Biblia Sacra

Prophetia Sophoniæ Proroctwo Sophoniasza
1 – 2 – 3
1
1
Verbum Dómini, quod factum est ad Sophoníam fílium Chusi, fílii Godolíæ, fílii Amaríæ, fílii Ezecíæ, in diébus Iosíæ, fílii Amon, regis Iudæ. Słowo Pańskie, które się stało o Sophoniasza syna Chus, syna Godoliasza, syna Amaryasza, syna Ezechiasza, za dni Joziasza, syna Ammon króla Judzkiego.
2
Cóngregans congregábo ómnia a fácie terræ, dicit Dóminus: Zbierając zbiorę wszystko z oblicza ziemie, mówi Pan.
3
cóngregans hóminem, et pecus, cóngregans volatília cæli, et pisces maris: et ruínæ impiórum erunt: et dispérdam hómines a fácie terræ, dicit Dóminus. Zbierając człowieka i bydlę, zbierając ptastwo powietrzne, i ryby morskie: a upadki będą niezbożnych: i wytracę ludzie z oblicza ziemie, mówi Pan.
4
Et exténdam manum meam super Iudam, et super omnes habitántes Ierúsalem: et dispérdam de loco hoc relíquias Baal, et nómina ædituórum cum sacerdótibus: A wyciągnę rękę moję na Judę, i wszystkie na mieszkające w Jeruzalem: i wytracę z miejsca tego ostatki Baal, i imiona ministrów z kapłany.
5
et eos, qui adórant super tecta milítiam cæli, et adórant, et iurant in Dómino, et iurant in Melchom. I te, którzy się kłaniają na dachach wojsku niebieskiemu, a kłaniają się, i przysięgają na Pana, i przysięgają na Melchom.
6
Et qui avertúntur de post tergum Dómini, et qui non quæsiérunt Dóminum, nec investigavérunt eum. I którzy się odwracają od tyłu Pańskiego, i którzy nie szukali Pana, i nie pytali się o nim,
7
Siléte a fácie Dómini Dei: quia iuxta est dies Dómini, quia præparávit Dóminus hóstiam, sanctificávit vocátos suos. Milczcie przed obliczem Pana Boga: bo blizko jest dzień Pański, bo ugotował Pan ofiarę, i poświęcił wezwane swoje.
8
Et erit: in die hóstiæ Dómini, visitábo super príncipes, et super fílios regis, et super omnes, qui indúti sunt veste peregrína: I będzie: W dzień ofiary Pańskiej nawiedzę książęta i syny królewskie, i wszystkie, którzy się oblekli w odzienie cudzoziemskie.
9
et visitábo super omnem, qui arrogánter ingréditur super limen in die illa: qui complent domum Dómini Dei sui iniquitáte, et dolo. I nawiedzę każdego, który hardzie wchodzi na próg onego dnia: którzy napełniają dom Pana Boga swego nieprawością i zdradą.
10
Et erit in die illa, dicit Dóminus, vox clamóris a porta píscium, et ululátus a Secúnda, et contrítio magna a cóllibus. I będzie onego dnia, mówi Pan, głos wołania od bramy rybnej, a wycie od wtórej i skruszenie wielkie od pagórków.
11
Ululáte habitatóres Pilæ: contícuit omnis pópulus Chánaan, disperiérunt omnes involúti argénto. Wyjcie obywatele stępy: umilkł wszystek lud Chanaan, wytraceni są wszyscy uwinieni w srebro.
12
Et erit in témpore illo: scrutábor Ierúsalem in lucérnis, et visitábo super viros defíxos in fǽcibus suis: qui dicunt in córdibus suis: Non fáciet bene Dóminus, et non fáciet male. I będzie czasu onego: będę szperał w Jeruzalem z świecami. I nawiedzę męże, którzy polgnęli w drożdżach swoich: którzy mówią w sercach swoich: Nie uczyni Pan dobrze: i nie uczyni źle.
13
Et erit fortitúdo eórum in direptiónem, et domus eórum in desértum: et ædificábunt domos, et non habitábunt: et plantábunt víneas, et non bibent vinum eárum. I będzie moc ich rozchwycenie, a domy ich na pustki: i zbudują domy, a nie będą mieszkać: i nasadzą winnice, a nie będą pić wina ich.
14
Iuxta est dies Dómini magnus: iuxta est, et velox nimis: vox diéi Dómini amára, tribulábitur ibi fortis. Blizko jest dzień Pański wielki, blizko jest i spieszny barzo: głos dnia Pańskiego gorzki, będzie tam utrapion mężny.
15
Dies iræ dies illa, dies tribulatiónis et angústiæ, dies calamitátis et misériæ, dies tenebrárum et calíginis, dies nébulæ et túrbinis, Dzień gniewu, dzień on, dzień utrapienia i ucisku: dzień nieszczęścia i nędze, dzień ciemności i mroku: dzień chmury i wichru,
16
dies tubæ et clangóris super civitátes munítas, et super ángulos excélsos. Dzień trąby i krzyku na miasta obronne, i na węgły wysokie.
17
Et tribulábo hómines, et ambulábunt ut cæci, quia Dómino peccavérunt: et effundétur sanguis eórum sicut humus, et córpora eórum sicut stércora. I utrapię ludzie, i będą chodzić jako ślepi, bo zgrzeszyli Panu, i będzie wylana krew ich jako ziemia, a ciała ich jako gnój.
18
Sed et argéntum eórum, et aurum eórum non póterit liberáre eos in die iræ Dómini: in igne zeli eius devorábitur omnis terra, quia consummatiónem cum festinatióne fáciet cunctis habitántibus terram. Ale i srebro ich, i złoto ich, nie będzie ich mogło wybawić w dzień gniewu Pańskiego: w ogniu rzewniwości jego pożarta będzie wszystka ziemia: bo dokonanie z prędkością uczyni wszystkim mieszkającym na ziemi.
2
1
Conveníte, congregámini gens non amábilis: Zejdźcie się, zgromadźcie się narodzie niemiły.
2
priúsquam páriat iússio quasi púlverem transeúntem diem, ántequam véniat super vos ira furóris Dómini, ántequam véniat super vos dies indignatiónis Dómini. Pierwej niż rozkazanie urodzi dzień jako proch mijający, pierwej niż przydzie na was gniew zapalczywości Pańskiej, pierwej niż przydzie na was dzień rozgniewania Pańskiego.
3
Quǽrite Dóminum omnes mansuéti terræ, qui iudícium eius estis operáti: quǽrite iustum, quǽrite mansuétum: si quómodo abscondámini in die furóris Dómini. Szukajcie Pana wszyscy ciszy ziemscy, którzyście sąd jego czynili, szukajcie sprawiedliwości, szukajcie cichości: jeśli jako się skryjecie w dzień zapalczywości Pańskiej.
4
Quia Gaza destrúcta erit, et Ascalon in desértum, Azótum in merídie eícient, et Accaron eradicábitur. Bo gaza zepsowana będzie, i Askalon na pustki, Azoth w południe wyrzucą, i Akkaron wykorzenion będzie.
5
Væ qui habitátis funículum maris, gens perditórum: verbum Dómini super vos Chánaan terra Philisthinórum, et dispérdam te, ita ut non sit inhabitátor. Biada, którzy mieszkacie na sznurze morskim, narodzie wytracający: słowo Pańskie na was Chanaanie ziemio Philistymska, i wytracę cię tak, iż nie będzie obywatela.
6
Et erit funículus maris réquies pastórum, et caulæ pécorum: I będzie sznur morski od poczynieniem pasterzów i oborami bydła.
7
et erit funículus eius, qui remánserit de domo Iuda: ibi pascéntur, in dómibus Ascalónis ad vésperam requiéscent: quia visitábit eos Dóminus Deus eórum, et avértet captivitátem eórum. I będzie sznur tego, który zostanie z domu Juda, tam się paść będą, w domiech Askalona, w wieczór będą odpoczywać: bo je nawiedzi Pan Bóg ich, i odwróci pojmańce ich.
8
Audívi oppróbrium Moab, et blasphémias filiórum Ammon: quæ exprobravérunt pópulo meo, et magnificáti sunt super términos eórum. Słyszałem urąganie Moab, i bluźnierstwa synów Ammon, które na oczy wyrzucali ludowi niemu, i rozwielmożnili się nad granicami ich.
9
Proptérea vivo ego, dicit Dóminus exercítuum Deus Israel, quia Moab ut Sódoma erit, et fílii Ammon quasi Gomórrha, síccitas spinárum, et acérvi salis, et desértum usque in ætérnum: relíquiæ pópuli mei dirípient eos, et resídui gentis meæ possidébunt illos. Przeto żywę ja, mówi Pan zastępów Bóg Izraelów, że Moab jako Sodoma będzie, a synowie Ammon jako Gomorra, suchością ciernia, i gromadami soli, a pustynią aż na wieki: ostatek ludu mego rozchwycą je, a ostatek narodu mego posiędą je.
10
Hoc eis evéniet pro supérbia sua: quia blasphemavérunt, et magnificáti sunt super pópulum Dómini exercítuum. To je potka za pychę ich: że bluźnili i wielmożyli się na lud Pana zastępów.
11
Horríbilis Dóminus super eos, et attenuábit omnes deos terræ: et adorábunt eum viri de loco suo, omnes ínsulæ géntium. Straszny Pan na nie, i zniszczy wszystkie Bogi ziemie: a będą się mu kłaniać mężowie z miejsca swego, wszystkie wyspy narodów.
12
Sed et vos Æthíopes interfécti gládio meo éritis. Lecz i wy Murzynowie mieczem moim pobici będziecie.
13
Et exténdet manum suam super aquilónem, et perdet Assur: et ponet speciósam in solitúdinem, et in ínvium, et quasi desértum. I wyciągnie rękę swą na północy, a zatraci Assur: i obróci Śliczną w pustynią, i w bezdrożną, i jako pustynią.
14
Et accubábunt in médio eius greges, omnes béstiæ géntium: et onocrótalus, et erícius in limínibus eius morabúntur: vox cantántis in fenéstra, corvus in superliminári, quóniam attenuábo robur eius. I będą legać w pośrodku jej stada, wszystkie zwierzęta narodów: i bąk, i jeż, na progach ich będą mieszkać: głos śpiewającego w oknie, kruk na próżniku, bo zwątlę moc jego.
15
Hæc est cívitas gloriósa hábitans in confidéntia, quæ dicébat in corde suo: Ego sum, et extra me non est ália ámplius: quómodo facta est in desértum cubíle béstiæ? omnis, qui transit per eam, sibilábit, et movébit manum suam. Toć jest miasto sławne mieszkające w bezpieczeństwie: które mówiło w sercu swojem: Jam jest, a oprócz mnie niemasz więcej innego: jako się stało pustynią legowisko bestyi? każdy, który przechodzi przez nię, krzykać będzie, i machać ręką swoją.
3
1
Væ provocátrix, et redémpta cívitas, colúmba. Biada draźnicielko a odkupione miasto, gołębico.
2
Non audívit vocem, et non suscépit disciplínam: in Dómino non est confísa, ad Deum suum non appropinquávit. Nie słuchało głosu, i nie przyjęło ćwiczenia, w Panu nie ufało, do Boga się swego nie przybliżało.
3
Príncipes eius in médio eius quasi leónes rugiéntes: iúdices eius lupi véspere, non relinquébant in mane. Książęta jego w pośród jego jako lwi ryczący sędziowie jego wilcy w wieczór, nie zostawiali do zarania.
4
Prophétæ eius vesáni, viri infidéles: sacerdótes eius polluérunt sanctum, iniúste egérunt contra legem. Prorocy jego wściekli, mężowie zdradliwi, kapłani jego splugawili świątynią, niesprawiedliwie czynili przeciw zakonowi.
5
Dóminus iustus in médio eius non fáciet iniquitátem: mane mane iudícium suum dabit in lucem, et non abscondétur: nescívit autem iníquus confusiónem. Pan sprawiedliwy w pośrodku jego nie uczyni nieprawości: rano, rano sad twój wyda na światło, a nie zatai się: a nieprawy nie znał wstydu.
6
Dispérdidi gentes, et dissipáti sunt ánguli eárum: desértas feci vias eórum, dum non est qui tránseat: desolátæ sunt civitátes eórum, non remanénte viro, neque ullo habitatóre. Wytraciłem narody, i rozwaliły się węgły ich: spustoszyłem ulice ich, gdyż niemasz ktoby po nich chodził: spustoszały miasta ich, że nie zostało człowieka, ani żadnego obywatela.
7
Dixi: Attamen timébis me, suscípies disciplínam: et non períbit habitáculum eius propter ómnia, in quibus visitávi eam: verúmtamen dilúculo surgéntes corrupérunt omnes cogitatiónes suas. Mówiłem: wżdy się mnie bać będziesz, przyjmiesz ćwiczenie, i nie zginie mieszkanie jego, dla tego wszystkiego czemem ji nawiedził: wszakże rano wstawszy pokazili wszystkie myśli swoje.
8
Quaprópter exspécta me, dicit Dóminus, in die resurrectiónis meæ in futúrum, quia iudícium meum ut cóngregem gentes, et cólligam regna: et effúndam super eos indignatiónem meam, omnem iram furóris mei: in igne enim zeli mei devorábitur omnis terra. Przeto poczekaj mię, mówi Pan, w dzień powstania mego na przyszły czas, bo sąd mój, abych zgromadził narody, i zebrał królestwa: i wylał na nie rozgniewanie moje, wszystek gniew zapalczywości, bo ogniem rzewniwości mojej pożarta będzie wszystka ziemią.
9
Quia tunc reddam pópulis lábium eléctum, ut ínvocent omnes in nómine Dómini, et sérviant ei húmero uno. Bo na ten czas przywrócę ludziom wargę wybraną, aby wzywali wszyscy w imię Pańskie, a służyli mu ramieniem jednem.
10
Ultra flúmina Æthiópiæ, inde súpplices mei, fílii dispersórum meórum déferent munus mihi. Za rzekami Murzyńskiej ziemie, ztamtąd nabożni moi, synowie rozproszonych, moich przyniosą mi dar.
11
In die illa non confundéris super cunctis adinventiónibus tuis, quibus prævaricáta es in me: quia tunc áuferam de médio tui magníloquos supérbiæ tuæ, et non adícies exaltári ámplius in monte sancto meo. W on dzień nie będziesz się wstydzić na wszystkie wynalazki twoje, któremiś grzeszyło przeciw mnie: bo tedy odejmę z pośrodku ciebie hardzie mówiące pychy twojej, a już nie przydasz podnosić się więcej na górze świętej mojej.
12
Et derelínquam in médio tui pópulum páuperem, et egénum: et sperábunt in nómine Dómini. I zostawię w pośrodku ciebie lud ubogi i nędzny: a będą mieć nadzieje w imieniu Pańskiem.
13
Relíquiæ Israel non fácient iniquitátem, nec loquéntur mendácium, et non inveniétur in ore eórum lingua dolósa: quóniam ipsi pascéntur, et accubábunt, et non erit qui extérreat. Ostatki Izraela nie będą czynić nieprawości, ani mówić kłamstwa, i nie najdzie się w uszach ich język zdradliwy: bo oni paść się będą i leżeć, a nie będzie ktoby przestraszył.
14
Lauda fília Sion: iúbila Israel: lætáre, et exsúlta in omni corde fília Ierúsalem. Chwal córko Siońska: wykrzykaj Izraelu, wesel się i raduj się ze wszego serca córko Jeruzalem.
15
Abstulit Dóminus iudícium tuum, avértit inimícos tuos: rex Israel Dóminus in médio tui, non timébis malum ultra. Odjął Pan sąd twój, odwrócił nieprzyjacioły twoje: królem Izraelskim Pan w pośrodku ciebie, nie będziesz się bać złego więcej.
16
In die illa dicétur Ierúsalem: Noli timére: Sion, Non dissolvántur manus tuæ. Onego dnia rzeką Jeruzalem: Nie bój się: a Sionowi: niech nie osłabiają ręce twoje.
17
Dóminus Deus tuus in médio tui fortis, ipse salvábit: gaudébit super te in lætítia, silébit in dilectióne sua, exsultábit super te in laude. Pan Bóg twój w pośrodku ciebie mocny, on zbawi: rozweseli się z ciebie radością, milczeć będzie w miłości swej, radować się będzie z ciebie w chwale.
18
Nugas, qui a lege recésserant, congregábo, quia ex te erant: ut non ultra hábeas super eis oppróbrium. Plotki, którzy od zakonu byli odstąpili zgromadzę, bo z ciebie byli, abyś więcej z nich nie miał urągania.
19
Ecce ego interfíciam omnes, qui afflixérunt te in témpore illo: et salvábo claudicántem: et eam, quæ eiécta fúerat congregábo: et ponam eos in laudem, et in nomen, in omni terra confusiónis eórum. Oto ja pobiję wszystkie, którzy cię trapili na on czas, i zbawię chromiącą, i tę która była wyrzucona przywiodę: i uczynię na chwałę, na sławę we wszystkiej ziemi zelżywości ich.
20
In témpore illo, quo addúcam vos: et in témpore, quo congregábo vos: dabo enim vos in nomen, et in laudem ómnibus pópulis terræ, cum convértero captivitátem vestram coram óculis vestris, dicit Dóminus. Onego czasu, którego was przywiodę, i onego czasu którego was zgromadzę: bo was dam na chwałę, i na sławę u wszech narodów ziemskich, gdy wrócę pojmanie wasze przed oczyma waszemi, mówi Pan.