Biblia Sacra – Prophetia Abdiæ

1

Vísio Abdíæ. Hæc dicit Dóminus Deus ad Edom: Audítum audívimus a Dómino, et legátum ad gentes misit: súrgite, et consurgámus advérsus eum in prœ́lium. Widzenie Abdiaszowe. To mówi Pan Bóg do Edom: Słuch słyszeliśmy od Pana, i posła do narodów posłał: Wstańcie, a powstańmy nań ku bitwie.

2

Ecce párvulum dedi te in géntibus: contemptíbilis tu es valde. Oto maluczkim dałem cię między narody: wzgardzonyś ty jest barzo.

3

Supérbia cordis tui éxtulit te, habitántem in scissúris petrárum, exaltántem sólium tuum: qui dicis in corde tuo: Quis détrahet me in terram? Pycha serca twego wyniosła cię, mieszkającego w rozpadlinach skał, podwyższającego stolicę twoję: który mówisz w sercu swojem: kto mię ściągnie na ziemię?

4

Si exaltátus fúeris ut áquila, et si inter sídera posúeris nidum tuum: inde détraham te, dicit Dóminus. Choćbyś się wywyższył jako orzeł, i choćbyś między gwiazdami położył gniazdo twoje, ztamtąd zaciągnę cię, mówi Pan.

5

Si fures introíssent ad te, si latrónes per noctem, quómodo conticuísses? nonne furáti essent sufficiéntia sibi? si vindemiatóres introíssent ad te, numquid saltem racémum reliquíssent tibi? Gdyby złodzieje weszli do ciebie, gdyby zbójcę w nocy, jakobyś zamilczał? azaby nie nakradli sobie dosyć? gdyby winiarze weszli do ciebie, azaby przynajmniej grona nie zostawili tobie?

6

Quómodo scrutáti sunt Esau, investigavérunt abscóndita eius? Jako wyszperowali Esau, wyśladowali tajemne miejsca jego?

7

Usque ad términum emisérunt te: omnes viri fœ́deris tui illusérunt tibi: invaluérunt advérsum te viri pacis tuæ: qui cómedunt tecum, ponent insídias subter te: non est prudéntia in eo. Aż do granice wypuścili cię: wszyscy mężowie przymierza twego naśmiali się z ciebie, przemogli przeciw tobie mężowie pokoju twego: którzy jadają z tobą, zastawią zasadzki pod tobą: niemasz rozumu w nim.

8

Numquid non in die illa, dicit Dóminus, perdam sapiéntes de Idumǽa, et prudéntiam de monte Esau? Izali nie onego dnia, mówi Pan, wytracę mędrce z Idumei, i roztropność z góry Esau?

9

Et timébunt fortes tui a merídie, ut intéreat vir de monte Esau. I będą się bać mężni twoi od południa, aby zginął mąż z góry Esau.

10

Propter interfectiónem, et propter iniquitátem in fratrem tuum Iacob, opériet te confúsio, et períbis in ætérnum. Dla zabicia, i dla nieprawości przeciw bratu twemu Jakóbowi, okryje cię wstyd, i zginiesz na wieki.

11

In die cum stares advérsus eum, quando capiébant aliéni exércitum eius, et extránei ingrediebántur portas eius, et super Ierúsalem mittébant sortem, tu quoque eras quasi unus ex eis. W dzień, kiedyś stał przeciw niemu, gdy imali cudzy wojsko jego, a obcy wchodzili bramami jego, a o Jeruzalem miotali los: ty też byłeś jako jeden z nich.

12

Et non despícies in die fratris tui, in die peregrinatiónis eius: et non lætáberis super fílios Iuda in die perditiónis eórum: et non magnificábis os tuum in die angústiæ. A nie wzgardzisz w dzień brata twego, w dzień pielgrzymowania jego: i nie będziesz się weselił nad syny Judzkimi w dzień zatracenia ich: i nie będziesz wielmożył ust twoich w dzień ucisku.

13

Neque ingrediéris portam pópuli mei in die ruínæ eórum: neque despícies et tu in malis eius in die vastitátis illíus: et non emittéris advérsus exércitum eius in die vastitátis illíus. Ani wnidziesz w bramę ludu mego, w dzień upadku ich: ani z góry patrzyć będziesz i ty na złe ich, w dzień pustoszenia ich: i nie puszczą cię na wojsko jego w dzień pustoszenia jego.

14

Neque stabis in exítibus ut interfícias eos qui fúgerint: et non conclúdes réliquos eius in die tribulatiónis. Ani będziesz stał na rozstaniach, abyś zabijał tych co uciekali, ani zawrzesz pozostałych jego w dzień ucisku.

15

Quóniam iuxta est dies Dómini super omnes gentes: sicut fecísti, fiet tibi: retributiónem tuam convértet in caput tuum. Bo blizko jest dzień Pański nad wszystkie narody: jakoś uczynił, stanieć się: zapłatę twoję obróci na głowę twoję.

16

Quómodo enim bibístis super montem sanctum meum, bibent omnes gentes iúgiter: et bibent, et absorbébunt, et erunt quasi non sint. Bo jakoście pili na górze świętej mojej, pić będą narodowie ustawicznie: a pić będą, i połkną, i będą jakoby niebyli.

17

Et in monte Sion erit salvátio, et erit sanctus: et possidébit domus Iacob eos qui se posséderant. A na górze Sion będzie zbawienie i będzie święty: i posiędzie dom Jakobów te, którzy ji byli posiedli.

18

Et erit domus Iacob ignis, et domus Ioseph flamma, et domus Esau stípula: et succendéntur in eis, et devorábunt eos: et non erunt relíquiæ domus Esau, quia Dóminus locútus est. I będzie dom Jakobów ogniem, a dom Józefów płomieniem, a dom Esau słomą: i zapalą się na nie, i pożrą je: a nie będzie szczątku domu Esau, bo Pan mówił.

19

Et hereditábunt hi, qui ad austrum sunt, montem Esau, et qui in campéstribus, Philísthiim: et possidébunt regiónem Ephraim, et regiónem Samaríæ: et Béniamin possidébit Gálaad. A odziedziczą ci, którzy są na południe górę Esau, i którzy na polach Filistyńskich: i posiędą krainę Ephraim, i krainę Samaryi, i Benjamin posiędzie Galaad.

20

Et transmigrátio exércitus huius filiórum Israel, ómnia loca Chananæórum usque ad Saréptam: et transmigrátio Ierúsalem, quæ in Bósphoro est, possidébit civitátes austri. A przeprowadzenie wojska tego synów Izraelskich, wszystkie miejsca Chananejczyków aż do Sarepty: a przeprowadzenie Jeruzalem które jest w Bosphorze, posięże miasto południowe.

21

Et ascéndent salvatóres in montem Sion iudicáre montem Esau: et erit Dómino regnum. I wstąpią zbawicielowie na górę Sion, sądzić górę Esau: a będzie Panu królestwo.