do którego wnidę. I dal mi król wedle ręki Boga mego dobrej zemną.
9
Et veni ad duces regiónis trans flumen, dedíque eis epístolas regis. Míserat autem rex mecum príncipes mílitum, et équites. I przyszedłem do książąt krainy za rzeką, i oddałem im listy królewskie. A król posłał był zemną rotmistrze nad żołnierzmi i jezdne.
10
Et audiérunt Sanabállat Horonítes, et Tobías servus Ammanítes: et contristáti sunt afflictióne magna, quod venísset homo, qui quǽreret prosperitátem filiórum Israel. I usłyszeli Sanaballat Horonitczyk, i Tobiasz sługa Ammanitczyk, i zasmucili się frasunkiem wielkim, iż przyszedł człowiek, który szukał szczęścia synów Izraelskich.
11
Et veni Ierúsalem, et eram ibi tribus diébus. I przyjachałem do Jeruzalem, bytem tam przez trzy dni,
12
Et surréxi nocte ego, et viri pauci mecum, et non indicávi cuíquam quid Deus dedísset in corde meo ut fácerem in Ierúsalem: et iuméntum non erat mecum, nisi ánimal, cui sedébam. I wstałem w nocy ja i trocha mężów ze mną, a nie oznajmiłem nikomu, co był podał Bóg do serca mego abym uczynił w Jeruzalem: i bydlęcia nie było zemną, jedno bydlę, na któremem siedział.
13
Et egréssus sum per portam vallis nocte, et ante fontem dracónis, et ad portam stércoris, et considerábam murum Ierúsalem dissipátum, et portas eius consúmptas igni. I wyszedłem przez bramę doliny w nocy, przed źródło smokowe, i do bramy gnojowej, i oględowałem mur Jerozolimski rozwalony, i bramy jego ogniem spalone.
14
Et transívi ad portam fontis, et ad aquædúctum regis, et non erat locus iuménto, cui sedébam, ut transíret. I przeszedłem do bramy źródła, i do rur królewskich, i nie było miejsca bydlęciu, na któremem siedział, żeby przeszło.
15
Et ascéndi per torréntem nocte, et considerábam murum, et revérsus veni ad portam vallis, et rédii. I szedłem przez potok w nocy, i oględowałem mur, a wróciwszy się przyszedłem do bramy doliny, i wróciłem się.
16
Magistrátus autem nesciébant quo abiíssem, aut quid ego fácerem: sed et Iudǽis, et sacerdótibus, et optimátibus, et magistrátibus, et réliquis qui faciébant opus, usque ad id loci nihil indicáveram. A urzędnicy nie wiedzieli, gdziem był odjachał, abo cobym ja czynił: ale i żydom i kapłanom i przedniejszym, i urzędnikom, i innym, którzy robili, nicem nie oznajmił aż do onego miejsca.
17
Et dixi eis: Vos nostis afflictiónem in qua sumus: quia Ierúsalem desérta est, et portæ eius consúmptæ sunt igni: veníte, et ædificémus muros Ierúsalem, et non simus ultra oppróbrium. I rzekłem im: Wy wiecie uciśnienie, w którem jesteśmy: iż Jeruzalem jest opuszczone, a bramy jego ogniem są popalone: pódźcie a pobudujmy mury Jerozolimskie, a nie bądźmy już więcej hańbą.
18
Et indicávi eis manum Dei mei, quod esset bona mecum, et verba regis, quæ locútus esset mihi, et aio: Surgámus, et ædificémus. Et confortátæ sunt manus eórum in bono. I oznajmiłem im rękę Boga mego, że była dobra zemną, i słowa królewskie, które mi mówił: i rzekłem: Wstańmy, a budujmy. I zmocniły się ręce ich w dobrem.
19
Audiérunt autem Sanabállat Horonítes, et Tobías servus Ammanítes, et Gosem Arabs, et subsannavérunt nos, et despexérunt, dixerúntque: Quæ est hæc res, quam fácitis? numquid contra regem vos rebellátis? A Sanaballat Horonitczyk, i Tobiasz sługa Ammonitczyk, i Gosem Arabczyk, usłyszeli i szydzili z nas, i wzgardzili i rzekli: Cóż to za rzecz, którą czynicie? abo przeciw królowi się buntujecie?
20
Et réddidi eis sermónem, dixíque ad eos: Deus cæli ipse nos iuvat, et nos servi eius sumus: surgámus et ædificémus: vobis autem non est pars, et iustítia, et memória in Ierúsalem. I odpowiedziałem im i rzekłem do nich: Bóg niebieski ten nam pomaga, a myśmy słudzy jego: wstańmy a budujmy: a wy nie macie części i prawa, i pamiątki w Jeruzalem.
3
1
Et surréxit Elíasib sacérdos magnus, et fratres eius sacerdótes, et ædificavérunt portam gregis: ipsi sanctificavérunt eam, et statuérunt valvas eius, et usque ad turrim centum cubitórum sanctificavérunt eam, usque ad turrim Hanáneel. I powstał Eliasib Kapłan wielki, i bracia jego kapłani, i zbudowali bramę trzody: ci ją poświęcili, i wrota jej postawili: a poświęcili ją aż do wieże stu łokiet, aż do wieże Hananeel.
2
Et iuxta eum ædificavérunt viri Iéricho: et iuxta eum ædificávit Zachur fílius Amri. A podle niego budowali mężowie Jericha: a wedle niego budował Zachur syn Amri:
3
Portam autem píscium ædificavérunt fílii Asnaa: ipsi texérunt eam, et statuérunt valvas eius, et seras, et vectes. Et iuxta eos ædificávit Márimuth fílius Uríæ, fílii Accus. A bramę rybną budowali synowie Asnaa: oni ją przykryli, i postawili wrota jej, i zamki i zawory. A wedle tych budował Marimuth syn Uryasza syna Akkus.
4
Et iuxta eum ædificávit Mosóllam fílius Barachíæ, fílii Mesézebel: et iuxta eos ædificávit Sadoc fílius Báana. A podle niego budował Mosollam syn Barachiasza syna Mesezebel: a podle nich budował Sadok syn Baana:
5
Et iuxta eos ædificavérunt Thecuéni: optimátes autem eórum non supposuérunt colla sua in ópere Dómini sui. Podle tych budowali Thekuitczycy, ale zacniejszy między nimi nie podłożyli szyj swoich pod robotę pana swego.
6
Et portam véterem ædificavérunt Ióiada fílius Phásea, et Mosóllam fílius Besodía: ipsi texérunt eam, et statuérunt valvas eius, et seras, et vectes. A starą bramę budował Jojada syn Phasea, i Mosollam syn Besodia: oni ją przykryli, i postawili wrota jej, i zamki I zawory:
7
Et iuxta eos ædificavérunt Meltías Gabaonítes, et Iadon Meronathítes, viri de Gábaon et Maspha, pro duce qui erat in regióne trans flumen. A podle nich budowali Meltias Gabaończyk, i Jadon Meronathczyk, mężowie z Gabaoa i Maspha, za książę, które były w krainie za rzeką.
8
Et iuxta eum ædificávit Eziel fílius Araía áurifex: et iuxta eum ædificávit Ananías fílius pigmentárii: et dimisérunt Ierúsalem usque ad murum platéæ latióris. Podle niego budował Eziel syn Araja złotnik, a podle niego budował Ananias syn Aptekarzów: i zostawili Jeruzalem aż do muru ulice szerszej.
9
Et iuxta eum ædificávit Raphaía fílius Hur, princeps vici Ierúsalem. A podle tego budował Raphaja syn Hur, przełożony ulice Jerozolimskiej.
10
Et iuxta eum ædificávit Iedaía fílius Harómaph contra domum suam: et iuxta eum ædificávit Hattus fílius Haseboníæ. A podle niego pobudował Jedaja syn Haromaph przeciw domowi swemu: a podle niego budował Hattus syn Haseboniasza.
11
Médiam partem vici ædificávit Melchías fílius Herem, et Hasub fílius Phahath Moab, et turrim furnórum. Połowicę ulice budował Melchias syn Herem, i Hasub syn Phahath Moab, i wieżę pieców.
12
Et iuxta eum ædificávit Sellum fílius Alohes, princeps médiæ partis vici Ierúsalem, ipse et fíliæ eius. A podle niego budował Selluni syn Alohes, przełożony nad połowicą ulice Jerozolimskiej, sam i córki jego.
13
Et portam vallis ædificávit Hanun, et habitatóres Zánoe: ipsi ædificavérunt eam, et statuérunt valvas eius, et seras, et vectes, et mille cúbitos in muro usque ad portam sterquilínii. A bramę doliny zbudował Hanon, i obywatele Zanoe: ci ją zbudowali, i stanowili wrota jej, i zamki, i zawory, i tysiąc łokiet muru aż do bramy gnojowej.
14
Et portam sterquilínii ædificávit Melchías fílius Rechab, princeps vici Bethácharam: ipse ædificávit eam, et státuit valvas eius, et seras, et vectes. A branie gnojową budował Melchias syn Rechab, przełożony ulice Bethacharan: on ją zbudował, i postanowił wrota jej i zaniki, i zawory.
15
Et portam fontis ædificávit Sellum fílius Cholhóza, princeps pagi Maspha: ipse ædificávit eam, et texit, et státuit valvas eius, et seras, et vectes, et muros piscínæ Síloe in hortum regis, et usque ad gradus, qui descéndunt de civitáte David. A bramę źródła zbudował Sellum syn Cholhoza przełożony wsi Maspha: on ją zbudował, i przykrył, i postawił wrota jej, i zamki, i zawory, i mury sadzawki Siloe ku ogrodu królewskiemu, i aż do wschodu, który zstępuje do miasta Dawidowego.
16
Post eum ædificávit Nehemías fílius Azboc, princeps dimídiæ partis vici Bethsur, usque contra sepúlcrum David, et usque ad piscínam, quæ grandi ópere constrúcta est, et usque ad domum fórtium. Po nim budował Nehemias syn Asbok, przełożony nad połowicą ulice Bethsur, aż przeciwko grobom Dawidowemu, i aż do stawu, który z wielką pracą zbudowany jest, i aż do domu mocnych,
17
Post eum ædificavérunt Levítæ, Rehum fílius Benni: post eum ædificávit Hasebías princeps dimídiæ partis vici Céilæ in vico suo. Po nim budowali Lewitowie, Rehum syn Benni: a po nim budował Hasebias przełożony nad połowicą ulice Ceile, na swej ulicy.
18
Post eum ædificavérunt fratres eórum: Bavái fílius Enadad, princeps dimídiæ partis Céilæ. Po nim budowali bracia ich, Bawaj syn Henadad przełożony nad połowicą Ceile.
19
Et ædificávit iuxta eum Azer fílius Iósue, princeps Maspha, mensúram secúndam, contra ascénsum firmíssimi ánguli. A podle niego budował Azer syn Jozue, przełożony nad Maspha, miarę wtóra przeciw wstępowaniu ku mocniejszemu rogu.
20
Post eum in monte ædificávit Baruch fílius Záchai mensúram secúndam, ab ángulo usque ad portam domus Elíasib sacerdótis magni. Po nim na górze budował Baruch syn Zachajów miarę wtórą, od kąta aż do wrót domu Eliasiba kapłana wielkiego.
21
Post eum ædificávit Mérimuth fílius Uríæ fílii Haccus, mensúram secúndam, a porta domus Elíasib, donec extenderétur domus Elíasib. Po nim budował Merimuth syn Uryasza syn, Hakkus, miarę wtóra ode drzwi domu Eliasib, póki się rozciągał dom Eliasib.
22
Et post eum ædificavérunt sacerdótes, viri de campéstribus Iordánis. A po nim budowali kapłani mężowie z pól Jordanu.
23
Post eum ædificávit Béniamin et Hasub contra domum suam: et post eum ædificávit Azarías fílius Maasíæ fílii Ananíæ contra domum suam. A po nim budował Benjamin i Hasub przeciw domowi swemu: a po nim budował Azaryasz syn Maasiasza, syna Ananiasza naprzeciw domowi swemu.
24
Post eum ædificávit Bénnui fílius Hénadad mensúram secúndam, a domo Azaríæ usque ad flexúram, et usque ad ángulum. Po nim budował Bennuj syn Henadad, miarę wtóra od domu Azaryaszowego, aż do zatoczenia, i aż do kąta.
25
Phalel fílius Ozi contra flexúram et turrim, quæ éminet de domo regis excélsa, id est, in átrio cárceris: post eum Phadaía fílius Pharos. Phalel syn Oziego budował przeciw zatoczeniu i wieży, która wychodzi z wyższego domu królewskiego, to jest, w sieni ciemnice: po nim Phadaja syn Pharos.
26
Nathinǽi autem habitábant in Ophel usque contra portam aquárum ad oriéntem, et turrim, quæ prominébat. A Nathinejczycy mieszkali w Ophel, aż naprzeciw bramie wodnej na wschód słońca, i wieży, która wychodziła.
27
Post eum ædificavérunt Thecuéni mensúram secúndam e regióne, a turre magna et eminénte usque ad murum templi. Po nim budowali Thekuitczycy miarę wtóra naprzeciwko, od wieże wielkiej i wychodzącej aż do muru kościelnego.
28
Sursum autem a porta equórum ædificavérunt sacerdótes, unusquísque contra domum suam. A wzgórę od bramy końskiej budowali kapłani każdy przeciw domowi swemu.
29
Post eos ædificávit Sadoc fílius Emmer contra domum suam. Et post eum ædificávit Semaía fílius Secheníæ, custos portæ orientális. Po nich budował Sadok syn Emmer przeciw domowi swemu. A po nim budował Semaja syn Secheniaszów, stróż bramy wschodniej,
30
Post eum ædificávit Hananía fílius Selemíæ, et Hanun fílius Seleph sextus, mensúram secúndam: post eum ædificávit Mosóllam fílius Barachíæ, contra gazophylácium suum. Post eum ædificávit Melchías fílius auríficis usque ad domum Nathinæórum, et scruta vendéntium contra portam iudiciálem, et usque ad cœnáculum ánguli. Po nim budował Hanania syn Selemiaszów, i Hanun syn Seleph szósty, miarę wtóra: po nim budował Mosollam syn Barachiaszów, przeciwko skarbnicy swojej. Po nim budował Melchiasz syn złotniczy, aż do domu Nathinejczyków, i wioteż przedających przeciw bratnie sądowej, i aż do sale narożnej.
31
Et inter cœnáculum ánguli in porta gregis ædificavérunt aurífices et negotiatóres. A między salą narożną w bramie trzódy budowali złotnicy i kupcy.
4
1
Factum est autem, cum audísset Sanabállat quod ædificarémus murum, irátus est valde: et motus nimis subsannávit Iudǽos, I stało się, gdy usłyszał Sanaballat, żeśmy budowali mur rozgniewał się barzo: a wzruszywszy się nazbyt najgrawał Żydy.
2
et dixit coram frátribus suis, et frequéntia Samaritanórum: Quid Iudǽi fáciunt imbecílles? num dimíttent eos gentes? num sacrificábunt, et complébunt in una die? numquid ædificáre póterunt lápides de acérvis púlveris, qui combústi sunt? I mówił przed bracią swą i przed zgromadzeniem Samarytanów: Co Żydowie niedołężni działają. Izali im dopuszczą narodowie? I zali będą ofiarować, i za jeden dzień dokonają? Aza będą mogli nabudować kamienia gromad prochu, które zgorzało?
3
Sed et Tobías Ammanítes, próximus eius, ait: Ædíficent: si ascénderit vulpes, transíliet murum eórum lapídeum. Ale i Tobiasz Ammanitczyk blizki jego mówił: Niechaj budują: jeśli przyjdzie liszka, przeskoczy mur ich kamienny.
4
Audi Deus noster, quia facti sumus despéctui: convérte oppróbrium super caput eórum, et da eos in despectiónem in terra captivitátis. Usłysz Boże nasz, żeśmy się stali wzgardzonymi, obróć urąganie na głowę ich, a daj je na wzgardę w ziemi nie wolej.
5
Ne opérias iniquitátem eórum, et peccátum eórum coram fácie tua non deleátur, quia irrisérunt ædificántes. Nie pokrywaj nieprawości ich, a grzech ich niechaj przed tobą zgładzon nie będzie: że się naśmiewali z budujących.
6
Itaque ædificávimus murum, et coniúnximus totum usque ad partem dimídiam: et provocátum est cor pópuli ad operándum. A tak budowaliśmy mur, i złączyliśmy wszystek aż do połowice: i pobudziło się serce ludu ku robieniu.
7
Factum est autem, cum audísset Sanabállat, et Tobías, et Arabes, et Ammanítæ, et Azótii, quod obdúcta esset cicátrix muri Ierúsalem, et quod cœpíssent interrúpta conclúdi, iráti sunt nimis. I stało się, gdy usłyszał Sanaballat i Tobiasz, i Arabczycy, i Ammanitczycy, i Azotczycy, że była wyrównana blizna muru Jeruzalem, a że się poczynały rozwaliny zawierać, rozgniewali się nazbyt.
8
Et congregáti sunt omnes páriter ut venírent, et pugnárent contra Ierúsalem, et moliréntur insídias. I zgromadzili się wszyscy pospołu, aby jachali i walczyli na Jeruzalem, i zasadzili się na zdradzie.
9
Et orávimus Deum nostrum, et posúimus custódes super murum die ac nocte contra eos. I modliliśmy się do Boga naszego, i postawiliśmy straż na murze, we dnie i w nocy przeciwko im.
10
Dixit autem Iudas: Debilitáta est fortitúdo portántis, et humus nímia est, et nos non potérimus ædificáre murum. I rzekł Judas: Zwątlała siła noszącego, a ziemie jest barzo wiele, i my nie będziem mogli budować muru.
11
Et dixérunt hostes nostri: Nésciant, et ignórent donec veniámus in médium eórum, et interficiámus eos, et cessáre faciámus opus. I rzekli nieprzyjaciele naszy: Niechaj nie wiedzą, niech im tajno będzie, aż przyjdziemy w pośród ich, i pobijemy je, i uczyniemy, że przestanie robota.
12
Factum est autem veniéntibus Iudǽis, qui habitábant iuxta eos, et dicéntibus nobis per decem vices, ex ómnibus locis quibus vénerant ad nos, I stało się, gdy Żydowie przychodzili, którzy mieszkali podle nich, i opowiedali nam dziesięćkroć ze wszystkich miejsc, z których byli przyszli do nas:
13
státui in loco post murum per circúitum pópulum in órdinem cum gládiis suis, et lánceis, et árcubus. Postawiłem na miejscu za murem w około lud w sprawie z mieczmi swemi, z oszczepy, i z łuki.
14
Et perspéxi atque surréxi: et aio ad optimátes et magistrátus, et ad réliquam partem vulgi: Nolíte timére a fácie eórum: Dómini magni et terríbilis mementóte, et pugnáte pro frátribus vestris, fíliis vestris, et filiábus vestris, et uxóribus vestris, et dómibus vestris. I opatrzyłem, i wstałem, i rzekłem do przedniejszych i urzędników, i do ostatka ludu pospolitego: Nie bójcie się od oblicza ich. Pamiętajcie na Pana wielkiego i strasznego, a walczcie o bracią wasze, o syny wasze, i córki, i o żony, i o domy wasze.
15
Factum est autem, cum audíssent inimíci nostri nuntiátum esse nobis, dissipávit Deus consílium eórum. Et revérsi sumus omnes ad muros, unusquísque ad opus suum. I stało się, gdy usłyszeli nieprzyjaciele naszy, że nam dano znać, rozproszył Bóg radę ich. I wróciliśmy się wszyscy do murów, każdy do roboty swej.
16
Et factum est a die illa, média pars iúvenum eórum faciébat opus, et média paráta erat ad bellum: et lánceæ, et scuta, et arcus, et lorícæ, et príncipes post eos in omni domo Iuda. I stało się od onego dnia, połowica młodzieńców robiła, a połowica była gotowa ku bitwie, i oszczepy, i tarcze, i łuki, i pancerne, a książęta za nimi we wszystkim domu Judzkim.
17
Ædificántium in muro, et portántium ónera, et imponéntium: una manu sua faciébat opus, et áltera tenébat gládium: I budujących na murze, i noszących brzemiona, i nakładających: jedną ręką robił, a drugą miecz trzymał:
18
ædificántium enim unusquísque gládio erat accínctus renes. Et ædificábant, et clangébant búccina iuxta me. Bo każdy z budujących miał miecz przypasany na biodra swoje. I budowali i trąbili w trąbę podle mnie.
19
Et dixi ad optimátes, et ad magistrátus, et ad réliquam partem vulgi: Opus grande est et latum, et nos separáti sumus in muro procul alter ab áltero: I rzekłem do przedniejszych, i do urzędników, i do ostatka pospólstwa: Wielka robota i szeroka, a myśmy się rozstrzelali po murze daleko jeden od drugiego.
20
in loco quocúmque audiéritis clangórem tubæ, illuc concúrrite ad nos: Deus noster pugnábit pro nobis. Na miejscu, na któremkolwiek usłyszycie głos trąby, tam się zbiegajcie do nas: Bóg nasz będzie walczył za nas.,
21
Et nos ipsi faciámus opus: et média pars nostrum téneat lánceas ab ascénsu auróræ donec egrediántur astra. A my sami róbmy: a połowica nas niech trzyma oszczepy od wstępu zorze, aż gwiazdy wschodzić będą.
22
In témpore quoque illo dixi pópulo: Unusquísque cum púero suo máneat in médio Ierúsalem, et sint nobis vices per noctem et diem ad operándum. Onego też czasu mówiłem do ludu: każdy z sługą swym niech mieszka w pośród Jeruzalem, a miejmy przemiany przez noc i przez dzień na robotę.
23
Ego autem et fratres mei, et púeri mei, et custódes, qui erant post me, non deponebámus vestiménta nostra: unusquísque tantum nudabátur ad baptísmum. A ja, i bracia moi, i słudzy moi, i stróże, którzy byli za mną, nie zwłóczyliśmy szat naszych, każdy tylko zwłóczył się do omycia.
5
1
Et factus est clamor pópuli, et uxórum eius magnus advérsus fratres suos Iudǽos. I wszczęło się wielkie wołanie ludzi i żon ich przeciw Żydom braciej swojej.
2
Et erant qui dícerent: Fílii nostri, et fíliæ nostræ multæ sunt nimis: accipiámus pro prétio eórum fruméntum, et comedámus, et vivámus. I byli co tak mówili: Synów naszych i córek naszych jest barzo wiele: nabierzmy za zapłatę ich zboża, a jedzmy i żyjmy.
3
Et erant qui dícerent: Agros nostros, et víneas, et domus nostras opponámus, et accipiámus fruméntum in fame. I byli co mówili: Pola nasze i winnice i domy nasze pozostawiajmy, a nabierzmy zboża, w głodzie.
4
Et álii dicébant: Mútuo sumámus pecúnias in tribúta regis, demúsque agros nostros et víneas: A drudzy mówili: Pożyczmy pieniędzy na podatki królewskie, a dajmy pola nasze i winnice.
5
et nunc sicut carnes fratrum nostrórum, sic carnes nostræ sunt: et sicut fílii eórum, ita et fílii nostri: ecce nos subiugámus fílios nostros, et fílias nostras in servitútem, et de filiábus nostris sunt fámulæ, nec habémus unde possint rédimi, et agros nostros et víneas nostras álii póssident. A teraz jako ciała braciej naszej, tak są ciała nasze: a jako synowie ich, tak i synowie naszy. Oto my dawamy w niewolą syny nasze i córki nasze, a z córek naszych są niewolnicami, a nie mamy zkądby mogły być wykupione, i pola nasze i winnice nasze inni trzymają:
6
Et irátus sum nimis cum audíssem clamórem eórum secúndum verba hæc: I rozgniewałem się barzo, gdym usłyszał wołanie ich wedle słów tych:
7
cogitavítque cor meum mecum: et increpávi optimátes et magistrátus, et dixi eis: Usurásne sínguli a frátribus vestris exígitis? Et congregávi advérsum eos conciónem magnam, I myśliło serce moje zemną: i sfukałem przednie i urząd, i rzekłem im: A więc każdy z was lichwę wyciągacie od braciej swej? i zebrałem przeciw nim zgromadzenie wielkie,
8
et dixi eis: Nos, ut scitis, redémimus fratres nostros Iudǽos, qui vénditi fúerant géntibus secúndum possibilitátem nostram: et vos ígitur vendétis fratres vestros, et redimémus eos? Et siluérunt, nec invenérunt quid respondérent. I rzekłem im: My, jako wiecie, wykupiliśmy bracią nasze żydy, którzy byli poganom zaprzedani, według przemożenia naszego: więc wy też przedawać będziecie bracią wasze, i odkupować je będziem? I umilknęli, a nie naleźli coby odpowiedzieli:
9
Dixíque ad eos: Non est bona res, quam fácitis: quare non in timóre Dei nostri ambulástis, ne exprobrétur nobis a géntibus inimícis nostris? I rzekłem do nich: Nie dobra to rzecz, którą czynicie: czemu nie w bojaźni Boga naszego chodzicie: aby nam nie urągali pogani nieprzyjaciele naszy?
10
Et ego, et fratres mei, et púeri mei commodávimus plúrimis pecúniam et fruméntum: non repetámus in commúne istud, æs aliénum concedámus, quod debétur nobis. I ja, i bracia moi, i słudzy moi, pożyczyliśmy wielom pieniędzy i zboża: Nie upominajmyż się w obec wszyscy tego, dług darujmy, który nam winno.
11
Réddite eis hódie agros suos, et víneas suas, et olivéta sua, et domos suas: quin pótius et centésimum pecúniæ, fruménti, vini et ólei, quam exígere solétis ab eis, date pro illis. Wróćcie im dziś pola ich, i winnice ich, i oliwnice ich, i domy ich: i owszem i setną część pieniędzy, zboża i oliwy, którąście zwykli od nich wyciągać, dajcie za nie.
12
Et dixérunt: Reddémus, et ab eis nihil quærémus: sicque faciémus ut lóqueris. Et vocávi sacerdótes, et adiurávi eos, ut fácerent iuxta quod díxeram. I rzekli: Wrócimy, a nic od nich wyciągać nie będziemy: i tak uczynimy, jako mówisz. I przyzwałem kapłanów, i poprzysiągłem je, aby uczynili wedle tego com był rzekł.
13
Insuper excússi sinum meum, et dixi: Sic excútiat Deus omnem virum, qui non compléverit verbum istud, de domo sua, et de labóribus suis: sic excutiátur, et vácuus fiat. Et dixit univérsa multitúdo: Amen. Et laudavérunt Deum. Fecit ergo pópulus sicut erat dictum. Nad to wytrząsnąłem zanadrze moje, i rzekłem: Tak niechaj Bóg wytrząśnie wszelkiego męża, któryby dosyć nie uczynił słowu temu, z domu jego i z prace jego, tak niech wytrząśnion i wypróżnion będzie. I rzekło wszystko zgromadzenie: Amen. I chwalili Boga. Uczynił tedy lud jako było rzeczono.
14
A die autem illa, qua præcéperat rex mihi ut essem dux in terra Iuda, ab anno vigésimo usque ad annum trigésimum secúndum Artaxérxis regis per annos duódecim, ego et fratres mei annónas, quæ dúcibus debebántur, non comédimus. A od onego dnia, którego mi król przykazał, abym był książęciem w ziemi Judzkiej, od roku dwudziestego aż do roku trzydziestego wtórego Artaxerxa króla, przez dwanaście lat, ja i bracia moi nie jedliśmy rocznego obroku, które książętam dawać powinno.
15
Duces autem primi, qui fúerant ante me, gravavérunt pópulum, et accepérunt ab eis in pane, et vino, et pecúnia, quotídie siclos quadragínta: sed et minístri eórum depressérunt pópulum. Ego autem non feci ita propter timórem Dei: A pierwsze książęta co przedemną były, obciążali lud, i brali od nich w chlebie i w winie i w pieniądzach na każdy dzień syklów czterdzieści: i słudzy ich tłumili lud. Alem ja tak nie czynił dla bojaźni Bożej:
16
quin pótius in ópere muri ædificávi, et agrum non emi, et omnes púeri mei congregáti ad opus erant. Ale owszem około murów budowałem, i rolim nie kupił, i wszyscy służebnicy moi na robotę zgromadzeni byli.
17
Iudǽi quoque et magistrátus centum quinquagínta viri, et qui veniébant ad nos de géntibus, quæ in circúitu nostro sunt, in mensa mea erant. Żydowie też i urzędników sto i pięćdziesiąt mężów, i którzy do nas przychodzili od narodów, które około nas są, u stołu mego byli.
18
Parabátur autem mihi per dies síngulos bos unus, aríetes sex elécti, excéptis volatílibus, et inter dies decem vina divérsa, et ália multa tribuébam: ínsuper et annónas ducátus mei non quæsívi: valde enim attenuátus erat pópulus. A gotowano mi na każdy dzień wołu jednego, baranów sześć wybornych, oprócz ptastwa, a w dziesięć dni wina rozmaite, i wiele innych rzeczy dawałem: nad to i rocznego obroku księztwa mego nie domagałem się, bo lud był barzo zubożony.
19
Meménto mei Deus meus in bonum, secúndum ómnia quæ feci pópulo huic. Pomniże na mię Boże mój ku dobremu, wedle wszystkiego com uczynił ludowi temu.
6
1
Factum est autem, cum audísset Sanabállat, et Tobías, et Gossem Arabs, et céteri inimíci nostri, quod ædificássem ego murum, et non esset in ipso resídua interrúptio (usque ad tempus autem illud valvas non posúeram in portis), I stało się, gdy usłyszał Sanaballat i Tobiasz i Gossem Arabczyk, i inni nieprzyjaciele naszy, żem ja zbudował mur, a nie zostawało w nim żadnej rozwaliny, (a do onego czasu wrót nie postawiłem, był w bramach).
2
misérunt Sanabállat, et Gossem ad me, dicéntes: Veni, et percutiámus fœdus páriter in vículis in campo Ono. Ipsi autem cogitábant ut fácerent mihi malum. Posłali Sanaballat i Gossem do mnie, mówiąc: Przyjdź a uczyńmy między sobą przymierze we wsiach na polu Ono. A oni myślili, żeby mi co złego uczynili.
3
Misi ergo ad eos núntios, dicens: Opus grande ego fácio, et non possum descéndere: ne forte negligátur cum vénero, et descéndero ad vos. A tak posłałem do nich posły, mówiąc: Czynię wielką robotę i zjachać nie mogę, aby się snadź nie za niechała, gdybym jachał i przybył do was.
4
Misérunt autem ad me secúndum verbum hoc per quátuor vices: et respóndi eis iuxta sermónem priórem. A posyłali do mnie czterzy kroć wedle tego słowa, odpowiedziałem im wedle mowy pierwszej.
5
Et misit ad me Sanabállat iuxta verbum prius quinta vice púerum suum, et epístolam habébat in manu sua scriptam hoc modo: I posłał do mnie Sanaballat wedle słowa pierwszego piąty kroć sługę swego, i miał list w ręce swej tak napisany:
6
In géntibus audítum est, et Gossem dixit, quod tu et Iudǽi cogitétis rebelláre, et proptérea ædífices murum, et leváre te velis super eos regem: propter quam causam Jest ten posłuch między ludźmi, co też i Gossem powiedział, że ty i Żydowie myślicie się z mocy wybić, i dla tego murujesz mur, i chcesz się podnieść królem nad nimi: dla której przyczyny
7
et prophétas posúeris, qui prǽdicent de te in Ierúsalem, dicéntes: Rex in Iudǽa est. Auditúrus est rex verba hæc: idcírco nunc veni, ut ineámus consílium páriter. Postanowiłeś i proroki, którzyby o tobie opowiadali w Jeruzalem, mówiąc: Jest król w Żydowskiej ziemi. Usłyszy król te słowa, a przetoż teraz przyjedź, abyśmy się społecznie naradzili.
8
Et misi ad eos, dicens: Non est factum secúndum verba hæc, quæ tu lóqueris: de corde enim tuo tu compónis hæc. I posłałem do nich, mówiąc: Nie stało się wedle słów tych, które ty mówisz, z serca bowiem twego ty to wymyślasz.
9
Omnes enim hi terrébant nos, cogitántes quod cessárent manus nostræ ab ópere, et quiescerémus: quam ob causam magis confortávi manus meas. Bo ci wszyscy straszyli nas myśląc, że miały przestać ręce nasze od roboty, i mieliśmy zaniechać: Dla której przyczyny bardziej umacniałem ręce moje.
10
Et ingréssus sum domum Semaíæ fílii Dalaíæ fílii Metábeel secréto. Qui ait: Tractémus nobíscum in domo Dei in médio templi, et claudámus portas ædis: quia ventúri sunt ut interfíciant te, et nocte ventúri sunt ad occidéndum te. I wszedłem w dom Semaja syna Dalajasza syna Methabeel tajemnie. Który mi rzekł: Rozmówmy się między sobą w domu Bożym w pośród Kościoła, a zamknimy drzwi Kościelne: bo przyjdą, aby cię zabili, i w nocy przyjdą, aby cię zabili.
11
Et dixi: Num quisquam símilis mei fugit? et quis ut ego ingrediétur templum, et vivet? non ingrédiar. I rzekłem: Izali kto mnie podobny ucieka? I któż jako ja wnidzie do kościoła, a będzie żyw? Nie wnidę?
12
Et intelléxi quod Deus non misísset eum, sed quasi vatícinans locútus esset ad me, et Tobías, et Sanabállat conduxíssent eum. I rozumiałem, że go Bóg nie posłał, ale jakoby prorokując mówił do mnie, i Tobiasz i Sanaballat najęli go byli.
13
Accéperat enim prétium, ut térritus fácerem, et peccárem, et habérent malum, quod exprobrárent mihi. Bo był wziął pieniądze, abych się ulękną wszy czynił i grzeszył, ażeby mieli co złego czemby mi urągali.
14
Meménto mei Dómine pro Tobía et Sanabállat, iuxta ópera eórum tália: sed et Noadíæ prophétæ, et ceterórum prophetárum, qui terrébant me. Pomni na mię Panie dla Tobiasza i Sanaballata, według uczynków ich takowych, ale i na Noadiasza proroka i innych proroków, którzy mię straszyli,
15
Complétus est autem murus vigésimo quinto die mensis Elul, quinquagínta duóbus diébus. A mur dokonany był dwudziestego i piątego dnia miesiąca Elul, za pięćdziesiąt i za dwa dni.
16
Factum est ergo cum audíssent omnes inimíci nostri, ut timérent univérsæ gentes quæ erant in circúitu nostro, et concíderent intra semetípsos, et scirent quod a Deo factum esset opus hoc. Stało się tedy, gdy usłyszeli wszyscy nieprzyjaciele aaszy, że się polękali wszyscy narodowie, którzy byli około nas, i upadli sami w sobie, i poznali, że od Boga stała się ta sprawa.
17
Sed et in diébus illis multæ optimátum Iudæórum epístolæ mittebántur ad Tobíam, et a Tobía veniébant ad eos. Ale i dni onych wiele listów od przednich Żydów posyłane były do Tobiasza, i od Tobiasza przychodziły do nich.
18
Multi enim erant in Iudǽa habéntes iuraméntum eius, quia gener erat Secheníæ fílii Area, et Ióhanan fílius eius accéperat fíliam Mosóllam fílii Barachíæ: Bo ich wiele w Żydostwie było mających przysięgę jego, iż był zięciem Secheniasea syna Area, a Johanan syn jego pojął był córkę Mosollam syna Barachiaszowego.
19
sed et laudábant eum coram me, et verba mea nuntiábant ei: et Tobías mittébat epístolas ut terréret me. Ale i chwalili go przedenmą, i słowa moje odnosili mu: a Tobiasz posyłał listy, aby mię straszył.
7
1
Postquam autem ædificátus est murus, et pósui valvas, et recénsui ianitóres, et cantóres, et Levítas: A gdy mur zbudowany był, i postawiłem wrota, i policzyłem wrótne, i śpiewaki i Lewity;
2
præcépi Hánani fratri meo, et Hananíæ príncipi domus de Ierúsalem (ipse enim quasi vir verax et timens Deum plus céteris videbátur), Rozkazałem Hanani bratu memu, i Hananiaszowi książęciu domu z Jeruzalem (bo on się zdał jako mąż wierny, i bojący się Boga więcej niż drudzy).
3
et dixi eis: Non aperiántur portæ Ierúsalem usque ad calórem solis. Cumque adhuc assísterent, clausæ portæ sunt, et oppilátæ: et pósui custódes de habitatóribus Ierúsalem, síngulos per vices suas, et unumquémque contra domum suam. I rzekłem im: Niechaj bram Jerozolimskich nie otwarzają aż do ciepła słonecznego. A gdy jeszcze stały zamknione bramy i zatarasowane: i postanowiłem straż z obywatelów Jerozolimskich, każdego na odmiany swoje, i każdego przeciw domowi jego.
4
Cívitas autem erat lata nimis et grandis, et pópulus parvus in médio eius, et non erant domus ædificátæ. A miasto było barzo szerokie i wielkie, a lud w pośrodku jego mały, i domy nie były pobudowane.
5
Deus autem dedit in corde meo, et congregávi optimátes, et magistrátus, et vulgus, ut recensérem eos: et invéni librum census eórum, qui ascénderant primum, et invéntum est scriptum in eo. A Bóg podał do serca mego, i zebrałem przedniejsze, i urzędniki i lud pospolity, abych je policzył: i nalazłem księgi liczby onych, którzy byli pierwej przyszli, i nalazło się w nich napisano.
6
Isti fílii provínciæ, qui ascendérunt de captivitáte migrántium, quos transtúlerat Nabuchodónosor rex Babylónis, et revérsi sunt in Ierúsalem, et in Iudǽam, unusquísque in civitátem suam. Ci synowie krainy, którzy wyszli z pojmania przeprowadzonych, które był przeniósł Nabuchodonozor, król Babiloński, i wrócili się do Jeruzalem, i do Żydowskiej ziemie, każdy do miasta swego.
7
Qui venérunt cum Zoróbabel, Iósue, Nehemías, Azarías, Raamías, Nahamáni, Mardochǽus, Belsam, Méspharath, Begóai, Nahum, Báana. Númerus virórum pópuli Israel: Którzy przyszli i z Zorobabelem, Josue, Neheuiiasz, Azaryasz, Raamiasz, Nahamani, Mardocheusz, Belsam, Mespharath, Begoaj, Nahum, Baana. Liczba mężów ludu Izraelskiego:
8
fílii Pharos, duo míllia centum septuagínta duo: Synów Pharos dwa tysiąca sto siedmckiesiąt dwa.
9
fílii Saphatía, trecénti septuagínta duo: Synów Saphatia trzy sta siedmdziesiąt dwa:
10
fílii Area, sexcénti quinquagínta duo: Synów Area sześć set pięćdziesiąt dwa:
11
fílii Phaháthmoab filiórum Iósue et Ioab, duo míllia octingénti decem et octo: Synów Phahatmoab z synów Jozuego i Joaba dwa tysiąca ośm set ośmnaście.
12
fílii Ælam, mille ducénti quinquagínta quátuor: Synów Aelam, tysiąc dwieście pięćdziesiąt czterzej:
13
fílii Zéthua, octingénti quadragínta quinque: Synów Zethua, ośm set czterdzieści pięć:
14
fílii Záchai, septingénti sexagínta: Synów Zachai, siedm set sześćdziesiąt:
15
fílii Bánnui, sexcénti quadragínta octo: Synów Bannui, sześć set czterdzieści ośm:
16
fílii Bébai, sexcénti vigínti octo: Synów Bebai, sześć set dwadzieścia ośm:
17
fílii Azgad, duo míllia trecénti vigínti duo: Synów Azgad, dwa tysiąca trzy sta dwadzieścia dwa:
18
fílii Adónicam, sexcénti sexagínta septem: Synów Adonikam, sześć set sześćdziesiąt siedm:
19
fílii Begúai, duo míllia sexagínta septem: Synów Begwai, dwa tysiąca sześćdziesiąt siedm:
20
fílii Adin, sexcénti quinquagínta quinque: Synów Adin, sześć set pięćdziesiąt pięć:
21
fílii Ater, fílii Hezecíæ, nonagínta octo: Synów Ater syna Hezeciaszowego, dziewięćdziesiąt ośm:
22
fílii Hasem, trecénti vigínti octo: Synów Hasem, trzy sta dwadzieścia ośm:
23
fílii Bésai, trecénti vigínti quátuor: Synów Besai, trzy sta dwadzieścia czterzej:
24
fílii Hareph, centum duódecim: Synów Hareph, sto dwanaście:
25
fílii Gábaon, nonagínta quinque: Synów Gabaon, dziewięćdziesiąt pięć:
26
fílii Béthlehem, et Netúpha, centum octogínta octo. Synów Bethlehem, i Netupha, sto ośmdziesiąt ośm:
27
Viri Anathoth, centum vigínti octo. Mężów Anathoth, sto dwadzieścia ośm:
28
Viri Betházmoth, quadragínta duo. Mężów Bethazmoth, czterdzieści dwa:
29
Viri Cariathíarim, Cephíra, et Beroth, septingénti quadragínta tres. Mężów Kariathiarim, Cephira, i Beroth, siedm set czterdzieści trzej.
30
Viri Rama et Geba, sexcénti vigínti unus. Mężów Rama i Gaba, sześć set dwadzieścia jeden
31
Viri Machmas, centum vigínti duo. Mężów Machmas, sto dwadzieścia dwa.
32
Viri Bethel et Hai, centum vigínti tres. Mężów Bethel i Haj, sto dwadzieścia trzej.
33
Viri Nebo altérius, quinquagínta duo. Mężów Nebo drugiego, pięćdziesiąt dwa.
34
Viri Ælam altérius, mille ducénti quinquagínta quátuor. Mężów Aelam drugiego, tysiąc dwieście pięćdziesiąt czterzej.
35
Fílii Harem, trecénti vigínti. Synów Harem, trzy sta dwadzieścia,
36
Fílii Iéricho, trecénti quadragínta quinque. Synów Jericho, trzy sta czterdzieści pięć.
37
Fílii Lod Hadid et Ono, septingénti vigínti unus. Synów Lod, Hadid, i Ono, siedm set dwadzieścia jeden.
38
Fílii Sénaa, tria míllia nongénti trigínta. Synów Senaa, trzy tysiące dziewięć set trzydzieści.
39
Sacerdótes: Fílii Idaía in domo Iósue, nongénti septuagínta tres. Kapłanów: synów Idaja w domu Jozue, dziewięć set siedmdziesiąt trzej.
40
Fílii Emmer, mille quinquagínta duo. Synów Emmer, tysiąc pięćdziesiąt dwa.
41
Fílii Phashur, mille ducénti quadragínta septem. Synów Phazhur, tysiąc dwieście czterdzieści siedm.
42
Fílii Arem, mille decem et septem. Levítæ: Synów Arem, tysiąc siedmnaście. Lewitów:
43
fílii Iósue et Cédmihel filiórum Synów Josuego, i Cedmihel
44
Oduíæ, septuagínta quátuor. Cantóres: Synów Odwiasza, siedmdziesiąt czterzej. Śpiewaków:
45
fílii Asaph, centum quadragínta octo. Synów Asaph, sto czterdzieści ośm.
46
Ianitóres: fílii Sellum, fílii Ater, fílii Telmon, fílii Accub, fílii Hátita, fílii Sóbai: centum trigínta octo. Wrótnych, Synów Sellum, synów Ater, synów Telmon, synów Akkub, synów Hatita, synów Sobai, sto trzydzieści ośm.
47
Nathinǽi: fílii Soha, fílii Hasúpha, fílii Tébbaoth, Nathynejczycy, synowie Soha, synowie Hasupha, synowie Tebbaoth,
48
fílii Ceros, fílii Síaa, fílii Phadon, fílii Lébana, fílii Hágaba, fílii Sélmai, Synowie Ceros, synowie Siaa, synowie Phadon, synowie Lebana, synowie Hagaba, synowie Selmai,
49
fílii Hanan, fílii Geddel, fílii Gaher, Synowie Hanan, synowie Geddel, synowie Gaber,
50
fílii Raaía, fílii Rasin, fílii Necóda, Synowie Raaja, synowie Rasin, synowie Nekoda,
51
fílii Gezem, fílii Aza, fílii Phásea, Synowie Gezem, synowie Aza, synowie Phasea,
52
fílii Bésai, fílii Munim, fílii Nephússim, Synowie Besai, synowie Munim, symowie Nephussym,
53
fílii Bacbuc, fílii Hacúpha, fílii Harhur, Synowie Bakbuk, synowie Hakupha, synowie Harhur,
54
fílii Besloth, fílii Máhida, fílii Harsa, Synowie Befloth, synowie Mahida, synowie Harsa,
55
fílii Bercos, fílii Sísara, fílii Thema, Synowie Berkos, synowie Sisara, synowie Themat,
56
fílii Nasía, fílii Hatípha, Synowie Nasia, synowie Hatipha,
57
fílii servórum Salomónis, fílii Sóthai, fílii Sóphereth, fílii Pharída, Synowie sług Salomonowych, synowie Sothai, synowie Sophereth, synowie Pharida,
58
fílii Iáhala, fílii Darcon, fílii Ieddel, Synowie Jahala, synowie Darkon, synowie Jeddel,
59
fílii Saphatía, fílii Hatil, fílii Phóchereth, qui erat ortus ex Sábaim, fílio Amon. Synowie Saphatia, synowie Hatil, synowie Phochereth, który poszedł z Sebaim syna Ammon.
60
Omnes Nathinǽi, et fílii servórum Salomónis, trecénti nonagínta duo. Wszystkich Nathynejczyków i synów sług Salomonowych, trzy sta dziewięćdziesiąt dwa.
61
Hi sunt autem, qui ascendérunt de Thélmela, Thelhársa, Cherub, Addon, et Emmer: et non potuérunt indicáre domum patrum suórum, et semen suum, utrum ex Israel essent. A ci są, którzy wyszli z Thelmela, z Thelharsa, Cherub, Addon, i Emmer: a nie mogli pokazać domów ojców swoich, i nasienia swego, jeśliże z Izraela byli.
62
Fílii Dalaía, fílii Tobía, fílii Necóda, sexcénti quadragínta duo. Synów Dalaja, synów Tobia, synów Nekoda, sześć set czterdzieści dwa.
63
Et de sacerdótibus, fílii Había, fílii Accos, fílii Berzellái, qui accépit de filiábus Berzellái Galaadítis uxórem, et vocátus est nómine eórum. A z Kapłanów, synowie Habia, synowie Akkos, synowie Bersellai, który pojął z córek Bersellai Galaadczyka żonę i przezwany był ich imieniem.
64
Hi quæsiérunt scriptúram suam in censu, et non invenérunt: et eiécti sunt de sacerdótio. Ci szukali pisma swego, w liczbie, i nie naleźli: i wyrzuceni są z kapłaństwa.
65
Dixítque Athérsatha eis ut non manducárent de Sanctis sanctórum, donec staret sacérdos doctus et erudítus. I rzekł im Athersatha, aby nie jedli z świętego świętych, ażby stanął kapłan uczony i ćwiczony.
66
Omnis multitúdo quasi vir unus, quadragínta duo míllia trecénti sexagínta, Wszystko mnóstwo jako mąż jeden czterdzieści dwa tysiące trzy sta sześćdziesiąt.
67
absque servis et ancíllis eórum, qui erant septem míllia trecénti trigínta septem, et inter eos cantóres, et cantatríces, ducénti quadragínta quinque. Oprócz sług i służebnic ich, których było siedm tysięcy trzy sta trzydzieści siedm, a między nimi śpiewaków i śpiewaczek dwieście czterdzieści pięć.
68
Equi eórum, septingénti trigínta sex: muli eórum, ducénti quadragínta quinque: Koni ich, siedm set trzydzieści sześć i mułów ich, dwieście czterdzieści pięć:
69
caméli eórum, quadringénti trigínta quinque: ásini, sex míllia septingénti vigínti. Wielbłądów ich, czterzy sta trzydzieści pięć: osłów, sześć tysięcy siedm set dwadzieścia.
70
[Hucúsque refértur quid in commentário scriptum fúerit, exin Nehemíæ história téxitur.] Nonnúlli autem de princípibus familiárum dedérunt in opus. Athérsatha dedit in thesáurum auri drachmas mille, phíalas quinquagínta, túnicas sacerdotáles quingéntas trigínta. A niektórzy z książąt domów dali na robotę. Athersatha dał do skarbu, złota tysiąc drachm, czasz pięódziesiąt, szat kapłańskich, pięć set trzydzieści.
71
Et de princípibus familiárum dedérunt in thesáurum óperis, auri drachmas vigínti míllia, et argénti mnas duo míllia ducéntas. A z książąt domów dali do skarbu na robotę, złota drachm dwadzieścia tysięcy, a srebra grzywien dwa tysiąca dwieście.
72
Et quod dedit réliquus pópulus, auri drachmas vigínti míllia, et argénti mnas duo míllia, et túnicas sacerdotáles sexagínta septem. A co dał ostatek ludu złota drachm dwadzieścia tysięcy, a srebra grzywien dwa tysiąca, a szat kapłańskich sześćdziesiąt siedm.
73
Habitavérunt autem sacerdótes, et Levítæ, et ianitóres, et cantóres, et réliquum vulgus, et Nathinǽi, et omnis Israel in civitátibus suis. A kapłani i Lewitowie i wrótni, i śpiewacy i inne pospólstwo, i Nathynejczycy, i wszystek Izrael mieszkali w mieściech swoich.
8
1
Et vénerat mensis séptimus: fílii autem Israel erant in civitátibus suis. Congregatúsque est omnis pópulus quasi vir unus ad platéam, quæ est ante portam aquárum: et dixérunt Esdræ scribæ ut afférret librum legis Móysi, quam præcéperat Dóminus Israéli. I przyszedł był miesiąc siódmy: a synowie Izraelowi byli w mieściech swoich. I zebrał się wszystek lud jako mąż jeden, na plac, który jest przed wodną bramą, i rzekli Ezdraszowi pisarzowi, aby przyniósł księgi zakonu Mojżeszowego, który był przykazał Pan Izraelowi.
2
Attulit ergo Esdras sacérdos legem coram multitúdine virórum et mulíerum, cunctísque qui póterant intellígere, in die prima mensis séptimi. Przyniósł tedy Ezdrasz kapłan zakon przed zgromadzeniem mężów i niewiast, i wszystkich, którzy rozumieć mogli, pierwszego dnia miesiąca siódmego.
3
Et legit in eo apérte in platéa, quæ erat ante portam aquárum, de mane usque ad médiam diem, in conspéctu virórum et mulíerum, et sapiéntium: et aures omnis pópuli erant eréctæ ad librum. I czytał na nim jawnie na placu, który był przed wodną brania, od poranku aż do południa, przed oczyma mężów i niewiast, i mądrych: a uszy wszystkiego ludu były nastawione ku księgam,
4
Stetit autem Esdras scriba super gradum lígneum, quem fécerat ad loquéndum: et stetérunt iuxta eum Mathathías, et Semeía, et Anía, et Uría, et Helcía, et Maasía, ad déxteram eius: et ad sinístram, Phadaía, Mísael, et Melchía, et Hasum, et Hasbádana, Zacharía, et Mosóllam. I stanął Ezdrasz pisarz na stopniu drzewnianym, który był uczynił na mówienie, a podle niego stanęli Mathathiasz i Semeja, i Ania, i Urya, i Helcia, i Maasia, po prawej stronie jego: a po lewej, Phadaja, Misael, i Melchia, i Hasum, i Hasbadana, Zacharya i Mosollam.
5
Et apéruit Esdras librum coram omni pópulo: super univérsum quippe pópulum eminébat: et cum aperuísset eum, stetit omnis pópulus. I otworzył Ezdrasz księgi przed wszystkim ludem: bo stał wyższy nad wszystkim ludem: a gdy je otworzył, powstał wszystek lud.
6
Et benedíxit Esdras Dómino Deo magno: et respóndit omnis pópulus: Amen, amen: élevans manus suas: et incurváti sunt, et adoravérunt Deum proni in terram. I błogosławił Ezdrasz Panu Bogu wielkiemu: i odpowiedział wszystek lud, Amen, Amen: podnosząc ręce swoje. I nachylili się i kłaniali się Bogu twarzami na ziemię.
7
Porro Iósue, et Bani, et Serebía, Iamin, Accub, Sépthai, Odía, Maasía, Celíta, Azarías, Iózabed, Hanan, Phalaía, Levítæ, siléntium faciébant in pópulo ad audiéndam legem: pópulus autem stabat in gradu suo. A Josue, i Bani, i Serebia, Jamin, Akkub, Sephtaj, Odia, Maasia, Celita, Azaryasz, Jozabel, Hanan, Phalaja, Lewitowie czynili pomilczenie między ludem ku słuchaniu zakonu: a lud stanął na swem miejscu.
8
Et legérunt in libro legis Dei distíncte, et apérte ad intelligéndum: et intellexérunt cum legerétur. I czytali w księgach zakonu Bożego, wyraźliwie, i jaśnie ku wyrozumieniu: i rozumieli, gdy czytano.
9
Dixit autem Nehemías (ipse est Athérsatha) et Esdras sacérdos et scriba, et Levítæ interpretántes univérso pópulo: Dies sanctificátus est Dómino Deo nostro: nolíte lugére, et nolíte flere. Flebat enim omnis pópulus cum audíret verba legis. A Nehemias (ten jest Athersatha) i Ezdrasz kapłan i pisarz, i Lewitowie wykładający, wszystkiemu ludowi: Dzień poświęcony jest Panu Bogu naszemu, niesmęczcież się ani płaczcie. Bo płakał wszystek lud, gdy słuchał słów zakonu.
10
Et dixit eis: Ite, comédite pínguia, et bíbite mulsum, et míttite partes his, qui non præparavérunt sibi: quia sanctus dies Dómini est, et nolíte contristári: gáudium étenim Dómini est fortitúdo nostra. I rzekł im: Idźcież, jedzcie rzeczy tłuste, i pijcie słodycz, a posyłajcie części tym, którzy sobie nie nagotowali: bo święty Panu dzień jest, a nie bądźcie smutni, wesele bowiem Pańskie jest moc nasza,
11
Levítæ autem siléntium faciébant in omni pópulo, dicéntes: Tacéte, quia dies sanctus est, et nolíte dolére. A Lewitowie czynili pomilczenie między wszystkim ludem, mówiąc: Milczcie, bo dzień święty jest, a nie żałujcie.
12
Abiit ítaque omnis pópulus ut coméderet, et bíberet, et mítteret partes, et fáceret lætítiam magnam: quia intelléxerant verba, quæ docúerat eos. Odszedł tedy wszystek lud, aby jadł i pił, i posyłał części, i czynił wielkie wesele: iż wyrozumieli słowa, których nauczył ich był.
13
Et in die secúndo congregáti sunt príncipes familiárum univérsi pópuli, sacerdótes et Levítæ, ad Esdram scribam, ut interpretarétur eis verba legis. A drugiego dnia zebrali się przedniejszy domów wszystkiego ludu, Kapłani i Lewitowie do Ezdrasza pisarza, aby im wykładał słowa zakonu.
14
Et invenérunt scriptum in lege præcepísse Dóminum in manu Móysi, ut hábitent fílii Israel in tabernáculis in die solémni, mense séptimo: I naleźli napisano w zakonie, że Pan rozkazał w ręce Mojżesza, aby synowie Izraelscy mieszkali w kuczkach w dzień uroczysty miesiąca siódmego:
15
et ut prǽdicent, et divúlgent vocem in univérsis úrbibus suis, et in Ierúsalem, dicéntes: Egredímini in montem, et afférte frondes olívæ, et frondes ligni pulchérrimi, frondes myrti, et ramos palmárum, et frondes ligni nemorósi, ut fiant tabernácula, sicut scriptum est. A iżby opowiadali i rozgłaszali po wszystkich mieściech ich, i w Jeruzalem, mówiąc: Wynidźcie na górę, a przynieście gałęzią oliwnego, i gałęzią drzewa najpiękniejszego, gałązek mirtu, i gałęzią palmowego, i gałęzią drzewa gajowego, aby się naczyniło kuczek, jako jest napisano.
16
Et egréssus est pópulus, et attulérunt. Fecerúntque sibi tabernácula unusquísque in dómate suo, et in átriis suis, et in átriis domus Dei, et in platéa portæ aquárum, et in platéa portæ Ephraim. I wyszedł lud, i przynieśli. I poczynili sobie kuczki każdy na domie swoim, i w sieniach swoich, i w sieniach domu Bożego, i na placu wodnej bramy, i na placu bramy Ephraim.
17
Fecit ergo univérsa ecclésia eórum, qui redíerant de captivitáte, tabernácula, et habitavérunt in tabernáculis: non enim fécerant a diébus Iósue fílii Nun táliter fílii Israel usque ad diem illum. Et fuit lætítia magna nimis. Uczyniło tedy wszystko zgromadzenie tych, którzy się byli wrócili z pojmania, kuczki, i mieszkali w kuczkach: bo nie uczynili byli tale synowie Izraelscy ode dni Jozuego syna Nun, aż do dnia onego. I było wesele barzo wielkie.
18
Legit autem in libro legis Dei per dies síngulos, a die primo usque ad diem novíssimum. Et fecérunt solemnitátem septem diébus, et in die octávo colléctam iuxta ritum. A na księgach zakonu Bożego czytał na każdy dzień od pierwszego dnia aż do dnia ostatecznego: i czynili święto przez siedm dni, a dnia ósmego zgromadzenie według obrzędu.
9
1
In die autem vigésimo quarto mensis huius, convenérunt fílii Israel in ieiúnio et in saccis, et humus super eos. A dnia dwudziestego czwartego tego miesiąca zeszli się synowie Izraelscy, w poście, i w worzech, a ziemia na nich.
2
Et separátum est semen filiórum Israel ab omni fílio alienígena: et stetérunt, et confitebántur peccáta sua, et iniquitátes patrum suórum. I odłączyło się nasienie synów Izraelowych od wszelkiego syna obcego: i stanęli i wyznawali grzechy swoje, i nieprawości ojców swoich.
3
Et consurrexérunt ad standum: et legérunt in volúmine legis Dómini Dei sui, quater in die, et quater confitebántur, et adorábant Dóminum Deum suum. I podnieśli się, aby stali: i czytali na księgach zakonu Pana Boga swego, cztery kroć przez dzień, i cztery kroć się spowiadali, i kłaniali się Panu Bogu swemu.
4
Surrexérunt autem super gradum Levitárum Iósue, et Bani, et Cédmihel, Sabanía, Bonni, Sarebías, Bani, et Chánani: et clamavérunt voce magna ad Dóminum Deum suum. A powstali na stopniu Lewitów, Jozue, i Bani, i Cedmihel, Sabania, Bonni, Sarebias, Bani, i Chanani: i wołali głosem wielkim do Pana Boga swego.
5
Et dixérunt Levítæ Iósue, et Cédmihel, Bonni, Hasebnía, Serebía, Odaía, Sebnía, Phathathía: Súrgite, benedícite Dómino Deo vestro ab ætérno usque in ætérnum: et benedícant nómini glóriæ tuæ excélso in omni benedictióne et laude. I mówili Lewitowie, Jozue, i Cedmihel, Bonni, Hasebnia, Serebia, Odaja, Sebnia, Phathahia: Wstańcie, błogosławcie Panu Bogu waszemu od wieku aż do wieku: a niech błogosławią imieniowi chwały twojej wysokiemu, we wszelakiem błogosławieństwie i chwale.
6
Tu ipse Dómine, solus, tu fecísti cælum, et cælum cælórum, et omnem exércitum eórum: terram, et univérsa quæ in ea sunt: mária, et ómnia quæ in eis sunt: et tu vivíficas ómnia hæc, et exércitus cæli te adórat. Ty sam Panie jeden, tyś uczynił niebo, i niebo niebios, i wszystko wojsko ich, ziemię i wszystko co jest na niej, morza i wszystko co w nich jest: i ty żywisz to wszystko, a wojsko niebieskie tobie się kłania.
7
Tu ipse Dómine Deus, qui elegísti Abram, et eduxísti eum de igne Chaldæórum, et posuísti nomen eius Abraham: Tyś sam Panie Boże, któryś wybrał Abrama, a wywiodłeś go z ognia Chaldejskiego, a dałeś mu imię Abraham.
8
et invenísti cor eius fidéle coram te, et percussísti cum eo fœdus, ut dares ei terram Chananǽi, Hethǽi, et Amorrhǽi, et Pherezǽi, et Iebusǽi, et Gergesǽi, ut dares sémini eius: et implésti verba tua, quóniam iustus es. I nalazłeś serce jego wierne przed tobą: i uczyniłeś z nim przymierze, żebyś mu dał ziemię Chananejczyka, i Hethejczyka, i Amorrejczyka, i Pherezejczyka, i Jebuzejczyka, i Gergezejczyka, abyś dał nasieniu jego, i ziściłeś słowa twe, żeś jest sprawiedliwy.
9
Et vidísti afflictiónem patrum nostrórum in Ægýpto, clamorémque eórum audísti super mare Rubrum. I widziałeś utrapienie ojców naszych w Egiptcie: I wysłuchałeś wołanie ich nad morzem Czerwonem.
10
Et dedísti signa atque porténta in Pharaóne, et in univérsis servis eius, et in omni pópulo terræ illíus: cognovísti enim quia supérbe égerant contra eos: et fecísti tibi nomen, sicut et in hac die. I dałeś znaki i cuda na Pharaonie i na wszystkich sługach jego, i na wszystkim ludu ziemie jego, boś poznał że hardzie przeciwko nim czynili: i uczyniłeś sobie imię, jako i dziś.
11
Et mare divisísti ante eos, et transiérunt per médium maris in sicco: persecutóres autem eórum proiecísti in profúndum, quasi lápidem in aquas válidas. I rozdzieliłeś morze przed nimi, i przeszli przez pośrodek morza po suszy: a prześladowcę ich wrzuciłeś w głębokość, jako kamień w wody gwałtowne.
12
Et in colúmna nubis ductor eórum fuísti per diem, et in colúmna ignis per noctem, ut apparéret eis via, per quam ingrediebántur. I byłeś wodzem ich we dnie w słupie obłokowym, a w nocy w słupie ognistym, aby widzieli drogę, po której szli.
13
Ad montem quoque Sínai descendísti, et locútus es cum eis de cælo, et dedísti eis iudícia recta, et legem veritátis, cæremónias, et præcépta bona: Zstąpiłeś też na górę Synai, i mówiłeś z nimi z nieba, i dałeś im sądy prawe, i zakon prawdy: Ceremonie, i przykazania dobre:
14
et sábbatum sanctificátum tuum ostendísti eis: et mandáta, et cæremónias, et legem præcepísti eis in manu Móysi servi tui. I szabat poświęcony twój pokazałeś im, i przykazania, i Ceremonie, i zakon przykazałeś im w ręce Mojżesza sługi twego.
15
Panem quoque de cælo dedísti eis in fame eórum, et aquam de petra eduxísti eis sitiéntibus, et dixísti eis ut ingrederéntur et possidérent terram, super quam levásti manum tuam ut tráderes eis. Chleb też z nieba dałeś im w głodzie ich i wywiodłeś im wodę z skały, gdy pragnęli: i rzekłeś im, aby weszli, a posiedli ziemię, na którąś podniósł rękę swą, abyś im podał.
16
Ipsi vero et patres nostri supérbe egérunt, et induravérunt cervíces suas, et non audiérunt mandáta tua. A oni i ojcowie naszy hardzie czynili, i zatwardzili karki swe, i nie słuchali rozkazania twego.
17
Et noluérunt audíre, et non sunt recordáti mirabílium tuórum, quæ féceras eis. Et induravérunt cervíces suas, et dedérunt caput ut converteréntur ad servitútem suam, quasi per contentiónem. Tu autem Deus propítius, clemens, et miséricors, longánimis, et multæ miseratiónis, non dereliquísti eos, I nie chcieli słuchać, ani wspomnieli na dziwy twoje, któreś im był uczynił. I zatwardzili karki swoje, i dali głowę, aby się wrócili w niewolą swą jakoby przez upór. Ale ty Boże miłościwy, łaskawy a miłosierny, nieskwapliwy, i wielkiego zlitowania, nie opuściłeś ich.
18
et quidem cum fecíssent sibi vítulum conflátilem, et dixíssent: Iste est Deus tuus, qui edúxit te de Ægýpto: fecerúntque blasphémias magnas. I jeszcze choć sobie sprawili cielca ulanego, i mówili: Tenci jest Bóg twój, który cię wywiódł z Egiptu: i dopuścili się wielkich bluźnierstw:
19
Tu autem in misericórdiis tuis multis non dimisísti eos in desérto: colúmna nubis non recéssit ab eis per diem, ut dúceret eos in viam, et colúmna ignis per noctem, ut osténderet eis iter per quod ingrederéntur. A ty w wielkich miłosierdziach twych nie opuściłeś ich na puszczy: słup obłoku nie odstąpił od nich we dnie, aby je prowadził w drodze: i słup ognia w nocy, żeby im ukazał drogę, którąby iść mieli.
20
Et spíritum tuum bonum dedísti, qui docéret eos: et manna tuum non prohibuísti ab ore eórum, et aquam dedísti eis in siti. I ducha twego dobrego dałeś, któryby je uczył, i manny twojej nie odjąłeś od ust ich, i wodę dałeś im w pragnieniu.
21
Quadragínta annis pavísti eos in desérto, nihílque eis défuit: vestiménta eórum non inveteravérunt, et pedes eórum non sunt attríti. Przez czterdzieści lat żywiłeś je na puszczy, i na niczem im nie schodziło: szaty ich nie zwiotszały, i nogi ich nie natarły się.
22
Et dedísti eis regna, et pópulos, et partítus es eis sortes: et possedérunt terram Sehon, et terram regis Hésebon, et terram Og regis Basan. I dałeś im królestwa i narody, i podzieliłeś im losy, i posiedli ziemię Sehon, i ziemię króla Hesebon, i ziemię Og króla Bazan.
23
Et multiplicásti fílios eórum sicut stellas cæli, et adduxísti eos ad terram, de qua díxeras pátribus eórum ut ingrederéntur et possidérent. I rozmnożyłeś syny ich, jako gwiazdy niebieskie: i przywiodłeś je do ziemie, o której powiedziałeś był ojcom ich, aby weszli i posiedli.
24
Et venérunt fílii, et possedérunt terram, et humiliásti coram eis habitatóres terræ Chananǽos, et dedísti eos in manu eórum, et reges eórum, et pópulos terræ, ut fácerent eis sicut placébat illis. I przyszli synowie, i posiedli ziemię: i poniżyłeś przed nimi obywatele ziemie Chananejczyki, i podałeś je w ręce ich i króle ich, i narody ziemie, aby im uczynili, jako się im podobało.
25
Cepérunt ítaque urbes munítas et humum pinguem, et possedérunt domos plenas cunctis bonis: cistérnas ab áliis fabricátas, víneas, et olivéta, et ligna pomífera multa: et comedérunt, et saturáti sunt, et impinguáti sunt, et abundavérunt delíciis in bonitáte tua magna. Pobrali tedy miasta obronne, i ziemię tłustą, i posiedli domy pełne wszystkich dóbr: studnie od innych sprawione, winnice i oliwnice, i drzew rodzajnych siła: i jedli i byli nasyceni, i otyli, i mieli dostatek rozkoszy z dobroci twej wielkiej.
26
Provocavérunt autem te ad iracúndiam, et recessérunt a te, et proiecérunt legem tuam post terga sua: et prophétas tuos occidérunt, qui contestabántur eos ut reverteréntur ad te: fecerúntque blasphémias grandes. A ciebie wzruszyli ku gniewu, i odstąpili od ciebie, i zarzucili w tył swój zakon twój: i proroki twoje pobili, którzy je oświadczali, aby się ku tobie nawrócili: i dopuszczali się bluźnierstwa wielkiego.
27
Et dedísti eos in manu hóstium suórum, et afflixérunt eos. Et in témpore tribulatiónis suæ clamavérunt ad te, et tu de cælo audísti, et secúndum miseratiónes tuas multas dedísti eis salvatóres, qui salvárent eos de manu hóstium suórum. I podałeś je w rękę nieprzyjaciołom, i utrapili je. A czasu utrapienia swego wołali do ciebie, a ty wysłuchałeś z nieba, a podług wielkich politowania twoich dałeś im wybawiciele, którzyby je wybawili z ręki nieprzyjaciół ich.
28
Cumque requievíssent, revérsi sunt ut fácerent malum in conspéctu tuo: et dereliquísti eos in manu inimicórum suórum, et possedérunt eos. Conversíque sunt, et clamavérunt ad te: tu autem de cælo exaudísti, et liberásti eos in misericórdiis tuis, multis tempóribus. I gdy odpoczynęli, wrócili się, aby złość czynili przed oczyma twemi: i opuściłeś je w ręce nieprzyjaciół ich, i posiedli je. I nawrócili się i wołali do ciebie, a ty wysłuchałeś z nieba, i wybawiłeś je w miłosierdziach twoich przez wiele czasów.
29
Et contestátus es eos ut reverteréntur ad legem tuam. Ipsi vero supérbe egérunt, et non audiérunt mandáta tua, et in iudíciis tuis peccavérunt, quæ fáciet homo, et vivet in eis: et dedérunt húmerum recedéntem, et cervícem suam induravérunt, nec audiérunt. I oświadczałeś je aby się nawrócili do zakonu twego. Ale oni hardzie czynili, i nie słuchali rozkazania twego, i grzeszyli przeciw sądom twoim, które uczyni człowiek i będzie w nich żył: i dali ramię odchodzące, i zatwardzili kark swój, a nie słuchali.
30
Et protraxísti super eos annos multos, et contestátus es eos in spíritu tuo per manum prophetárum tuórum: et non audiérunt, et tradidísti eos in manu populórum terrárum. I przedłużyłeś nad nimi wiele lat, i oświadczyłeś je w duchu twym przez rękę proroków twoich: i nie słuchali: i podałeś je w rękę narodom ziemskim.
31
In misericórdiis autem tuis plúrimis non fecísti eos in consumptiónem, nec dereliquísti eos: quóniam Deus miseratiónum, et clemens es tu. Ale w miłosierdziach twoich wielkich nie dałeś ich na wytracenie, aniś ich opuścił: bo Bóg zlitowania i łaskawy ty jesteś.
32
Nunc ítaque Deus noster magne, fortis, et terríbilis, custódiens pactum et misericórdiam, ne avértas a fácie tua omnem labórem, qui invénit nos, reges nostros, et príncipes nostros, et sacerdótes nostros, et prophétas nostros, et patres nostros, et omnem pópulum tuum a diébus regis Assur usque in diem hanc. Teraz tedy Boże nasz wielki, mocny, i straszliwy, strzegący przymierza i miłosierdzia, nie odwracaj od oblicza twego, wszystkiego utrapienia, które natarło nas, króle nasze, i książęta nasze, i kapłany nasze, i proroki nasze, i ojce nasze, i wszystek lud twój, ode dni króla Assur, aż do dnia tego,
33
Et tu iustus es in ómnibus, quæ venérunt super nos: quia veritátem fecísti, nos autem ímpie égimus. I ty sprawiedliwy jesteś we wszystkiem co przyszło na nas: boś prawdę uczynił, a myśmy niezbożnie czynili.
34
Reges nostri, príncipes nostri, sacerdótes nostri, et patres nostri, non fecérunt legem tuam, et non attendérunt mandáta tua, et testimónia tua, quæ testificátus es in eis. Królowie naszy, książęta nasze, kapłani naszy, i ojcowie naszy, nie pełnili zakonu twego, ani słuchali rozkazania twego, i świadectw twoich, któreś oświadczał przeciwka im
35
Et ipsi in regnis suis, et in bonitáte tua multa, quam déderas eis, et in terra latíssima et pingui, quam tradíderas in conspéctu eórum, non serviérunt tibi, nec revérsi sunt a stúdiis suis péssimis. I oni w królestwach swoich, i w dobroci twojej wielkiej, którąś im był dał, i w ziemi barzo szerokiej i tłustej, którąś był dał w oczach ich, nie służyli tobie, ani się odwrócili od zabaw swych złośliwych,
36
Ecce nos ipsi hódie servi sumus: et terra, quam dedísti pátribus nostris ut coméderent panem eius, et quæ bona sunt eius, et nos ipsi servi sumus in ea. Oto my sami dziś niewolnikami jesteśmy: i ziemia, którąś dał ojcom naszym, aby jedli chleb jej, i które są dobra jej, i my sami jesteśmy w niej niewolnikami.
37
Et fruges eius multiplicántur régibus, quos posuísti super nos propter peccáta nostra: et corpóribus nostris dominántur, et iuméntis nostris secúndum voluntátem suam, et in tribulatióne magna sumus. I urodzaje jej mnożą się królom, któreś postanowił nad nami dla grzechów naszych, i panują nad ciały naszemi, i nad bydlęty naszemi według woli swej, i jesteśmy w wielkiem uciśnieniu.
38
Super ómnibus ergo his nos ipsi percútimus fœdus, et scríbimus, et signant príncipes nostri, Levítæ nostri, et sacerdótes nostri. Wtem tedy wszystkiem my sami czyniemy przymierze, i piszemy, i pieczętują książęta nasze, Lewitowie naszy, i kapłani naszy.
10
1
Signatóres autem fuérunt, Nehemías, Athérsatha fílius Hachélai, et Sedecías, A pieczętarze byli Nehemias Atheisatha syn Hachelai i Sedeciasz,
2
Saraías, Azarías, Ieremías, Sarajasz, Azaryasz, Jeremiasz,
3
Pheshur, Amarías, Melchías, Pheshur, Amaryasz, Melechiasz,
4
Hattus, Sebenía, Melluch, Hattus, Sebenia, Melluch,
5
Harem, Mérimuth, Obdías, Harem, Merimuth, Obdias,
6
Dániel, Genthon, Baruch, Daniel, Genthon, Baruch,
7
Mosóllam, Abía, Míamin, Mosollam, Abia, Miamin,
8
Maazía, Bélgai, Semeía: hi sacerdótes. Maazia, Belgaj, Semeja: ci kapłani,
9
Porro Levítæ, Iósue fílius Azániæ, Bénnui de fíliis Hénadad, Cédmihel, A Lewitowie, Jozue syn Azaniaszów Bennui z synów Henadad, Cedmiel,
10
et fratres eórum, Sebenía, Odaía, Celíta, Phalaía, Hanan, I bracia ich, Sebenia, Odaja, Celita, Phalaja, Hanan,
11
Micha, Rohob, Hasebía, Micha, Rochob, Hasebia,
12
Zachur, Serebía, Sabanía, Zachur, Serebia, Sapania,
13
Odaía, Bani, Banínu. Odaja, Bani, Baninu,
14
Cápita pópuli, Pharos, Phaháthmoab, Ælam, Zethu, Bani, Przedniejszy ludu Pharos, Phahatmoab, Aelam, Zethu, Bani,
15
Bonni, Azgad, Bébai, Bonni, Azgad, Bebai,
16
Adonía, Begóai, Adin, Adonia, Begoaj, Adin,
17
Ater, Hezecía, Azur, Ater, Hezecia, Azur,
18
Odaía, Hasum, Bésai, Odaja, Hazum, Besai,
19
Hareph, Anathoth, Nébai, Hareph, Anathoth, Nebai,
20
Megphías, Mosóllam, Hazir, Megphias, Mosollam, Hazir,
21
Mesízabel, Sadoc, Iéddua, Mesizabel, Sadok, Jeddua,
22
Pheltía, Hanan, Anaía, Pheltia, Hanan, Anaja,
23
Osée, Hananía, Hasub, Osee, Hanania, Hasub,
24
Alohes, Phálea, Sobec, Alohes, Phalea, Sobek,
25
Rehum, Hasébna, Maasía, Rehum, Hasebna, Maasia,
26
Echaía, Hanan, Anan, Echaja, Hanan, Anan,
27
Melluch, Haran, Báana. Melluch, Haran, Bahana:
28
Et réliqui de pópulo, sacerdótes, Levítæ, ianitóres, et cantóres, Nathinǽi, et omnes qui se separavérunt de pópulis terrárum ad legem Dei, uxóres eórum, fílii eórum, et fíliæ eórum, I ostatek z ludu, kapłani, Lewitowie, odźwierni, i śpiewacy, Nathynejczykowie i wszyscy, którzyście się odłączyli z narodów ziem, do zakonu Bożego, żony ich i synowie ich, i córki ich.
29
omnes qui póterant sápere spondéntes pro frátribus suis, optimátes eórum, et qui veniébant ad pollicéndum, et iurándum ut ambulárent in lege Dei, quam déderat in manu Móysi servi Dei, ut fácerent et custodírent univérsa mandáta Dómini Dei nostri, et iudícia eius et cæremónias eius, Wszyscy, którzy mogli rozumieć, ślubując za braty swe, przedni ich, i którzy przychodzili obiecować i przysięgać, żeby chodzili w zakonie Bożym, który był dał w ręce Mojżesza sługi Bożego żeby czynili, i strzegli wszystkie przykazania Pana Boga naszego, i sądy jego, i Ceremonie jego.
30
et ut non darémus fílias nostras pópulo terræ, et fílias eórum non acciperémus fíliis nostris. Ażebyśmy nie dawali córek naszych ludowi ziemie, i córek ich, eżbyśmy nie brali synom naszym.
31
Pópuli quoque terræ, qui impórtant venália, et ómnia ad usum, per diem sábbati ut vendant, non accipiémus ab eis in sábbato et in die sanctificáto. Et dimittémus annum séptimum, et exactiónem univérsæ manus. Ludzie też ziemie, którzy wnoszą rzeczy przedajne, i wszystko, do potrzeby w dzień Sobotni, żeby przedawali, nie będziem brać od nich w Sabath i w dzień poświęcony. I roku siódmego zaniechamy, i wyciągania wszelkiej ręki,
32
Et statuémus super nos præcépta, ut demus tértiam partem sicli per annum ad opus domus Dei nostri, I postanowiemy nad sobą ustawy że będziem dawać trzecią część sykla na rok na potrzebę domu Boga naszego,
33
ad panes propositiónis, et ad sacrifícium sempitérnum, et in holocáustum sempitérnum in sábbatis, in caléndis, in solemnitátibus, et in sanctificátis, et pro peccáto: ut exorétur pro Israel, et in omnem usum domus Dei nostri. Na chleby pokładne, i na ofiarę wieczną, i na całopalenie wieczne w Sabathy, w pierwsze dni miesiąca w święta uroczyste, i w poświęcone, i za grzech, aby się modlono za Izraela, i na wszelką potrzebę domu Boga naszego.
34
Sortes ergo mísimus super oblatiónem lignórum inter sacerdótes, et Levítas, et pópulum, ut inferréntur in domum Dei nostri per domos patrum nostrórum, per témpora, a tempóribus anni usque ad annum: ut ardérent super altáre Dómini Dei nostri, sicut scriptum est in lege Móysi: Puściliśmy tedy fosy między kapłany i Lewity, i pospólstwo, noszenie drew, aby je wnoszono w dom Boga naszego według domów ojców naszych, wedle czasów od czasów roku aż do roku, aby gorzały na ołtarzu Pana Boga naszego, jako napisano w zakonie Mojżeszowym:
35
et ut afferrémus primogénita terræ nostræ, et primitíva univérsi fructus omnis ligni, ab anno in annum, in domo Dómini. I abyśmy przynosili pierworoctwa ziemie naszej, i pierwociny wszelkiego owocu, wszelkiego drzewa od roku do roku w domu Pańskim.
36
et primitíva filiórum nostrórum et pécorum nostrórum, sicut scriptum est in lege, et primitíva boum nostrórum, et óvium nostrárum, ut offerréntur in domo Dei nostri, sacerdótibus qui minístrant in domo Dei nostri: I pierworoctwa synów naszych i bydł naszych, jako napisano jest w zakonie, i pierworoctwa skotu naszego, i owiec naszych, aby były ofiarowane w domu Boga naszego, kapłanom, którzy służą w domu Boga naszego:
37
et primítias cibórum nostrórum, et libáminum nostrórum, et poma omnis ligni, vindémiæ quoque et ólei, afferémus sacerdótibus ad gazophylácium Dei nostri, et décimam partem terræ nostræ Levítis. Ipsi Levítæ décimas accípient ex ómnibus civitátibus óperum nostrórum. I pierwociny pokarmów naszych, i mokrych ofiar naszych i owoce wszelkiego drzewa, zbierania też win, i oliwy przyniesieni kapłanom do skarbnice Boga naszego, i dziesiątą część ziemie naszej Lewitom. Sami Lewitowie będą brać dziesięciny ze wszystkich miast robót naszych,
38
Erit autem sacérdos fílius Aaron cum Levítis in décimis Levitárum, et Levítæ ófferent décimam partem décimæ suæ in domo Dei nostri ad gazophylácium in domum thesáuri. A kapłan syn Aaronów będzie w dziesięcinach Lewitów, a Lewitowie dziesiątą część dziesięciny swojej będą ofiarować w domu Boga naszego, do skarbnice w dom skarbów.
39
Ad gazophylácium enim deportábunt fílii Israel, et fílii Levi, primítias fruménti, vini, et ólei: et ibi erunt vasa sanctificáta, et sacerdótes, et cantóres, et ianitóres, et minístri, et non dimittémus domum Dei nostri. Bo do skarbnice będą nosić synowie Izraelscy, i synowie Lewi pierwociny zboża, wina i oliwy: i tani będą naczynia poświęcone, i kapłani i śpiewacy, i odźwierni, i słudzy, a nie opuściemy domu Boga naszego.
11
1
Habitavérunt autem príncipes pópuli in Ierúsalem: réliqua vero plebs misit sortem, ut tóllerent unam partem de decem, qui habitatúri essent in Ierúsalem civitáte sancta, novem vero partes in civitátibus. A przedniejszy ludu mieszkali w Jeruzalem, a ostatek pospólstwa puścił los, aby wybrali jedne część z dziesiąci, którzyby mieli mieszkać w Jeruzalem mieście świętem a dziewięć części w mieściech.
2
Benedíxit autem pópulus ómnibus viris, qui se sponte obtúlerant ut habitárent in Ierúsalem. A lud błogosławił wszystkim mężom, który się dobrowolnie ofiarowali byli, aby mieszkali w Jeruzalem.
3
Hi sunt ítaque príncipes provínciæ, qui habitavérunt in Ierúsalem, et in civitátibus Iuda. Habitávit autem unusquísque in possessióne sua, in úrbibus suis, Israel, sacerdótes, Levítæ, Nathinǽi, et fílii servórum Salomónis. Ci są tedy przedniejszy krainy, którzy mieszkali w Jeruzalem, i w mieściech Judzkich, A mieszkał każdy w osiadłości swej, w mieściech swych, Izrael, kapłani Lewitowie, Nathynejczycy, i synowie sług Salomonowych
4
Et in Ierúsalem habitavérunt de fíliis Iuda, et de fíliis Béniamin: de fíliis Iuda, Athaías fílius Azíam, fílii Zacharíæ, fílii Amaríæ, fílii Saphatíæ, fílii Maláleel: de fíliis Phares, A w Jeruzalem mieszkali z synów Juda, i z synów Benjamin. Z synów Juda, Athajas syn Adam, syna Zacharyaszowego syna Amaryaszowego, syna Saphatiaszowego, syna Malaleel: z synów Phares,
5
Maasía fílius Baruch, fílius Cholhóza, fílius Hazía, fílius Adaía, fílius Ióiarib, fílius Zacharíæ, fílius Silonítis: Maasia syn Baruch, syn Cholhoza, syn Hazia, syn Adaja, syn Jojarib, syn Zacharyaszów, syn Silonitów:
6
omnes hi fílii Phares, qui habitavérunt in Ierúsalem, quadringénti sexagínta octo viri fortes. Ci wszyscy synowie Phares, którzy mieszkali w Jeruzalem, cztery sta sześćdziesiąt ośm mężów mocnych.
7
Hi sunt autem fílii Béniamin: Sellum fílius Mosóllam, fílius Ioed, fílius Phadaía, fílius Colaía, fílius Masía, fílius Etheel, fílius Isaía, A ci są synowie Benjamin: Sellum syn Mosollam, syn Joed, syn Phadaja, syn Kolaja, syn Masia, syn Etheel, syn Isaja.
8
et post eum Gébbai, Séllai, nongénti vigínti octo, A po nim Gebbai, Sellai, dziewięć set dwadzieścia ośm.
9
et Ioel fílius Zechri præpósitus eórum, et Iudas fílius Sénua super civitátem secúndus. I Joel syn Zechri przełożony nad nimi, a Juda syn Senua, nad miastem wtóry,
10
Et de sacerdótibus, Idaía fílius Ióarib, Iachin, A z kapłanów, Idaja syn Joarib, Jachin,
11
Saraía fílius Helcíæ, fílius Mosóllam, fílius Sadoc, fílius Méraioth, fílius Achitob princeps domus Dei, Saraja syn Helciasz w syn Mosollam, syn Sadok, syn Merajoth, syn Achitob, przełożony domu Bożego;
12
et fratres eórum faciéntes ópera templi: octingénti vigínti duo. Et Adaía fílius Iéroham, fílius Phelelía, fílius Amsi, fílius Zacharíæ, fílius Pheshur, fílius Melchíæ, A braciej ich, którzy odprawowali roboty kościelne, ośm set dwadzieścia dwa. I Adaja syn Jeroham, syn Phelelia, syn Amsi, syn Zacharyaszów, syn Pheshur, syn Melchiaszów.
13
et fratres eius príncipes patrum: ducénti quadragínta duo. Et Amássai fílius Azreel, fílius Aházi, fílius Mosóllamoth, fílius Emmer, I bracia jego przedniejszy ojców, dwieście czterdzieści dwa. I Amassaj syn Azreel, syn Ahazi, syn Mosollamoth, syn Emmer;
14
et fratres eórum poténtes nimis: centum vigínti octo, et præpósitus eórum Zábdiel fílius poténtium. I braciej ich ludzi barzo potężnych sto dwadzieścia ośm, a przełożony ich Zabdiel syn możnych.
15
Et de Levítis, Semeía fílius Hasub, fílius Azarícam, fílius Hasabía, fílius Boni, A z Lewitów: Semeja syn Hasub, syn Azarikam, syn Hasabia, syn Boni.
16
et Sabáthai et Iózabed, super ómnia ópera, quæ erant forínsecus in domo Dei, a princípibus Levitárum. I Sabathaj, i Jozabed, nad wszystkimi robotami, które były z dworu w domu Bożym od przedniejszych Lewitów.
17
Et Mathanía fílius Micha, fílius Zebédei, fílius Asaph, princeps ad laudándum, et ad confiténdum in oratióne, et Becbecía secúndus de frátribus eius, et Abda fílius Sámua, fílius Galal, fílius Idithum: I Mathania syn Micha, syn Zebedei, syn Asaph, przedniejszy ku chwaleniu, i ku wyznawaniu na modlitwie, a Bekbecia wtóry z braciej jego, i Abda syn Samua, syn Galal, syn Idithum.
18
omnes Levítæ in civitáte sancta ducénti octogínta quátuor. Wszystkich Lewitów w mieście świętem dwieście ośmdziesiąt czterzej.
19
Et ianitóres, Accub, Telmon, et fratres eórum, qui custodiébant óstia: centum septuagínta duo. A odźwierni, Akkub Telmon, i bracia ich, którzy strzegli drzwi, sto siedmdziesiąt dwa.
20
Et réliqui ex Israel sacerdótes et Levítæ in univérsis civitátibus Iuda, unusquísque in possessióne sua. A drudzy z Izraela kapłani i Lewitowie we wszystkich miastach Judzkich każdy w osiadłości swojej,
21
Et Nathinǽi, qui habitábant in Ophel, et Síaha, et Gaspha de Nathinǽis. A Nathynejczycy, którzy mieszkali w Ophel, i Siaha, i Gaspha z Nathynejczyków.
22
Et epíscopus Levitárum in Ierúsalem, Azzi fílius Bani, fílius Hasabíæ, fílius Mathaníæ, fílius Michæ. De fíliis Asaph, cantóres in ministério domus Dei. A przełożony nad Lewitami w Jeruzalem, Azzy syn Bani, syn Hasabiaszów, syn Mathaniaszów, syn Michaszów. Z synów Asaph, śpiewacy na posłudze domu Bożego.
23
Præcéptum quippe regis super eos erat, et ordo in cantóribus per dies síngulos, Bo rozkazanie królewskie o nich było, i porządek między śpiewaki na każdy dzień.
24
et Phathahía fílius Mesézebel, de fíliis Zara fílii Iuda in manu regis, iuxta omne verbum pópuli, I Phathahia syn Mesezebel, z synów Zara, syna Juda, w ręce królewskiej, wedle wszelkiego słowa ludu.
25
et in dómibus per omnes regiónes eórum. De fíliis Iuda habitavérunt in Cariathárbe, et in filiábus eius: et in Dibon, et in filiábus eius: et in Cábseel, et in vículis eius: I w domiech po wszystkich krainach ich z synów Juda mieszkali w Kariatharbe, i w córkach jej: i w Dibon, i w córkach jego: i w Kabseel, i we wsiach jego,
26
et in Iésue, et in Mólada, et in Béthphaleth, I w Jesue, i w Molada i w Bethphaleth.
27
et in Hasérsual, et in Bersabée, et in filiábus eius, I w Hasersual, i w Bersabee, i w córkach jej.
28
et in Síceleg, et in Móchona, et in filiábus eius, I w Siceleg, i w Mochona, i w córkach jej.
29
et in Remmon, et in Sáraa, et in Iérimuth, I w Remmon, i w Saraa, i w Jerimuth.
30
Zánoa, Odóllam, et in villis eárum, Lachis et regiónibus eius, et Azéca, et filiábus eius. Et mansérunt in Bersabée usque ad vallem Ennom. Zanoa, Odollam, i we wsiach jej, Lachis, i polach jego, i Aseea, i w córkach jej. I mieszkali w Bersabee aż do doliny Ennom.
31
Fílii autem Béniamin, a Geba, Mechmas, et Hai, et Bethel, et filiábus eius: A synowie Benjamin od Geba, Mechmas, i Hai, i Bethel, i córek jego:
32
Anathoth, Nob, Ananía, Anathoth, Nob, Anania,
33
Asor, Rama, Géthaim, Asor, Rama, Gethaim,
34
Hadid, Séboim, et Nebállat, Lod, Hadid, Seboim, i Neballath, Lod,
35
et Ono valle artíficum. I Ono, Dolinie rzemieślników.
36
Et de Levítis portiónes Iudæ et Béniamin. I z Lewitów części Judy i Benjamin.
12
1
Hi sunt autem sacerdótes et Levítæ, qui ascendérunt cum Zoróbabel fílio Saláthiel, et Iósue: Saraía, Ieremías, Esdras, A kapłani i Lewitowie, którzy przyszli z Zorobabelem synem Salathiel i Jozue: ci są Saraja, Jeremiasz, Ezdrasz,
2
Amaría, Melluch, Hattus, Amaria, Melluch, Hattus,
3
Sebenías, Rheum, Mérimuth, Sebenias, Rheum, Merimuth,
4
Addo, Genthon, Abía, Addo, Genthon, Abia,
5
Míamin, Madía, Belga, Miamin, Madia, Belga,
6
Semeía, et Ióiarib, Idaía, Sellum, Amoc, Helcías, Semeja, i Jojarib, Idaja, Sellum, Amok, Helciasz.
7
Idaía. Isti príncipes sacerdótum, et fratres eórum in diébus Iósue. Idaja. Ci przedniejszy kapłanów, i bracia ich za dni Jozuego.
8
Porro Levítæ, Iésua, Bénnui, Cédmihel, Sarebía, Iuda, Mathanías, super hymnos ipsi et fratres eórum: A Lewitowie, Jesua, Bennui, Cedmihel, Sarebia, Juda, Mathanias, nad pieśniami, sami i bracia ich;
9
et Becbecía atque Hanni, et fratres eórum, unusquísque in offício suo. I Bekbecia i Hanni, i bracia ich, każdy w swym urzędzie.
10
Iósue autem génuit Ióacim, et Ióacim génuit Elíasib, et Elíasib génuit Ióiada, Jozue lepak zrodził Joacim, a Joacim zrodził Eliasib, a Eliasib zrodził Jojada,
11
et Ióiada génuit Iónathan, et Iónathan génuit Iéddoa. A Jojada zrodził Jonathan, a Jonathan zrodził Jeddoa.
12
In diébus autem Ióacim erant sacerdótes et príncipes familiárum: Saraíæ, Maraía: Ieremíæ, Hananía: A za dni Joacim byli kapłani i przedniejszy domów: Sarajowego Maraja: Jeremiaszowego, Hanania;
13
Esdræ, Mosóllam: Amaríæ, Ióhanan: Ezdraszowego Mosollam: Amaryaszowego, Johanan;
14
Mílicho, Iónathan: Sebeníæ, Ioseph: Milicho Jonathan; Sebeniaszowego, Józef;
15
Haram, Edna: Máraioth, Helci: Haram, Edna: Marajoth, Helci;
16
Adaíæ, Zacharía: Genthon, Mosóllam: Adajaszowego, Zacharyasz: Genthon, Mosollam;
17
Abíæ, Zechri: Míamin et Moadíæ, Phelti: Abiaszowego, Zechri: Miamin i Moadyaszowego Phelti;
18
Belgæ, Sámmua: Semaíæ, Iónathan: Belgowego, Sammua: Semajaszowego, Jonathan;
19
Ióiarib, Mathánai: Iodaíæ, Azzi: Jojarib, Mathanai: Jodojaszowego, Azei:
20
Séllai, Célai: Amoc, Heber: Sellai, Celai: Amok, Heber;
21
Helcíæ, Hasebía: Idaíæ, Nathánael. Helciaszowego, Hasebia: Idajaszowego, Nathanael.
22
Levítæ in diébus Elíasib, et Ióiada, et Ióhanan, et Iéddoa, scripti príncipes familiárum, et sacerdótes in regno Daríi Persæ. Lewitowie za dni Eliasib i Jojada, i Johanan, i Jeddoa popisani przełożeni domów, a kapłani w królestwie Daryusza Persi.
23
Fílii Levi príncipes familiárum, scripti in Libro verbórum diérum, et usque ad dies Iónathan, fílii Elíasib. Synowie Lewi przełożeni domów napisani w księgach słów dni, i aż do dni Jonathan syna Eliasib.
24
Et príncipes Levitárum, Hasebía, Serebía, et Iósue fílius Cédmihel: et fratres eórum per vices suas, ut laudárent et confiteréntur iuxta præcéptum David viri Dei, et observárent æque per órdinem. A czelniejszy Lewitów, Hasebia, Serebia, i Jozue syn Cedmiel: i bracia ich według odmian swoich, aby chwalili i wyznawali według rozkazania Dawida męża Bożego, ażeby strzegli równi porządkiem.
25
Mathanía, et Becbecía, Obedía, Mosóllam, Telmon, Accub, custódes portárum et vestibulórum ante portas. Mathania, i Bekbecia, Obedia, Mosollam, Telmon, Akkub stróżowie bram i sieni przed bramami.
26
Hi in diébus Ióacim fílii Iósue, fílii Iósedec, et in diébus Nehemíæ ducis, et Esdræ sacerdótis scribǽque. Ci za dni Joacim syna Jozue, syna Josedek, i za dni Nehemiasza książęcia, i Ezdrasza kapłana a pisarza.
27
In dedicatióne autem muri Ierúsalem, requisiérunt Levítas de ómnibus locis suis ut addúcerent eos in Ierúsalem, et fácerent dedicatiónem et lætítiam in actióne gratiárum, et cántico, et in cýmbalis, psaltériis, et cítharis. A na poświęcaniu muru Jerozolimskiego zwołano Lewity ze wszystkich miejsc ich, aby je przywiedziono do Jeruzalem, i czynili poświęcanie i wesele w dziękczynieniu i śpiewaniu, i cymbałach, arfach i cytrach.
28
Congregáti sunt autem fílii cantórum de campéstribus circa Ierúsalem, et de villis Nethúphathi, I zebrani są synowie śpiewaków z pól około Jeruzalem, i ze wsi Netuphati.
29
et de domo Galgal, et de regiónibus Geba et Azmaveth: quóniam villas ædificavérunt sibi cantóres in circúitu Ierúsalem. I z domu Galgal, i z powiatów Geba i Azmaveth: bo sobie wsi nabudowali śpiewacy około Jeruzalem.
30
Et mundáti sunt sacerdótes et Levítæ, et mundavérunt pópulum, et portas, et murum. I oczyścili się kapłani i Lewitowie, a oczyścili lud i bramy i mur.
31
Ascéndere autem feci príncipes Iuda super murum, et státui duos magnos choros laudántium. Et iérunt ad déxteram super murum ad portam sterquilínii. A na mur rozkazałem wniść przedniejszym z Judy, i postawiłem dwa wielkie chory chwalących. I szli. ku prawej stronie po murze do bramy gnoju.
32
Et ivit post eos Osaías, et média pars príncipum Iuda, I szedł za nami Osajasz, i połowica książąt Juda.
33
et Azarías, Esdras, et Mosóllam, Iudas, et Béniamin, et Semeía, et Ieremías. I Azaryasz, Ezdrasz i Mosollam, Juda i Benjamin, i Semeja i Jeremiasz.
34
Et de fíliis sacerdótum in tubis, Zacharías fílius Iónathan, fílius Semeíæ, fílius Mathaníæ, fílius Michaíæ, fílius Zechur, fílius Asaph, A z synów kapłańskich z trąbami, Zacharyasz syn Jonathan syn Semejaszów, syn Mathaniaszów, syn Michajaszów, syn Zechur, syn Asaph.
35
et fratres eius Semeía, et Azáreel, Malálai, Galálai, Máai, Nathánael, et Iudas, et Hánani, in vasis cántici David viri Dei: et Esdras scriba ante eos in porta fontis. I bracia jego Semeja, i Azareel, Malalaj, Galalaj, Maaj, Nathanael, i Judas, i Hanani z instrumenty śpiewania Dawida męża Bożego: a Ezdrasz pisarz przed nimi na bramie Zrzódła.
36
Et contra eos ascendérunt in grádibus civitátis David in ascénsu muri super domum David, et usque ad portam aquárum ad oriéntem. A przeciwko nim wstąpili po wschodzie miasta Dawidowego na wstępie muru nad dom Dawidów, i aż do bramy wodnej na wschód słońca.
37
Et chorus secúndus grátias referéntium ibat ex advérso, et ego post eum, et média pars pópuli super murum, et super turrim furnórum, et usque ad murum latíssimum, A drugi chór dzięki oddawających szedł przeciwko, a ja za nim i połowica ludu na murze i na wieży piecowej aż do muru naszerszego.
38
et super portam Ephraim, et super portam antíquam, et super portam píscium et turrim Hanáneel, et turrim Emath, et usque ad portam gregis: et stetérunt in porta custódiæ, I na bramie Ephraim, i na bramie starej, i na bramie rybnej, i wieży Hananeel, i wieży Emath, i aż do bramy trzody: i stanęli w bramie strażej:
39
steterúntque duo chori laudántium in domo Dei, et ego, et dimídia pars magistrátuum mecum. I stanęły dwa chory chwalących w domu Bożym, i ja, i połowica urzędników ze mną.
40
Et sacerdótes, Elíachim, Maasía, Míamin, Michéa, Elioénai, Zacharía, Hananía in tubis, A kapłani, Eliachim, Maasia, Miamin, Michea, Elioenaj, Zacharya, Hanania z trąbami:
41
et Maasía, et Semeía, et Eleázar, et Azzi, et Ióhanan, et Melchía, et Ælam, et Ezer. Et clare cecinérunt cantóres, et Iezraía præpósitus: I Maasia, i Semeja, i Eleazar, i Azzy, i Johanan, i Melchia, i Aelam, i Ezer. A głośno śpiewali śpiewacy, i Jezraja przełożony.
42
et immolavérunt in die illa víctimas magnas, et lætáti sunt: Deus enim lætificáverat eos lætítia magna: sed et uxóres eórum et líberi gavísi sunt, et audíta est lætítia Ierúsalem procul. I ofiarowali onego dnia ofiary wielkie, i weselili się: bo je był Bóg rozweselił weseleni wielkiemu Ale i żony ich i dzieci weseliły się, i było daleko słyszeć wesele Jerozolimskie.
43
Recensuérunt quoque in die illa viros super gazophylácia thesáuri ad libámina, et ad primítias, et ad décimas, ut introférrent per eos príncipes civitátis in decóre gratiárum actiónis, sacerdótes et Levítas: quia lætificátus est Iuda in sacerdótibus et Levítis adstántibus. Policzyli też onego dnia męże nad skarbnicami skarbu do ofiar mokrych i do pierwocin, i do dziesięcin, aby przez nie wnosili przełożeni miejscy w ozdobie dziękczynienia kapłany i Lewity, bo się uweselił Juda w kapłaniech i w Lewitach stojących.
44
Et custodiérunt observatiónem Dei sui, et observatiónem expiatiónis, et cantóres, et ianitóres iuxta præcéptum David, et Salomónis fílii eius, I strzegli straży Boga swego, i straży oczyściania, i śpiewacy i odźwierni według rozkazania Dawidowego i Salomona syna jego:
45
quia in diébus David et Asaph ab exórdio erant príncipes constitúti cantórum in cármine laudántium, et confiténtium Deo. Bo zadni Dawida iAsapha od początku byli postanowieni przedniejszy nad śpiewaki, w pieśni chwalących, i wyznawających Bogu.
46
Et omnis Israel, in diébus Zoróbabel, et in diébus Nehemíæ, dabant partes cantóribus et ianitóribus per dies síngulos, et sanctificábant Levítas, et Levítæ sanctificábant fílios Aaron. A wszystek Izrael za dni Zorobabela i za dni Nehemiasza dawali części śpiewakom i odźwiernym na każdy dzień, i poświęcali Lewity, a Lewitowie poświęcali syny Aaronowe.
13
1
In die autem illo, lectum est in volúmine Móysi, audiénte pópulo: et invéntum est scriptum in eo, quod non débeant introíre Ammonítes et Moabítes in ecclésiam Dei usque in ætérnum: A dnia onego czytano na księgach Mojżeszowych, gdy lud słuchał, i naleziono w nich napisano: że Ammonitczyk i Moabczyk nie mają wchodzić do kościoła Bożego aż na wieki:
2
eo quod non occúrrerint fíliis Israel cum pane et aqua: et condúxerint advérsum eos Bálaam ad maledicéndum eis: et convértit Deus noster maledictiónem in benedictiónem. Poeto, iż nie zaszli synom Izraelskim z chlebem i z wodą: i najęli przeciwko im Baalama, aby je przeklinał: I obrócił Bóg nasz przeklęctwo w błogosławieństwo.
3
Factum est autem, cum audíssent legem, separavérunt omnem alienígenam ab Israel. I stało się, gdy usłyszeli zakon, odłączyli wszelkiego cudzoziemca od Izraela.
4
Et super hoc erat Elíasib sacérdos, qui fúerat præpósitus in gazophylácio domus Dei nostri, et próximus Tobíæ. A nad tym był Eliasib kapłan, który był przełożonym w skarbnicy domu Boga naszego i blizki Tobiaszów.
5
Fecit ergo sibi gazophylácium grande, et ibi erant ante eum reponéntes múnera, et thus, et vasa, et décimam fruménti, vini, et ólei, partes Levitárum, et cantórum, et ianitórum, et primítias sacerdotáles. Uczynił tedy sobie skarbnicę wielką, i tam byli przed nim odkładający dary, i kadzidło, i naczynia, i dziesięciny zboża, wina i oliwy, części Lewitów i śpiewaków, i pierwociny kapłańskie.
6
In ómnibus autem his non fui in Ierúsalem, quia anno trigésimo secúndo Artaxérxis regis Babylónis veni ad regem, et in fine diérum rogávi regem. A przy tem wszystkiem nie byłem w Jeruzalem: bo roku trzydziestego wtórego Artaxerxa króla Babilońskiego przyszedłem do króla, a na końcu dni prosiłem króla.
7
Et veni in Ierúsalem, et intelléxi malum, quod fécerat Elíasib Tobíæ, ut fáceret ei thesáurum in vestíbulis domus Dei. I przyjechałem do Jeruzalem, i wyrozumiałem złość, którą był uczynił Eliasib Tobiaszowi, że mu zbudował skarb w sieniach domu Bożego.
8
Et malum mihi visum est valde. Et proiéci vasa domus Tobíæ foras de gazophylácio: I zdała mi się rzecz barzo zła. I wyrzuciłem naczynia domu Tobiaszowego precz z skarbnice.
9
præcepíque, et emundavérunt gazophylácia: et rétuli ibi vasa domus Dei, sacrifícium, et thus. I rozkazałem, i oczyścili skarbnice, i wniosłem zaś tam naczynia domu Bożego, ofiarę, i kadzidło.
10
Et cognóvi quod partes Levitárum non fuíssent datæ, et fugísset unusquísque in regiónem suam de Levítis, et cantóribus, et de his, qui ministrábant: I dowiedziałem się, iż części Lewitów nie były dane: Iż każdy uciekł z Lewitów i z śpiewaków, i z tych którzy posługowali.
11
et egi causam advérsus magistrátus, et dixi: Quare derelíquimus domum Dei? Et congregávi eos, et feci stare in statiónibus suis. I miałem sprawę przeciwko urzędnikom, i rzekłem: czemuśmy opuścili dom Boży? I zgromadziłem je, i kazał stać na miejscach ich.
12
Et omnis Iuda apportábat décimam fruménti, vini, et ólei, in hórrea. A wszystek Juda przyniósł dziesięciny zboża, wina i oliwy do spichlerzów.
13
Et constitúimus super hórrea Selemíam sacerdótem, et Sadoc scribam, et Phadaíam de Levítis, et iuxta eos Hanan fílium Zachur, fílium Mathaníæ: quóniam fidéles comprobáti sunt, et ipsis créditæ sunt partes fratrum suórum. I postanowiliśmy nad spichlerzmi Selemiasza kapłana, i Sadoka pisarza, i Phadaja z Lewitów, a przy nich Hanan syna Zachur, syna Mathaniaszowego, bo ich doznano być wiernymi, i im zwierzone są części braciej ich.
14
Meménto mei Deus meus pro hoc, et ne déleas miseratiónes meas, quas feci in domo Dei mei, et in cæremóniis eius. Pomni na mię Boże mój dla tego, a nie wymazuj litości moich, którem czynił w domu Boga mego, i w obrzędach jego.
15
In diébus illis vidi in Iuda calcántes torculária in sábbato, portántes acérvos, et onerántes super ásinos vinum, et uvas, et ficus, et omne onus, et inferéntes in Ierúsalem, die sábbati. Et contestátus sum, ut in die qua véndere licéret, vénderent. W one dni widziałem w Juda tłoczące prasy w Szabbath, i noszące kopy, i kładące na osły wino, i jagody winne i figi, i wszelkie brzemię, i wnoszące do Jeruzalem w dzień Sobotni. I oświadczyłem się, aby w dzień którego się przedawać godzi, przedawali.
16
Et Týrii habitavérunt in ea, inferéntes pisces, et ómnia venália: et vendébant in sábbatis fíliis Iuda in Ierúsalem. A Tyryjczycy mieszkali w nim przywożący ryby, i wszelkie rzeczy przedajne: i przedawali w Szabbathy synom Judzkim w Jeruzalem.
17
Et obiurgávi optimátes Iuda, et dixi eis: Quæ est hæc res mala, quam vos fácitis, et profanátis diem sábbati? I sfukałem przełożone Juda, i rzekłem im: Co to za zła rzecz, którą wy czynicie, i gwałcicie dzień sobotni?
18
Numquid non hæc fecérunt patres nostri, et addúxit Deus noster super nos omne malum hoc, et super civitátem hanc? et vos ádditis iracúndiam super Israel violándo sábbatum. Izali nie to czynili ojcowie naszy, i Bóg nasz przywiódł na nas to wszysto złe, i na to miasto? A wy przyczyniacie gniewu na Izraela, gwałcąc Szabbath,
19
Factum est autem, cum quievíssent portæ Ierúsalem in die sábbati, dixi: et clausérunt iánuas, et præcépi ut non aperírent eas usque post sábbatum: et de púeris meis constítui super portas, ut nullus inférret onus in die sábbati. I stało się, gdy odpoczynęły bramy Jerozolimskie w dzień Sobotni, rzekłem i zamknęli wrota: i rozkazałem, żeby ich nie otwarzano, aż po Szabbacie i z sług moich postanowiłem u bram, aby żaden nie wnosił brzemion, w dzień Sobotni.
20
Et mansérunt negotiatóres, et vendéntes univérsa venália, foris Ierúsalem semel et bis. I zostali kupcy i przedający wszelkie rzeczy przedajne przed Jeruzalem raz i dwa,
21
Et contestátus sum eos, et dixi eis: Quare manétis ex advérso muri? si secúndo hoc fecéritis, manum mittam in vos. Itaque ex témpore illo non venérunt in sábbato. I oświadczyłem się przed nimi, i rzekłem im: Przecz leżycie przeciwko murowi? jeśli to drugi raz uczynicie, puszczę na was rękę. A tak od onego czasu nie przychodzili w Szabbath.
22
Dixi quoque Levítis ut mundaréntur, et venírent ad custodiéndas portas, et sanctificándam diem sábbati: et pro hoc ergo meménto mei Deus meus, et parce mihi secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum. Rzekłem też Lewitom, aby się oczyścili, i przyszli, aby strzegli bram, i poświęcili dzień Sobotni: a tak i za to pomni na mię Boże mój, a odpuść mi według mnóstwa miłosierdzia twego,
23
Sed et in diébus illis vidi Iudǽos ducéntes uxóres Azótidas, Ammonítidas, et Moabítidas. Ale i onych dni ujrzałem Żydy pojmujące żony Azotki, Ammonitki, i Moabitki.
24
Et fílii eórum ex média parte loquebántur Azótice, et nesciébant loqui Iudáice, et loquebántur iuxta linguam pópuli et pópuli. A synowie ich napoły po Azotcku mówili, i nie umieli mówić po Żydowsku, i mówili według języka narodu i narodu.
25
Et obiurgávi eos, et maledíxi. Et cecídi ex eis viros, et decalvávi eos, et adiurávi in Deo, ut non darent fílias suas fíliis eórum, et non accíperent de filiábus eórum fíliis suis, et sibimetípsis, dicens: I sfukałem je i przeklinałem: i biłem z nich męże, i obłysiłem je, i poprzysiągłem, przez Boga, aby nie dawali córek swych synom ich, i nie brali córek ich synom swym i samym sobie, mówiąc:
26
Numquid non in huiuscémodi re peccávit Sálomon rex Israel? et certe in géntibus multis non erat rex símilis ei, et diléctus Deo suo erat, et pósuit eum Deus regem super omnem Israel: et ipsum ergo duxérunt ad peccátum mulíeres alienígenæ. Azaż nie dla takowej rzeczy zgrzeszył Salomon król Izraelski? a zaiste między mnogimi narody nie było mu króla podobnego: i był miły Bogu swemu, i uczynił go Bóg królem nadewszystkim Izraelem: i tego tedy niewiasty cudzoziemskie przywiodły ku grzechowi.
27
Numquid et nos inobediéntes faciémus omne malum grande hoc, ut prævaricémur in Deo nostro, et ducámus uxóres peregrínas? A więc i my nieposłuszni będziem czynić wszystkę złość wielką tę, abyśmy grzeszyli przeciwko Bogu naszemu, i pojmowali żony cudzoziemskie?
28
De fíliis autem Ióiada fílii Elíasib sacerdótis magni, gener erat Sanabállat Horonítes, quem fugávi a me. A z synów Jojada syna Eliasib kapłana wielkiego, był zięciem Sanaballat Horończyka, któregom wygnał od siebie.
29
Recordáre Dómine Deus meus, advérsum eos, qui pólluunt sacerdótium, iusque sacerdotále et Levíticum. Pomni Panie Boże mój, przeciw tym, którzy plugawią kapłaństwo, i prawo kapłańskie i Lewitckie.
30
Igitur mundávi eos ab ómnibus alienígenis, et constítui órdines sacerdótum et Levitárum, unumquémque in ministério suo: A tak oczyściłem je od wszystkich obcych, i postanowiłem porządki kapłanów i Lewitów, każdego w służbie swej.
31
et in oblatióne lignórum in tempóribus constitútis, et in primitívis: meménto mei Deus meus in bonum. Amen. I na dawanie drew czasów ustawionych, i na pierwociny: pomni na mię Boże mój, ku dobremu Amen.